Op de Hochzeiger

Na onze ochtendrituelen was het tijd om te vertrekken naar de skipiste. Helemaal fit voelde ik mij niet. Ik heb al sinds vorige week last van een vervelende hoest en blijk ook nog ergens allergisch voor te zijn. Mijn gezicht is opgezwollen en mijn hele lijf kriebeld. Gelukkig heeft mamma allergie pilletjes meegenomen en deze werken redelijk.

Met mijn skiklas op de Hochzeiger.

Met de Hochzeigerbahn gingen we weer naar boven. Ronac had meneer Beer meegenomen. Om 10:00 uur ging mijn skiklasje van start. Mijn skileraar, de Nederlandse Koen, ging verder met het leren van parallel skiën. Het is belangrijk om de druk te vergroten en zo de ski’s makkelijker te laten draaien. Met verschillende liften gingen we naar de top van de Hochzeiger, gelegen op 2450 meter. Het Hochzeigergebied is een leuk skigebied en je ziet hier veel families. De meeste pistes zijn blauw en rood en dus voor ons als skiklas makkelijk te doen.

Voor pappa was er ook de zwarte Benni Raich afdaling. Deze piste is vernoemd naar deze voormalig skikampioen die afkomstig is uit het Pitztal. Mamma waagde zich vandaag op het snowboard en het ging haar redelijk goed af, vertelde pappa mij. Tussen de middag aten we bij het Zeigerrestaurant iets kleins (een tomatensoep) want we hadden ook broodjes meegenomen. In de middag gingen mamma en Ronac hun eigen gang en pappa volgde mij met mijn skiklasje met de GoPro om ons te filmen. Na afloop werd er bij een van de cafétjes onderaan de Hochzeigerlift een beetje aan après-ski gedaan. Erg druk was het niet maar een glaasje fris ging er na alle inspanningen van vandaag wel in.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *