Boudewijn Sendentoernooi

Voor de hele familie was het verplicht het hele weekend doorbrengen op de velden van Leonidas. Mamma was op vrijdagavond al begonnen als vrijwilliger voor de EHBO post, zaterdag moesten Ronac en pappa voetballen en vandaag ik. Tussendoor hielpen pappa en mamma nog als vrijwilligers mee bij diverse activiteiten omdat er zoals ieder jaar ook nu weer te weinig vrijwilligers waren.

Zaterdagavond was er een feestavond voor de vrijwilligers waarbij Ronac nog flink uit zijn bol ging met een nieuw vriendinnetje (Lani) en wat trainers. Onze wedstrijden vandaag gingen best goed al hadden we het soms wat zwaar door het warme weer. We wonnen er drie, speelden er eentje gelijk en verloren er eentje. Er was tussen ouders van twee teams nog een relletje en ze gingen bijna met elkaar op de vuist, hoorden wij achteraf.

Gelukkig kregen wij er niets van mee. Aan het einde van de middag was het toernooi voor ons voorbij. Ronac ging bij Fay, een ander vriendinnetje, spelen. Hoe krijgt hij het voor elkaar bij alle meisjes? Ik ging met mijn vriend Glenn mee en later op de middag naar huis. Pappa en mamma kwamen uiteindelijk pas rond 20:30 uur thuis en hadden eten van de Chinees meegenomen. Het was een druk met leuk voetbalweekend.


Ook Ronac’s team kreeg een beker

Belgisch voetbaltoernooi

Afgelopen weken heb ik goed getraind met voetballen. Zelfs na mijn judoles op donderdag ging ik nog door naar de voetbaltraining. Ik vind het echt super leuk en voel me al helemaal thuis in het team. Vandaag deden wij mee aan een toernooi in België. Het was wel erg vroeg verzamelen (8:30 uur) en best frisjes. Gelukkig kwam al snel het zonnetje door. We speelden 5 tegen 5 . Gelukkig was niet iedereen uit ons team erbij zodat we maar drie wissels hadden.

De eerste wedstrijd werd in de laatste halve minuut verloren. Onze tweede wedstrijd liep goed en deze wisten we te winnen. Het was een hele rare gewaarwording dat de trainers uit België in het veld staan om hun spelers van adviezen te voorzien. Het leek meer op een extra speler en ik vond het soms zelfs een beetje hinderlijk. Onze laatste twee wedstrijden verloren we nipt. Ondanks dat hadden we een leuke ochtend en kregen we toch een medaille voor het behalen van de derde plaats.

Ronac de voetballer

Al een paar maanden wilde ik gaan voetballen en nu was het eindelijk zo ver. Mijn lidmaatschap van de zwemclub Neptunus was opgezegd en nu had ik er de tijd voor. Pappa ging met mij kijken bij de training van Leonidas Wolder JO8-2.

De trainers zijn Dimitri en Ad en ik mocht meteen mee doen. In dit team zitten een aantal klasgenootjes en dat vond ik helemaal leuk. We moesten verschillende oefeningen doen en de training eindigde met een onderling partijtje. Na de training wist ik het zeker: “ik wil gaan voetballen”. Ik ben nummer drie in huis die gaat voetballen. Nu is mamma een echte voetbalvrouw, hihi. In dit team is ook nog plek en ik kan mij inschrijven.

Killer clowns rondom sportpark Wolder

Wederom vond er bij Leonidas- Wolder de jaarlijkse Halloweentocht plaats. Mijn voetbalelftal had zich natuurlijk ook weer ingeschreven. Wie van ons zou zich de stuipen op het lijf laten jagen en wie zou er stalen zenuwen hebben?

We liepen als één van de eerste groepen van de in totaal 25 deelnemende groepen. In de kantine was alles griezelig versierd en we gingen voorafgaande aan de tocht met de hele groep op de foto. Het werd al meteen eng bij het verlaten van de kantine. We werden naar de diepten van de kleedkamers geleid. Er werd overal hard gebonkt, we hoorden schreeuwen en kwamen een paar engerds tegen. Het waren niet alleen de twee kleintjes (Ronac en Fay) die gilden en  trilden van angst.

We liepen haastig door en kwamen gelukkig via de deur van de kleedkamers buiten op het terrein uit. We verlieten Sportpark Wolder in de duisternis en gingen op weg voor de spookachtige tocht. We waren net onderweg toen het wat begon te regenen, bah. We zagen een hele tijd niets en kwamen uit bij een douanier. Wij herkenden hem allemaal als Jordi Wilhelmus, de vader van Thom, uit ons team. Hij deelde ons mede dat we verkeerd gelopen waren en dit het laatste onderdeel was van de griezeltocht, hihi.

Nog geen 10 minuten onderweg en dan al verkeerd lopen, echt iets voor ons elftal! We kwamen op de juiste weg en ontmoetten al snel de enge clown uit de horrorfilm van Stephen King: ”It”. Het is een zogenaamde killerclown die met een rode ballon ronddwaalt. Snel doorlopen dus voor hij ons te pakken zou krijgen. We zouden nog meer rare clowns tegenkomen.

Er was een tentenkamp met duistere, rare figuren die mensen gevangen hielden in kooien. Er was een tijdreiziger  (Davy Stassen) die ons vertelde wat we allemaal tegen zouden komen. We kwamen langs een vreemde begrafenis, lees: “Moord”, vreemde wegwerkers en als laatste stonden we weer bij de douanier.

Hier brachten we nog een bezoekje aan een wel heel vreemd circus. Het bleek helemaal geen circus te zijn maar hier werd van een patiënt, die volledig bij kennis was, door twee artsen of waren het slagers, de lever, hart en nieren verwijderd. Jakkie bah! In de kantine konden we een broodje knakworst krijgen en een drankje. Wij speelden met een groepje buiten terwijl onze ouders binnen met elkaar wat dronken en kletsten.

Leonidas W JO13-1

Een nieuw voetbalseizoen staat voor de deur. Ik ben al een paar weken aan het trainen met mijn nieuwe team. Leonidas- W heeft mij dit jaar ingedeeld in de JO-13-1 (D1). Ik zit een elftal waarbij 8 jongens tweedejaars D spelers zijn en de andere 7 zijn uit mijn elftal van vorig jaar.

Helaas zit mijn neefje Dayno, die dit seizoen van VV Daalhof is overgekomen naar Leonidas-W, niet bij mij in het elftal. Patrick en pappa zijn weer de trainers en ook Taco, de vader van Tristan, is als trainer toegevoegd aan ons elftal. Het is een leuk team maar ik moest zoals altijd even wennen aan de onbekende personen.

Een deel is ouder en zit al op de middelbare school en die zijn in de omgang anders dan ik gewend was. Op zich hebben we een goed team met veel potentie. We zijn ingedeeld in de eerste klasse en hopelijk hebben we tegenstanders die van gelijkwaardig niveau zijn. Het zullen wel teams zijn met tweedejaars spelers dus op fysiek gebied zal ik stevig mijn mannetje moeten staan. Werk aan de winkel dus. Op de training pas ik me goed aan dus kom maar op met de wedstrijden. Laat ons maar eens mee doen voor de eerste plaats met een mooie beker.

Us MVV’ke

Leonidas-W mocht bij de wedstrijd van MVV tegen de Graafschap de middenstip en alles eromheen verzorgen. We waren club van de week. Deze keer gingen we met zijn vieren naar de wedstrijd. Ook mijn vriendjes uit het team waren bij de wedstrijd aanwezig. Vooraf verzamelden we ons en moesten we ons klaar maken. Ik stond deze keer niet in de line-up maar mocht met de vlag van de sponsor wapperen.


Met de vlag wapperen op de middenstip voor aanvang van de wedstrijd.

Na het Mestreechs volkslied, vertolkt door onze eigen Beppie Kraft kon de wedstrijd beginnen. De laatste twee weken had MVV punten laten liggen in de uitduels bij Emmen en RKC door twee keer gelijk te spelen. De eerste kans was voor de Graafschap maar niet veel later kwamen de kansen voor MVV. Na een half uur spelen zagen we duidelijk dat MVV sterker was dan de tegenstander maar gescoord werd er niet.


De hooligans van Leonidas

MVV creëerde te weinig kansen maar bracht de stand toch nog voor rust op 1-0 door een benutte penalty. Thomas Verheydt schoot de penalty koel en zeker in de goal van de Graafschap. De tweede helft begon MVV goed aan de wedstrijd maar langzaam aan kwam ook De Graafschap in de wedstrijd. Een MVV goal bleef uit en De Graafschap kreeg verschillende kansen. Toch wist Us MVV op de been te blijven en raakte de tegenstander gefrustreerd. Eén van de spelers van de Graafschap kreeg zijn tweede gele kaart en kon het veld met rood verlaten. In de blessuretijd wist MVV nog een keer te scoren en werd de eindstand 2-0. We vierden een klein feestje. Voor mijn broertje Ronac was het zijn eerste voetbalwedstrijd in een echt stadion en hij had vanavond ook genoten.

Creepy tocht

Samen met mijn voetbalelftal liepen we ook dit jaar weer mee met de Leonidas Halloweentocht. Pappa, mamma, Ronac en bijna iedereen van mijn team en hun ouders, broertjes en zusjes waren erbij. Mijn vriendje Tim en zijn ouders liepen ook met ons mee omdat er uit hun elftal niemand mee ging. In eerste instantie zouden we in twee groepen lopen maar dat vonden we geen van allen leuk en zo gingen we met de hele groep, 26 personen op pad.

We kwamen langs een begraafplaats waar we direct aan het schrikken werden gemaakt door zombies. De route liep dit jaar anders dan vorig jaar en we liepen in de richting van de Louwberg en de wijngaard van de Apostelhoeve. We kwamen langs een tent en van buiten konden we niet zien wat er zich in de tent bevond. Ik was de eerste die een kijkje nam in de tent. Ik zag een lelijke slager die bezig was de ingewanden uit een mens te halen. Ook hing er een varkenskop, ieks. Veel vriendjes vonden het eng en hadden al snel geen grote mond meer, hihi.

We volgden bordjes en kwamen uit op het feest van een horrorbruiloft, heel sjiek. De tocht verliep verder door het donkere landgoed van de Apostelhoeve en op een gegeven moment door een donker bos. Af en toe werden we opgeschrikt door zombies. Op de grens tussen België en Nederland werden we door de ME (mobiele eenheid) ingesloten en naar de grenscontrole gebracht.

Er was een moord gepleegd en we moesten aantonen wie we waren voordat we verder mochten lopen. Gelukkig had mamma, de contactpersoon en begeleider van de groep de juiste papieren mee gekregen en mochten we verder lopen. We moesten door een tent die het gebied markeerde waar de dode was aangetroffen. Binnen zagen we allerlei mooie lichtjes maar werden we ook flink opgeschrikt door een koude vloeistof die we op ons gespoten gekregen.

We vervolgden onze weg en moesten een groep zombies passeren. Angstaanjagend waren deze engerds. Vlakbij het einde werden we nog eens opgeschrikt door ontwakende zombies die in Leonidas-tenue een potje gingen voetballen. We herkenden één van de zombies als de moeder van Lou haha. Terug bij de kantine kregen we een drankje en een broodje knakworst. Het was erg gezellig en veel ouders bleven hangen om te kletsen en een biertje te drinken. Wij speelden buiten en plaagden de meisjes een beetje. Ronac bleef bijna de hele tijd binnen aan de bar hangen met één van zijn twee vriendinnetjes, Fay. De avond eindigde pas rond 23:30 uur, muahahaha.