Alpincenter Bottrop

Ondanks dat het buiten rond de 30 graden is, verbleven wij vandaag in de kou. We reden in de ochtend naar Alpincenter Bottrop in Duitsland waar een overdekte skihal ligt. Het ligt middenin het Ruhrgebied tegenover de Zeche Prosper, een kolenmijn die nog steeds in bedrijf is. We zouden met de familie Lemmens, Roger en Bianca gaan skiën en snowboarden.

Bianca meldde zich echter af met migraine en ging niet mee. We waren 10 minuten voor de afgesproken tijd bij de skihal. Niet veel later kwam ook de familie Lemmens aan en Roger stuurde een berichtje dat hij al een uur daar was en al op de piste was. We kleden ons om en haalden materiaal. We hadden de hele dag onbeperkte toegang tot de skipiste en konden onbeperkt eten en drinken in de stube en het restaurant.

De skihal is de langste van de wereld met een lengte van 640 meter. Er is een speciaal beginnersgedeelte maar ik moest van pappa en mamma, een beetje tegen mijn zin in, mee van de gevorderde piste. Uiteindelijk bleek mijn angst onnodig en bleek de piste vrij gemakkelijk voor mij te zijn. Er zitten wat bochten in de piste maar voor de rest is het goed te doen. Het enige vervelende is dat je aan het eind heuvel op moet skiën maar dat ik nog niet tot halverwege kwam. Pappa of mamma sleepte mij dan naar boven.

Het duurde langer voordat we met loopband weer teruggebracht werden naar het “berg” station dan dat we met de afdaling bezig waren. Tussendoor haalden we drankjes, lunchten we en hadden we een leuke middag. We kleedden ons aan het einde van de dag weer om en hadden nog een dinerbuffet voordat we vertrokken. Ik moet zeggen dat het echt een goede aanbieding is van SocialDeal en je echt waar voor je geld krijgt.

Ski slalom

Voor ons stond vandaag de ski race op het programma. Ik moest in de ochtend racen en Keyro in de middag. Vanwege de slechte pistecondities werd de race voor iedereen in het dal gehouden op de oefenpiste. Voor pappa en mamma niet zo heel erg handig want het is voor hun kostbare ski-tijd die ze op deze manier mislopen.

Danil en Allek deden niet mee aan de wedstrijd en gingen een dag skiën met hun ouders. Pappa en Keyro gingen alvast de berg op om een afdaling te maken. Keyro zou boven zijn skilerares Lisa treffen voor de les. Ik maakte mij klaar voor de race en deed wat afdalingen naar beneden.

Ons klasje vertrok iets voor de geplande tijd naar boven voor de skirace. Mijn race verliep goed en snel maar ik dacht dat ik bij het laatste poortje moest stoppen en ging daar vol in de remmen. Ik moest echter nog door tot de rode finishlijn en die had ik niet gezien?! Uit stilstand moest ik dus nog de finish over en dat kostte natuurlijk kostbare seconden.

Ach ja, ik heb mijn best gedaan. Ik weet dat ik dit jaar veel vooruit ben gegaan en veel vorderingen heb gemaakt. Pappa zat in de lift en miste mijn race. Gelukkig zag mamma mijn race wel en kon ze het ook filmen. Mijn skiles begon gewoon op de normaal afgesproken tijd en daar hadden we dus geen verlies van tijd mee.

Ook deze laatste dag, aten we bij Nova Stoba want andere restaurants waren te ver weg en dan waren we niet op tijd voor de skiles. We namen knödel mit sauerkraut, spaghetti Bolognese en curryworst met frietjes. We speelden ook nog een paar potjes kaart maar het liefste ben ik toch buiten. Iets wat een groot voordeel was met het mooie weer van de afgelopen week.

In de middag ging ik nog een laatste keer met meester Stefan de geopende blauwe en rode pistes van Silvretta Montafon af. Keyro racete een goede race terwijl ik op de medaille uitreiking stonden te wachten. Mamma stond bij mij en pappa keek naar de race van Keyro. Na lang wachten was onze groep zo ver voor de uitreiking van de medailles.

Ik stond op een gedeelde derde plaats tegen mijn verwachting in. Toch was ik er niet heel erg blij mee. Als ik niet gestopt was, had ik waarschijnlijk de eerste plaats gehad. Pappa was er ondertussen ook en ving mij op. Ik begon te huilen en stopte hier het eerste kwartier niet mee. De kinderen naast mij, op de vierde, vijfde en zesde plaats hadden namelijk dezelfde medaille?! Mijn stemming draaide om toen ik zag dat mijn medaille wel degelijk anders was dan die van de vierde, vijfde en zesde plaats. Ik heb een bronzen kleur en mijn medaille is een stuk groter dan die van hun. Eindelijk begon ik mij trots te voelen.

Keyro had met zijn race de gouden medaille weten te bemachtigen. Eindelijk had hij de felbegeerde gouden plak nadat hij diverse jaren op de tweede plaats geëindigd was. We konden nog een tijdje op een slee de oefenpiste af en daarna was het tijd voor de après-ski.

Ik vond een plekje aan de bar waar ik rustig mijn chocolademelk met slagroom kon opdrinken. Natuurlijk moest er ook nog even goed gedanst worden op de bekende après-ski nummers. Zo werd een spannende dag super goed afgesloten. Helaas werden ’s avonds de koffers weer ingepakt en zat de wintersportvakantie er alweer op. Wat was het een leuke week en wat hebben we genoten ondanks dat er zo weinig sneeuw lag. Mijn skivaardigheden zijn weer een heel stuk verbeterd en ik ski zelfs al met stokken. Super trots dat ik dat heb weten te bereiken.

Zwarte piste

De skilessen zijn op zich nog steeds leuk en ik ga er graag naar toe. Vandaag hadden we er een nieuw meisje bij. Helaas moesten we daar de hele tijd op wachten omdat ze het tempo niet bij kon houden. Ik begon me er na een half uur wel een beetje aan te ergeren. Gelukkig hoorde ik dat ze er alleen in de ochtend bij zou zijn en dat we vanmiddag weer met ons vaste groepje zouden gaan.

Tussendoor probeerde ik ondanks dat er geen sneeuw lag toch een sneeuwengel te maken. Het lukte nog redelijk ook. Wat zou het toch leuk zijn om een keer op skivakantie te zijn terwijl overal sneeuw ligt. Pappa en mamma skieden vandaag met René en Katja en ik zag ze lui in het zonnetje op het terras zitten.

Ze moesten natuurlijk Jägatee en glühwein drinken zodat ze wat sneller de piste af zouden gaan. Voor de veiligheid waren René en Katja ook overstag gegaan en hadden ze een helm gehuurd. Het heeft even geduurd om ze te overtuigen maar na de val van Allek gisteren, leek het ze toch verstandig. Eindelijk! Eureka! Na onze skilessen gingen de mannen nog samen enkele pistes af. Het ging best hard en pappa en ik hadden moeite om Ronac bij te houden.

Soms is het toch een voordeel als je nog niet zo groot bent. De pistecondities begonnen wel steeds minder goed te worden. Veel hobbels, ijsplaten en natuurlijk heel veel mensen. Samen met pappa ging ik van de zwarte piste af. Ik ging niet al te snel maar wel volledig beheerst naar beneden.

In de avond gingen we uiteten bij Posthotel Rössle aan de Dorpstraat. Pappa nam varkensmedaillon, wij hadden schnitzel met frietjes en mamma nam een regionaal gerecht spätzle met Montafoner kaas en gebakken uitjes. Het smaakte prima. We kregen nog een ijsje als toetje. We moesten terug de berg oplopen maar dat maakte ons extra moe zodat we snel in slaap vielen.

Overblijven met de skiklas

Alweer een nieuwe dag op de skipiste. Mijn skiklasje ging zo rap vooruit dat ik van skileraar Stefan de instructie had gekregen om vandaag skistokken mee te nemen. We zouden vandaag gaan oefenen met meer snelheid te gaan maken en minder in de V- stand te skiën. Ik ging echt super, joehoe! Tussen de middag mocht ik een keer overblijven en ging ik gezamenlijk eten met mijn skileraar en de kindjes uit mijn skiklas.

Mijn skileraar Stefan.

Bij het Nova Stoba restaurant is beneden een speciale ruimte ingericht voor de skiklassen. Pappa, mamma en Keyro aten bij het restaurant van Bella Nova en zaten dus heel ergens anders. De middag ging lekker en na de les maakte ik nog samen met pappa en Keyro een afdaling van de rode piste. Bij het dalstation werd er nog even geaprès-skied of te wel een drankje gedronken.


Nog even après-skiën.

Het was binnen veel te druk om te staan en daarom bleven we buiten maar hier was helaas geen muziek te horen, jammer. In de avond hadden de ouders geen zin om te koken en werd er bij de lokale pizzeria, telefonisch, een aantal pizza’s besteld. De bezorger belde een paar keer om te verifiëren waar hij moest zijn. Uiteindelijk werden de pizza’s bezorgd en konden we aan tafel.

Er was één pizza bij die we niet besteld hadden maar die zou ook wel opkomen. Het was in ieder geval erg lekker en ik probeerde van iedere pizza een stuk te eten. Zoals iedere avond was het rond 21.00 uur weer bedtijd. Mijn broer Keyro slaapt sinds gisteren bij mij in bed. Hij werd iedere ochtend vroeg wakker gemaakt door Allek en Danil en daar had hij genoeg van. Ik vind het wel gezellig zo met zijn tweetjes in één bed.

Super snel

Het was opnieuw een zonnige dag. Wat het weer betreft mogen we eigenlijk niet klagen. Het is totaal niet koud. Vandaag maakte ik met mijn skiklasje weer verschillende afdalingen van de verschillende blauwe pistes. Ook kwamen we vandaag in het gebied van Bella Nova waar pappa en mamma vaker tussendoor een drankje gaan drinken. Tijdens onze lunch bij Nova Stoba nam ik een heerlijk zoet gebakje. Mamma, pappa en Keyro bestelden de echte klassieke Wiener Schnitzel.

Ik begin het skiën steeds leuker te vinden.

Na de lunchpauze gingen wij zelfs met onze skiklas van de rode piste af. Ik merkte dat het een stukje steiler was dan de blauwe piste maar het ging toch best goed. Na mijn les maakte ik een afdaling met mamma. Ik was veel sneller dan haar en stond al beneden te wachten toen zij nog moest komen. Voor mamma is het met de drukte op de pistes veel moeilijker skiën. Ik ben snel, laag bij de grond, heb geen angst en glip overal makkelijk tussendoor.

Ik vond het maar wat leuk om haar te plagen met het feit dat ik sneller beneden was dan haar. Het werd een rustige avond. Allek lag al op tijd in zijn bed omdat hij hoofdpijn had na een val op de piste en wij mochten niet te veel lawaai maken.

Sonne

We moesten vandaag op tijd bij de skischool zijn want we moesten voor skiën om te bepalen in welk skiklasje we zouden komen. We deden het allebei prima. Ronac kwam bij een Nederlandse skileraar en hij ging ook naar boven met de lift en zou de blauwe pistes op gaan. Ik kwam bij een Duitse lerares genaamd Lisa. In mijn groepje zaten meerdere Nederlandse kinderen dus dat zou wel leuk worden. Het duurde een tijd voordat we compleet waren en we met de skilift naar boven konden gaan.

Er waren een stuk of vier bussen met Zwitsers aangekomen en die gingen allemaal te voet naar boven. Volgens mij waren er een aantal al goed dronken en ze stonden allemaal maar raar te doen. De groep bleef de hele dag bij de Nova Stoba bar buiten staan om te drinken. Er was vandaag ook een DJ en er werd buiten in plastic geschonken en niet in glas. Wij gingen lekker de piste op en deden blauwe en rode pistes. Het ging wel lekker maar ik vond het wel allemaal een beetje hetzelfde. We deden weinig oefeningen. Een paar keer zag ik pappa en mamma gaan en ik betrapte ze ook bij de bar van Bella Nova waar zij glühwein en Jägatee aan het drinken waren.

Betrapt!

Tussen de middag aten we in het restaurant van Nova Stoba. Ik nam spaghetti Bolognese.  Onze les ging om 13:15 uur weer verder. Na de les maakte ik nog een paar afdalingen met pappa en via de Nova bahn kwamen we weer terug bij de gondellift. De Zwitsers hadden een heel feest gemaakt bij de buitenbar van Nova Stoba maar het was tot op het asociale af. Ze bezorgden veel overlast omdat ze dronken waren, overal lagen bekertjes, lege shotflesjes en sommigen stonden zelfs over elkaar te plassen, bah, bah. Niet echt een goede reclame voor dit skigebied maar blijkbaar wordt dit hier getolereerd. Hopelijk is het morgen niet weer zo. We aten vandaag de restjes van afgelopen dagen en dat smaakte prima. In de avond speelden we samen het spel Stratego voordat we naar bed moesten.

Stratego is een leuk spel om na een dagje skiën te spelen.

Servus!

De broertjes Ubachs waren al om 6:30 uur wakker en onze nachtrust werd hierdoor eerder verstoord dan wij wilden. We stonden op, speelden wat en schoven wat later aan tafel om te genieten van een uitgebreid kerstontbijt. Er was voor ons ook een klein cadeautje van Star Wars en hier konden we ook direct samen mee spelen. Tegen 9:00 uur waren we gereed en vertrokken we naar het skigebied. Wij gingen skiën in het skigebied Silvretta Montafon. Met ruim 155 kilometer piste het grootste gebied van de deelstaat Vorarlberg.

Helaas is er opnieuw weer weinig sneeuwval geweest in heel Oostenrijk en omringende landen dat er maar een beperkt aantal pistes geopend is. In dit skigebied komt dat momenteel neer op maar 48 kilometer piste. Merendeel van de pistes zijn besneeuwd door sneeuwkanonnen en veel sneeuwval wordt er voor deze week niet voorspeld. We moeten er maar het beste van maken met de pistes die geopend zijn. We stapten in de Versettlabahn op weg naar de Versettla en het Nova Stoba restaurant gelegen op 2030 meter hoogte.

In de lift gekke bekken trekken met mamma.

Alle medewerkers en mensen zijn hier erg vriendelijk en we worden steeds begroet met “Servus”. In Oostenrijk is dit een vriendelijke groet als je elkaar tegenkomt en minder formeel als “goedendag”. We zouden vandaag geen les nemen maar zelf wat oefenen zodat we bij morgen bij het voor skiën niet zo onwennig op de latten zouden staan. We wilden beginnen met een blauwe piste. Ik was helemaal overtuigd dat ik het wilde doen maar na een paar meter sloeg de twijfel toe en wilde ik niet meer.

Mamma liep een stukje terug naar boven en pappa en Keyro vervolgden de blauwe piste. Er was niet echt een andere mogelijkheid om wat te oefenen en geen sleeplift. We oefenden een stukje van de gondellift naar het restaurant. Heel vermoeiend voor mamma want zij moet mij continu naar boven slepen. Na een aantal keer had ik het zelfvertrouwen terug en ging ik met mamma toch naar de blauwe piste. Ik probeerde haar zo goed mogelijk te volgen en mij bochten te maken.

Wat een stoere skiër ben ik he?

In het begin ging dat heel erg goed maar op het steilere gedeelte werd ik wat bang en lukte het niet om mijn bocht naar recht goed af te maken. Terwijl ik daar wat aan het stuntelen was, kwamen pappa en Keyro ook nog voorbij.  Uiteindelijk wist ik toch de Spatlabahn te bereiken en kon ik voor het eerst in een stoeltjeslift terug naar boven.

Onze eerste curry würst van de vakantie.

Ondertussen was het lunchtijd geworden en zochten we een plaatsje in het zelfbedieningsrestaurant Nova Stoba. We hadden als lunch curry worst met frietjes, mmm, dat smaakte goed na al die inspanning. Na de lunch ging mamma met mij naar beneden om bij de kinderlift in het dal nog wat aan mijn techniek te oefenen. Het was hier totaal niet steil en het liefste ging ik hier recht en snel naar beneden. We werden wat nat want in het dal viel een lichte regen. Nu maar hopen dat het op de berg wat kouder is en het daar sneeuwt.

Keyro en pappa gingen al aan de après-ski.

Rond 16:00 uur zochten we een plekje in de schirmmbar voor een drankje. We wachten we we allemaal compleet waren en reden terug naar Haus Sun. Terwijl wij ons douchten en speelden, maakten onze ouders het kerstdiner klaar. Vandaag aten we runderstoofvlees met sperziebonen en zoete aardappelpuree gemaakt door René. Als toetje hadden we chocoladefondue, ook hier had mamma haar Tupperware bij zich! Maar wel een erg lekker toetje van fruit met chocolade. We mochten iets langer opblijven omdat het kerstavond was. Morgen gaat het skiën pas echt beginnen en gaan wij op les. Ik ben benieuwd.

Kogel Mogel en Kogel Mia in Neukirchen

Mijn nacht was onrustig omdat ik verhoging had en steeds wakker werd. Ik moest even op gang komen maar pappa en mamma wilden toch dat ik mee ging naar buiten. De frisse lucht zou mij goed doen zeiden ze. Voor de verandering reden we naar het dorp Neukirchen. Hier namen we de gondel naar boven. Boven bij de gondel stonden Kogel Mogel en Mogel Mia. Eindelijk zagen we de mascottes van de Wildkogel Arena. Kogel Mogel is een beertje en Kogel Mia zijn vriendin is een poes. Ze wensten iedereen “Frohe Weihnachten” en deelden snoepjes uit.


Danil en ik speelden eerst een beetje in de sneeuw en daalden daarna een aantal keer van de oefenpiste af. Het is een langer stuk dan bij Bramberg. In het begin maakte ik nog lekker mijn bochtjes maar al snel ging ik recht en hard naar beneden. We lunchten bij het bergrestaurant met onder andere kaisersmarren en currywurst met frieten. Ik was moe en viel even bij mamma op schoot in slaap. Na een kort dutje had ik nieuwe energie en ging ik met haar nog heel veel keren van de oefenpiste.

Keyro had zijn ski’s omgeruild voor een snowboard. Het ging niet zo lekker als in Snowworld en hij viel vrij vaak. Hij had er al snel genoeg van en speelde nog wat naast de piste. We verlieten rond 16:00 uur de piste en namen de gondel terug naar Neukirchen. In Bramberg brachten we ons gehuurd skimateriaal terug. We dronken nog een drankje bij café Bergschmied voordat we terug reden naar het appartement. In de avond aten we alle restjes die nog in de koelkast stonden. De spullen werden ingepakt en er werd afscheid genomen van Babette. We lagen vroeg in bed want morgen hebben we een flinke rit voor de boeg.

Jägatee

We waren om 9:30 uur weer present op de piste voor onze skiles. Het verveelt nog steeds niet. We deden met nog twee andere klasjes een warming up en vertrokken daarna met buizen en touwen de piste op. Lieke had iedere keer een nieuwe opdracht en uitdaging voor ons. Mijn skitechniek verbeterd vlot en ik ski steeds meer parallel in plaats van in de “V”. Terwijl wij les hadden, gingen onze pappa’s en mamma’s ook skiën.

Dolle pret in de lift na een ontbijtje Jägatee

Al hoorde ik tijdens de lunch dat zij ook bij de Rettenstein Hutte een Jägatee hebben gedronken. Een Jägatee of ook wel Jägertee genoemd is een traditionele drank uit Tirol. Het werd oorspronkelijk gedronken door bosarbeiders, jagers en boswachters om hun jart en maag warm te houden tijdens het werken in het bos. Het is een warme drank van zwarte thee, vruchtenbrandewijn en Oostenrijkse “Inländer”rum. Ze waren alle vier nog lichtelijk aangeschoten en waren de piste afgevlogen als ik ze moest geloven. We hadden de lunch bij de Wildkogel Alm.


Wij bestelden pizza en pappa had een specialiteit spätzle mit käse. Het is een soort pasta met gegratineerd met kaas zoals bijvoorbeeld de Zwitserse Gruyere kaas. Het gerecht zag er lekker uit maar man wat een lucht. Het was een echte stinkkaas en dat kon je goed ruiken. Pappa en mamma vonden het heerlijk maar wij genoten van onze pizza margherita.

Na de middag hadden wij opnieuw les en deden onze ouders het rustig aan. Ronac mocht zelfs van het eerste deel van de blauwe piste om te oefenen en moest met de sleeplift terug naar boven. Hij was wat vermoeid en had soms even geen zin maar dat kan natuurlijk. Het avondmaal bestond vandaag uit wat blikken soep en restjes van de vorige dag die werden opgewarmd. Na het eten werd er een spelletje Monopoly gespeeld door de grote kinderen. De kleintjes speelden het spel Bam Boem Panda. De leuke spelletjesavond werd afgesloten met een lekker ijsje.

Pitztaler gletsjer

We stonden vandaag op tijd op om naar de Pitztaler gletsjer te gaan. We reden zelf met de auto en lieten al snel Jerzens achter ons. De gletsjer ligt aan het einde van het Pitztal. We reden er een half uur over en parkeerden onze auto op de grote parkeerplaats. We kochten een dagpas en moesten wachten op het treintje van de gletscherexpress. Het was flink proppen in de trein en binnen 10 minuten stapten we uit op 2840 meter hoogte.

Hier maakte ik met pappa een afdaling terwijl mamma en Ronac met de Wildspitzbahn naar het hoogste punt (3440 meter) van Oostenrijk gingen. Wij voegden ons later bij hun in het gletscherrestaurant. Ik moest bijkomen want ik had het flink koud gekregen van het skiën en voelde mijn tenen niet eens meer. De afgelopen dagen was ik zo ie zo al niet helemaal fit door een verkoudheid, vervelende hoest en huidallergie.


Van de hoogte bleek ik ook wat last te hebben want ik kreeg moeilijk adem. In traag tempo klom ik naar boven naar het uitzichtplateau. Hiervandaan hadden we zicht op onder andere de hoogste berg van Tirol, de Wildspitze (3774 meter). Met pappa skiede ik terug naar het midden station en daar aten we lekker een broodje in de zon.

Het was goed toeven daar. Ik maakte nog een paar afdalingen maar was helemaal kapot en vermoeid. Rond 15:00 uur sloten we aan in de lange rij voor het treintje terug naar beneden. In de avond hadden we een lekker Indisch diner.