Verse sneeuw

Na alle dagen zon was het tijd voor wat sneeuw. Er is vannacht een flinke laag sneeuw van zo’n 40 centimeter gevallen. Het sneeuwen begon langzaam te stoppen dus het zou een mooie dag worden. De pistes bleken niet geprepareerd te zijn of na een paar afdalingen te veranderen in een buckelpiste.

Voor veel skiërs is het lastig om in deze omstandigheden te skiën. Wij zijn er de afgelopen jaren wel een beetje gewend aan geraakt en zoeven overal overheen of tussendoor. Voor een groot deel is het afhankelijk van een goede techniek, lichaamshouding en snelle bochten maken is vereist. Tussen de middag aten mamma, Danil, Allek en ik samen bij de Schnelle Kuchen. Ik had een lekker bord spaghetti bolognese en mamma nam Wiener schnitzel.

Mamma en Katja vonden het skiën op de buckelpistes minder fijn en deden in de middag wat minder afdalingen. Ze genoten gewoon wat eerder op de dag al van de glühwein in de après-ski bar. Keyro, Allek en de pappa’s gingen richting Kaltenbach. Ze deden daar de Stephan Eberharter Goldpiste en de Olympia abfahrt. Deze zwarte en rode afdalingen lopen helemaal tot het dalstation in Kaltenbach. Voor het eerst konden ze eens een echte dalafdaling maken. Het waren afdalingen die nergens echt heel steil waren maar wel . De afdaling is genoemd naar de voormalig Oostenrijkse skiër Stephan Eberharter die in 1991 twee gouden medailles wist te winnen bij de wereldkampioenschappen.

Bij het dalstation stopten ze even bij de Postalm, een après-ski bar waar pappa  (en mamma met Keyro in de buik) in het verleden wel een paar keer uit hun dak zijn gegaan. ’s Avonds aten we een variant op spaghetti carbonara. Spek, champignons en ei vormden samen met penne de basis. Van al die hobbels en bobbels op de piste hadden we veel energie verbruikt en flinke honger gekregen. Vanavond speelden we ook weer het Weerwolven van Wakkerdamspel.

Oh, wat vinden wij het leuk. Natuurlijk helemaal als je de weerwolf bent en mensen op mag eten, hihi. Toch blijft het moeilijk om je gezicht in een plooi te houden en niet te verklappen wie je bent. Af en toe was het spel zo complex dat spelleider René soms ook de draad een beetje kwijt was. Natuurlijk wilden we allemaal niet stoppen met het spel maar de tijd van naar bed gaan hadden we allang overschreden.

Weerwolven van Wakkerdam

Wintersport is maar zwaar. We moesten nog eerder opstaan dan normaal. Ontbijten, aankleden en klaar maken om te vertrekken. We gingen vandaag met de skibus die letterlijk voor de deur van appartement Steigerhof stopt. Qua tijd is het net zo snel en het voordeel is dat onze pappa’s en mamma’s een alcoholisch drankje kunnen drinken. Vandaag begon ik met mijn skilessen. We meldden ons bij skischool “Schischule Total”  en moesten daar allemaal voor skiën om te bepalen in welk groepje dat we terecht kwamen.

Tot mijn verbazing kwamen Allek en ik in hetzelfde groepje. Op de een of andere vreemde manier probeert Allek iets te doen wat hij nog niet heeft geleerd en daardoor maakt hij ineens geen bochtjes meer. We kwamen in de groep bij juf Isi, een Duitse die perfect Nederlands spreekt en in Fügen woonachtig is. We maakten gezamenlijk twee afdalingen op de oefenpiste en gingen daarna door naar de gondel om de berg op te gaan. Het groepje was aan elkaar gewaagd en het ging best lekker. Allek had al snel zijn bochtjes weer te pakken en was toch wel iets beter dan de rest.

De les was om 11.45 uur alweer afgelopen en we hadden 2 uur en een kwartier de tijd om te lunchen of iets anders te doen. We namen de 8-er Jet gondel naar boven om daar bij het centraal gelegen 8-er Alm iets te eten. Het weer was goed dus we aten in het zonnetje. De Kaiserschmarrn, schnitzel en Tirolergröstl vielen allemaal een klein beetje tegen. Echt massaproductie en weinig kwaliteit.

Met zijn achten maakten we de afdaling helemaal terug naar het dal van Hochfügen. Onze skiles begon weer om 14:00 uur en ging over de vele rode pistes. Keyro boft maar dat hij niet meer op les hoeft en overal met pappa en mamma vanaf kan gaan. Toch vind ik het niet heel erg. Ik leer nog heel veel van de skiles en heb het ook nog wel nodig. Uitgeput was ik nog niet toen ik om 16:00 uur weer terug was bij de “Sammelplatz”.

Helaas ging de sleeplift al om 16:00 uur dicht en konden we niet veel anders meer doen dan in de sneeuw spelen. ’s Avonds werden er wraps gegeten en speelden we het spannende spel: “Weerwolven van Wakkerdam”. Het was in het begin even lastig te begrijpen wat de bedoeling was maar al snel begonnen wij het door te krijgen.

Bij toeval was mamma de eerste twee keer de heks en pappa bleek een weerwolf te zijn. Het is best hilarisch en iedereen verdenkt elkaar en probeert de aandacht van zichzelf af te leiden. Kortom een heel erg leuk spel!