PEP (Persoonlijk Eind Project)

De laatste weken op school staan in teken van afscheid nemen. Iedere leerling dient mee te doen aan PEP (Persoonlijk Eind Project). Je mag dit alleen doen of samen. In eerste instantie zou ik samen met Dayno, Levi en Glenn het project doen over Egypte maar een paar weken geleden besloten Glenn en ik om het samen over China te doen.

We hadden niet veel tijd meer om er iets uitgebreids van te maken maar wisten er toch nog een leuke presentatie van te maken. Er waren achteraf wel wat foutjes in de informatie geslopen. Zo zijn Vietnamese loempia’s natuurlijk geen origineel Chinese gerecht hihi. In onze klas was er in tegenstelling tot de andere groepen 8 wel met redelijk serieuze onderwerpen gewerkt.

Zo waren er presentaties over hersentumor, ridders en kastelen, Spanje, Egypte en trompet spelen. In de andere klas ging het over snoep, frisdrank en er was zelfs één presentatie (lees televisie waar je het spel op kon spelen) over Fortnite, een computerspel dat ik graag speel. Vlak voor de afgesproken eindtijd ruimden we op en gingen we naar huis. Dat zit er ook weer op.

De Lion King

Oma Evelien en Edie hadden een familiedagje gepland. We verzamelden in Geleen waar nog even koffie werd gedronken. Keyro ging bij Ton en Lucia in de auto en oma Evelien en Edie kwamen bij ons in de auto. Halverwege maakten we een stop om even iets te drinken. We kwamen er ook achter dat Ton en Lucia een andere weg hadden genomen. Uiteindelijk waren zij iets eerder in Scheveningen. Scheveningen is een stadsdeel van Den Haag en bekend als badplaats.

We parkeerden in een van de parkeergarages en liepen te voet richting de boulevard. We kwamen langs het Kurhaus, een groot hotel aan de boulevard langs het strand. In 1818 werd hier een houten paviljoen met een badhuis gesticht. Het werd zeer succesvol en in 1856 werd het badhuis uitgebreid. Jaren later werd op dezelfde plek het Kurhaus gebouwd.

In de jaren 70 raakte het gebouw in verval. Uiteindelijk volgde een restauratie en verbouwing. Nu heeft het Kurhaus de monumentenstatus en sinds 2014 behoort het tot de Amrâth Hotel Group. Aan de kilometers lange boulevard van Scheveningen zitten veel leuke strandtenten met uitzicht op zee en de Pier. Het was mooi weer en we konden lekker lunchen bij één van de vele strandtenten.

De boulevard werd in 2013 vernieuwd. De insteek was om een wandelpromenade te maken tussen de badplaats en de haven. Echter moest er ook rekening gehouden worden met het beschermen van Nederland tegen het water van de zee. Onder de boulevard bevindt zich een lange dijk en bij zware storm geeft dit bescherming.

Na de lunch liepen we nog even over de Scheveningse Pier. De pier werd in 2015 verbouwd om weer aan hedendaagse eisen te kunnen voldoen. Ondanks dat het allemaal recent verbouwd is, vond ik het een beetje armoedig aandoen. “Vergane glorie” verwoordt het misschien nog het beste. Ons werkelijk bezoek aan Scheveningen was voor het AFAS Circustheater.

We gingen naar de musical de “The Lion King”. De musical is gebaseerd op de Disney film “De Leeuwenkoning”. De musical ging voor het eerst in 1997 in New York (Broadway) in première. In 2004 kwam de musical voor het eerst naar Nederland en speelde in totaal zo’n twee en een half jaar. Eind 2016 keerde de musical terug naar het Nederlandse theater.

We hadden perfecte plekken recht voor het podium, beter kon bijna niet. Iets later dan de aanvang begon het spektakel. Ik kwam meteen ogen en oren te kort. De musical speelde zich niet alleen af op het podium maar ook in de zaal en in de lucht. Acteurs gehuld in dierenkostuums en grote marionettenpoppen kwamen in optocht door de gangpaden het theater binnen. Olifanten met wapperende oren, zebra’s, hyena’s, antilopen, prachtig!

Het verhaal gaat over leeuwenwelp Simba. Hij is de troonopvolger van Koning Mufasa in het Afrikaanse dierenrijk. Aan de jeugd van Simba komt wreed een einde als zijn gemene oom Scar door verraad de macht grijpt. Simba wordt voor dood achtergelaten. Hij vlucht de jungle in en ontmoet hier zijn nieuwe vrienden Timon en Pumba. Simba groeit op en wordt volwassen. Hij komt hij zijn jeugdvriendin Nala tegen en wordt verliefd op haar. Uiteindelijk besluit Simba het recht op de troon op te eisen.

Wat een fantastische musical. We hebben allemaal genoten! Na de voorstelling zijn we aan de boulevard nog een hapje gaan eten. Pas laat begonnen we aan de terugreis. We zetten oma Evelien en Edie thuis af in Geleen en waren zelf om 23:10 uur thuis. Snel naar bed want we moeten morgen gewoon naar school.

Fietsroute VWO

Ik werd rond 12:00 uur bij Tristan opgehaald na een leuk feestje. ’s Middags kon ik niet uitrusten en zou ik met mijn vriendjes Glenn en Tijmen, mamma, Elles (mam Glenn) en Marcel (vader Tijmen) de fietsroute fietsen naar onze nieuwe school. Mijn fiets stond voor onderhoud bij de fietsenwinkel dus mocht ik de fiets van Naomi (zus Glenn) gebruiken. Met z’n zessen gingen we op pad. Heel erg ingewikkeld was de route niet.

Op sommige plekken is het goed opletten met oversteken maar veelal fietsen we over fietspaden. Na ongeveer 35 minuten stonden we bij de poort van Porta Mosana in de wijk Heer. We besloten direct terug te fietsen en met zijn allen een ijsje te gaan eten bij ijssalon Pimpernelleke in Vroenhoven. Met al die calorietjes die we verbrand hebben tijdens het fietsen, geen probleem. De vader van Tijmen trakteerde ons allemaal, dank je wel Marcel! Ik bleef samen met Tijmen bij Glenn spelen en was pas rond 18:00 uur thuis. In de avond ging ik op tijd naar bed want morgen staat er opnieuw een activiteit op de agenda waar ik naar toe moet.

Afscheidswedstrijd JO13-1

Moe, moe, moe was ik na mijn schoolverlaterskamp. Toch ging ik vanavond nog voetballen. Er was afsluiting van het seizoen van de JO13-1. Er werd op het voetbalveld bij RKKVL/Polaris een partijtje gevoetbald, kinderen tegen de ouders. Veel van mijn vriendjes die naar het kamp waren geweest lieten verstek gaan. Ik was niet echt vooruit te branden maar eenmaal daar was het toch wel gezellig.

Er waren twee moeders de het aandurfden om mee te doen. Audrey, de moeder van Donné, was bloed fanatiek en mamma deed een beetje mee voor spek en bonen hihi. Uiteindelijk lukte het de ouders toch te winnen met één doelpunt verschil. Ook werd bekend dat we nog kampioen kunnen worden als we de wedstrijd tegen Amby nog kunnen inhalen.

Onze grootste concurrent Scharn had afgelopen maandag verloren van RKVVL/Polaris. Amby heeft in totaal maar vier wedstrijden gespeeld en hoogstwaarschijnlijk gaat het inhalen van de wedstrijd niet lukken. Logisch zou zijn als de gespeelde wedstrijden van Amby in mindering gebracht zouden worden bij de andere clubs. Zo is er een eerlijk beeld en stand in de competitie Wij staan dan op punten gelijk met Scharn maar met een veel beter doelsaldo.

Eigenlijk zijn we dus gewoon KAMPIOEN! Helaas geen echt feestje maar toch. Na het voetballen brachten pappa en mamma mij naar mijn vriendje Tristan die jarig was geweest en een slaapfeestje hield. Er waren bijna alleen maar meisjes. We speelden spelletjes en het was erg leuk. Helaas was ik te moe en viel ik rond 00:00 uur in slaap.

Schoolverlaterskamp

Na de laatste CITO toetsen in april ,deden we in groep 8 eigenlijk niet veel meer. We maakten uitstapjes naar verschillende musea, de Waterleiding Maatschappij, lezing over traumachirurgie en nog veel meer. Deze week gingen we op schoolverlaterskamp. Alle groepen 8 vertrokken in kleine groepjes op woensdagochtend op de fiets naar Zutendaal. Tante Lucia was samen met Marcel, de vader van mijn vriendje Tijmen, begeleider van ons groepje.

We werden door veel ouders uitgezwaaid. Onderweg werden allerlei spelletjes gedaan en we arriveerden rond 13.00 uur bij de Woushoeve. Het is een oude boerderij uit de 17e eeuw die is omgebouwd tot grote hoeve en waar onder andere jeugdverenigingen en scholen kampen kunnen verzorgen. De hoeve is mooi gelegen tussen de bossen. In de middag volgde er nog meer activiteiten. Beide avonden was er een avondprogramma met onder andere de JFK Got Talent show waarbij iedere groep zijn ingestudeerde dansje presenteerde.

Er werd met 20 jongens op de slaapzaal natuurlijk maar weinig geslapen. Op donderdag gingen we met bussen naar een zwembad in de buurt. Op vrijdag werden alle spullen weer ingepakt voor onze terugreis. Onderweg werd gestopt bij de bioscoop in Lanaken en zagen wij de film “Jurassic World 2, Fallen Kingdom. We arriveerden uiteindelijk na 16:00 uur pas bij school waar veel ouders en opa’s en oma’s stonden te wachten.

Oma Evelien had een dik uur staan wachten want er was doorgegeven dat we rond 14:30 – 15:00 uur zouden aankomen. Ik was goed moe van de actieve dagen met maar weinig slaap. Toch was het terugkijken op een leuk kamp en de afgelopen schooljaren.

Slaapfeestje

Mijn laatste kinderfeestje werd een slaapfeestje. Ik had zelf het programma bedacht. Tristan was gisteravond al gekomen omdat zijn vader ergens naar toe moest en hij logeerde dus gezellig twee nachten bij mij.  Mijn andere vrienden (Glenn, Dayno en Jochem) kwamen om 19:00 uur in de avond. Dayno was niet helemaal lekker en zou jammer genoeg niet blijven slapen. We luisterden heel chill naar wat muziek en maakten ons daarna klaar voor het watergevecht.

Vanmiddag hadden Tristan, Ronac, mamma en ik al wat waterballen gemaakt. We vulden de waterpistolen en emmers en begonnen aan het gevecht. Mijn vriendin Quincy en Ronac mochten ook meedoen. We waren in twee teams verdeeld en slopen door de brandgangen en straten. We waren nog maar net bezig toen een meneer boos naar buiten kwam en onze emmers leeg gooide. Hij beschuldigde ons er van dat we zijn ramen hadden nat gemaakt. Hij was heel boos en toen ik hem netjes zei dat we op een openbare straat waren, werd hij nog kwader en wilde hij mijn ouders spreken. Ik nam hem mee naar pappa en mamma en die wisten het uiteindelijk te sussen. Natuurlijk dachten zij ook er het zijne van. Ik vond het een aansteller voor dat kleine beetje water. Wellicht is hij zelf nooit jong geweest en heeft hij geen kinderen of kleinkinderen. We gingen verder en vermeden het huis van de zielenpoot.

We renden en werden allemaal wel getroffen. Sommige waren kletsnat. We kleden ons om en gingen een film kijken. Het werd de horrorfilm “It”, lekker griezelen dus. Nu zouden we weten wie er stalen zenuwen heeft. Tussendoor kwamen pappa en mamma ons voorzien van broodjes hamburger van de barbecue en ijsjes. Tristan schrok zich later een hoedje toen hij de lamp aan deed en deze begon te knipperen. Ik zei hem dat het een geest was en even geloofde hij mij ook.

We hebben er met zijn allen hard om kunnen lachen. Dayno voelde zich beter dan de afgelopen dagen en mocht na overleg met zijn vader toch blijven slapen. De matrassen en luchtbedden werden alvast neergelegd. Na de film was het tijd om te gaan gamen. Pappa en mamma vroegen ons rond 1:00 uur of we wilden gaan slapen maar daar hadden we geen zin in natuurlijk. Om 2:00 uur moesten we alles uitdoen maar slapen deden we nog niet.

Uiteindelijk kregen we rond 3:30 uur de laatste waarschuwing en besloten we om toch maar enkele uurtjes te slapen. De eerste was om 7:30 uur alweer wakker en het duurde niet lang voordat we allemaal wakker waren. We gingen gamen en popcorn eten. Pappa en mamma zorgden om 11:00 uur voor een uitgebreid ontbijt onder andere bestaande uit broodjes, saucijzenbroodjes en gebakken ei met spek. Iedereen werd rond 12:00 uur weer opgehaald door zijn ouders. Het was een leuk en cool feestje vond ik.

Boudewijn Sendentoernooi

Voor de hele familie was het verplicht het hele weekend doorbrengen op de velden van Leonidas. Mamma was op vrijdagavond al begonnen als vrijwilliger voor de EHBO post, zaterdag moesten Ronac en pappa voetballen en vandaag ik. Tussendoor hielpen pappa en mamma nog als vrijwilligers mee bij diverse activiteiten omdat er zoals ieder jaar ook nu weer te weinig vrijwilligers waren.

Zaterdagavond was er een feestavond voor de vrijwilligers waarbij Ronac nog flink uit zijn bol ging met een nieuw vriendinnetje (Lani) en wat trainers. Onze wedstrijden vandaag gingen best goed al hadden we het soms wat zwaar door het warme weer. We wonnen er drie, speelden er eentje gelijk en verloren er eentje. Er was tussen ouders van twee teams nog een relletje en ze gingen bijna met elkaar op de vuist, hoorden wij achteraf.

Gelukkig kregen wij er niets van mee. Aan het einde van de middag was het toernooi voor ons voorbij. Ronac ging bij Fay, een ander vriendinnetje, spelen. Hoe krijgt hij het voor elkaar bij alle meisjes? Ik ging met mijn vriend Glenn mee en later op de middag naar huis. Pappa en mamma kwamen uiteindelijk pas rond 20:30 uur thuis en hadden eten van de Chinees meegenomen. Het was een druk met leuk voetbalweekend.


Ook Ronac’s team kreeg een beker

Belgisch voetbaltoernooi

Afgelopen weken heb ik goed getraind met voetballen. Zelfs na mijn judoles op donderdag ging ik nog door naar de voetbaltraining. Ik vind het echt super leuk en voel me al helemaal thuis in het team. Vandaag deden wij mee aan een toernooi in België. Het was wel erg vroeg verzamelen (8:30 uur) en best frisjes. Gelukkig kwam al snel het zonnetje door. We speelden 5 tegen 5 . Gelukkig was niet iedereen uit ons team erbij zodat we maar drie wissels hadden.

De eerste wedstrijd werd in de laatste halve minuut verloren. Onze tweede wedstrijd liep goed en deze wisten we te winnen. Het was een hele rare gewaarwording dat de trainers uit België in het veld staan om hun spelers van adviezen te voorzien. Het leek meer op een extra speler en ik vond het soms zelfs een beetje hinderlijk. Onze laatste twee wedstrijden verloren we nipt. Ondanks dat hadden we een leuke ochtend en kregen we toch een medaille voor het behalen van de derde plaats.

Rust zacht lieve Ushi

Sinds afgelopen week ging het ineens niet zo goed met Ushi. Het laatste jaar kampte ze al vaker met een verkoudheid die pas na dubbele dosissen antibiotica over gingen en werd ze steeds magerder. Diverse bloedonderzoeken lieten zien dat ze buiten de verkoudheid in goede gezondheid was en het mager worden bij de ouderdom hoorde. De afgelopen dagen at ze nauwelijks en begon steeds minder te drinken. Ze leek met de dag zwakker te worden.

Ze plaste veel maar niet meer op haar kattenbak en lag suf in het raamkozijn of op de grond. Ze bleef toch nog naar boven gaan, sprong op en van het hoge bed op de slaapkamer en wilde aangehaald worden. Ze leek geen pijn te hebben en vanwege haar leeftijd wilden pappa en mamma haar niet te veel stress geven door naar de dierenarts te gaan. Ze is achttien jaar en dat is best oud voor een poes. Gisterenavond was ze heel afwezig en lag ze alleen maar op de grond voor zich uit te staren. Mamma had het idee dat het niet lang zou duren tot haar lijfje het op zou geven. Ze ging bij haar gaan zitten en zei dat ze niet langer hoefde te strijden als haar lichaam niet meer wilde en ze ons mocht verlaten als ze dat wilde.

We gingen met zijn allen om haar heen zitten. We gaven onze tranen de vrije loop en hadden veel verdriet. Zo sterk als ze is stond ze later toch weer op en liep helemaal met me mee naar zolder om bij mij op bed te gaan liggen. Ze ging later ook weer naar beneden om even op bed te klimmen bij mamma en zat later op de avond ook nog bij pappa beneden. Uiteindelijk heeft ze vannacht toch rust gevonden en is Ushi overleden.

Pappa en mamma hebben even moeten zoeken en vonden haar achter één van de schotten op zolder. Ze was hier waarschijnlijk achter gekropen om rustig van ons heen te gaan. Iedereen was vanochtend uit zijn doen en liep te huilen. Ondanks het verdriet dat wij hadden zijn wij naar school gegaan en pappa en mamma naar hun werk. We hadden Ushi in een mandje gelegd zodat we haar in de avond konden begraven. Pappa had besloten dat ze in de achtertuin moest komen. Hij vond dat ze dicht bij ons moest blijven. Op deze plaats heeft ze gewoond, is ze gelukkig geweest, is ze gestorven en hier wordt ze begraven zei hij resoluut.

We moesten een groot en diep gat graven en dat was niet gemakkelijk in het kleine stukje grond dat we in de tuin ter beschikking hadden. Het lukte pappa met veel moeite en in de avond hebben we haar met zijn vieren begraven. Ronac had op school een mooie tekening gemaakt die we in haar graf legden. Ronac wilde Ushi in haar laatste rustplaats leggen en we hielpen allemaal bij het dichtmaken van haar graf. Ronac had een mooie gedenksteen gemaakt die we boven op het graf legden.

Ik kon niet weggaan bij het graf en bleef maar huilen. Onze allerliefste Ushi is er vanaf vandaag niet meer. Wat zullen we haar enorm gaan missen. Nooit meer iemand die thuis op ons wacht, geen knuffeltjes meer, geen dief die ons vlees van het brood eet, niemand die stiekem onze melk drinkt, niemand die ons wakker maakt met een zacht gemiauw of een pootje in ons gezicht. Lieve, lieve Ushi rust zacht, we zullen altijd van je houden en je nooit en te nimmer vergeten.

Gazelle Esprit

Het heeft wat weken geduurd maar eindelijk kon ik mijn nieuwe fiets gaan ophalen. Mijn oude fiets was al een tijdje te klein. Na de zomervakantie ga ik naar het voortgezet onderwijs en moet ik naar de andere kant van de Maas gaan fietsen. Tijd voor een goede stevige fiets vonden pappa en mamma. Bij fietsenwinkel de Beente hadden we weken geleden een Gazelle Esprit fiets besteld. Pappa en ik gingen na mijn voetbalwedstrijd met de auto naar de fietsenwinkel toe. Mamma was op de fiets gegaan zodat we samen terug konden fietsen. De laatste dingen werden afgehandeld en uitgelegd en toen kon ik op mijn nieuwe fiets naar huis. We fietsten binnen een half uurtje terug van Heugem naar Daalhof. Ik ben super blij met mijn nieuwe fiets en hij fietst ook nog eens heerlijk.