Oppe Vriethof en de Mérret

Gisteren hadden wij geen zin om naar de stad te gaan maar vandaag kriebelde het toch wel weer een beetje. Het zonnetje scheen er vrolijk op los dus vertrokken wij om 13:30 uur al met zijn vieren naar het centrum. Op het Vrijthof  zochten we een plaatsje in de zon bij café Brittanique. Tristan, Sanne, Wouter, Inoka en Kyomi waren deze dag ook van de partij.

We speelden een tijdje binnen maar af en toe werden we moe van het geduw en getrek van bepaalde kinderen. Na een paar uur liepen we verder naar café Jour de Fete op de markt. Hier hadden we opnieuw de ruimte om rond te rennen rond het beeld van Minckeleers. Langzaam werd het donker en gaven de lichtjes een nieuwe dimensie aan de stad. Samen met de familie Lemmens gingen we eten bij Turks restaurant Cappadokia. Na het avondeten liepen we naar het Onze Lieve Vrouweplein. Wat een drukte was het hier.

Voor het eerst waren we nog zo laat in de stad. De vrienden van pappa en mamma stonden binnen bij café de Lanteern en wij werden in het midden gezet zodat we niet omver gelopen zouden worden. Ik knipperde met mijn blauwe ogen naar Tina en kreeg van haar de hartenrammelaar en van Melanie wist ik het lichtgevende hartje te versieren. Wat een lieverds zijn het toch. Bianca leerde ons allebei bier drinken, niet echt verantwoord, maar met carnaval mocht dit voor één keer. Keyro sjoenkelde zelfs met mamma. We werden helaas moe en mamma ging met ons naar huis. Volgend jaar willen wij allebei misschien wel gaan kijken naar het afhalen van het Mooswief om 00:00 uur op he Vrijthof.

24ste kier!

De afgelopen weken hebben mamma en Bianca weer hard gewerkt om hun “recycle” pekske om te toveren in iets prachtigs. Vandaag was het klaar en konden ze het showen en schitteren tijdens de vierentwintigste Kroegentocht. Wij hadden een pakje besteld al deed Ronac het niet aan omdat het wat aan de grote kant bleek te zijn. Ik ging als gespierde Blue Spartan uit de sience fiction game Halo. In het actiespel neem je als Blue Spartan deel aan verschillende missies

Ronac trok weer zijn Kylo Ren (Star Wars) tenue aan en pappa trok iets uit de oude doos zoals veel Mestreechteneren doen. Hij veranderde in de Bananenman. De tocht der tochten startte deze keer op een andere plaats dan de afgelopen jaren. Bij Gaby’s Bar (voorheen de Joie de Vivre) druppelden alle deelnemers langzaamaan binnen. We gingen daarna richting het Amorsplein. Mamma en Bianca werden continu op de foto gezet door voorbijgangers en dat gaf natuurlijk wel aan hoe mooi mensen hun creatie vonden.

Voor mij was het dit jaar extra leuk want Tristan (een voetbalvriendje) liep de tocht ook mee met zijn vader Tim. Tristan bleek een danstechniek te beheersen die je moeilijk na kon doen. Lieke en Linou de tweeling van Melanie waren er ook bij met hun stokken die ze een paar weken samen met mamma en Melanie bij ons thuis hadden gemaakt.

Linou trok naar Ronac toe en Lieke hing om Tristan en mij heen. Pas 7 jaar oud en nu al bezig met oudere jongens versieren haha. Er werd door de pappa’s en mamma’s wat afgekletst en wij vermaakten ons ook heel erg goed. Het was boven verwachting droog en veel minder koud dan vooraf was voorspeld dus wat wilden we nog meer. Van alle kanten werden ons snoepjes, koekjes, kaasblokjes, worst en drankjes toegestopt.

De pauze was rond de klok van drie uur en natuurlijk wilde ik mijn durum kebab hebben. Ronac ging met Katrin de andere mamma van Lieke en Linou mee naar de frituur en ik ging met mamma, Tim en Tristan eten bij Cappadokia. Pappa waren we kwijt geraakt maar zouden we later met de route wel weer vinden. Na het eten hadden wij nog drie cafés te bezoeken en toen kwamen oma Evelien en Edie ons ophalen. De meeste kinderen werden rond deze tijd opgehaald door opa’s en oma’s en gingen naar huis. Natuurlijk gingen pappa en mamma nog door met al hun vrienden voor een gezellig avondje in Us sjoen Mestreech. Uiteindelijk zouden dit jaar veel mensen de zware tocht weten te volbrengen.

Carnaval in het Omnium

De eerste feestmiddag in de reeks op weg naar Vastelaovend begon met Trajekt in het Omnium. Ik trok mijn Kylo Ren pakje, figuur uit de Star Wars films, aan. De middag bleek een jongens onderonsje te worden. Er kwam geen enkel meisje opdagen. Monique was de DJ en verzorgde de carnavalsmuziek, Viking mamma en Baby Nancy verzorgden ons van spijs en drank.

Gedanst werd er bijna niet want dat is echt iets voor meisjes. We speelden tafelvoetbal en deden mee aan het Limbodansen. We amuseerden ons heel erg goed. Leuk zo’n mannenclub!

Keti Koti (dag 4)

Vandaag was het feest in Suriname. Op 1 juli wordt ieder jaar Keti Koti of ook wel dag van de Vrijheden gevierd. Op deze dag wordt de afschaffing van de slavernij herdacht. Het is een feestdag voor alle Surinamers en niet alleen voor de afstammelingen van de slaven. Keti Koti betekent letterlijk “gebroken ketenen”.  In 1863 schafte Nederland de slavernij af in Suriname. We stonden op tijd op en namen eerst een lekker ontbijtje. We zaten heerlijk op het balkonnetje waardoor het nog enigszins vol te houden was. Het was nog vroeg maar opnieuw leek het een behoorlijk warme dag te gaan worden.

Na het ontbijt bezochten we eerst de Javaanse markt in de buurt van ons appartement. De markt was niet zo groot maar wel leuk om te zien. Er werd van alles verkocht maar met name natuurlijk lekkere dingen om te eten, groenten, fruit, bananenchips, vlees, vis en nog veel meer. We kochten niet al te veel want we hadden net uitgebreid ontbeten. Keyro was helemaal fan van de kleine banaantjes dus namen we een lekker trosje mee. We moesten goed opletten dat we de juiste bananen hadden want je hebt hier ook de bakbanaan en die smaakt rauw minder lekker.

Het was zo warm dat pappa en mamma besloten om niet meteen het centrum in te gaan maar eerst maar lekker te relaxen bij het zwembad. We genoten weer met volle teugen in het lekkere zwembad. Wel had Keyro de laatste dagen uitslag gekregen wat steeds erger leek te worden. Misschien een allergische reactie op het chloorwater? Ik hoop voor hem dat het snel over is.

Van al het spetteren in het koele water was ik zo moe dat ik rond een uur of één meteen in bed in slaap viel.  Keyro bleef nog een tijdje met pappa achter in het zwembad.

Pappa en mamma maakten mij rond 14:30 uur wakker en daarna vertrokken we rond 15:00 uur met de taxi naar de palmentuin in het centrum van de stad. Het was er flink druk en we liepen de palmentuin in. Overal stonden (eet)kraampjes, was er muziek en liepen mensen in klederdracht. Pappa en mamma raakten in gesprek met een Surinaamse vrouw die in Haarlem woont. Ze was op vakantie in Suriname maar liep nu in traditionele kledij rond. Wij vonden dat wel humor.

We kochten allerlei lekkere dingen om te eten zoals kokoskoekjes, popcorn, stokjes saté en de rijst met bonen. Het laatste is hier ook een veel voorkomend gerecht. Behalve rijst en bruine bonen zit er ook nog kip in maar niet allen de filet , werkelijk alles van de kip verdwijnt er in zo ook de gehele poot. Even denken waar hebben we dat vaker gezien, ha ha in China natuurlijk. Het smaakte in ieder geval erg goed.

We liepen de palmentuin uit en kwamen bij het Onafhankelijkheidsplein dat nu autovrij was. Overal stonden kraampjes en we liepen door richting de waterkant. Het was echt gezelligheid ten top. We kregen een leuke ballon en schaafijs. Overal zie je hier de karretjes staan met blokken ijs erop. Met een metalen ijsschaaf wordt het ijs van het blok geschaafd. Het ijsschaafsel wordt in een beker gedaan en er wordt stroop (siroop) over gegoten om de smaak te bepalen. Op de schaafkar staan flessen met stroop in allerlei smaken. Keyro nam cola en ik nam markoesa (passievrucht).

We liepen later iets het centrum uit en pappa belde een taxi die ons keurig op de afgesproken plaats ophaalde. We waren rond de klok van 19:00 uur terug in het appartement. Prima op tijd om nog een filmpje te laten kijken en op tijd naar bed te gaan.