De Lion King

Oma Evelien en Edie hadden een familiedagje gepland. We verzamelden in Geleen waar nog even koffie werd gedronken. Keyro ging bij Ton en Lucia in de auto en oma Evelien en Edie kwamen bij ons in de auto. Halverwege maakten we een stop om even iets te drinken. We kwamen er ook achter dat Ton en Lucia een andere weg hadden genomen. Uiteindelijk waren zij iets eerder in Scheveningen. Scheveningen is een stadsdeel van Den Haag en bekend als badplaats.

We parkeerden in een van de parkeergarages en liepen te voet richting de boulevard. We kwamen langs het Kurhaus, een groot hotel aan de boulevard langs het strand. In 1818 werd hier een houten paviljoen met een badhuis gesticht. Het werd zeer succesvol en in 1856 werd het badhuis uitgebreid. Jaren later werd op dezelfde plek het Kurhaus gebouwd.

In de jaren 70 raakte het gebouw in verval. Uiteindelijk volgde een restauratie en verbouwing. Nu heeft het Kurhaus de monumentenstatus en sinds 2014 behoort het tot de Amrâth Hotel Group. Aan de kilometers lange boulevard van Scheveningen zitten veel leuke strandtenten met uitzicht op zee en de Pier. Het was mooi weer en we konden lekker lunchen bij één van de vele strandtenten.

De boulevard werd in 2013 vernieuwd. De insteek was om een wandelpromenade te maken tussen de badplaats en de haven. Echter moest er ook rekening gehouden worden met het beschermen van Nederland tegen het water van de zee. Onder de boulevard bevindt zich een lange dijk en bij zware storm geeft dit bescherming.

Na de lunch liepen we nog even over de Scheveningse Pier. De pier werd in 2015 verbouwd om weer aan hedendaagse eisen te kunnen voldoen. Ondanks dat het allemaal recent verbouwd is, vond ik het een beetje armoedig aandoen. “Vergane glorie” verwoordt het misschien nog het beste. Ons werkelijk bezoek aan Scheveningen was voor het AFAS Circustheater.

We gingen naar de musical de “The Lion King”. De musical is gebaseerd op de Disney film “De Leeuwenkoning”. De musical ging voor het eerst in 1997 in New York (Broadway) in première. In 2004 kwam de musical voor het eerst naar Nederland en speelde in totaal zo’n twee en een half jaar. Eind 2016 keerde de musical terug naar het Nederlandse theater.

We hadden perfecte plekken recht voor het podium, beter kon bijna niet. Iets later dan de aanvang begon het spektakel. Ik kwam meteen ogen en oren te kort. De musical speelde zich niet alleen af op het podium maar ook in de zaal en in de lucht. Acteurs gehuld in dierenkostuums en grote marionettenpoppen kwamen in optocht door de gangpaden het theater binnen. Olifanten met wapperende oren, zebra’s, hyena’s, antilopen, prachtig!

Het verhaal gaat over leeuwenwelp Simba. Hij is de troonopvolger van Koning Mufasa in het Afrikaanse dierenrijk. Aan de jeugd van Simba komt wreed een einde als zijn gemene oom Scar door verraad de macht grijpt. Simba wordt voor dood achtergelaten. Hij vlucht de jungle in en ontmoet hier zijn nieuwe vrienden Timon en Pumba. Simba groeit op en wordt volwassen. Hij komt hij zijn jeugdvriendin Nala tegen en wordt verliefd op haar. Uiteindelijk besluit Simba het recht op de troon op te eisen.

Wat een fantastische musical. We hebben allemaal genoten! Na de voorstelling zijn we aan de boulevard nog een hapje gaan eten. Pas laat begonnen we aan de terugreis. We zetten oma Evelien en Edie thuis af in Geleen en waren zelf om 23:10 uur thuis. Snel naar bed want we moeten morgen gewoon naar school.

Hoera ik ben 8 jaar!

Hiep hiep hoera! 8 jaar ben ik alweer. Ik kreeg twee dozen met mijn favoriete “StarWars” LEGO. Pappa, mamma en Keyro moesten vanmorgen naar de OpenDag van het Porta Mosana College dus bleef ik een uurtje alleen. Opa Leo en Oma Margriet kwamen al vroeg en waren er net toen pappa, mamma en Keyro alweer terug kwamen.

Keyro had weer een van zijn ongeïnteresseerde dagen tot ergernis van pappa en mamma. In de middag kwamen ook Edie en oma Evelien. Geheel onverwachts kwamen ook tante Lucia en mijn grote vriend Ton nog even op bezoek. Ook onze buurman Corné kwam nog. Miranda was voor Tupperware weg en Quincy kwam later op de avond. We aten met zijn allen pittige rode curry en of chili con carne. Voor mijn kinderfeestje moet ik nog even wachten want dat vieren we vanwege overvolle agenda’s pas op 10 maart.

Relaxen in Walk

Iedereen begon rond de klok van 9:00 uur te ontwaken. De ochtend  werd in pyjama’s gestart met een uitgebreid ontbijt. Er werd lekker rustig aan gedaan en we hoefden ons nog niet aan te kleden. Ronac was stilletjes en klaagde dat hij zich niet helemaal lekker voelde. De volwassenen wilden nog een sneeuwwandeling gaan maken maar daar hadden wij geen zin in.

Gelukkig mochten wij met z’n allen in het huis blijven en vertrokken de grote mensen naar buiten. Wij speelden spelletjes op de tablet en gingen ons daarna eens aankleden. Vervolgens kleedden we ons goed aan en gingen we naar buiten. We maakten heel veel sneeuwballen en stelden ons verdekt op zodat we de auto’s konden bekogelen met sneeuwballen.

Edie, oma Evelien en Lucia kwamen als eerste terug en we begonnen met de sneeuwballen te gooien. Natuurlijk was het verrassingseffect groot. Pappa, mamma en Ton kwamen een kwartier later want die waren nog naar de bakker in het dorp gereden. Het was een grote sneeuwballen regen die zij over zich kregen. Pappa en mamma bleven in de auto zitten tot onze voorraad op was maar Ton had geen geduld en werd bekogeld. Haha, dat was leuk.

We aten Belgische vlaai alvast ter ere van de verjaardag van Edie die aanstaande maandag ook zijn zeventigste verjaardag viert. Later in de middag werden de spullen ingepakt en alles in het huisje weer opgeruimd. Rond de klok van 17:00 uur namen we afscheid van elkaar en reed iedereen terug naar huis. We zetten mamma af bij de frituur en wij gingen direct door naar huis.

Mamma had bij de frituur een extra bamiblok en bakje zuurvlees gekregen. We waren net begonnen met eten toen Ronac uit het niets begon over te geven. Acherm, hij was toch echt niet lekker. Wij gingen na het eten direct naar bed en Ronac kreeg een zware nacht met koorts te voortduren.

Chalet de Morfat

Oma Evelien had voor haar zeventigste verjaardag, een weekendje weg, cadeau gehad. Pappa en Lucia hadden voor dit weekend een vakantiehuis geboekt in de Ardennen. Wij gingen eerst naar school en om 16:00 uur vertrokken wij samen met Oma Evelien, Edie, Ton, Lucia, Senna en Dayno richting Weismes. Pappa en mamma moesten tot 17:00 uur werken en zouden pas later komen.

De auto’s waren volgeladen met boodschappen, beddengoed en koffertjes of weekendtassen. Natuurlijk was het veel meer dan daadwerkelijk nodig was. We lieten al snel Maastricht achter ons en reden in de richting van Malmedy. Daarna volgden we de borden naar Waimes (Frans) of Weismes (Duits). Het gehucht Walk waar ons chalet zich bevond behoort tot de gemeente Weismes. Een deel van het grondgebied van Weismes valt onder het natuurreservaat de Hoge Venen. Toen we bij het chalet aankwamen, bleek er nog wat sneeuw te liggen.

Edie startte als eerste met het sneeuwballengevecht en toen was het dikke pret. Terwijl Lucia de sleutel regelde en met de eigenaar door het chalet liep, speelden wij lekker buiten in de sneeuw. Chalet de Morfat is een gerestaureerd Noors chalet en van alle gemakken voorzien. Er zijn 4 slaapkamers, woonkamer en keuken die volledig is ingericht. Ook is aan de woonkeuken een kleine ruimte aangebouwd die eruit zag als een “Hobbit huisje”.

Het bleek de sauna te zijn. In de afgeschermde tuin stond een trampoline en tuinset. Terwijl Lucia de maaltijd voorbereidde, speelden wij wat op de telefoons en tablets. Pappa en mamma arriveerden rond 19:30 uur bij het chalet. Precies op tijd voor het avondeten. Er werd spaghetti bolognese (Oma Evelien stijl) geserveerd met knapperige salade. Na het eten was er nog tijd om het Weerwolven van Wakkerdamspel te spelen.

Na de uitleg konden we beginnen. Pappa was de spelleider maar dat vond ik niet leuk. Ik wilde graag spelleider zijn en bleef daarom druk en irritant doen. Uiteindelijk kreeg ik na twee oefenpotjes de kans om spelleider te zijn maar toen was Keyro weer jaloers, pfff. Uiteindelijk werden de kamers ingedeeld en zou ik samen met Dayno op één kamer slapen. Ronac sliep bij pappa en mamma op de kamer. Het was best nog koud in het chalet dus kropen we diep onder het dekbed, heerlijk.

Sinterklaas bestaat niet!

De afgelopen weken ben ik erachter gekomen dat Sinterklaas niet bestaat. Enkele kinderen in de klas vertelden mij dat Sinterklaas niet bestaat en dat bracht mij aan het twijfelen. Ik vroeg het aan pappa en mamma en toen vertelden pappa en mamma mij het geheim van Sinterklaas.

Eerst wilde ik het niet helemaal geloven omdat ik bang was dat we dan geen cadeautjes meer zouden krijgen. Gelukkig was het niet zo en vierden we vandaag met onze neefjes Milan en Vince, Sinterklaas in Papendrecht. De middag brachten we door met een wedstrijdje sjoelen. Milan wilde eerst niet mee doen omdat hij het nog nooit had gedaan maar even later wilde hij het toch proberen.

Oma Alderliesten wilde ook mee doen en ze werd uiteindelijk nog de winnares ook! Zo zie je maar dat alle jaren oefening je beter maakt. Toen het buiten donker begon te worden was het tijd om voor Sinterklaas en Zwarte Piet te gaan zingen. Zo zouden ze horen waar ze de zak met cadeautjes moesten brengen.

Natuurlijk maakte ik nu deel uit van het geheim en is het ook mijn taak om de kleine kinderen te laten geloven dat Sinterklaas bestaat. Ik speelde verhaal gewoon mee en trok net zoals Milan en Vince een Pietenpakje aan. Grappig dat ik het nu ook van de andere kant mee maak. Wat moet Keyro de afgelopen jaren een plezier gehad hebben om mij voor de gek te houden. Sinterklaas bracht ook dit jaar weer veel cadeautjes in Papendrecht. We werden uitgebreid verwend. Na het eten was het helaas alweer tijd om naar huis te gaan. Morgenavond zou er pas tijd zijn om met mijn cadeautjes te spelen.

Echte Zwarte Pieten in Papendrecht

In Papendrecht werd vandaag Sinterklaas gevierd. We reden er in de ochtend naar toe en het was leuk om opa Leo en oma Margriet weer te zien. Opa Leo was afgelopen week nog jarig geweest en wij feliciteerden hem natuurlijk nog. Onze neefje Vince en Milan kwam later op de middag en het was, zoals altijd als we samen zijn, een dolle boel.


Wachten op de Goedheiligman.

Ook Willem en Joke, de opa en oma van Vince en Milan waren deze middag meegekomen. Mamma had een heerlijke chocoladetaart gebakken en deze versierd met chocoladekruidnoten. De taart zag er super uit maar vulde onze buikjes wel heel erg goed. We speelden Zwarte Piet en ik stopte Milan in de zak, hihi. Zomaar in eens stonden er twee Pieten in de gang. Ze waren door Sinterklaas gestuurd om ons cadeautjes te brengen.


Op de foto met zwarte Piet.

Eén van de twee Pietjes was niet zo heel slim en daar moest ik wel een beetje om lachen. We kregen allemaal prachtige cadeautjes en ik knuffelde de Pietjes maar al te graag om ze te bedanken. Opa en oma hadden een kippiepan besteld. Het was een pan met verschillende partygerechtjes zoals: kipkluifjes, saté en gehaktballetjes. Ook was er heerlijk gemaakte bami en nasi, jummie. Na het eten kregen we nog een ijsje en toen was het alweer tijd om afscheid te nemen en terug te gaan naar Maastricht. Het was weer een gezellige middag.

Met oma Evelien naar Wildpark Gangelt

Het was lang geleden dat we bij Oma hadden gelogeerd. Het bedje van Ronac had Oma opgeruimd ,was te klein.Dus Ronac mocht in het grote bed bij Oma en ik het grote logeer bed helemaal voor mij alleen.

Maar eerst gingen we s,middags met Claudia en Annemarie naar het wildpark in Gangelt. Gelukkig was het niet zo koud  als toen we er met mama en papa zijn geweest. Nadat we flink gewandeld hadden langs de dieren zijn we zeker nog  een uur in de leuke speel tuin geweest. We kwamen  goed  moe terug en hebben lekker met zijn tween nog een uur in bad gespeeld.

Daarna lekker en goed gegeten. En toen was het tijd voor een gezellig avondje met chipjes en kaarsjes. Ronac ging wat eerder  en nadat Oma een boekje en drie fantasie slaap liedjes had gezongen viel hij binnen 10 min in slaap  tot s,morgens  7 uur en ik was om half 8 wakker. S’morgens  zijn we naar Tante Carla geweest die vond het ook leuk dat we bij haar op bezoek kwamen. Daarna hebben we nog fijn met alle speelgoed van Oma gespeeld tot Mama ons weer kwam halen. In de kerstvakantie mogen we weer komen logeren. We vonden het samen met oma weer een leuk logeer partijtje!

Op familiebezoek (dag 17)

Onze laatste dag in Suriname was aangebroken. Het was de laatste mogelijkheid om nog iets met familie af te spreken. We hadden het adres van de zus van pappa’s oma weten te achter halen en we wilden aan haar vandaag een bezoek brengen. Met de taxi gingen wij naar het centrum. We lieten ons afzetten bij de bloemenmarkt langs de Surinamerivier. Hier kon je prachtige bloemstukken kopen voor 40 SRD (omgerekend 10 euro).

We liepen met bloemstuk en al richting het bejaarden/verzorgingstehuis waar oma Eline woont. Onderweg kochten we bij een Chinese supermarkt nog wat lekkers, chocolade, drop, koekjes en drinken. Wij kregen er van de vriendelijke bediende nog een lolly gratis bij. Het was nog een klein stukje lopen en toen stonden we voor de ingang van het Fatima Oord. Het verzorgingstehuis lag middenin het centrum aan de Henck Arronstraat (Gravenstraat), een paar blokken bij de Surinamerivier vandaan. Het tehuis werd in 1948 opgericht door Rooms Katholieke nonnen. In eerste instantie was het tehuis bedoeld voor bejaarden die land en kerk lang hadden gediend en door omstandigheden niet meer in staat waren in hun eigen behoefte te voorzien. De eerste bewoners woonden er vrijwel gratis. Om het goede werk voort te zetten is in 1996 de Stichting Bejaardentehuis Fatima-oord opgericht.

We liepen naar binnen en kwamen na een paar keer vragen uit bij de verpleegsterspost. Hier hoorden we dat oma Eline niet aanwezig was. Ze was vanmorgen opgehaald door een van haar dochters. Gelukkig ging de vriendelijke verpleegster meteen zoeken naar een telefoonnummer zodat pappa kon gaan bellen. Pappa kreeg Joyce de dochter van oma Eline aan de telefoon. Ze nodigde ons meteen uit om naar haar huis te komen. Ze woonde in Paramaribo Noord, niet ver bij ons appartement vandaan.


ik vond Oma Eline heel erg lief.

Met Taxi Tourtonne stonden we na 15 minuten bij haar voor de deur. We werden open en hartelijk ontvangen. Het was alsof we elkaar al jaren kenden en hadden direct een leuk gesprek. Oma Eline is 91 jaar maar daar was weinig van te merken. Ze was super fief en als je zou zeggen dat ze 70 was, zou ik het ook geloven. Ik was meteen helemaal weg van oma Eline en kroop al snel op schoot. Keyro had helaas zijn “ik ben dwars bui” en was ontzettend vervelend en brutaal. Jammer dat hij het zo verpestte en ons een beetje voor gek zette bij onze Surinaamse familie. Gelukkig gingen oma Eline en Joyce er gemakkelijk mee om.

Oma Eline zei dat ze wel wat gewend was want ze heeft 11 kinderen opgevoed. Rond 13:30 uur moest oma Eline wat eten omdat ze medicijnen in moest nemen. Ze kreeg soep en dat bleef nog heel lang in mijn hoofd zitten. Ik zei continu dat oma Eline haar soep moest eten. Tante Joyce verontschuldigde zich vele malen voor het feit dat ze ons niets te eten kon aanbieden, als ze het eerder had geweten etc. Wij vonden het helemaal niet erg en waren al lang blij dat we haar en oma Eline hebben kunnen ontmoeten. Voor pappa was het extra speciaal want hij zag in haar duidelijk gelijkenissen met zijn oma Adele.  Na 2 uurtjes namen we afscheid van oma Eline en tante Joyce. We zwaaiden net zo lang tot we ze niet meer zagen en liepen terug naar appartement Martinus.

We zwommen nog even lekker in het zwembad en haalden iets te eten bij het Surinaams restaurant.  Rond 21:15 uur kwam Gilbert, een neef van pappa nog even op bezoek. We hadden de afgelopen weken al vaker met hem gebeld maar het was er nog steeds niet van gekomen om af te spreken. We praatten ongeveer een half uur en daarna moest hij weer vertrekken. Na zijn bezoek pakten we de laatste dingen in want morgen gaan we Suriname achter ons laten en reizen we door naar Curaçao. In Curaçao gaan we de laatste dagen van onze zomervakantie door brengen met hopelijk veel zon, zee en strand.

Met opa en Oma naar Diergaarde Blijdorp

Voor het eerst ben ik helemaal alleen aan het logeren bij opa Leo en oma Margriet in Papendrecht. Mamma bracht mij er afgelopen dinsdag naar toe en ging zelf gisteravond weer met Ronac naar huis. Opa Leo had vandaag vrij genomen en we gingen naar Diergaarde Blijdorp in Rotterdam.

Het is één van de oudste dierentuinen van Nederland. In de dierentuin zijn verschillende werelddelen te vinden met hun bijbehorende dieren. We liepen langs het Noordpoolgebied Arctica met de ijsbeer, poolvos en prachtige sneeuwuil. Maar ook kwamen wij langs het Noord-Amerikagedeelte met bizons, prairiehonden en het Zuid-Amerikagedeelte met Vicuña’s, Nandoe’s en Ara’s (papegaaien).


Met oma Margriet en opa Leo naar Diergaarde Blijdorp.

Het Oceanium maakte erg veel indruk op mij. Eerst zagen we zeeleeuwen, koningspinquins en papagaaiduikers. In de verschillende aquaria zagen we onder andere octopussen, murenen, haring, kwallen, barracuda’s, pijlstaartroggen, krabben en natuurlijk verschillende soorten haaien. Eén aquaria was zo gebouwd dat we onder de vissen door liepen. Spannend hoor om de haaien zo boven je te zien zwemmen.

We kwamen ook langs het verblijf van de gorilla’s, mensapen. Hier wist een aantal jaren geleden de mannetjes gorilla Bokito te ontsnappen uit zijn verblijf. Hij richtte zijn woede op een vrouw en bracht vernielingen aan in het restaurant. Gelukkig liep het allemaal goed maar er is inmiddels wel een hoge rotsmuur om het verblijf gebouwd zodat wij de dieren weer veilig kunnen bekijken.


Ik aaide zelfs een leeuw met dank aan opa Leo en mijnheer photoshop.

We kwamen ook langs het Afrikagedeelte met giraffen, zebra’s, koedoes, struisvogels, franjeapen en hyena’s. In het Aziëgedeelte zagen we kamelen, neushoorns, makaken (apen), Aziatische olifanten en tapirs. Diergaarde Blijdorp bezit de grootste collectie katachtigen van de Benelux. Zo zag ik een Aziatische goudkat, Viskat, een Roestkat, een Panter, een Aziatische leeuw en de Sumatraanse tijger.

De laatste liep samen met haar twee jonkies dicht langs het raam. Het was een super leuke dag in de dierentuin. Thuis gekomen mocht ik samen met opa Leo zelfgemaakte frieten bakken. De frietjes hebben nog nooit zo goed gesmaakt. ‘s Avonds hadden we nog een gezellig avondje met een filmpje (Sneeuwwitje) en chipjes. Leuk hoor zo logeren bij opa Leo en oma Margriet.

Zonder pappa en mamma

Mijn pappa en mamma zijn voor een aantal dagen samen naar Londen. Londen is de hoofdstad van Groot Brittannië en een miljoenenstad. Ze vlogen er met het vliegtuig naar toe en gingen allerlei mooie dingen zien. Ik was graag mee gegaan maar ik vind dat ze het verdienen om ook eens met zijn tweetjes te zijn.

Natuurlijk lieten ze Ushi en mij niet alleen achter. Opa Leo en oma Margriet kwamen naar Maastricht om deze paar dagen leuke dingen met mij te doen. Wat een feest want opa en oma verwennen mij altijd!
We hebben veel leuke dingen gedaan, te veel om op te noemen. We gingen wandelen naar o.a. de Brusselse Poort, gingen naar de speeltuin, gingen fietsen en op zaterdag gingen we ook nog naar het Gaia park in Kerkrade.


In de draaimolen met Oma Margriet.

Het was echt heerlijk weer en ik wilde alle dieren weer zien. Sinds de laatste keer dat ik er was zijn er weer wat dieren bij gekomen. Er zijn twee witte neushoorns vanuit een dierentuin in Groot Brittannië gekomen en er is sinds een paar dagen een klein dwergnijlpaardje geboren. Natuurlijk waren we niet alleen voor de dieren gekomen maar ook voor de speeltuin en de draaimolen. Ik mocht op de grote dinosauriër rondjes draaien tot oma en ik er misselijk van werden. ‘s Avonds bij het eten van de frietjes demonstreerde ik nog even hoe de aapjes doen, hoehoehoe en de daarbij behorende houding. Opa en oma kwamen niet meer bij van het lachen, wat een lol hadden ze zeg!

Op zondag ben ik met oma bij de fanfare in het park gaan kijken. De trompetten en trommels zorgden voor veel lawaai. Opa was met zijn sjieke racefiets gaan fietsen en miste hierdoor het hele festijn.
Op maandagavond kwamen pappa en mamma alweer terug naar huis. Ik lag al op bed maar wilde niet gaan slapen tot ze thuis waren. Ik was blij dat ze terug waren want ik had ze wel een klein beetje gemist. Opa en oma hebben heel goed voor mij gezorgd en het was heel erg leuk maar zonder mijn pappa en mamma kan ik toch echt niet.


pappa & mamma in Londen bij de Tower Bridge