Kunming, Stenenwoud (dag 15)

Na een snel Aziatisch ontbijt (noodles, rijst etc.) vertrokken we om 9:00 uur met nog twee andere stellen (Zwitsers) richting Shilin. We hadden gisteravond nog een excursie naar het Stenen Woud geregeld via een reisbureautje in het hotel. Het bleef bij ons en de twee Zwitserse koppels dus het mini busje kon meteen door rijden zonder anderen op te halen.

We reden door de miljoenenstad richting de ringweg. De afgelopen vijf jaar is er in Kunming veel veranderd. Er zijn en worden nog steeds nieuwe straten aangelegd, er komt een metro en er zijn veel hoge flatgebouwen. Toch is er in Kunming genoeg te zien. Helaas hebben wij geen tijd om de parken,het Cui Hu meer, markten en de vele winkelcentra te bekijken. Wij hebben gekozen om naar Shilin te gaan volgens de reisgidsen een “must see”. Shilin ligt ongeveer 120 kilometer ten zuidoosten van Kunming. De tocht ging vrij vlot door de nieuw aangelegde snelweg en binnen ongeveer 1 ½ uur kwamen we aan bij het nationaal park.

Meteen bij aankomst zagen we al wat een gigantische toeristentrekpleister Shilin is. Overal touringbussen, taxi’s, minivans, een grote parkeerplaats met slagbomen, veel restaurantjes, winkeltjes en duizenden, vooral Chinese, toeristen en een behoorlijke rij voor de ticket office. Ik sloot met Ronac op mijn rug aan in de rij aan terwijl Vanessa met Keyro in de schaduw eventjes wachtte. De rijen gingen, zoals al vaker in China, redelijk snel. Eén van de Zwitsers uit onze bus stond al vrij snel vooraan en bood aan de tickets voor ons te kopen, zo ging het opeens wel heel erg snel.


Keyro klimt door het stenen woud.

Het stenen woud oftewel het “Stone Forest” is een prachtig natuurgebied en valt onder de Unesco World Heritage Sites. Het Stenen Woud bestaat uit grote formaties kalksteenrotsen en lijken soms op versteende bomen, ze zijn al meer dan 200 miljoen jaar oud. Door erosie is de lossere grond er omheen verdwenen.

We hebben eerst het hoofdpad een stuk afgelopen. Het is net een drukke kermis van in megafoontjes tetterende gidsen en van Chinezen die met fototoestellen achter hun gidsen aan liepen. Uiteindelijk verlieten we de paden, keurige gazons en bloemperkjes en zijn we naar het ongerepte middengedeelte uitgeweken.


Eventjes uitrusten midden in het “bos”.

Dat was echt mooi, trap op en trap af langs en door hele smalle spleten en spelonken. Vaak alleen en soms achter een klein groepje met gids aan. We hebben zo ongeveer 1 ½ uur rondgelopen, onder en langs imposante rotsformaties. We zijn niet echt verdwaald maar werden wel enorm in de war gebracht. Je kunt je namelijk nergens op oriënteren.


Soms werden de gangetjes wel heel smalletjes…


En moest Ronac eventjes zelf klauteren…

Toen we het woud uitliepen keken we even bij een optreden van de Sani. De Sani zijn een minderheid die in deze regio wonen. Iedere piek in het woud wordt door hun wel verbonden aan een legende. Ook hier kon je je verkleden in de traditionele Sani kleding en Keyro wilde omgetoverd worden tot echte Sani-krijger met zwaard. Voor 10 yuan kreeg hij een leuk pak aan en konden we hem fotograferen voor de pieken van de vreemd gevormde rotsen.

We liepen terug naar de uitgang en aten daar een heerlijke fried rice (gebakken rijst) bij een lokaal restaurantje. De minibus bracht ons weer terug naar het hotel waar we rond 17:00 uur aankwamen. ’s Avonds zijn we gaan eten bij een soort Ierse pub, lekker dichtbij en makkelijk bestellen.

Ralph bestelde pikante octopus, Keyro een hamburger met frietjes en ik nam een farfalle met champignon roomsaus. Als voorafje hadden we bruchetta maar wel met een Aziatische twist er zat namelijk erg veel rode peper doorheen. We waren rond 20:00 uur terug op de kamer en legden direct de kinderen in bed.

We moesten nog een hotel regelen in Yangshuo voor één nacht omdat we een dag eerder arriveerden dan gepland. Het lukte niet om vanaf de kamer naar buiten te bellen en daarom probeerden we het maar via de mail. We mailden rond 21:30 uur naar twee hotels met het verzoek om ons voor 23:00 uur dezelfde avond nog iets te laten weten of er een kamer beschikbaar was.

Voor mij een beetje stressen omdat ik het liever geregeld heb als we morgenochtend vroeg in Guillin aankomen. Gelukkig hadden we binnen een uur bericht terug van het RiverView hotel dat ze een kamer voor ons hadden. Ze konden ook nog een airport-taxi voor ons regelen dus dat was helemaal goed. Lang leve internet! Uiteindelijk kon ik toch met een gerust hart gaan slapen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *