Boudewijn Sendentoernooi

Voor de hele familie was het verplicht het hele weekend doorbrengen op de velden van Leonidas. Mamma was op vrijdagavond al begonnen als vrijwilliger voor de EHBO post, zaterdag moesten Ronac en pappa voetballen en vandaag ik. Tussendoor hielpen pappa en mamma nog als vrijwilligers mee bij diverse activiteiten omdat er zoals ieder jaar ook nu weer te weinig vrijwilligers waren.

Zaterdagavond was er een feestavond voor de vrijwilligers waarbij Ronac nog flink uit zijn bol ging met een nieuw vriendinnetje (Lani) en wat trainers. Onze wedstrijden vandaag gingen best goed al hadden we het soms wat zwaar door het warme weer. We wonnen er drie, speelden er eentje gelijk en verloren er eentje. Er was tussen ouders van twee teams nog een relletje en ze gingen bijna met elkaar op de vuist, hoorden wij achteraf.

Gelukkig kregen wij er niets van mee. Aan het einde van de middag was het toernooi voor ons voorbij. Ronac ging bij Fay, een ander vriendinnetje, spelen. Hoe krijgt hij het voor elkaar bij alle meisjes? Ik ging met mijn vriend Glenn mee en later op de middag naar huis. Pappa en mamma kwamen uiteindelijk pas rond 20:30 uur thuis en hadden eten van de Chinees meegenomen. Het was een druk met leuk voetbalweekend.


Ook Ronac’s team kreeg een beker

Belgisch voetbaltoernooi

Afgelopen weken heb ik goed getraind met voetballen. Zelfs na mijn judoles op donderdag ging ik nog door naar de voetbaltraining. Ik vind het echt super leuk en voel me al helemaal thuis in het team. Vandaag deden wij mee aan een toernooi in België. Het was wel erg vroeg verzamelen (8:30 uur) en best frisjes. Gelukkig kwam al snel het zonnetje door. We speelden 5 tegen 5 . Gelukkig was niet iedereen uit ons team erbij zodat we maar drie wissels hadden.

De eerste wedstrijd werd in de laatste halve minuut verloren. Onze tweede wedstrijd liep goed en deze wisten we te winnen. Het was een hele rare gewaarwording dat de trainers uit België in het veld staan om hun spelers van adviezen te voorzien. Het leek meer op een extra speler en ik vond het soms zelfs een beetje hinderlijk. Onze laatste twee wedstrijden verloren we nipt. Ondanks dat hadden we een leuke ochtend en kregen we toch een medaille voor het behalen van de derde plaats.

Schoolvoetbaltoernooi

Net zoals vorig jaar mochten de groepen 7 en 8 mee doen aan het schoolvoetbaltoernooi georganiseerd door Maastricht Sport. Met een aantal jongens uit onze klas en drie jongens uit de andere klas vormden we een team. Het team bestond uit een aantal voetballers maar er deden ook  een paar klasgenoten die niet bij een voetbalclub spelen mee. We speelden vier wedstrijden op Sportpark West (RKVVL Polaris). De eerste wedstrijd was tegen de Petrus en Paulus school uit Wolder en ik stond tegenover een aantal bekenden uit mijn voetbalteam van Leonidas.

We gingen super van start en wonnen meteen. De volgende wedstrijden werden ook gewonnen. Ik werd door onze coach, meester Ramon, centraal op het middenveld gezet, een plek waar ik normaal niet speel. De laatste wedstrijd waren we er niet helemaal bij en werd er verloren. Ondanks dat eindigden we als eerste in onze poule en moesten we de halve finale spelen. We speelden in de halve finale gretig en fel. Ik gaf een mooie voorzet waaruit gescoord werd en niet veel later wist ik zelf de bal binnen te schieten. We wonnen de wedstrijd met 5-0. De finale zal volgende week vrijdag gespeeld worden in het Geusselt stadion.

Regenboogtoernooi

Het was vroeg opstaan vanmorgen. We moesten uiterlijk om 9:00 uur in de sporthal van De Heeg zijn voor het regenboogtoernooi. Het toernooi is een podium voor de opstap naar grotere toernooien en er waren ook judoka’s met meer wedstrijdervaring. Het was allemaal zeer professioneel georganiseerd. Voorafgaande aan de warming up werden we gewogen. Na de warming up werden we met vijf judoka’s in onze klasse ingedeeld. Onderling zouden we gaan strijden voor de bekers en medailles. De wedstrijd werd geleid door scheidsrechters in pakken die de hele wedstrijd alert en  kundig rond liepen. Ik was toch wel een beetje zenuwachtig en dit was in mijn eerste wedstrijd duidelijk te zien.

Ik was ook wat afgeleid van alles wat er om mij heen gebeurde, de officiële scheidsrechter, professionele judoka’s etc. Ik wist niet zo goed wat ik moest doen. Meester Erik was wel aanwezig en probeerde mij vanaf de kant af en toe een aanwijzing te geven. De eerste twee wedstrijden verloor ik maar de derde partij won ik. Het puntenaantal was hetzelfde als die van mijn tegenstander. De scheidsrechter bepaald in zo’n geval wie er wint en wijst de meest aanvallende judoka aan. Ik was verbaasd toen hij naar mij wees.

De laatste wedstrijd was net zoals de tweede wedstrijd tegen een ervaren judoka. Ik maakte het hem nog goed lastig maar hij wist mij uiteindelijk toch één keer op de grond te krijgen. Na mijn wedstrijden moesten we nog een tijdje wachten op de prijzenuitreiking. In de tussentijd haalde ik een kop tomatensoep en mocht ik wat snoepjes kopen. Bij de uitreiking stond ik uiteindelijk op de vierde plaats en daar was ik in dit deelnemersveld best trots op. Meester Erik gaf nog aan dat ik het goed had gedaan.

Mijn techniek is behoorlijk goed maar ik moet in mijn toernooien net iets feller gaan worden. Nu was het net geen podiumplaats maar het zit er zeker in verzekerde hij mij. Net voordat we weggingen kwamen Roger, Sanne en Wouter binnen lopen. Ze hadden gehoord dat ik hier aan het judoën was en wilden komen kijken. Jammer dat het net was afgelopen. Ondanks dat het mooi weer was om de stad in te gaan en naar het “Oetroepe” van de Stadsprins” te gaan, bleven we ’s middags thuis. Keyro en ik hadden geen zin om te gaan en wilden liever op de Xbox (tot ergernis van mamma).

Boudewijn Senden toernooi met JO11-1 en JO13-2

Het werd een heel voetbalweekend voor ons allemaal. Bij onze club Leonidas-Wolder was het hele weekend toernooi. Mamma begon vrijdagavond al als vrijwilliger EHBO en bonnenverkoop, op zaterdag moest ik voetballen en pappa was er als trainer bij. Op zondag was pappa vrijwilliger en werd ik om 9.00 uur door mamma mijn bed uit getrommeld om mee te doen bij de JO13-2.

Blijkbaar waren er spelers niet op komen dagen en hadden ze te weinig spelers. Mamma stond beide dagen ook nog met de Tupperwarekraam op het terrein en ze werd beide dagen ook nog opgeroepen als EHBO-er bij twee ongelukjes buiten en op het veld. Zaterdag speelden we niet met ons volledige elftal. Voor het toernooi werd 7 x 7 gespeeld en ons team was daarom opgedeeld in twee teams.

We hadden dus team JO11-1a en JO11-1b. De trainers hadden een eerlijke verdeling gemaakt zodat beide teams ongeveer even sterk zouden zijn. Het team waar ik in speelde begon goed en wist een aantal wedstrijden te winnen. Bij de kruisfinales begon de vermoeidheid wat mee te spelen. We hadden namelijk geen wissels en moesten continu in hoog tempo voetballen.

Ik speelde zelfs een paar wedstrijden in de verdediging en dat ging verrassend goed. Tijdens de wedstrijd tegen V.V. Daalhof ontstond er ruzie en werd er zelfs geslagen. We waren allemaal een beetje verbaasd, onder de indruk en lichtjes aangeslagen dat zoiets op het veld gebeurde. We wisten met ons team uiteindelijk de vierde plaats te veroveren en het andere team behaalde de vijfde plaats.

Boudewijn Senden deed zelf de uitreiking.

Op zondag voetbalde ik samen met Daimy en Jesper mee met de JO13-2. Helaas waren we met dit team niet zo succesvol. De sfeer is ook anders dan in ons team. Nadat de wedstrijden gespeeld waren, was ook iedereen (op Danique na) meteen weg. Samen met Danique, Daimy en Jesper stond ik bij de uitreiking. Bij de JO13 zijn er geen medailles meer voor iedereen en zijn er alleen bekers voor de nummers 1 tot en met 3. Al met al was het een leuk en vooral sportief weekend.