Weerwolven van Wakkerdam

Wintersport is maar zwaar. We moesten nog eerder opstaan dan normaal. Ontbijten, aankleden en klaar maken om te vertrekken. We gingen vandaag met de skibus die letterlijk voor de deur van appartement Steigerhof stopt. Qua tijd is het net zo snel en het voordeel is dat onze pappa’s en mamma’s een alcoholisch drankje kunnen drinken. Vandaag begon ik met mijn skilessen. We meldden ons bij skischool “Schischule Total”  en moesten daar allemaal voor skiën om te bepalen in welk groepje dat we terecht kwamen.

Tot mijn verbazing kwamen Allek en ik in hetzelfde groepje. Op de een of andere vreemde manier probeert Allek iets te doen wat hij nog niet heeft geleerd en daardoor maakt hij ineens geen bochtjes meer. We kwamen in de groep bij juf Isi, een Duitse die perfect Nederlands spreekt en in Fügen woonachtig is. We maakten gezamenlijk twee afdalingen op de oefenpiste en gingen daarna door naar de gondel om de berg op te gaan. Het groepje was aan elkaar gewaagd en het ging best lekker. Allek had al snel zijn bochtjes weer te pakken en was toch wel iets beter dan de rest.

De les was om 11.45 uur alweer afgelopen en we hadden 2 uur en een kwartier de tijd om te lunchen of iets anders te doen. We namen de 8-er Jet gondel naar boven om daar bij het centraal gelegen 8-er Alm iets te eten. Het weer was goed dus we aten in het zonnetje. De Kaiserschmarrn, schnitzel en Tirolergröstl vielen allemaal een klein beetje tegen. Echt massaproductie en weinig kwaliteit.

Met zijn achten maakten we de afdaling helemaal terug naar het dal van Hochfügen. Onze skiles begon weer om 14:00 uur en ging over de vele rode pistes. Keyro boft maar dat hij niet meer op les hoeft en overal met pappa en mamma vanaf kan gaan. Toch vind ik het niet heel erg. Ik leer nog heel veel van de skiles en heb het ook nog wel nodig. Uitgeput was ik nog niet toen ik om 16:00 uur weer terug was bij de “Sammelplatz”.

Helaas ging de sleeplift al om 16:00 uur dicht en konden we niet veel anders meer doen dan in de sneeuw spelen. ’s Avonds werden er wraps gegeten en speelden we het spannende spel: “Weerwolven van Wakkerdam”. Het was in het begin even lastig te begrijpen wat de bedoeling was maar al snel begonnen wij het door te krijgen.

Bij toeval was mamma de eerste twee keer de heks en pappa bleek een weerwolf te zijn. Het is best hilarisch en iedereen verdenkt elkaar en probeert de aandacht van zichzelf af te leiden. Kortom een heel erg leuk spel!

Ski slalom

Voor ons stond vandaag de ski race op het programma. Ik moest in de ochtend racen en Keyro in de middag. Vanwege de slechte pistecondities werd de race voor iedereen in het dal gehouden op de oefenpiste. Voor pappa en mamma niet zo heel erg handig want het is voor hun kostbare ski-tijd die ze op deze manier mislopen.

Danil en Allek deden niet mee aan de wedstrijd en gingen een dag skiën met hun ouders. Pappa en Keyro gingen alvast de berg op om een afdaling te maken. Keyro zou boven zijn skilerares Lisa treffen voor de les. Ik maakte mij klaar voor de race en deed wat afdalingen naar beneden.

Ons klasje vertrok iets voor de geplande tijd naar boven voor de skirace. Mijn race verliep goed en snel maar ik dacht dat ik bij het laatste poortje moest stoppen en ging daar vol in de remmen. Ik moest echter nog door tot de rode finishlijn en die had ik niet gezien?! Uit stilstand moest ik dus nog de finish over en dat kostte natuurlijk kostbare seconden.

Ach ja, ik heb mijn best gedaan. Ik weet dat ik dit jaar veel vooruit ben gegaan en veel vorderingen heb gemaakt. Pappa zat in de lift en miste mijn race. Gelukkig zag mamma mijn race wel en kon ze het ook filmen. Mijn skiles begon gewoon op de normaal afgesproken tijd en daar hadden we dus geen verlies van tijd mee.

Ook deze laatste dag, aten we bij Nova Stoba want andere restaurants waren te ver weg en dan waren we niet op tijd voor de skiles. We namen knödel mit sauerkraut, spaghetti Bolognese en curryworst met frietjes. We speelden ook nog een paar potjes kaart maar het liefste ben ik toch buiten. Iets wat een groot voordeel was met het mooie weer van de afgelopen week.

In de middag ging ik nog een laatste keer met meester Stefan de geopende blauwe en rode pistes van Silvretta Montafon af. Keyro racete een goede race terwijl ik op de medaille uitreiking stonden te wachten. Mamma stond bij mij en pappa keek naar de race van Keyro. Na lang wachten was onze groep zo ver voor de uitreiking van de medailles.

Ik stond op een gedeelde derde plaats tegen mijn verwachting in. Toch was ik er niet heel erg blij mee. Als ik niet gestopt was, had ik waarschijnlijk de eerste plaats gehad. Pappa was er ondertussen ook en ving mij op. Ik begon te huilen en stopte hier het eerste kwartier niet mee. De kinderen naast mij, op de vierde, vijfde en zesde plaats hadden namelijk dezelfde medaille?! Mijn stemming draaide om toen ik zag dat mijn medaille wel degelijk anders was dan die van de vierde, vijfde en zesde plaats. Ik heb een bronzen kleur en mijn medaille is een stuk groter dan die van hun. Eindelijk begon ik mij trots te voelen.

Keyro had met zijn race de gouden medaille weten te bemachtigen. Eindelijk had hij de felbegeerde gouden plak nadat hij diverse jaren op de tweede plaats geëindigd was. We konden nog een tijdje op een slee de oefenpiste af en daarna was het tijd voor de après-ski.

Ik vond een plekje aan de bar waar ik rustig mijn chocolademelk met slagroom kon opdrinken. Natuurlijk moest er ook nog even goed gedanst worden op de bekende après-ski nummers. Zo werd een spannende dag super goed afgesloten. Helaas werden ’s avonds de koffers weer ingepakt en zat de wintersportvakantie er alweer op. Wat was het een leuke week en wat hebben we genoten ondanks dat er zo weinig sneeuw lag. Mijn skivaardigheden zijn weer een heel stuk verbeterd en ik ski zelfs al met stokken. Super trots dat ik dat heb weten te bereiken.

Zwarte piste

De skilessen zijn op zich nog steeds leuk en ik ga er graag naar toe. Vandaag hadden we er een nieuw meisje bij. Helaas moesten we daar de hele tijd op wachten omdat ze het tempo niet bij kon houden. Ik begon me er na een half uur wel een beetje aan te ergeren. Gelukkig hoorde ik dat ze er alleen in de ochtend bij zou zijn en dat we vanmiddag weer met ons vaste groepje zouden gaan.

Tussendoor probeerde ik ondanks dat er geen sneeuw lag toch een sneeuwengel te maken. Het lukte nog redelijk ook. Wat zou het toch leuk zijn om een keer op skivakantie te zijn terwijl overal sneeuw ligt. Pappa en mamma skieden vandaag met René en Katja en ik zag ze lui in het zonnetje op het terras zitten.

Ze moesten natuurlijk Jägatee en glühwein drinken zodat ze wat sneller de piste af zouden gaan. Voor de veiligheid waren René en Katja ook overstag gegaan en hadden ze een helm gehuurd. Het heeft even geduurd om ze te overtuigen maar na de val van Allek gisteren, leek het ze toch verstandig. Eindelijk! Eureka! Na onze skilessen gingen de mannen nog samen enkele pistes af. Het ging best hard en pappa en ik hadden moeite om Ronac bij te houden.

Soms is het toch een voordeel als je nog niet zo groot bent. De pistecondities begonnen wel steeds minder goed te worden. Veel hobbels, ijsplaten en natuurlijk heel veel mensen. Samen met pappa ging ik van de zwarte piste af. Ik ging niet al te snel maar wel volledig beheerst naar beneden.

In de avond gingen we uiteten bij Posthotel Rössle aan de Dorpstraat. Pappa nam varkensmedaillon, wij hadden schnitzel met frietjes en mamma nam een regionaal gerecht spätzle met Montafoner kaas en gebakken uitjes. Het smaakte prima. We kregen nog een ijsje als toetje. We moesten terug de berg oplopen maar dat maakte ons extra moe zodat we snel in slaap vielen.

Overblijven met de skiklas

Alweer een nieuwe dag op de skipiste. Mijn skiklasje ging zo rap vooruit dat ik van skileraar Stefan de instructie had gekregen om vandaag skistokken mee te nemen. We zouden vandaag gaan oefenen met meer snelheid te gaan maken en minder in de V- stand te skiën. Ik ging echt super, joehoe! Tussen de middag mocht ik een keer overblijven en ging ik gezamenlijk eten met mijn skileraar en de kindjes uit mijn skiklas.

Mijn skileraar Stefan.

Bij het Nova Stoba restaurant is beneden een speciale ruimte ingericht voor de skiklassen. Pappa, mamma en Keyro aten bij het restaurant van Bella Nova en zaten dus heel ergens anders. De middag ging lekker en na de les maakte ik nog samen met pappa en Keyro een afdaling van de rode piste. Bij het dalstation werd er nog even geaprès-skied of te wel een drankje gedronken.


Nog even après-skiën.

Het was binnen veel te druk om te staan en daarom bleven we buiten maar hier was helaas geen muziek te horen, jammer. In de avond hadden de ouders geen zin om te koken en werd er bij de lokale pizzeria, telefonisch, een aantal pizza’s besteld. De bezorger belde een paar keer om te verifiëren waar hij moest zijn. Uiteindelijk werden de pizza’s bezorgd en konden we aan tafel.

Er was één pizza bij die we niet besteld hadden maar die zou ook wel opkomen. Het was in ieder geval erg lekker en ik probeerde van iedere pizza een stuk te eten. Zoals iedere avond was het rond 21.00 uur weer bedtijd. Mijn broer Keyro slaapt sinds gisteren bij mij in bed. Hij werd iedere ochtend vroeg wakker gemaakt door Allek en Danil en daar had hij genoeg van. Ik vind het wel gezellig zo met zijn tweetjes in één bed.

Super snel

Het was opnieuw een zonnige dag. Wat het weer betreft mogen we eigenlijk niet klagen. Het is totaal niet koud. Vandaag maakte ik met mijn skiklasje weer verschillende afdalingen van de verschillende blauwe pistes. Ook kwamen we vandaag in het gebied van Bella Nova waar pappa en mamma vaker tussendoor een drankje gaan drinken. Tijdens onze lunch bij Nova Stoba nam ik een heerlijk zoet gebakje. Mamma, pappa en Keyro bestelden de echte klassieke Wiener Schnitzel.

Ik begin het skiën steeds leuker te vinden.

Na de lunchpauze gingen wij zelfs met onze skiklas van de rode piste af. Ik merkte dat het een stukje steiler was dan de blauwe piste maar het ging toch best goed. Na mijn les maakte ik een afdaling met mamma. Ik was veel sneller dan haar en stond al beneden te wachten toen zij nog moest komen. Voor mamma is het met de drukte op de pistes veel moeilijker skiën. Ik ben snel, laag bij de grond, heb geen angst en glip overal makkelijk tussendoor.

Ik vond het maar wat leuk om haar te plagen met het feit dat ik sneller beneden was dan haar. Het werd een rustige avond. Allek lag al op tijd in zijn bed omdat hij hoofdpijn had na een val op de piste en wij mochten niet te veel lawaai maken.

Schnaps en nageln

Helaas had ik vandaag al mijn laatste skiles. Ik smeekte pappa en mamma om morgen nog een dag les te krijgen maar dat wilden ze niet. In de ochtend deden we verschillende oefeningen voor een goed balans. We moesten met buizen de pistes af. We kwamen pappa en mamma ook een paar keer tegen. Tussen de middag waren we net op tijd met bestellen van ons eten bij de Wildkogel Alm. Er bleek een langdurige stroomstoring te zijn toen wij net ons eten geserveerd kregen. Iedereen die het eten had gekregen, kon dit op eten en daarna ging het restaurant helemaal dicht.

S’ middags had er niemand anders uit mijn groep skiles en kreeg ik dus privéles van Lieke. Samen maakten we flink wat kilometers. Ik volgde Lieke overal en we vlogen in hoog tempo alle pistes af. Wow, het ging echt goed! Wat ben ik een stuk beter gaan skiën deze vakantie. Met speciale dank aan mijn skilerares Lieke, natuurlijk. Opnieuw hadden we Après ski bij Bergschmied. Ik bestelde een kinderschnaps en we speelden het spel “Nageln”.

Hierbij is het wel oppassen geblazen want je slaat zo op je vingers met de hamer. ‘s Avonds was het kerstavond en we hadden een heerlijke kaasfondue. Ook kregen we een klein cadeautje en speelden we het kerstspel. We mochten iets langer opblijven en zongen en dansten op kerstliedjes.

Schirennen


Onze skiles begon met een gezamenlijke warming-up op het Fliegerlied. Danil en ik hadden geen zin om mee te doen en liepen maar wat er bij. De skileraren en Keyro en Allek deden wel enthousiast mee. De dagindeling was anders dan andere dagen. Vandaag werd namelijk de skirace gehouden.

We gingen flink oefenen om zo goed en snel mogelijk de korte afdaling te kunnen maken. Danil en ik gingen van een minipiste en Keyro en Allek moesten van het begin stukje van de blauwe piste. Keyro, Allek en de andere grote kinderen hadden moeite om vaart te maken op het vlakke stuk en echt snel gingen ze niet. Ook bij ons was het een te kort stukje om echt vaart te maken. Toch deed ik het goed en kwam ik rap over de finisch. Rond 12:00 uur was de prijzenuitreiking.

Allek veroverde met zijn tijd de derde plaats, Keyro de zesde, Danil ook de zesde en ik werd derde. Jammer genoeg kon ik op het podium niet op de derde plaats staan omdat er een ander kindje stond die niet weg wilde gaan. Ach ja, ik weet toch dat ik derde was en dit staat ook op mijn diploma.In de middag gingen we het begin van de blauwe piste weer op en moesten we in de sleeplift.

Pappa liep nog naar de top van de Wildkogel. Hier vandaan had hij een prachtig uitzicht over de omliggende bergen en dalen. Om onze prestaties van vandaag te vieren gingen we bij café Bergschmied wat drinken. Mijn skileraar Chris en nog een aantal anderen waren er ook.


Grappig vond ik dat om ze hier ook tegen te komen. Ik keek bij het spel dat Chris met een paar anderen aan het doen was. Het is een typisch Oostenrijks spelletje en heet “Nageln”. De bedoeling van het spel is om met het dunne deel van de hamer in zo min mogelijk slagen de spijker helemaal in de boomstam te slaan.


Om de beurt mag een persoon met de hamer op de spijker slaan. Degene die de spijker als eerste helemaal in het hout heeft geslagen is de winnaar. Normaal is het al moeilijk, laat staan als je wat pilsjes of schnaps hebben gedronken. In de avond aten we een lekkere pasta en konden we lekker lang spelen.

Jägatee

We waren om 9:30 uur weer present op de piste voor onze skiles. Het verveelt nog steeds niet. We deden met nog twee andere klasjes een warming up en vertrokken daarna met buizen en touwen de piste op. Lieke had iedere keer een nieuwe opdracht en uitdaging voor ons. Mijn skitechniek verbeterd vlot en ik ski steeds meer parallel in plaats van in de “V”. Terwijl wij les hadden, gingen onze pappa’s en mamma’s ook skiën.

Dolle pret in de lift na een ontbijtje Jägatee

Al hoorde ik tijdens de lunch dat zij ook bij de Rettenstein Hutte een Jägatee hebben gedronken. Een Jägatee of ook wel Jägertee genoemd is een traditionele drank uit Tirol. Het werd oorspronkelijk gedronken door bosarbeiders, jagers en boswachters om hun jart en maag warm te houden tijdens het werken in het bos. Het is een warme drank van zwarte thee, vruchtenbrandewijn en Oostenrijkse “Inländer”rum. Ze waren alle vier nog lichtelijk aangeschoten en waren de piste afgevlogen als ik ze moest geloven. We hadden de lunch bij de Wildkogel Alm.


Wij bestelden pizza en pappa had een specialiteit spätzle mit käse. Het is een soort pasta met gegratineerd met kaas zoals bijvoorbeeld de Zwitserse Gruyere kaas. Het gerecht zag er lekker uit maar man wat een lucht. Het was een echte stinkkaas en dat kon je goed ruiken. Pappa en mamma vonden het heerlijk maar wij genoten van onze pizza margherita.

Na de middag hadden wij opnieuw les en deden onze ouders het rustig aan. Ronac mocht zelfs van het eerste deel van de blauwe piste om te oefenen en moest met de sleeplift terug naar boven. Hij was wat vermoeid en had soms even geen zin maar dat kan natuurlijk. Het avondmaal bestond vandaag uit wat blikken soep en restjes van de vorige dag die werden opgewarmd. Na het eten werd er een spelletje Monopoly gespeeld door de grote kinderen. De kleintjes speelden het spel Bam Boem Panda. De leuke spelletjesavond werd afgesloten met een lekker ijsje.

Aprés Schi bij Bergschmied

We volgden het zelfde ochtendritueel dan gisteren maar het ging vandaag allemaal wat sneller en vloeiender. Met de Smaragdbahn gingen we naar boven voor onze skilessen van vandaag. In de ochtend kreeg ik samen met Danil en andere kinderen les van juf Evelien en leraar Chris.

Chris was nieuw en ik had direct een leuke “klik” met hem. We deden allerlei oefeningen en daar werd gebruik gemaakt van onze fantasie. We moesten wilde dieren na doen, speelden ridder en draak en gingen aan de slag met de pizzapunt. In de ochtend werkten we goed en ik had ontzettende honger om 12:00 uur. We hadden de lunch bij de Wildkogel Alm direct tegenover de skischool. Het is een vrij groot restaurant maar je wordt er wel keurig aan tafel bediend en er hangt een andere sfeer dan bij die grote restaurants met gaarkeuken. We zaten buiten en ik nam een portie frietjes en Keyro nam een bord met spaghetti bolognese.


Na de lunch bleek dat ik het enigste kindje van mijn groep was die in de middag les had. Ik kreeg dus privéles van Chris. We lachten wat af en hadden veel plezier. Ik leerde in één middag mijn pizzapunt en bochtjes te maken zonder dat ik het in de gaten had. Na de skiles gingen we met de gondel naar beneden en vonden we het tijd om een keer te gaan Après skiën.

We gingen naar café Bergschmied en er werd voor ons schiwasser en chocomel besteld. De muziek was leuk en we dansten in het licht van de discolampen. Ik was te moe om terug naar de auto te lopen en mamma was zo lief om mij op haar rug te dragen.


Die glühwein geeft wel vleugels volgens mij, haha. Mamma en René verzorgden het avondeten. Een zeer pittige rode curry met groenten en kalkoen. Gelukkig was er voor het toevoegen van de curry een speciaal pannetje voor de kinderen gemaakt want anders had ik het niet opgegeten. In de avond werd er nog lekker gespeeld met de Lego voordat we naar bed gingen.

Wildkogel Arena

De ochtend begon rond 7:00 uur. We konden even spelen voordat we gingen ontbijten en we ons klaar moesten maken voor onze skiles. Tegen 9:00 uur vertrokken we met de auto naar het Wildkogel Arena gebied. Er zijn ook andere skimogelijkheden zoals de Zillertal Arena en het skigebied van Kitzbühel – Kirchberg. Beide gebieden liggen niet ver weg maar voor ons met de skilessen is dat niet praktisch. Bij de Smaragdbahn kochten we onze skipassen. We betaalden gewoon het volle tarief ondanks dat er in totaal zeven van de zestien pistes geopend waren. Tot nu toe is er in Bramberg en de rest van Oostenrijk weinig tot geen sneeuw gevallen. De temperaturen zijn momenteel door de zachte, warme lucht extreem hoog. De hoge temperaturen en de zon zorgen er voor dat de sneeuw die er nog ligt, langzaam aan wegdooid.

De afgelopen week hebben ze een aantal pistes kunnen besneeuwen met sneeuwkanonnen. Gelukkig want dit betekent dat we in ieder geval wat kunnen skien. De komende week kunnen ze echter niet besneeuwen omdat de temperaturen ‘s nachts verder omhoog gaan. De Wildkogel arena is een relatief klein skigebied. Ondanks dat het gebied niet zo heel veel kilometer pistes (62 kilometer) staat het bekend als behoorlijk gevarieerd. De pistes bevinden zich voornamelijk in een kom en zijn merendeel gelegen op de noordhellingen. Het voordeel hiervan is dat de pistes tamelijk ongevoelig zijn voor “föhnwinden” waardoor er een hoge sneeuwzekerheid is en de sneeuwkwaliteit goed blijft. Helaas hebben we nu niets aan dit voordeel.


De eerste les was weer even wennen.

De gondel kwam direct uit bij de twee skischolen die het gebied rijk is. Wij liepen naar Schneesportschule Wildkogel waar wij onze lessen hadden geboekt. Er waren alleen maar Nederlandse skileraren en de meeste leerlingen waren dat ook. We moesten een kleine helling afdalen om zo in de juiste groep ingedeeld te worden. Ronac werd ingedeeld in een groep die meteen de berg afging maar daar hebben pappa en mamma wel van gezegd dat dit nog niet verantwoord is. Ik werd in een groepje ingedeeld waar de kindjes gemiddeld twee jaar jonger waren. Mamma vroeg of ik niet in het andere groepje mocht met leeftijdsgenootjes en dat kon gelukkig. Mijn skilerares was de Nederlandse Lieke en had een aanstekelijke enthousiaste instelling. We vertrokken meteen om de pistes te verkennen en nieuwe vaardigheden te leren. Ik kwam er al snel achter dat het niveau in deze groep heel hoog lag en de kinderen meerdere keren per jaar skiën. Ondanks dat ik nog niet parallel kan skiën, kon ik goed mee. Ik kreeg net last van mijn voeten en kuiten.

Na de les spraken pappa en mamma even met Lieke. Ze gaf aan dat ik in het juiste groepje ben ingedeeld en ik hier heel veel kan leren komende week. Ik ging samen met mamma naar het dalstation om van skischoenen te wisselen want deze zijn waarschijnlijk een maat te klein. Het was allemaal haasten en we kwamen om 12:45 uur aan bij de Vierlauchen Hutte waar de rest aan het lunchen was. Ik had nog tien minuten om mijn grillwurstl met frieten op te eten. Onze middagles begon namelijk alweer om 13:15 uur. We kwamen vijf minuten te laat aan en mijn skiklas en juf waren al weg? Raar want we hadden duidelijk gezegd dat ik zou komen maar dat het krap werd met het wisselen van mijn skischoenen en het lunchen.


heerlijk lunchen op de piste.
We gingen informeren en ze probeerden nog om haar te bereiken maar dat lukte niet. Ik mag de les eventueel inhalen op vrijdag maar kon nu dus wel onverwacht met pappa en mamma de piste op. We gingen een lastige rode piste af maar ik daalde af alsof het me weinig moeite kostte. Je moet altijd een rode piste af om bij de blauwe pistes te komen. Er is een smal bergpaadje maar dat is ook niet fijn en uiteindelijk kom je dan ook weer op een rode piste uit. Voor mij is het geen probleem maar voor Ronac jammer dat hij aan het einde van de week misschien niet naar die blauwe pistes kan gaan. De zon scheen fel en de sneeuw op de pistes begon wat slush (papperig) te worden. Het vergt een hele andere techniek van skiën en je moet flink werken en opletten. Het was een heerlijk middagje skiën.

We keken nog even bij de skiles van Ronac en hij deed het erg goed. We dronken een drankje in het zonnetje op het terras en namen rond 16:15 uur de gondel terug naar beneden. Vanaf 17:00 uur werd er door Babette en Paul een gezellig samen zijn voor alle gasten van Fasserhof georganiseerd. Op de buitenplaats stond een houtkachel en er werd goulashsoep en brood met worst geserveerd. Ook was er glühwein voor de volwassenen en voor ons kinderpunsch. Het is een alcoholvrije warme drank die meestal rond kerst geserveerd wordt. Het bestaat uit druiven- of appelsap met daarin citrusvruchten en verschillende kruiden zoals kruidnagel en kaneel. Na een uurtje ging iedereen terug naar zijn of haar appartement. Een leuk initiatief van de eigenaren. Snel douchen en daarna naar bed. We hadden een lange inspannende dag achter de rug en de ogen vielen langzaam dicht van vermoeidheid.