Rond de waterkant (dag 6)

We stonden rond de klok van 8:00 uur op en hadden ons ontbijt op het balkonnetje. Ook vandaag was er weer de nodige variatie in broodbeleg. Iedere dag wordt er wel iets anders geserveerd, ei, sardines, worstjes etc. We zagen in de verte een flinke rookwolk en hoorden toen dat er brand in het centrum van Paramaribo was. Omdat er in het centrum veel houten huizen staan werden de wegen er omheen allemaal afgesloten. We wilden in eerste instantie naar het centrum gaan voor een wandeling maar besloten om dit nu maar niet te doen. Reginald belde ons zelfs nog even om te zeggen dat we beter bij het appartement konden blijven omdat de wegen vol stonden met files en er geen doorkomen aan was.

We bleven bij het appartement en gingen tot mijn groot plezier zwemmen in het zwembad. Ik draag bandjes en spring van de kant af in het grote, diepe bad en heb geen hulp van pappa of mamma nodig. Als een hondje krabbel ik weer naar de kant, klim eruit en doe weer hetzelfde.

Keyro demonstreert zijn onderwaterzwemkunsten

In de middag leken de grootste files te zijn opgelost en gingen we naar het Metskantoor voor betaling van onze jungle-tour naar Awarradam. Keyro leek even zijn bokkenpruik op te hebben en gedroeg zich vervelend. Nadat we alles geregeld en betaald hadden voor onze trip a.s. van a.s. vrijdag liepen we via de Henck Aronstraat richting de Waterkant.

We kwamen nog langs een paar mooie kerken waaronder de Petrus en Paulus kathedraal. De kathedraal werd gebouwd in 1885 en is de hoogste en grootste kerk van Zuid Amerika gebouwd uit hout. De waterkant is een van de bekendste en oudste straten van Paramaribo. De straat loopt van het Onafhankelijkheidsplein langs de Surinamerivier richting het kruispunt bij de Saramaccastraat. Er liggen belangrijke gebouwen (De Waag, Centrale bank, Hoekhuis) koopmanshuizen, handelsgebouwen en mooie koloniale woningen. Het gebied er omheen is het hart van de historische binnenstad.

In totaal zijn er circa 250 historische gebouwen te vinden in het centrum en deze zijn allemaal beschermd. Sinds 2002 staan de gebouwen op de werelderfgoedlijst van Unesco. Opvallend was dat de meeste gebouwen wit geschilderd zijn, ze steile daken hadden en de ramen voorzien waren van houten luiken. Hoewel er Europese en Amerikaanse elementen in de gebouwen zitten zijn ze typisch Surinaams. Ze werden gebouwd door Surinaamse arbeiders en zijn grotendeels van hout. Brandgevaar is dus een nadeel en het gebeurd regelmatig dat gebouwen afbranden zoals vanochtend dus. Aan de overzijde van de straat bij de rivier vind je eetkraampjes en kiosken.

Pappa en mamma besloten om bij café Broki met terras aan de Suriname rivier iets te eten en drinken. Keyro en ik gingen lekker chillen in de hangmatten die er hingen. De gerechten die we bestelden waren roti met geitenkaas, spek en honing, roti kip en pom. We bleven een tijdje zitten want het zag er naar uit dat het flink ging regenen. Uiteindelijk bleef de regen uit en belden we een taxi terug naar ons appartement. Het gaat een stuk gemakkelijker nu we een telefoon hebben. De taxirit was vrij wild want de chauffeur hield de vaart er goed in. Gelukkig arriveerden we veilig bij het appartement. We aten ’s avonds de restanten van gisteren en dat smaakte nog prima.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *