Hotel Olive

Vanmorgen werden Ronac en ik wakker in een lekker zacht bed. Wij hadden samen een kamer en pappa en mamma lagen helemaal aan de andere kant in een andere slaapkamer. We hadden een Family suite met twee badkamers, twee toiletten, twee slaapkamers en woonkamer met keuken en minibar. Erg ruim en netjes maar dat mocht ook wel voor het geld dat we betaald hebben. Het was de duurste overnachting van deze vakantie. Pappa en ik gingen als eerste beneden ontbijten want Ronac en mamma konden of wilden niet opschieten.


Het ontbijt bestond uit een buffet met Westerse en Indonesische lekkernijen. Er waren Belgische waffels, eieren, bami, nasi, broodjes. Veel te veel om op te noemen. Ik had goede honger want we hadden gisterenmiddag voor het laatst gegeten. Na het ontbijt speelden we een tijdje op de Nintendo en deden we het rustig aan. We pakten de spullen om 12:00 uur in en checkten uit. We konden gebruik maken van het zwembad en daar brachten we een aantal uren door. Een uur voordat we opgehaald zouden worden, besloten we om nog iets te eten. Er was werkelijk niets in de buurt te vinden en we gingen naar binnen bij een niet al te schoon uitziende warung.


Het personeel sprak geen Engels en er werd iemand gehaald die het wel kon. We bestelden drinken en twee borden eten. Het was iets met ei en gestoofde kip. Het smaakte goed. Onze bestelde taxi kwam wat eerder maar dat vonden wij niet erg. In alle haast vergaten we de oplader van de tablet maar gelukkig waren we net vertrokken en kon de taxichauffeur nog omdraaien om terug te rijden. De rit naar het vliegveld verliep erg traag want op de ringweg stond al het verkeer muurvast. Gelukkig hadden we genoeg tijd ingecalculeerd om bij het vliegveld te komen. Deze taxichauffeur zette ons ondanks zijn gebrekkige Engels wel bij de juiste terminal af.


We checkten ons in, betaalden de vertrekbelasting van onze laatste roepia’s en konden door de controles. We zochten naar een restaurant waar we met creditcard konden betalen maar dat bleek nog erg lastig te zijn. Van de zes restaurants waar we langs liepen, kon er maar bij eentje met creditcard betaald worden. We bestelden drinken, hamburgers en pasta. Echt fastfood eten voor veel geld, maar ja. Vlak voordat we gingen afrekenen, keek mamma nog even de tas door en vond toch nog Indonesische roepia’s. Hoefden we niet met creditcard te betalen en hadden we nog geld over om te besteden bij de taxfree shops. We vetrokken uiteindelijk bijna een uur te laat van het vliegveld in Jakarta. Nu maar hopen dat we tijd goed maken want we hebben in Frankfurt maar 50 minuten de tijd om over te stappen op de vlucht naar Amsterdam. We speelden weer lekker op de schermpjes in het vliegtuig en kregen ook nog lekker iets te eten. Rond 1:00 uur gingen werden de lichten gedimd en was het tijd om te gaan slapen.


Op weg naar huis!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *