Afscheidswedstrijd JO13-1

Moe, moe, moe was ik na mijn schoolverlaterskamp. Toch ging ik vanavond nog voetballen. Er was afsluiting van het seizoen van de JO13-1. Er werd op het voetbalveld bij RKKVL/Polaris een partijtje gevoetbald, kinderen tegen de ouders. Veel van mijn vriendjes die naar het kamp waren geweest lieten verstek gaan. Ik was niet echt vooruit te branden maar eenmaal daar was het toch wel gezellig.

Er waren twee moeders de het aandurfden om mee te doen. Audrey, de moeder van Donné, was bloed fanatiek en mamma deed een beetje mee voor spek en bonen hihi. Uiteindelijk lukte het de ouders toch te winnen met één doelpunt verschil. Ook werd bekend dat we nog kampioen kunnen worden als we de wedstrijd tegen Amby nog kunnen inhalen.

Onze grootste concurrent Scharn had afgelopen maandag verloren van RKVVL/Polaris. Amby heeft in totaal maar vier wedstrijden gespeeld en hoogstwaarschijnlijk gaat het inhalen van de wedstrijd niet lukken. Logisch zou zijn als de gespeelde wedstrijden van Amby in mindering gebracht zouden worden bij de andere clubs. Zo is er een eerlijk beeld en stand in de competitie Wij staan dan op punten gelijk met Scharn maar met een veel beter doelsaldo.

Eigenlijk zijn we dus gewoon KAMPIOEN! Helaas geen echt feestje maar toch. Na het voetballen brachten pappa en mamma mij naar mijn vriendje Tristan die jarig was geweest en een slaapfeestje hield. Er waren bijna alleen maar meisjes. We speelden spelletjes en het was erg leuk. Helaas was ik te moe en viel ik rond 00:00 uur in slaap.

Killer clowns rondom sportpark Wolder

Wederom vond er bij Leonidas- Wolder de jaarlijkse Halloweentocht plaats. Mijn voetbalelftal had zich natuurlijk ook weer ingeschreven. Wie van ons zou zich de stuipen op het lijf laten jagen en wie zou er stalen zenuwen hebben?

We liepen als één van de eerste groepen van de in totaal 25 deelnemende groepen. In de kantine was alles griezelig versierd en we gingen voorafgaande aan de tocht met de hele groep op de foto. Het werd al meteen eng bij het verlaten van de kantine. We werden naar de diepten van de kleedkamers geleid. Er werd overal hard gebonkt, we hoorden schreeuwen en kwamen een paar engerds tegen. Het waren niet alleen de twee kleintjes (Ronac en Fay) die gilden en  trilden van angst.

We liepen haastig door en kwamen gelukkig via de deur van de kleedkamers buiten op het terrein uit. We verlieten Sportpark Wolder in de duisternis en gingen op weg voor de spookachtige tocht. We waren net onderweg toen het wat begon te regenen, bah. We zagen een hele tijd niets en kwamen uit bij een douanier. Wij herkenden hem allemaal als Jordi Wilhelmus, de vader van Thom, uit ons team. Hij deelde ons mede dat we verkeerd gelopen waren en dit het laatste onderdeel was van de griezeltocht, hihi.

Nog geen 10 minuten onderweg en dan al verkeerd lopen, echt iets voor ons elftal! We kwamen op de juiste weg en ontmoetten al snel de enge clown uit de horrorfilm van Stephen King: ”It”. Het is een zogenaamde killerclown die met een rode ballon ronddwaalt. Snel doorlopen dus voor hij ons te pakken zou krijgen. We zouden nog meer rare clowns tegenkomen.

Er was een tentenkamp met duistere, rare figuren die mensen gevangen hielden in kooien. Er was een tijdreiziger  (Davy Stassen) die ons vertelde wat we allemaal tegen zouden komen. We kwamen langs een vreemde begrafenis, lees: “Moord”, vreemde wegwerkers en als laatste stonden we weer bij de douanier.

Hier brachten we nog een bezoekje aan een wel heel vreemd circus. Het bleek helemaal geen circus te zijn maar hier werd van een patiënt, die volledig bij kennis was, door twee artsen of waren het slagers, de lever, hart en nieren verwijderd. Jakkie bah! In de kantine konden we een broodje knakworst krijgen en een drankje. Wij speelden met een groepje buiten terwijl onze ouders binnen met elkaar wat dronken en kletsten.