Familie sneeuwwandeling

Wat een slaapkoppen zijn het allemaal hier. Ik was om 7:15 uur al wakker maar het duurde een tijdje voor er nog andere volgden. Ik mocht pas van mamma naar beneden toen ze anderen beneden hoorde. Senna, Dayno en Keyro sliepen zelfs tot 10:00 uur uit.

Aan de grote tafel hadden we een gezamenlijk ontbijt met warme broodjes uit de oven. Ik ging naast mijn grote vriend Tonnie (Ton) zitten en samen hadden we veel plezier. Ik speelde verschillende potjes “pesten” met Ton totdat iedereen klaar was met wassen en aankleden. In een boekje had mamma een wandeling gevonden en die wilden wij gaan lopen.

Ondertussen was het buiten begonnen met sneeuwen. We liepen via de doorgaande weg naar het kerkje van Walk. Opvallend aan de huizen was dat ze zijn gebouwd van natuursteen. Bij de kerk stonden we met de rug naar de lindebomen toe en sloegen we een landweggetje in. Het begon steeds heftiger te sneeuwen en het pad was al aardig drassig geworden. Soms was het goed opletten waar je de schoenen neerzette om geen natte voeten te krijgen.

Bij het kuispunt van een aantal bospaden moesten we linksaf maar de rest van de familie wilde sneller richting het kasteel Reinhardstein en we verlieten de route. We kwamen uit in een hoger gelegen bos en moesten afdalen om richting het kasteel te gaan. De paden waren smal, steil en glad door sneeuw en modder. Ik liep als een kievit want dit is mijn ding, leuk!

Oma Evelien en Senna vonden het maar niets en waren voortdurend angstig. Op de weg volgden nog wat obstakels in de vorm van omgevallen bomen. We moesten hier overheen klimmen. Bij kasteel Reinhardstein, gebouwd in de 14e eeuw, was het tijd voor een drankje. Glühwein, chocomel, bier, koffie iedereen bestelde waar hij of zij zin in had. Samen met Ton voerde ik weer een toneelstukje gekkigheid op. Wat was het lachen!

We waren weer opgewarmd en liepen na wat groepsfoto’s gemaakt te hebben weer verder. Op een open vlakte hielden we een sneeuwballengevecht en maakten we een grote sneeuwpop. Daarna kwamen we uit bij de stuwdam van Robertville. Het water van de rivier de Warche wordt hier opgehouden en gebruikt als drinkwater en voor het opwekken van energie.

We staken de dam over en volgden een smal pad langs het stuwmeer. Het was bijzonder mooi om daar te lopen. Langs het pad stonden beuken en brem die met sneeuw bedekt waren, schitterend. Bij terugkomst in het chalet had ik nog niet genoeg van de sneeuw en maakte ik, helemaal in mijn eentje, in de tuin nog een mooie sneeuwpop.

Tegen de klok van 16:30 uur begonnen we met gourmetten. We gebruikten niet de pannetjes maar legden het vlees los op de steengrill. In de avond hadden we twee quizzen. Senna had een algemene quiz gemaakt en pappa en familie quiz. Bij de quiz van Senna werden we in groepen verdeeld. Oma en Edie samen, pappa en mamma samen en Ton samen met alle kinderen.

De quiz zat leuk in elkaar met verschillende soorten vragen. Uiteindelijk wonnen pappa en mamma met een overmacht aan punten de quiz. De familiequiz bevatte vooral weetjes over de familie en een paar mensen werden uitgesloten aan deelname. Uiteindelijk wonnen de kleinkinderen van de aanhang (Edie, Ton en mamma).

Oma Evelien introduceerde het spel “Slavendel” waarbij de spelleider en Slavendel allebei dezelfde persoon een hand gegeven. Je moet het trucje weten anders begrijp je er niets van. Op een gegeven moment dacht Dayno het door te hebben en mocht hij Slavendel zijn. Hij gaf net zoals de spelleider de juiste persoon een hand. Maar al snel gaf  hij eerlijk toe dat hij toen hij naar de gang moest, gespiekt had door het gat boven de open haard.

Het was echt een hilarisch moment. We kwamen niet achter het geheim van Slavendel en gaven het uiteindelijk maar op. Ondertussen was de sauna opgestookt en konden we gaan zweten. Met mamma, Lucia, Dayno en Keyro ging ik de sauna in. Na een kwartier was het tijd om af te koelen. Keyro had zich voorgenomen om met bloot lijf (dus helemaal naakt) in de sneeuw te duiken. Wij dachten dat hij een grap maakte maar hij hield zijn belofte. Hij sprong recht in de sneeuwlaag die op de tuintafel lag.

Dayno kon niet achter blijven en deed het ook. Knap hoor mannen. Brrr, ik vond het veel te koud en deed het maar niet. Na twee sessies hield ik het voor gezien en moest ik van pappa en mamma mijn bed opzoeken. Ik was toch wel moe en sliep al snel.

Chalet de Morfat

Oma Evelien had voor haar zeventigste verjaardag, een weekendje weg, cadeau gehad. Pappa en Lucia hadden voor dit weekend een vakantiehuis geboekt in de Ardennen. Wij gingen eerst naar school en om 16:00 uur vertrokken wij samen met Oma Evelien, Edie, Ton, Lucia, Senna en Dayno richting Weismes. Pappa en mamma moesten tot 17:00 uur werken en zouden pas later komen.

De auto’s waren volgeladen met boodschappen, beddengoed en koffertjes of weekendtassen. Natuurlijk was het veel meer dan daadwerkelijk nodig was. We lieten al snel Maastricht achter ons en reden in de richting van Malmedy. Daarna volgden we de borden naar Waimes (Frans) of Weismes (Duits). Het gehucht Walk waar ons chalet zich bevond behoort tot de gemeente Weismes. Een deel van het grondgebied van Weismes valt onder het natuurreservaat de Hoge Venen. Toen we bij het chalet aankwamen, bleek er nog wat sneeuw te liggen.

Edie startte als eerste met het sneeuwballengevecht en toen was het dikke pret. Terwijl Lucia de sleutel regelde en met de eigenaar door het chalet liep, speelden wij lekker buiten in de sneeuw. Chalet de Morfat is een gerestaureerd Noors chalet en van alle gemakken voorzien. Er zijn 4 slaapkamers, woonkamer en keuken die volledig is ingericht. Ook is aan de woonkeuken een kleine ruimte aangebouwd die eruit zag als een “Hobbit huisje”.

Het bleek de sauna te zijn. In de afgeschermde tuin stond een trampoline en tuinset. Terwijl Lucia de maaltijd voorbereidde, speelden wij wat op de telefoons en tablets. Pappa en mamma arriveerden rond 19:30 uur bij het chalet. Precies op tijd voor het avondeten. Er werd spaghetti bolognese (Oma Evelien stijl) geserveerd met knapperige salade. Na het eten was er nog tijd om het Weerwolven van Wakkerdamspel te spelen.

Na de uitleg konden we beginnen. Pappa was de spelleider maar dat vond ik niet leuk. Ik wilde graag spelleider zijn en bleef daarom druk en irritant doen. Uiteindelijk kreeg ik na twee oefenpotjes de kans om spelleider te zijn maar toen was Keyro weer jaloers, pfff. Uiteindelijk werden de kamers ingedeeld en zou ik samen met Dayno op één kamer slapen. Ronac sliep bij pappa en mamma op de kamer. Het was best nog koud in het chalet dus kropen we diep onder het dekbed, heerlijk.