Zilveren race

Helaas viel er vannacht opnieuw geen sneeuw. Ondanks dat men zegt dat dit een zeer sneeuwzeker gebied is, zou er nu toch wel wat sneeuw mogen gaan vallen. Op dit moment lag Saalbach Hinterglemm in een gebied waar een zogenaamde föhn over heen trekt. Een föhn is een warme en droge wind die vaak aan de noordzijde van de Alpen waait. Hierdoor loopt de temperatuur op met als gevolg dat het te warm is om te gaan sneeuwen. In plaats van sneeuw valt er dan mogelijk regen. Gelukkig bleef de regen weg en door het warme weer scheen de zon goed en hadden we de hele week al prachtige blauwe luchten. De sneeuw op de pistes werd wat papperig in de loop van de dag en de sneeuw in het dal en op de bomen was zo goed als weggesmolten. Gelukkig kon er iedere dag gewoon geskied blijven worden.

Vandaag werd er bij de Hochwartalm een parcours uitgezet en moesten we een wedstrijd gaan skiën. We mochten het parcours vooraf een keer uitproberen. Ik vloog toen bijna uit de bocht toen ik zo hard gingen en iemand anders probeerde in te halen. Toen de wedstrijd van start ging was ik gebrand op een goede prestatie. Ik stond bij de start en concentreerde mij op het startsignaal. Precies bij start skiede ik weg om zo snel mogelijk naar beneden te gaan en om langs alle poortjes te slalommen. Bij de finish had ik het gevoel dat mijn eindtijd wel eens heel goed kon zijn. Uiteindelijk toen de laatste geracet had, bleek mijn tijd voldoende te zijn voor de tweede plaats.

Aan het einde van de middag was een gezellig samenkomen bij Kinderland waar we warme thee kregen en de ouders een schnaps. De prijzenuitreiking vond ook plaats. De groep van Allek begon en hij mocht de gouden medaille omhangen. Hij was eerste geworden tijdens zijn race en het Nederlandse volkslied werd voor hem gespeeld. Twee groepen later was mijn skiklas aan de beurt. Ik mocht plaats nemen op het podium en kreeg de zilveren medaille om gehangen en een oorkonde waar mijn tijd op stond. Ik had uiteindelijk verloren van het oudste meisje (10 jaar oud) uit de klas en ze was ook nog eens ruim een kop groter dan ik.


De prijsuitreiking.

Met onze medailles om de nek en super trotse ouders gingen we nog een drankje drinken bij de Hochwarttenne. Deze bar ligt direct naast het dalstation van de Schönleitenbahn. Binnen hing een rustige après-skisfeer en we zochten een plaatsje aan de bar. Op onze overwinning werd natuurlijk een glaasje cola gedronken. We waren wat later thuis dan de andere dagen en het was al donker. Gelukkig stond er een pan met lekker pompoencurry voor ons klaar om te verorberen. In de avond speelden we nog een spelletje Triviant en Ganzenbord voordat we moe en voldaan naar bed gingen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *