Eerste prijs

Er werd vandaag een pupillenuitwisseling georganiseerd door judoclub ToZai uit St. Geertruid. Het is voor alle judoka’s die geen of weinig wedstrijdervaring hebben. Op deze manier kunnen we ervaring op doen en is het een stimulans om vaker aan wedstrijden mee te doen. Pappa was met Keyro naar een voetbalwedstrijd en mamma ging met haar vriendinnen een dag weg: LadiesDay.

Omdat ik zo graag mee wilde doen, had mamma gevraagd of oma Evelien met mij mee wilde gaan. Natuurlijk vond ze dat leuk en kwam ze me ophalen en ging ze met mij naar St. Geertruid. We waren er nog niet zo lang toen pappa en Keyro ook al kwamen. We werden ingedeeld in kleine groepjes (naar gewicht) en zo deden we een mini competitie. Mamma had mij gewaarschuwd dat ik niet mocht winnen nu zij er niet bij was.

Natuurlijk was dat een grapje en deed ik gewoon super mijn best. Het resultaat mocht er zijn. In één partij maakte ik zelfs een ippon en had ik de wedstrijd direct gewonnen. Ik was zo verbaasd dat ik het niet direct door had. Bij de prijsuitreiking bleek dat ik de hoogste trede van het podium mocht betreden. Ik was de winnaar geworden van onze minicompetitie. Jippie! Wat zou mamma balen dat ze er niet bij was. Ik belde haar later die avond even op om het te vertellen. Ik was trots en zij natuurlijk ook! Mijn prijs zette ik op de kast zodat mamma hem direct kon zien als ze vanavond thuis kwam.

‘S avonds mochten we zelf ook nog een gezellig avondje houden, dat deden we bij Keyro op de kamer uiteraard met chippies en drankjes.

 

Clubkampioenschap en examen

Het werd vandaag een dag vol met judo. In de morgen moest ik voor de tweede keer een examen afleggen. Ondanks dat ik nu wist wat het er van mij verwacht wordt, vond ik het toch weer spannend. Gelukkig hing niet alles af van wat we vandaag lieten zien. Meester Erik had de afgelopen weken ook gekeken hoe we het in de les deden. Ik vind mijn examen zelf best redelijk gaan. Bij de diploma- uitreiking bleek dat ik het heel goed had gedaan.  Ik bleek opnieuw een slip te hebben overgeslagen. Ik ga van de oranje slip direct door naar de blauwe slip en sla hiermee dus de groene slip over.

In de middag hadden wij het onderlinge clubkampioenschap. Iedereen was gewogen en samen met de kleur van zijn of haar slip/band ingedeeld. Ik moest judoën tegen Tim en een andere jongen uit mijn groep. Het waren twee spannende wedstrijden. Ik ging er vol overtuiging in en wist mij goed staande te houden.  Echter kon ik hierdoor ook iets minder aanvallen en minder punten te scoren. Van Tim verloor ik met 1 puntje en bij de andere jongen gaf ik het in de laatste tien seconden weg. Pappa en mamma vonden mij opvallend fel en goed geconcentreerd. Ik werd uiteindelijk vijfde in de poule.

Nadat we klaar waren rende ik naar Miranda om mijn medaille en diploma te laten zien. Helaas was ze even niet aanwezig. Ze mij beloofd dat ik de ijsmaker van Tupperware mocht lenen om vanavond ijsjes te maken. Een uurtje later kwam ze het brengen samen met een klein cadeautje omdat ik zo goed had gejudood. Een broodtrommel van de Minions hoe leuk is dat!

We kletsten wat en uiteindelijk kwam het zo uit dat we gezamenlijk naar de wok in Geleen gingen om alvast de verjaardag van Miranda te vieren. Het eten was super en de toetjes waren nog veel lekkerder. Helaas at ik daar iets te veel van en moest ik buiten ineens overgeven. Gelukkig niet in de auto. De volgende keer toch maar beter luisteren naar het advies van pappa en mamma.

Us MVV’ke

Leonidas-W mocht bij de wedstrijd van MVV tegen de Graafschap de middenstip en alles eromheen verzorgen. We waren club van de week. Deze keer gingen we met zijn vieren naar de wedstrijd. Ook mijn vriendjes uit het team waren bij de wedstrijd aanwezig. Vooraf verzamelden we ons en moesten we ons klaar maken. Ik stond deze keer niet in de line-up maar mocht met de vlag van de sponsor wapperen.


Met de vlag wapperen op de middenstip voor aanvang van de wedstrijd.

Na het Mestreechs volkslied, vertolkt door onze eigen Beppie Kraft kon de wedstrijd beginnen. De laatste twee weken had MVV punten laten liggen in de uitduels bij Emmen en RKC door twee keer gelijk te spelen. De eerste kans was voor de Graafschap maar niet veel later kwamen de kansen voor MVV. Na een half uur spelen zagen we duidelijk dat MVV sterker was dan de tegenstander maar gescoord werd er niet.


De hooligans van Leonidas

MVV creëerde te weinig kansen maar bracht de stand toch nog voor rust op 1-0 door een benutte penalty. Thomas Verheydt schoot de penalty koel en zeker in de goal van de Graafschap. De tweede helft begon MVV goed aan de wedstrijd maar langzaam aan kwam ook De Graafschap in de wedstrijd. Een MVV goal bleef uit en De Graafschap kreeg verschillende kansen. Toch wist Us MVV op de been te blijven en raakte de tegenstander gefrustreerd. Eén van de spelers van de Graafschap kreeg zijn tweede gele kaart en kon het veld met rood verlaten. In de blessuretijd wist MVV nog een keer te scoren en werd de eindstand 2-0. We vierden een klein feestje. Voor mijn broertje Ronac was het zijn eerste voetbalwedstrijd in een echt stadion en hij had vanavond ook genoten.

Schirennen


Onze skiles begon met een gezamenlijke warming-up op het Fliegerlied. Danil en ik hadden geen zin om mee te doen en liepen maar wat er bij. De skileraren en Keyro en Allek deden wel enthousiast mee. De dagindeling was anders dan andere dagen. Vandaag werd namelijk de skirace gehouden.

We gingen flink oefenen om zo goed en snel mogelijk de korte afdaling te kunnen maken. Danil en ik gingen van een minipiste en Keyro en Allek moesten van het begin stukje van de blauwe piste. Keyro, Allek en de andere grote kinderen hadden moeite om vaart te maken op het vlakke stuk en echt snel gingen ze niet. Ook bij ons was het een te kort stukje om echt vaart te maken. Toch deed ik het goed en kwam ik rap over de finisch. Rond 12:00 uur was de prijzenuitreiking.

Allek veroverde met zijn tijd de derde plaats, Keyro de zesde, Danil ook de zesde en ik werd derde. Jammer genoeg kon ik op het podium niet op de derde plaats staan omdat er een ander kindje stond die niet weg wilde gaan. Ach ja, ik weet toch dat ik derde was en dit staat ook op mijn diploma.In de middag gingen we het begin van de blauwe piste weer op en moesten we in de sleeplift.

Pappa liep nog naar de top van de Wildkogel. Hier vandaan had hij een prachtig uitzicht over de omliggende bergen en dalen. Om onze prestaties van vandaag te vieren gingen we bij café Bergschmied wat drinken. Mijn skileraar Chris en nog een aantal anderen waren er ook.


Grappig vond ik dat om ze hier ook tegen te komen. Ik keek bij het spel dat Chris met een paar anderen aan het doen was. Het is een typisch Oostenrijks spelletje en heet “Nageln”. De bedoeling van het spel is om met het dunne deel van de hamer in zo min mogelijk slagen de spijker helemaal in de boomstam te slaan.


Om de beurt mag een persoon met de hamer op de spijker slaan. Degene die de spijker als eerste helemaal in het hout heeft geslagen is de winnaar. Normaal is het al moeilijk, laat staan als je wat pilsjes of schnaps hebben gedronken. In de avond aten we een lekkere pasta en konden we lekker lang spelen.

Skirace op de Hochzeiger

Eindelijk sneeuwde het! Net op de laatste dag kregen we toch nog wat verse sneeuw en dat was hard nodig. Ik liet mij niet beïnvloeden door de sneeuw en vond het skiën zo wel leuk met al die hobbeltjes. Na een week op skiles te hebben gezeten, werd de les vandaag afgesloten met de skiwedstrijd. Mamma was ook naar boven gekomen en nog net op tijd om mijn race te zien. Mijn oefenrun was super goed gegaan en ik had mooie bochten gemaakt om de vlaggetjes heen. Mijn wedstrijd ging iets minder soepel maar ik kwam met één kleine uitglijder goed beneden bij mascotte Pitzi.


Mijn eerste skirace.

Mamma had mij natuurlijk een aantal dagen niet zien skiën en was helemaal onder de indruk. Pappa en zij waren trots op mij en ik was super trots op mezelf! Na afloop kregen we van Pitzi allemaal een mooie medaille. De wedstrijd van Keyro was op een ander tijdstip begonnen en pappa had deze helaas niet gezien. Toen Keyro aan kwam skiën met zijn skiklas, zag ik een mooie zilveren medaille om zijn nek hangen. Hij had met zijn ski race en snelle tijd de tweede plaats weten te bemachtigen. Wat goed van Keyro zeg! Bij de lunch zat Keyro helemaal hotel de botel aan tafel van verliefdheid.


De medaille-uitreiking door Pitzi.


En hier is hij dan: mijn allereerste medaille!!!

Hij zat met rode wangen en glimlach op zijn gezicht te kijken naar zijn vriendinnetje Kaatje die aan een tafel aan de andere kant van de onze zat. Hij had het alleen maar over haar, wat ze deed, wat ze zei etc. Volgens hem heeft hij vlinders in zijn buik en is hij verliefd. Kom op zeg Keyro! Pappa en mamma deden er nog een schepje bovenop door hem af en toe te plagen.


Keyro had de zilveren medaille gewonnen (hier samen mijn skileraar Koen).
Natuurlijk vond hij dat niet zo leuk. In de middag speelde ik buiten in de sneeuw die maar bleef vallen. Af en toe ging ik met mamma in het restaurant naar binnen om iets te drinken. Zij krijgt door het gips om haar arm geen trui en jas aan en dat is natuurlijk erg koud. In de avond maakten we de restjes eten op en werden de spullen weer ingepakt. We namen alvast afscheid van onze vriendelijke gastheer en gastvrouw voor ons super verblijf in Jerzens.


Keyro’s vriendinnetje Kaatje werd eerste.

Zilveren race

Helaas viel er vannacht opnieuw geen sneeuw. Ondanks dat men zegt dat dit een zeer sneeuwzeker gebied is, zou er nu toch wel wat sneeuw mogen gaan vallen. Op dit moment lag Saalbach Hinterglemm in een gebied waar een zogenaamde föhn over heen trekt. Een föhn is een warme en droge wind die vaak aan de noordzijde van de Alpen waait. Hierdoor loopt de temperatuur op met als gevolg dat het te warm is om te gaan sneeuwen. In plaats van sneeuw valt er dan mogelijk regen. Gelukkig bleef de regen weg en door het warme weer scheen de zon goed en hadden we de hele week al prachtige blauwe luchten. De sneeuw op de pistes werd wat papperig in de loop van de dag en de sneeuw in het dal en op de bomen was zo goed als weggesmolten. Gelukkig kon er iedere dag gewoon geskied blijven worden.

Vandaag werd er bij de Hochwartalm een parcours uitgezet en moesten we een wedstrijd gaan skiën. We mochten het parcours vooraf een keer uitproberen. Ik vloog toen bijna uit de bocht toen ik zo hard gingen en iemand anders probeerde in te halen. Toen de wedstrijd van start ging was ik gebrand op een goede prestatie. Ik stond bij de start en concentreerde mij op het startsignaal. Precies bij start skiede ik weg om zo snel mogelijk naar beneden te gaan en om langs alle poortjes te slalommen. Bij de finish had ik het gevoel dat mijn eindtijd wel eens heel goed kon zijn. Uiteindelijk toen de laatste geracet had, bleek mijn tijd voldoende te zijn voor de tweede plaats.

Aan het einde van de middag was een gezellig samenkomen bij Kinderland waar we warme thee kregen en de ouders een schnaps. De prijzenuitreiking vond ook plaats. De groep van Allek begon en hij mocht de gouden medaille omhangen. Hij was eerste geworden tijdens zijn race en het Nederlandse volkslied werd voor hem gespeeld. Twee groepen later was mijn skiklas aan de beurt. Ik mocht plaats nemen op het podium en kreeg de zilveren medaille om gehangen en een oorkonde waar mijn tijd op stond. Ik had uiteindelijk verloren van het oudste meisje (10 jaar oud) uit de klas en ze was ook nog eens ruim een kop groter dan ik.


De prijsuitreiking.

Met onze medailles om de nek en super trotse ouders gingen we nog een drankje drinken bij de Hochwarttenne. Deze bar ligt direct naast het dalstation van de Schönleitenbahn. Binnen hing een rustige après-skisfeer en we zochten een plaatsje aan de bar. Op onze overwinning werd natuurlijk een glaasje cola gedronken. We waren wat later thuis dan de andere dagen en het was al donker. Gelukkig stond er een pan met lekker pompoencurry voor ons klaar om te verorberen. In de avond speelden we nog een spelletje Triviant en Ganzenbord voordat we moe en voldaan naar bed gingen.

Schirennen (dag 6)

Na de flinke sneeuwval van gisteren kwam vandaag zonneschijn. Pappa bracht mij vanmorgen naar mijn les en bij de rode verbindingspiste tussen de Hochbrandbajh en de Panoramabahn II maakte ik een bijzonder goede crash. Van pappa krijg ik pluspunten voor een goede crash en dit was een flinke dus kon ik veel punten scoren. Mijn skiles begon vandaag met het schirennen, een slalomwedstrijd waarbij je een zo’s snelst mogelijke tijd neer moest zien te zetten. De beste uit de klas krijgt een beker en ik was er op gebrand om mijn best te doen. Mijn afdaling ging goed en ik ging langs alle poortjes, iets wat niet iedereen deed. Of de wedstrijd helemaal eerlijk is weet ik niet want in onze groep zit nogal wat verschil in leeftijd. Maar goed op zich maakt het ook niet zo veel uit, lol heb ik in ieder geval gehad.


Klaar voor de start!

Na het schirennen gingen we gewoon weer door met onze les en daalden we een aantal keer de blauwe pistes af. Ik werd door mamma opgewacht in de pauze. Samen haalden we in het restaurant iets te eten. Ik nam Kaiserschmarrn, een soort poffertjes, met slagroom en appelmoes en mamma had een noodlesoep met worst. Na de pauze moest ik weer door met mijn les. Ik merk dat ik vandaag wat moe ben en heb moeite met de vele hobbels. Het was echte werksneeuw en dan mis ik nog wat techniek. We gingen nog een paar keer over de schansjes in het funpark en ik probeerdr met zo veel mogelijk snelheid  door de bochten te gaan op de heuveltjes. De prijzenuitreiking van het schirennen was beneden bij de Kinderschischule Läckner. Samen met mamma was ik daar om 16:00 uur present.


Mijn skileraar op de berg, Frederik.

De prijs van onze groep werd als laatste uitgereikt door onze eigen skileraar Frederik. Ik was niet bij de eerste drie geeindigd maar ik kreeg toch een mooie medaille waar ik natuurlijk heel trots op ben. Ik heb nu al twee medailles verdiend met skieen. Pappa haalde ons op met de auto en we kwamen nog net de berg op zonder de sneeuwkettingen. Het diner bestond uit gehaktballetjes in Indiase tandoorisaus geserveerd met worteltjes en notenrijst. Ik ging ’s avonds op tijd naar bed want morgen wil ik alles uit de kast halen op mijn allerlaatste dag skieen.


Trots op mijn diploma met mijn skileraar van de eerste dag, Nicolai.