Eerste prijs

Er werd vandaag een pupillenuitwisseling georganiseerd door judoclub ToZai uit St. Geertruid. Het is voor alle judoka’s die geen of weinig wedstrijdervaring hebben. Op deze manier kunnen we ervaring op doen en is het een stimulans om vaker aan wedstrijden mee te doen. Pappa was met Keyro naar een voetbalwedstrijd en mamma ging met haar vriendinnen een dag weg: LadiesDay.

Omdat ik zo graag mee wilde doen, had mamma gevraagd of oma Evelien met mij mee wilde gaan. Natuurlijk vond ze dat leuk en kwam ze me ophalen en ging ze met mij naar St. Geertruid. We waren er nog niet zo lang toen pappa en Keyro ook al kwamen. We werden ingedeeld in kleine groepjes (naar gewicht) en zo deden we een mini competitie. Mamma had mij gewaarschuwd dat ik niet mocht winnen nu zij er niet bij was.

Natuurlijk was dat een grapje en deed ik gewoon super mijn best. Het resultaat mocht er zijn. In één partij maakte ik zelfs een ippon en had ik de wedstrijd direct gewonnen. Ik was zo verbaasd dat ik het niet direct door had. Bij de prijsuitreiking bleek dat ik de hoogste trede van het podium mocht betreden. Ik was de winnaar geworden van onze minicompetitie. Jippie! Wat zou mamma balen dat ze er niet bij was. Ik belde haar later die avond even op om het te vertellen. Ik was trots en zij natuurlijk ook! Mijn prijs zette ik op de kast zodat mamma hem direct kon zien als ze vanavond thuis kwam.

‘S avonds mochten we zelf ook nog een gezellig avondje houden, dat deden we bij Keyro op de kamer uiteraard met chippies en drankjes.

 

Prijswinnaar kleurwedstrijd

Afgelopen week hebben wij op school kunnen werken aan een kleurplaat van CV De Mineurs. Ik had goed mijn best gedaan en de kleurplaat op een artistieke manier ingevuld. Ik begon aan de linkerkant en kleurde stukken roet, geel en greun, de kleuren van carnaval.

Aan de wedstrijd waren ook prijzen verbonden en de mooiste gekleurde platen kregen een prijs. Prins Patrick I had de kleurplaten zelf moeten beoordelen en kwam op de school de prijzen uitreiken. Mijn tekening was opgevallen en viel in de prijzen. Ik kreeg een mooi Minionspakket uitgereikt. Natuurlijk had ik dit niet verwacht en was ik apetrots.

Skirace op de Hochzeiger

Eindelijk sneeuwde het! Net op de laatste dag kregen we toch nog wat verse sneeuw en dat was hard nodig. Ik liet mij niet beïnvloeden door de sneeuw en vond het skiën zo wel leuk met al die hobbeltjes. Na een week op skiles te hebben gezeten, werd de les vandaag afgesloten met de skiwedstrijd. Mamma was ook naar boven gekomen en nog net op tijd om mijn race te zien. Mijn oefenrun was super goed gegaan en ik had mooie bochten gemaakt om de vlaggetjes heen. Mijn wedstrijd ging iets minder soepel maar ik kwam met één kleine uitglijder goed beneden bij mascotte Pitzi.


Mijn eerste skirace.

Mamma had mij natuurlijk een aantal dagen niet zien skiën en was helemaal onder de indruk. Pappa en zij waren trots op mij en ik was super trots op mezelf! Na afloop kregen we van Pitzi allemaal een mooie medaille. De wedstrijd van Keyro was op een ander tijdstip begonnen en pappa had deze helaas niet gezien. Toen Keyro aan kwam skiën met zijn skiklas, zag ik een mooie zilveren medaille om zijn nek hangen. Hij had met zijn ski race en snelle tijd de tweede plaats weten te bemachtigen. Wat goed van Keyro zeg! Bij de lunch zat Keyro helemaal hotel de botel aan tafel van verliefdheid.


De medaille-uitreiking door Pitzi.


En hier is hij dan: mijn allereerste medaille!!!

Hij zat met rode wangen en glimlach op zijn gezicht te kijken naar zijn vriendinnetje Kaatje die aan een tafel aan de andere kant van de onze zat. Hij had het alleen maar over haar, wat ze deed, wat ze zei etc. Volgens hem heeft hij vlinders in zijn buik en is hij verliefd. Kom op zeg Keyro! Pappa en mamma deden er nog een schepje bovenop door hem af en toe te plagen.


Keyro had de zilveren medaille gewonnen (hier samen mijn skileraar Koen).
Natuurlijk vond hij dat niet zo leuk. In de middag speelde ik buiten in de sneeuw die maar bleef vallen. Af en toe ging ik met mamma in het restaurant naar binnen om iets te drinken. Zij krijgt door het gips om haar arm geen trui en jas aan en dat is natuurlijk erg koud. In de avond maakten we de restjes eten op en werden de spullen weer ingepakt. We namen alvast afscheid van onze vriendelijke gastheer en gastvrouw voor ons super verblijf in Jerzens.


Keyro’s vriendinnetje Kaatje werd eerste.