Apartma Kobal in Bléd

De wekker ging midden in de nacht (3:10 uur). We bleven nog even 10 minuten liggen en stonden daarna op. Mamma hielp ons terwijl pappa de laatste spullen in de auto zette. We zitten echt flink volgepakt. Gelukkig hadden we nog dak dragers voor de nieuwe auto kunnen huren zodat we de dakkoffer konden bevestigen. Zo konden we de kampeerspullen toch meenemen.

We vertrokken om 4:25 uur richting de Kennedybrug omdat nu net dit weekend de Noorderbrug afgesloten bleek te zijn. De eerste drie uur leggen we ongeveer 420 kilometer en dan stoppen we voor een plaspauze en chauffeur wissel. Mamma stapt achter het stuur en komt direct in de file te staan. Gestaag rijdt het door maar echt opschieten doen we niet meer.

Als we weer rijden moeten we al snel weer stoppen omdat ik in de auto had overgegeven. Alles moest schoongemaakt worden en ook mijn kleren moest ik  uit doen. Eén geluk dat ik alleen wat had gedronken en nog niets had gegeten. We kunnen aardig doorrijden tussen Augsburg en München maar daarna beginnen de files opnieuw. Bij Rosenheim stond de hele snelweg vast en na de grensovergang met Oostenrijk bleef het ook nog file. We reden door de Karawankentunnel bij Villach naar Slovenië.

De tunnel ligt op de grens van Oostenrijk en Slovenië en gaat dwars door het Karawankengebergte heen. Na 8 kilometer kwamen we de tunnelbuis weer uit op Sloveens grondgebied. Hiervandaan was het nog ongeveer 17 kilometer tot het dorp Bled waar we onze overnachting hadden geboekt. Slovenië is een klein landje, één van de kleinste van Europa en qua oppervlakte ongeveer de helft van Nederland. Het grenst aan heel wat landen, Oostenrijk dus, Italië Hongarije en Kroatië. In het noordwesten vind je bergen en naar het oosten toe wordt het steeds vlakker. In de hoofdstad Ljubljana woont meer dan 10 % van de bevolking en men noemt het nog steeds geen grote stad.

Bij het verlaten van de snelweg zagen we al snel hoe mooi het was. We vonden Apartma Kobal in één keer en waren blij dat we gearriveerd waren. Het was ondertussen al 19:00 uur en we begonnen honger te krijgen. Mamma had eergisteren pastasaus gemaakt en die werd snel opgewarmd en de pasta en broccoli gekookt.

Al snel konden we aan tafel. We besloten aan de picknicktafel in de prachtige tuin te eten. Om het huis groeiden veel bloemen en planten. Er stonden fruitbomen, bramenstruiken en er werden verschillende groenten verbouwd. Na het eten bleek iedereen moe te zijn en om 21:00 uur gingen onze kaarsjes langzaam uit. Snel naar bed om wat uurtjes bij te slapen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *