Dag 24; Het orakel van Delphi

We sliepen heerlijk vannacht en na een verfrissende douche waren we weer klaar voor vertrek. Het was maar een kilometer of acht rijden naar de archeologische opgraving van Delphi. De bergachtige omgeving was prachtig en de uitzichten wijds. De parkeerplekken in de buurt van de opgraving stonden allemaal al vol en er liep al een motoragent boetes uit te schrijven aan auto’s die verkeerd geparkeerd stonden. We reden door en kwamen het centrum van de stad Delphi binnen. Toevallig reed daar bij een parkeerplek net iemand weg en kon pappa de auto mooi inrijden op het vrij gekomen plekje. We moesten een 10 minuten terug lopen maar er was een mooie promenade langs de weg. We besloten om eerst de opgravingen te bezoeken en daarna pas het bijbehorende museum. Bij de ticketoffice liepen allemaal kittens rond en die moesten eerst even geaaid worden. De man die onze tickets controleerde was een stuk chagrijn en een tikje onbeschoft. Pappa liet hem duidelijk merken dat hij er niet van gediend was en toen zij de man niets meer en liet ons door. We betraden de archeologische site aan de voet van de Parnassosberg. Tegen de hellingen aan zijn de overblijfselen te zien van tempels, theaters en schathuizen. De geschiedenis van Delphi behoort tot de klassieke oudheid en bekend als het Orakel van de god Apollo. Al vroeg was Delphi een religieus centrum met een orakel en heiligdom voor de aardgodin Gaia. De mythe verteld het volgende verhaal. De god Apollo kwam vanuit Kreta zwemmend in de gedaante van een dolfijn naar het Griekse vasteland. Hij doodde met een brandende pijl, de draak Python die het orakel van Gaia bewaakte. Het heiligdom werd daarna ingericht ter ere van de god Apollo. Het orakel van Apollo (orakel van Delphi) werd het meest bezocht en gerespecteerde orakel van de gehele oudheid. In de tempel van Apollo was de zetel van priesteres/waarzegster Pythia, het orakel. Pythia, het orakel stond in contact met de goden en fungeerde als “doorgeefluik” van de boodschappen en- of raadgevingen van de goden. Jaarlijks kwamen koningen, voorname mensen en duizenden burgers naar Delphi om het orakel te raadplegen bij het nemen van beslissingen of het bepalen van hun lot. Het orakel was een jong meisje dat werd gekozen voor het leven en waarvan de persoonlijke naam maar zelden werd vermeld. Na de uitverkiezing werd er speciaal een ambtswoning binnen het heiligdom ingericht. Op geregelde tijdstippen raakte het orakel in vervoering. Gezeten op een kruk, raakte ze (mogelijk) bedwelmd door hallucinogene dampen die hier uit een rotsspleet in de grond omhoog borrelden. Eenmaal in trance begon Pythia wartaal en vreemde klanken uit te stoten waar niemand iets van begreep maar waarvan men aan nam dat dit de boodschap van de goden was. De boodschap was vaak cryptisch omschreven en werd dan vertaald door de voorname hoge “prophétes” priesters die altijd meeluisterden. Het vergde een grote inspanning om de praktische raad uit de boodschap te halen en er waren altijd meerdere mogelijkheden om de boodschap te interpreteren.
Na binnenkomst kwamen we meteen bij de Romeinse agora, het marktplein en de winkeltjes. Over de heilige weg liepen we verder omhoog. We kwamen langs schathuizen en bouwstenen waar vroeger offerstukken op stonden. De tempel van Apollo stond centraal op het terrein en er stonden nog zes zuilen (gedeeltelijk en gerestaureerd) overeind. Een aardbeving en een brand hebben het grootste deel van de tempel verwoest. We klommen verder via het gedeeltelijk met marmer geplaveide pad en kwamen uit bij het theater. Oorspronkelijk waren hier rond de 5000 zitplaatsen en werden er festivals georganiseerd. Vanaf het theater hadden we een prachtig uitzicht. We volgden het laatste stuk van het pad en eindigden bij de ruïnes van het stadion waar vroeger elke vier jaar de Pythische Spelen werden georganiseerd. De renbaan van het stadion is 178 meter lang en de zitplaatsen werden pas in de Romeinse tijd gebouwd en zijn dus niet zo oud. De mensen moesten dus een flinke klim maken om naar de atleten te komen kijken. In de bradende zon liepen we terug naar beneden. Tussen de archeologische site en het centrum van Delphi lag het museum waar voorwerpen zijn tentoongesteld die men heeft gevonden tijdens de opgravingen. De collectie is exclusief en bevat fraaie stukken dus we gingen naar binnen om deze te bekijken. In de eerste zaal zagen we de gevleugelde sfinx van Naxos uit 550 voor Christus. Het is een marmer beeld van een 2.22 meter hoge sfinx. Het is een mythisch figuur met het lijf van een leeuwin, aan het lijf zitten vleugels en het hoofd is van een vrouw. Vroeger stond deze sfinx als bewaker op een grote zuil bij de ingang van de tempel van Apollo. Er was ook een fries die de strijd uitbeeldde tussen goden en reuzen. Het leek net een stripverhaal maar in werkelijkheid is de afbeelding dus afgeleid van een mythe. In de volgende zaal stonden weer twee topstukken: de twee Kouroi. Het zijn levensgrote mannenfiguren die jeugd, fitheid en schoonheid weergeven. Ze stammen uit 580 v Christus. Het viel op dat de beelden en de gebruiksvoorwerpen ooit met veel vakmanschap werden gemaakt. Ik heb echt bewondering voor de kunstenaars en ambachtslieden die zelfs aan de kleinste details hebben gedacht. In een van de laatste zalen stond het beroemdste stuk van het museum: de Wagenmenner. Het is een levensgroot bronzen beeld en wordt ook wel Heniokhos genoemd. Het beeld is 1.80 hoog en liet een wagenmenner bij de Pythische spelen aan ons zien. Zelfs aan de kleine details zoals de wimpers was gedacht. Het beeld zag er bijna levensecht uit. We verlieten het museum en liepen naar het centrum waar we enkele restaurants hadden gezien. We wilden nog even iets eten voordat we door zouden rijden naar onze laatste bestemming van onze vakantie. We namen enkele voorgerechten en samen met Keyro nam ik een pizza. Onze buikjes zaten al aardig vol van de voorgerechten en met veel moeite werd de pizza door ons allen opgegeten. We reden rond 13:30 uur weg uit Delphi en reden het grootste gedeelte over de snelweg naar Schinias. De laatste 20 minuten gingen binnendoor tot we bij de kust aankwamen. We vonden het adres en het huis maar de poort zat dicht. We belden met Nefeli, de verhuurster en zij was er binnen een paar minuten. Het appartement bevond zich op de tweede etage in de villa die door meerdere mensen bewoond wordt. Er was zelfs een kleine lift! Het LiTho appartement is vrij recent gerenoveerd en zag er exact zo uit als op de foto’s van de Airbnb site. Er was een slaapkamer, keuken, badkamer en woonkamer met twee extra bedden. De inrichting was sfeervol en er was een enorme veranda met uitzicht over de omgeving en de tuin. Op de veranda was het nog te warm dus bleven wij binnen. Pappa en mamma gingen nog even weg om te kijken of ergens in de buurt een supermarkt geopend was. De meesten waren gesloten en ze vonden er uiteindelijk wel eentje maar daar was weinig te krijgen voor het avondeten. Ze namen daarom maar instant noedelsoepjes mee voor de avond. De zon scheen minder fel aan het einde van de middag en we konden lekker buiten op de veranda zitten en spelletjes doen. Rummikub, pokeren en kaarten, gezellig. We hielden ook nog een soort van watergevecht met de tuinslang. Een voordeel van zo’n groot balkon! We bleven wat langer op want morgen gaan we lekker relaxen aan het strand.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *