Zon en sneeuw (dag 6)


Jippie, weer sleeën op de piste!

Jippie, de zon scheen vandaag weer lekker en ik had zin om naar buiten te gaan. Samen met mamma begon ik de ochtend rustig. We gingen rond 10.30 uur naar buiten en kwamen daar Aloise, de eigenaresse van de woning tegen. Ze bracht ons schone handdoeken en vroeg of alles naar wens was. Ze haalde voor mij nog een slee, een supersnelle met een stuur erin. Samen met mamma wilde ik hem direct uitproberen. Ik ging zitten en liet me langzaam de berg of roetsjen. Er zat een touw aan en mamma kon mij tegenhouden als ik te hard ging.


We stopten even bij het speeltuintje en daar schommelde ik er even op los. Ook gleed ik van de glijbaan die door de sneeuw flink glad was. Ik werd zo’n beetje gelanceerd maar vond het prachtig. Pappa kwam ’s middags terug van het snowboarden en mamma ging daarna een paar afdalingen maken. Pappa ging ook met mij en de slee naar buiten en we gingen naar het einde van de piste. Mamma kwam daar ook nog skiënd langs en trok mij zelfs nog een stukje voort. Samen met pappa haalde ik Keyro en mamma op na de skiles en deden we nog wat boodschappen. In de avond heb ik weer als vanouds goed gegeten. Heerlijk mijn favoriete eten: rijst samen met gehaktballetjes en tandoorisaus.


Op weg naar ons appartementje was er ook een leuk speeltuintje.

Schneerutscher (dag 5)

Ik werd vanmorgen om 8:10 uur wakker in het bed van mamma. Pappa slaapt al een paar nachten bij Keyro op de kamer omdat er te weinig ruimte in bed was voor drie personen.  Ik begon de dag zonder koorts en had er een vervelende hoest en loopneus met “sokkiebellies” (snottebellen) voor in de plaats gekregen. Buiten was het niet koud genoeg en er kwam natte sneeuw uit de lucht. Op de berg zal het wel gewoon sneeuwen want de sneeuwgrens was rond de 1000 meter en wij laggen met het appartement net iets daaronder.


lekker roetsjen!
Pappa en Keyro gingen weg voor de skiles van Keyro en ik bleef achter met mamma. Zij vond dat niet zo erg want haar conditie was nog niet helemaal terug na de operatie en ze noemde zichzelf een echte mooi weer skier. Samen brachten wij de ochtend door met TuTiTu en Trotro kijken op de laptop en speelden we memory en met de playmobil.


Ik speelde ook nog even de kerstman.

Nadat we onze lunch op hadden gingen we toch even naar buiten, de hele dag binnen zitten is ook niet goed. We namen de groene schneerutscher mee die ik van Sinterklaas had gekregen. We liepen naar beneden en gingen op het laatste stukje van de rode piste 5 naar beneden sleeen. De eerste keer ging ik samen met mamma want ik vond het toch wel een beetje eng. Het ging super hard en ondanks de angst vond ik het toch wel gaaf en gierde ik van het lachen. Ik wilde niet alleen maar mamma duwde me gewoon weg en daar ging ik de heuvel af op de schneerutscher, yeaha. Ik wilde daarna alleen nog maar alleen gaan.

Omdat er nog steeds natte sneeuw viel was onze kleding al snel nat en gingen we weer terug naar het appartement. We dronken warme chocolademelk en speelden kerstman en Rudolph the rednose raindeer. Het duurde nog wel een tijdje voordat pappa en Keyro weer thuis kwamen als kleine sneeuwpopjes. ’s Avonds speelden we een potje Monopoly tot het tijd was om naar bed te gaan.

Monopoly met de gekke geldmachine, erg leuk.

Rodelen

De dag begon net zoals alle andere dagen met wassen, aankleden en ontbijten. Samen met pappa en mamma brachten we Keyro naar zijn skiles. Het was opnieuw zo druk en we konden geen parkeerplaats vinden. Pappa bleef met mij in de auto zitten en mamma bracht Keyro weg. Omdat het langer duurde reed pappa maar een paar rondjes. Eindelijk kwam mamma er aan en reden we terug naar het appartement.


Rodelen met pappa.

Pappa had besloten om met mij een slee te gaan huren en van de rodelbaan af te gaan. We liepen naar de Sport2000 huurden een slee en gingen naar de Grubigsteinbahn. We stapten in een felroze gondel en deze bracht ons vlot naar het “mittelstation”. Onderweg had ik zicht op het dorp en onder mij zag ik de skipistes. Vanaf het “mittelstation” kun je nog verder de Grubigstein op met de Grubigalmbahn en de Grubigsteinlift. Wij deden dit niet en sloegen af naar de rodelbaan. Samen met pappa ging ik op de slee zitten en roetsjte we de berg af. Soms ging het best wel hard moet ik zeggen. Onderweg stopten we soms even om van de sneeuw en het mooie uitzicht te genieten. We kwamen uit aan de andere kant van het dorp en moesten toen een stuk terug lopen.


Sleeën is echt dolle pret.

Mamma was al bij Keyro en zij wachtte daar op ons zodat we met zijn allen naar huis konden gaan. Samen met Keyro ging ik op de slee en pappa en mamma trokken ons om de beurt helemaal terug naar het appartement. Er werd snel gegeten en Keyro ging om 13:30 uur weer terug naar zijn skiles. Hij mocht vanmiddag voor het eerst in skilift “Liftle”, een sleepliftje die beginners een flink stuk omhoog trekken de piste op. Nu wordt het dus echt een uitdaging en zal hij ook veel sneller gaan.

Na zijn les hadden we afgesproken in de après-skibar “Lahme Ente”. Volgens de informatie zou hier echte Oostenrijkse après-ski zijn maar dat was niet helemaal waar. De après-ski muziek was behoorlijk op Nederlanders georiënteerd (o.a. Ohhh, ohhh ik wil **x met die kale…) maar gelukkig kwamen er ook nog een paar Duitse nummers (o.a. Fliegerlied) voorbij. Aan de bar bestelde mamma een Smirnoff-Ice, een Weissen voor pappa en keyro kreeg zelfs echte Cola! Ik danste nog even met mamma, Keyro had daar weinig puf voor.


Après-ski!

Ik zette mij op een barkruk en zong af en toe mee met bekende liedjes. We gingen ’s avonds uit eten bij cafe-restaurant Grubigstein. Pappa had een Oostenrijkse specialiteit met aardappelen, spek, ham en kaas. Ronac en mamma hadden Wienerschnitzel en ik had friet met worst. Toen we weer buiten kwamen was het begonnen met sneeuwen. Morgen hebben we dus verse sneeuw op de piste, jippie! Voordat ik naar bed ging mocht ik nog een potje kaarten met pappa en mamma. Tot pappa en mijn verbazing wist mamma alle potjes te winnen.

Magic ladis

Het was voor pappa alweer vroeg op want Ronac liet zich al om 06:30 uur horen. Meneertje had weer eens honger en kon niet nog een uurtje wachten. Pappa stond zoals gezegd op en mamma en ik bleven nog drie kwartier in bed liggen. Het was vandaag mannendag en de pappa’s wilden met de eerste lift de piste op.

Helaas bleek dit pas om 09:00 uur te zijn. Nadat we ons hadden gewassen en aangekleed, ging Ronac alweer slapen en gingen Allek en ik tekenen en spelen. We wachtten tot Ronac zijn slaapje had gedaan en zouden daarna naar Berta’s Kinderland gaan. Toen Ronac wakker was, ging net Allek naar bed en moest ik nog een uur geduld hebben voordat we eindelijk konden gaan.


Ronac en Mamma op het sleetje van Allek.

Uiteindelijk vertrokken we toch naar de Sonnenbahn-gondel. Mamma reed in de auto van René want de mannen waren met pappa’s auto gegaan. Volgens Allek was mamma een “good driver” (goede chauffeur). Met de gondel gingen we naar boven. In Kinderland gingen we sleeën, schommelen etc. Het was behoorlijk wat kouder dan de afgelopen dagen en dat was te merken. Hopelijk gaat het nog sneeuwen de komende dagen. Op een gegeven moment zagen we Rob en hij kwam naar ons toe.


Ik mocht ook eventjes samen met pappa snowboarden.

Later kwamen ook pappa en René even kijken maar zij hadden maar weinig geduld en wilden snel weer de piste op. We gingen aan het einde van de middag weer terug naar het appartement en ik speelde daar nog even buiten. ’s Avonds zijn we samen met René, Katja en Allek uit eten geweest bij Restaurant Rittersrube. Helaas konden Rob en Camielle niet mee want Lauren was nog te ziekjes, jammer. René, Katja en mamma bestelden iets met wild (Reebraten, goulash en Hirschbraten), pappa kreeg een huifkar met frieten en vleesspiezen en Allek en ik frietjes met vissticks en worst.


Gezellig uit eten met één van de families Ubachs.

Na het eten liep iedereen terug naar het appartement behalve mamma en ik. Mamma had gehoord van “Magic Ladis, Die Burg brennt”, een evenement dat iedere donderdag plaats vindt en de geschiedenis van Ladis presenteert.De burcht Laudegg bleek hiervoor het romantische decor. De ruïne van burcht Laudegg is gedeeltelijk gerestaureerd en staat op een heuvel boven een meertje in het dorp. De burcht was verlicht en rondom het meer brandden allemaal kaarsen. Om 21:00 uur begon het spektakel met een film over het ontstaan van Ladis en de bouw van de burcht. Onder begeleiding en op de tonen van muziek veranderde het kasteel steeds van kleur. Een prachtig schouwspel om naar te kijken.


De sjieke show “Die Burg brennt”.

Tijdens het stukje verhaal over de verovering werd de burcht gehuld in vuur en vlam “Die Burg brennt” en werd er vuurwerk de lucht in geschoten. Eigenlijk vond ik die knallen veel te eng maar mamma wist mij te kalmeren en te blijven zitten. Het vuurwerk zelf was prachtig. Het verhaal ging door tot het Ladis van nu. Na ongeveer een ½ uur was de show afgelopen en hadden mamma en ik genoten. We waren erg koud geworden en gingen naar het appartement waar ik iedereen vertelde van “Die Burg brennt”.