Diamond painting

Toen we vanmorgen wakker werden, bleek dat er afgelopen nacht weer wat sneeuw was gevallen. Pappa was vannacht vertrokken in de richting van Oostenrijk om samen met Oscar te gaan wintersporten maar wij kregen dus ook een beetje sneeuw. De KNVB laste alle jeugd voetbalwedstrijden af dus hadden we de ochtend vrij. We gingen naar buiten om in de sneeuw te spelen.

Onze achterbuurmeisje Quincy kwam ook en samen maken we een berg met sneeuw. Het mondde uit in een sneeuwballen gevecht in het gangetje. ’s Middags ging Keyro naar het verjaardagsfeestje van Glenn. Ze gingen voetballen in de sporthal van Daalhof en hadden daarna een slaapfeestje. Geheel onverwachts kwam Quincy bij ons logeren en dat vond ik wel erg leuk.

We maakten met de strijkkralen een onderzetter voor mijn glas en we begonnen aan een diamond painting. Diamond Painting is een nieuwe hobby binnen het knutselgebied. Je werkt met steentjes die voorzien zijn van een plaklaag en plak deze op een genummerd vel waardoor er een schilderij ontstaat. Het lijkt op schilderen op nummer maar doordat de steentjes geslepen zijn, krijgen deze een glinsterend effect. Het bleek een priegelwerkje te zijn maar ik wist mij er een aantal uren op te concentreren. Het werkt echtverslavend. ’s Avonds keken we een film en mochten we lang opblijven.

Oppe Vriethof en de Mérret

Gisteren hadden wij geen zin om naar de stad te gaan maar vandaag kriebelde het toch wel weer een beetje. Het zonnetje scheen er vrolijk op los dus vertrokken wij om 13:30 uur al met zijn vieren naar het centrum. Op het Vrijthof  zochten we een plaatsje in de zon bij café Brittanique. Tristan, Sanne, Wouter, Inoka en Kyomi waren deze dag ook van de partij.

We speelden een tijdje binnen maar af en toe werden we moe van het geduw en getrek van bepaalde kinderen. Na een paar uur liepen we verder naar café Jour de Fete op de markt. Hier hadden we opnieuw de ruimte om rond te rennen rond het beeld van Minckeleers. Langzaam werd het donker en gaven de lichtjes een nieuwe dimensie aan de stad. Samen met de familie Lemmens gingen we eten bij Turks restaurant Cappadokia. Na het avondeten liepen we naar het Onze Lieve Vrouweplein. Wat een drukte was het hier.

Voor het eerst waren we nog zo laat in de stad. De vrienden van pappa en mamma stonden binnen bij café de Lanteern en wij werden in het midden gezet zodat we niet omver gelopen zouden worden. Ik knipperde met mijn blauwe ogen naar Tina en kreeg van haar de hartenrammelaar en van Melanie wist ik het lichtgevende hartje te versieren. Wat een lieverds zijn het toch. Bianca leerde ons allebei bier drinken, niet echt verantwoord, maar met carnaval mocht dit voor één keer. Keyro sjoenkelde zelfs met mamma. We werden helaas moe en mamma ging met ons naar huis. Volgend jaar willen wij allebei misschien wel gaan kijken naar het afhalen van het Mooswief om 00:00 uur op he Vrijthof.

24ste kier!

De afgelopen weken hebben mamma en Bianca weer hard gewerkt om hun “recycle” pekske om te toveren in iets prachtigs. Vandaag was het klaar en konden ze het showen en schitteren tijdens de vierentwintigste Kroegentocht. Wij hadden een pakje besteld al deed Ronac het niet aan omdat het wat aan de grote kant bleek te zijn. Ik ging als gespierde Blue Spartan uit de sience fiction game Halo. In het actiespel neem je als Blue Spartan deel aan verschillende missies

Ronac trok weer zijn Kylo Ren (Star Wars) tenue aan en pappa trok iets uit de oude doos zoals veel Mestreechteneren doen. Hij veranderde in de Bananenman. De tocht der tochten startte deze keer op een andere plaats dan de afgelopen jaren. Bij Gaby’s Bar (voorheen de Joie de Vivre) druppelden alle deelnemers langzaamaan binnen. We gingen daarna richting het Amorsplein. Mamma en Bianca werden continu op de foto gezet door voorbijgangers en dat gaf natuurlijk wel aan hoe mooi mensen hun creatie vonden.

Voor mij was het dit jaar extra leuk want Tristan (een voetbalvriendje) liep de tocht ook mee met zijn vader Tim. Tristan bleek een danstechniek te beheersen die je moeilijk na kon doen. Lieke en Linou de tweeling van Melanie waren er ook bij met hun stokken die ze een paar weken samen met mamma en Melanie bij ons thuis hadden gemaakt.

Linou trok naar Ronac toe en Lieke hing om Tristan en mij heen. Pas 7 jaar oud en nu al bezig met oudere jongens versieren haha. Er werd door de pappa’s en mamma’s wat afgekletst en wij vermaakten ons ook heel erg goed. Het was boven verwachting droog en veel minder koud dan vooraf was voorspeld dus wat wilden we nog meer. Van alle kanten werden ons snoepjes, koekjes, kaasblokjes, worst en drankjes toegestopt.

De pauze was rond de klok van drie uur en natuurlijk wilde ik mijn durum kebab hebben. Ronac ging met Katrin de andere mamma van Lieke en Linou mee naar de frituur en ik ging met mamma, Tim en Tristan eten bij Cappadokia. Pappa waren we kwijt geraakt maar zouden we later met de route wel weer vinden. Na het eten hadden wij nog drie cafés te bezoeken en toen kwamen oma Evelien en Edie ons ophalen. De meeste kinderen werden rond deze tijd opgehaald door opa’s en oma’s en gingen naar huis. Natuurlijk gingen pappa en mamma nog door met al hun vrienden voor een gezellig avondje in Us sjoen Mestreech. Uiteindelijk zouden dit jaar veel mensen de zware tocht weten te volbrengen.

Carnaval in het Omnium

De eerste feestmiddag in de reeks op weg naar Vastelaovend begon met Trajekt in het Omnium. Ik trok mijn Kylo Ren pakje, figuur uit de Star Wars films, aan. De middag bleek een jongens onderonsje te worden. Er kwam geen enkel meisje opdagen. Monique was de DJ en verzorgde de carnavalsmuziek, Viking mamma en Baby Nancy verzorgden ons van spijs en drank.

Gedanst werd er bijna niet want dat is echt iets voor meisjes. We speelden tafelvoetbal en deden mee aan het Limbodansen. We amuseerden ons heel erg goed. Leuk zo’n mannenclub!

Zaolig Neujaor

De laatste dag van het jaar 2017 is weer aangebroken. Terwijl mamma en Miranda de voorbereidingen troffen voor de avond speelden wij wat spelletjes op de computer en tablets. Tegen de klok van 17:00 uur gingen wij ook naar de familie van Zuijlen. We hadden er dit jaar voor gekozen om ook gezamenlijk het oudjaarsdiner te hebben. We gingen makkelijk steengrillen en iedereen kon pakken wat hij of zij wilde.

Er was vlees, kip, salades en brood in overvloed. Nadat we onze buikjes vol hadden vertrokken we naar buiten. Giovanni en Quincy hadden weer voor een hoop geld vuurwerk ingeslagen. Het was zoveel dat ze het vanavond niet allemaal af zouden kunnen steken. Corné had speciale veiligheidsbrillen meegenomen die we allemaal op moesten zetten.

De bril was voor mij iets aan de grote kant maar zonder de bril mocht ik niet mee naar buiten. Er stond vrij veel wind en het vuurwerk veranderde vaak van richting. Tussendoor gingen we even naar binnen maar daar werden we al snel weer naar buiten gejaagd. Corné speelde voor DJ en draaide veel foute muziek en Miranda zong hard mee met Hollandse nummers.

Ze deed haar best maar echt mooi klonk het niet. Ik vroeg mij af of het door de alcohol kwam dat ze zoveel lol hadden of dat onze ouwelui gewoon raar zijn? Rond 23:00 uur werd de bokkenpootjestaart geserveerd. Eén van mamma’s favoriete recepten om te maken en wat gewoonweg super zoet en lekker is. Smullen dus! We bleven allemaal wakker tot 00:00 uur en nadat we elkaar een goed en gezond 2018 hadden gewenst, konden we verder met vuurwerk afsteken.

Corné had nog een of andere rode fakkel die goed brandde en er sjiek uitzag. In de staten om ons heen was ook heel veel siervuurwerk in de lucht te zien, prachtig. De harde knallen vond ik maar niets en ik ging daarom eerder met mamma en Miranda naar binnen. Mijn vriendje Liam kwam een halfuur later nog even aan de deur met zijn mamma Nancy om mij een gelukkig nieuwjaar wensen. We gingen rond 2:00 uur pas naar huis. Het was vooral Keyro die zijn ogen niet meer open kon houden maar ook voor mij was de dag lang genoeg geweest.

Booo

Booo het is vandaag weer Halloween. Het is geen Nederlandse traditie maar het wordt de laatste jaren steeds populairder in Nederland. Wij vinden het feest beestachtig eng en leuk! We vierden Halloween dit jaar samen met de familie Dassen.

Mamma en Nancy hadden vanmorgen al een groot deel van het Halloweendiner voorbereid. We wisten totaal niet wat ze verzonnen hadden en welke gerechten er op tafel zou komen. Bij de familie Dassen thuis was het rijk versierd met doodshoofden, afgehakte handen, vleermuizen, grafstenen en nog veel meer.

Het diner wat onze mamma’s hadden bereid was lekker griezelig. Durfden we onze angst op zij te zetten en een hap te nemen? Op de tafel stond pompoensoep, mummie worstjes, mummie pizza’s, spinnen pizza, spaghetti met oogbollen en pudding met torren en spinnen. Ze hadden goed hun best gedaan en hun fantasie overtroffen. De eerste hap was spannend maar het bleek gewoon lekker te zijn, hihi. Na het eten mochten we ons verkleedden en bij een paar buren aan gaan bellen voor “trick or treat”. Natuurlijk werden onze mandjes goed gevuld met snoep.

Rondje Heuvelland

Samen met onze vriendinnen Tina, Melanie en kinderen Lieke en Linou zijn we een leuke wandeling gaan maken in het Limburgse Heuvelland. We spraken af op een parkeerplaats in Mechelen en startten daar vandaan onze wandeling. Het dorp Mechelen is ontstaan als nederzetting rond een landgoed dat door de hertog Hendrik III geschonken werd aan de Johannieterorde. In 16e eeuw werd het klooster vernietigd door een brand en vertrokken de Johannieters naar Aken.

We gingen een draaihek door en kwamen in een weiland terecht. Als snel kwamen we een kudde Galloway runderen tegen die daar liepen te grazen. Deze runderen helpen bij het onderhouden van de natuurgebieden. Het zijn grote grazers en zo houden ze de begroeiing in een gebied op peil. De runderen kunnen in de winter buiten blijven en hebben weinig onderhoud nodig.

De dieren zijn zachtaardig van karakter en hebben geen horens waardoor ze ook kunnen grazen in gebieden waar bezoekers komen, zoals wij dus. Het Limburgs Heuvelland wordt gevormd door de uitlopers van de Duitse Eifel en de Belgische Ardennen. De hoogste toppen zijn net iets boven de 300 meter. Het landschap bestaat uit een afwisseling van bossen, akkers, weilanden en boomgaarden.

Af en toe hadden we mooie vergezichten op de route over de heuvels en de dalen. Halverwege was het tijd voor een lekkere lunch. We legden een kleed in het gras en peuzelden lekker onze broodjes en andere lekkernijen die we allemaal hadden meegenomen. Lieke of was het Linou?, blijft moeilijk om de tweeling uit elkaar te houden, dronk zelfs een biertje! Natuurlijk een radler 0% alcohol, al weet je maar nooit met die gekke Tina en maffe Melanie.

We liepen in de richting van het dorp Epen en daar vandaan bergop richting de Gerardushoeve. Het was overal erg druk en daar zou vast geen plaats zijn op het terras. We kwamen langs pannenkoekenhuis “De Pannekoek” waar nog een picknickbank op het terras vrij was. We gingen zitten en bestelden een lekker drankje. Er was ook een kleine speeltuin bij en terwijl de volwassenen gezellig kletsten vermaakten wij ons ook prima.

We bleven er een lange tijd hangen. Na deze onderbreking ging de wandeling langs boomgaarden en vakwerkershuisjes. We kwamen door het gehucht Schweiberg  en zo weer uit in Mechelen. Bij recreatiedomein de Geulhof zochten we een tafel in de zon voor een lekker diner. Er werden veel mosselen besteld, verse forel uit de Geul en natuurlijk frietjes.

Aan het einde had ik niet zoveel zin meer en werd ik tot ongenoegen van pappa en mamma baldadig en lastig. We hoefden nog maar een klein stukje te lopen door de weilanden en langs de Geul. We speelden nog even met takjes en blaadjes die we in het water van de Kleine Geul lieten vallen. Het stroomde zo snel dat de takjes er sneller vandoor gingen dan wij konden lopen, grappig. Bij de parkeerplaats namen we afscheid en spraken we af dat we dit vaker moeten gaan doen. Zo’n leuke gezellige middag met alle meisjes!

Alpincenter Bottrop

Ondanks dat het buiten rond de 30 graden is, verbleven wij vandaag in de kou. We reden in de ochtend naar Alpincenter Bottrop in Duitsland waar een overdekte skihal ligt. Het ligt middenin het Ruhrgebied tegenover de Zeche Prosper, een kolenmijn die nog steeds in bedrijf is. We zouden met de familie Lemmens, Roger en Bianca gaan skiën en snowboarden.

Bianca meldde zich echter af met migraine en ging niet mee. We waren 10 minuten voor de afgesproken tijd bij de skihal. Niet veel later kwam ook de familie Lemmens aan en Roger stuurde een berichtje dat hij al een uur daar was en al op de piste was. We kleden ons om en haalden materiaal. We hadden de hele dag onbeperkte toegang tot de skipiste en konden onbeperkt eten en drinken in de stube en het restaurant.

De skihal is de langste van de wereld met een lengte van 640 meter. Er is een speciaal beginnersgedeelte maar ik moest van pappa en mamma, een beetje tegen mijn zin in, mee van de gevorderde piste. Uiteindelijk bleek mijn angst onnodig en bleek de piste vrij gemakkelijk voor mij te zijn. Er zitten wat bochten in de piste maar voor de rest is het goed te doen. Het enige vervelende is dat je aan het eind heuvel op moet skiën maar dat ik nog niet tot halverwege kwam. Pappa of mamma sleepte mij dan naar boven.

Het duurde langer voordat we met loopband weer teruggebracht werden naar het “berg” station dan dat we met de afdaling bezig waren. Tussendoor haalden we drankjes, lunchten we en hadden we een leuke middag. We kleedden ons aan het einde van de dag weer om en hadden nog een dinerbuffet voordat we vertrokken. Ik moet zeggen dat het echt een goede aanbieding is van SocialDeal en je echt waar voor je geld krijgt.

Veer blieve euveral plakke!

Carnaval staat voor de deur! De beroemde tocht der tochten werd vandaag weer gelopen. Mamma heeft gisteren nog haar handen vol gehad om ons pakje op tijd klaar te krijgen. Gelukkig is het gelukt en stonden we om 11:30 uur allemaal aangekleed klaar om te vertrekken naar de stad. Opa Leo en oma Margriet waren gekomen voor mijn verjaardag en waren ook in Maastricht. Ze zouden in de middag ook even de stad in komen.

Op de foto met het Comité

Opa Leo bracht ons naar de stad en wij waren de eersten die arriveerden bij kaffee Naovenant in de Helmstraat.  Het was de eerste keer dat we hier startten. We hadden dit jaar ook een aantal nieuwe deelnemers. Corné, Miranda en Quincy van Zuijlen, Hesso, Suus, Lieke en Linou (kids van Melanie) en Nancy, Ryan en Liam Dassen wilden de sfeer van de tocht ook een eens beleven. Alain was er niet bij want hij had vrijdagavond in beschonken toestand zijn enkelbanden gescheurd. Hij was niet de enige want hetzelfde overkwam ook Bianca tijdens de carnavalsviering op haar werk in Bonn.

Voor haar had mamma een rolstoel geregeld en zij zou vandaag toch meegaan. Wat een mens! Een carnavalsgek in hart en nieren. Vanwege de drukte op het Vrijthof kwam zij er met de rolstoel niet door en duurde het lang voordat we bij haar waren. Ik vond het echt een beetje sneu voor haar en probeerde extra lief voor haar te zijn. Ik knuffelde haar en probeerde haar rolstoel voort te duwen. Aan haar rolstoel hingen, passend in het thema, zakken met suikerspin en popcorn, lekker!

We kwamen ook tante Lucia tegen onderweg.

Het is wel super dat Bianca zoveel lieve vrienden heeft die haar deze dag willen voortduwen en op deze manier zorgen dat ze erbij kan zijn. Werkelijk iedereen amuseerde zich van groot tot klein. Het zonnige weer en de aangename temperatuur waren heerlijk. Wij kwamen opa Leo en oma Margriet gelukkig tegen bij kaffee het Forum want telefonisch en via WhatsApp waren ze niet bereikbaar?

Het zonnetje ging langzaam onder en het werd ook wat kouder. Bijna alle kinderen werden rond deze tijd opgehaald door opa’s en oma’s om naar huis te gaan. Wij gingen met opa en oma mee en verdwaalden nog op de terugweg naar de auto.

Pappa en mamma gingen door met de tocht. Er werd door hun veel gedronken, gezongen en wat af gelachen. De belevenis van mamma met Melanie in de Burger King zullen we maar niet vertellen, hihi. Het waren weer dezelfde diehards als ieder jaar die de kroegentocht uit wisten te lopen. Zelfs Bianca hield het vol tot het einde en was haar rolstoelduwers erg dankbaar!

Creepy tocht

Samen met mijn voetbalelftal liepen we ook dit jaar weer mee met de Leonidas Halloweentocht. Pappa, mamma, Ronac en bijna iedereen van mijn team en hun ouders, broertjes en zusjes waren erbij. Mijn vriendje Tim en zijn ouders liepen ook met ons mee omdat er uit hun elftal niemand mee ging. In eerste instantie zouden we in twee groepen lopen maar dat vonden we geen van allen leuk en zo gingen we met de hele groep, 26 personen op pad.

We kwamen langs een begraafplaats waar we direct aan het schrikken werden gemaakt door zombies. De route liep dit jaar anders dan vorig jaar en we liepen in de richting van de Louwberg en de wijngaard van de Apostelhoeve. We kwamen langs een tent en van buiten konden we niet zien wat er zich in de tent bevond. Ik was de eerste die een kijkje nam in de tent. Ik zag een lelijke slager die bezig was de ingewanden uit een mens te halen. Ook hing er een varkenskop, ieks. Veel vriendjes vonden het eng en hadden al snel geen grote mond meer, hihi.

We volgden bordjes en kwamen uit op het feest van een horrorbruiloft, heel sjiek. De tocht verliep verder door het donkere landgoed van de Apostelhoeve en op een gegeven moment door een donker bos. Af en toe werden we opgeschrikt door zombies. Op de grens tussen België en Nederland werden we door de ME (mobiele eenheid) ingesloten en naar de grenscontrole gebracht.

Er was een moord gepleegd en we moesten aantonen wie we waren voordat we verder mochten lopen. Gelukkig had mamma, de contactpersoon en begeleider van de groep de juiste papieren mee gekregen en mochten we verder lopen. We moesten door een tent die het gebied markeerde waar de dode was aangetroffen. Binnen zagen we allerlei mooie lichtjes maar werden we ook flink opgeschrikt door een koude vloeistof die we op ons gespoten gekregen.

We vervolgden onze weg en moesten een groep zombies passeren. Angstaanjagend waren deze engerds. Vlakbij het einde werden we nog eens opgeschrikt door ontwakende zombies die in Leonidas-tenue een potje gingen voetballen. We herkenden één van de zombies als de moeder van Lou haha. Terug bij de kantine kregen we een drankje en een broodje knakworst. Het was erg gezellig en veel ouders bleven hangen om te kletsen en een biertje te drinken. Wij speelden buiten en plaagden de meisjes een beetje. Ronac bleef bijna de hele tijd binnen aan de bar hangen met één van zijn twee vriendinnetjes, Fay. De avond eindigde pas rond 23:30 uur, muahahaha.