San Christóbal – Palenque (dag 10)

Het was weer tijd om verder te reizen. Erg jammer want ik vond San Cristóbal erg leuk en had hier nog wel langer willen blijven. Onze reis circa 220 kilometer ging door de bergen naar Palenque. Op zich niet zo heel veel kilometers om te rijden maar wel een met veel bochten en drempels dus zou het toch een flinke rit worden.


Prachtige landschap onderweg naar Palenque.

Meteen na het ontbijt laadden we de spullen in de auto en gingen we op weg. De uitzichten en de kleine dorpjes die we tegen kwamen waren prachtig. Een keer werden we tot stoppen gedwongen doordat er een touw over de weg was gespannen. Twee kleine meisjes kwamen naar de portier en zeiden dat we geld moesten betalen om door te mogen. Het geld was “zogenaamd” voor de (bescherm)heilige die in een houten huisje langs de kant van de weg stond. In deze regio komt het vaker voor dat de indiaanse bevolking een wegversperring opzet en toeristen om een bijdrage vragen.

Hoewel deze vorm van tol vragen eigenlijk niet mag, grijpt de Mexicaanse regering niet in. Dit laatste om oplopende spanning te voorkomen. Pappa gaf het meisje een paar peso zodat we zonder problemen door konden rijden. Na een paar uur rijden voelde ik me door de warmte in de auto weer niet lekker worden en moest ik opnieuw overgeven. Nadat ik had overgegeven voelde ik me meteen beter en konden we de rit hervatten. Rond de klok van 13:00 uur stopten we nabij de stad Ocosingo voor een korte lunch bij een Familia restaurant. Ik at wel drie quesadillas (maïs pannenkoekjes met kaas er tussen)op.


Quesadillas, lekker lekker!

Op ongeveer 60 kilometer voor Palenque stopten we bij Cataratas de Aqua Azul. De watervallen liggen op het gebied van de Tzeltal, een Mayavolk. We namen de afslag en moesten als eerste tol betalen voor de toegangsweg naar de watervallen. De Tzeltal verdienden niks aan de watervallen en heffen daarom tol bij de toegangsweg om er zo ook wat aan te kunnen verdienen. Ook betaalden we nog entree tot het nationaal park.

We parkeerden de auto en er kwamen allemaal kinderen aan om hun diensten of waren aan te prijzen. Opletten op de auto, verkoop van bananen en ander fruit of het aanprijzen van één van de vele restaurantjes. Je merkt dat het hier erg toeristisch is en we lopen langs de vele restaurantjes naar de waterval. Aqua Azul was omgeven door jungle en het was er flink vochtig. Het zweet liep ons over de rug toen we bij een uitkijkplateau aankwamen.


Aqua Azul watervallen

Over een afstand van ongeveer 2 kilometer daalt de rivier 1 kilometer in hoogte. Door de waterversnellingen ontstaan er veel kleine watervalletjes. Omdat we er tijdens het regenseizoen waren had het water niet de helderblauwe kleur die het in de droge maanden heeft. Wel is de waterval flink gezwollen door het vele regenwater en was hij des te indrukwekkender. We liepen nog een stuk naar boven voor een prachtig uitzicht van bovenaf. We dronken nog wat bij een eenvoudig restaurantje en reden daarna door.


Filmpje van de watervallen.

We kwamen ook nog langs de waterval Misol Ha en we besloten om hier ook nog even te stoppen. Het was zeker de moeite waard, bleek achteraf! Hier moesten we net zoals bij Aqua Azul ook twee keer betalen, tol voor de weg en de entree tot het nationaal park. De Misol Ha waterval lag ook middenin de tropische jungle. Het water stortte ruim 30 meter naar beneden en maakte een oorverdovend lawaai. Het was hier iets minder toeristisch en je kon zelfs in het water onder de waterval zwemmen.


De Misol Ha waterval.

Wij hebben dit niet gedaan vanwege de sterke stroming. Ook kon je via een pad achter de waterval doorlopen. Je moest hiervoor de bordjes “cortina” volgen. Zoiets gaafs had ik nog nooit meegemaakt. Pappa en mamma waren ook onder de indruk van dit prachtige verschijnsel. Ik kon geen genoeg krijgen van de waterval en wilde heel lang blijven. Uiteindelijk zijn we in de stromende regen toch maar terug gegaan naar de auto om verder te rijden naar Palenque.

Binnen een half uur rijden hadden we ons hotel “Plaza Palenque” gevonden. Van buitenaf zag het er niet geweldig uit maar eenmaal binnen bleek het toch mooi te zijn met een tropische tuin, zwembad en kinderboerderij met inheemse dieren. Samen met pappa ging ik nog even het zwembad in. We aten ‘s avonds in het restaurant van het hotel. Toen de ober vroeg wat ik wilde eten zij ik: “maakt niet uit als het maar met ketchup is”. Pappa vroeg of ze ketchup hadden en de ober begon hard te lachen. Natuurlijk hadden ze ketchup en ik kreeg een “hamburguesa con queso y pappas fritas”. Smullen geblazen dus! ‘s Avonds lekker op tijd naar bed want morgen gaan we weer een Maya tempel bezoeken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *