Les op de Kreuzkogel (2027m) (dag 3)

Vanmorgen werden we allemaal rond de klok van 8.00 uur wakker. Het beloofde opnieuw een mooie dag te worden. Ik had het gisteren op mijn skiles goed gedaan en daarom mocht ik mijn volgende vier dagen lessen op de Kreuzkogel berg (2027 m). Pappa bleef vandaag met Ronac in en rond het apppartement en mamma ging met mij de berg op. Pappa zette ons af bij de PanoramaBahn maar we moesten nog even terug naar het appartement omdat mamma de rugzak was vergeten.

Het was flink glad en de weg terug omhoog ging niet gemakkelijk. De motor van de auto moest zich goed inspannen en met moeite kwamen we boven. Als het deze week kouder wordt of het gaat sneeuwen, zullen we zeker de sneeuwkettingen nodig hebben. bij de Panoramabahn kochten we een skipas voor mij en samen stapten we in de gondel van de Panoramabahn. Eenmaal boven zochten we het verzamelpunt van skischule Lackner ,voor de skiles. We hadden Skischule Lackner al snel gevonden, daarna de juiste klas nog. Ik bleek ingedeeld te zijn bij niveau “schneehase’. Na even wachten hoorde ik dat Frederik mijn skileraar zou zijn voor de komende dagen. Ook hij bleek een Deen te zijn en een bekende van mijn vorige skileraar Nickolai. Ik vond hem meteen leuk en de les startte niet veel later.


Op weg naar mijn les op de “echte” berg.

Ik zat in een groepje met circa 8 kinderen en we begonnen met onze les bij de sleeplift. We gingen naar boven en daalden daarna een aantal keren de blauwe piste 3 af. Ik was de snelste van de groep en had heel veel plezier. Helaas was de ochtendles om 12.30 uur afgelopen en werd ik door mamma opgehaald om te gaan lunchen. We lunchten bij Almrestaurant Laireiter en ik kreeg een groot bord met frietjes. Ik was te ongeduldig om lang stil te zitten en na een half uur stonden we op en liepen we naar de Riesen Schneeiglu. Een sneeuwbouwwerk dat lijkt op een iglo en er kunnen wel 40 mensen zitten op de dierenvellen die binnen lagen. In de wanden van de iglo zaten knuffeldieren uit de film Ice Age bevroren en er werd een film gedraaid. In de iglo was het kouder dan buiten. Het was buiten zo’n graad of 12 maar de pistes zijn gelukkig nog goed. We stonden om 13.45 uur samen met een ander Nederlands meisje te wachten voor de middagles. Er kwam echter niemand en later hoorden we dat er die middag geen skiles zou zijn in verband met Heiligenabend (kerstavond).


Sjiek hoor, zo’n hele grote iglo.

De Panoramabahn II-lift ging om dezelfde reden ook om 14.00 uur dicht en deze hadden we dus gemist omdat we niet wisten dat er geen les was. Er zat maar een ding op en dat was met de blauwe piste afdalen naar het Mittelstation, de laatste gondel daar ging om 14.30 u of helemaal naar het dal. Mamma had een goed vertrouwen in mij dat ik het wel kon, vorig jaar had ik het op de laatste dag ook gedaan. We namen de blauwe Familienabfaht 3 a en b om zo langzaam aan af te dalen. Het eerste stuk ging best goed al viel ik wel een paar keer. Bij een smal en vlak stuk kreeg ik angst voor de afgrond naast mij en verloor ik mijn ski’s na een val. Ik wilde toen even niet meer verder. Mijn ski’s kreeg ik niet goed aan en ik schoof op mijn billen een stuk door naar een vlakker stuk zodat ik ze daar weer aan kon doen. Echter kwam de pistecontrole al langs en de meneer dacht dat het te lang zou gaan duren voordat ik beneden zou aankomen. Mamma gaf aan dat ik het wel kon maar de man van de pistencontrole wilde geen risico nemen dat we op de berg vast zouden komen te zitten.

We hadden nog twee uur om beneden te komen maar goed. Mamma liet zich overhalen en de meneer belde een skidoo die mij naar het Mittelstation zou brengen en vanaf daar kon ik nog met de laatste lift van 14.30 uur naar beneden. Degene die ons ophaalde was een aardige man net zoals alle andere mensen hier en ik mocht zelfs even alleen op de skidoo zitten. Mamma mocht ook mee en op de skidoo daalden we steil de rode piste af naar het mittelstation van de Panoramabahn I. Op zich vond ik het best sjiek om eens gedaan te hebben. Bij het mittelstation bedankten we de bestuurder van de skidoo en wensten hem en de andere medewerkers daar een “Frohe Weihnachten”. We stapten in de Panoramabahn I en stonden binnen 10 minuten beneden in het dal. We pakten de walkie talkie en piepten pappa op om ons te komen halen.
We waren dus al vroeg weer terug in ons appartement. Bij aankomst zagen we de eigenaresse Aloise Gschwandtl en spraken we even met haar. We kregen chocolade en snoepjes van haar omdat het kerstmis is. We keken ’s middags nog een filmpje en gingen ’s avonds gourmetten. Ronac was niet zo lekker, verkouden, hoesten en koorts en hij ging daarom al vroeg naar bed. Terwijl pappa het vlees bakte, keken mamma en ik de film van Wickie de Viking, erg leuk. Moe maar niet uitgeput ging ik rond de klok van 21.00 uur naar bed. Morgen heb ik gelukkig weer de hele dag skiles en kan ik me weer lekker uitleven op de piste.


Mijn eerste afdeling met pappa samen.

Medaille en diploma

Toen we vanmorgen naar buiten keken was het aan het sneeuwen. We kregen dus een mooie nieuwe laag verse sneeuw op de piste en in het dorp. Pappa ging er met zijn snowboard op uit en mamma en Ronac brachten mij weer naar de skischool. Het was de laatste dag dat ik skiles kreeg. We hadden vandaag een iets ander programma dan de andere dagen. We dansten met Bobo en daarna gingen we naar de piste met het touwliftje. Hier was een parcours uitgezet met pionnen en daar gingen we een wedstrijd houden. Alle pappa’s en mamma’s stonden langs de kant om ons aan te moedigen.


Hoera! Mijn eerste ski-medaille!

Helaas had ik mijn dag niet echt vandaag, misschien vermoeidheid? Ik viel bij het minste geringste om en had niet helemaal goed begrepen wat ik moest doen met het parcours. Mijn naam werd al aangekondigd om te gaan en ik was mijn ski nog aan het vast maken. Een beste tijd werd het dus niet maar ik maakte wel goed mijn bochtjes. Na de wedstrijd gingen we terug naar de sleeplift “liftle” om daar verder te lessen. Ik had vandaag ook een echte liftpas nodig.

In de tussentijd dat ik aan het lessen was waren pappa, mamma en Ronac chocolademelk gaan drinken in het café naast de skischool. Zo waren ze dus op tijd om mij weer op te halen voor de lunch. We aten iets in het appartement en toen kwam mamma met een idee. Ze vroeg of ik met haar naar de skischool wilde skiën. Dit betekende dat ik met de gondel naar boven moest en dat we daar vandaan met een blauwe piste naar het dal zouden terug keren om uit te komen bij de skischool. Ik vond het een goed idee en durfde deze uitdaging wel aan.

Pappa liep met ons mee naar de gondel en zwaaide ons uit. Ik vond het wel een beetje spannend maar had er ook reuze zin in. Ik zag het dorp steeds kleiner worden en zag onder mij de skipistes lopen. Bij het middelstation stapten we uit en daar ging het avontuur beginnen. We zouden afdalen met blauwe piste 8b (Familientalabfahrt) en daarna nog een stukje van de blauwe 10 (Hochmoostalabfahrt)nemen om bij de skischool uit te komen. We deden onze ski’s onder en daar gingen we. Mamma ging voorop en ik volgde haar nauwkeurig. We maakten bochtjes en ik ging vlot de piste af. In tegenstelling tot vanmorgen ging het nu wel hartstikke goed en viel ik helemaal niet. Ik had helemaal geen angst en ik vroeg zelfs aan mamma of ze wat sneller wilde gaan. Ik denk dat als ik volgend jaar nog een week les heb gehad ik sneller ben dan mamma (of zou ze zich inhouden?).


skiën met Keyro

We daalden vrij vlot af en kwamen precies op tijd beneden. Bobo was nog aan het dansen maar juffrouw Hanna was al met ons klasje naar de sleeplift aan het lopen. Ik sloot meteen aan om weer met de juf naar boven te gaan. Terwijl wij in de rij stonden te wachten vertelde ik juf Hanna over mijn afdaling met mamma.Boven zag ik mamma nog heel even in de sleeplift en zij ging daarna zelf nog even skiën. ’s Middags hadden wij de prijsuitreiking van de wedstrijd. Iedereen kreeg een diploma en een medaille van juffrouw Hanna. Ze vroeg aan mij: “Knorrie, denk je dat ik voor jou ook een diploma heb?” en ik zei natuurlijk: “ja”. Op mijn diploma had ze wel mijn echte naam gezet en niet mijn zelf (in China) verzonnen naam. Ze vond mij een leuke, gezellige kletskous. Ik zal haar wel gaan missen want het was echt een lieve juf.

Met mijn medaille om mijn nek gingen we terug naar het appartement. Mamma had lekker pasta met spekjes gemaakt en daarbij spinazie en dat ging er wel in na een dag skiën. ’s Avonds werd het tijd om alles in te gaan pakken want morgen zouden we terug naar huis gaan. Ronac voelde zich niet helemaal lekker en had hoge koorts. Hij sliep de laatste nacht bij pappa en mamma en zo had ik de slaapkamer voor mij alleen.

Skiles

Ronac was vanmorgen de eerste die wakker werd. Mamma stond met Ronac op en niet veel later waren pappa en ik ook wakker. We wasten ons, kleedden ons aan en aten een licht ontbijt. Vandaag zouden René en Katja op de kinderen letten. Ronac bleef dus achter in het appartement en ik vertrok met pappa en mamma richting de piste.


Mijn skiuitrusting uitproberen.

Als eerste gingen we naar sportshop Loisl waar we ski’s, skischoenen en een helm voor mij gingen huren. Met mijn volledige skiuitrusting gingen we de skipas kopen en konden we de Sonnenbahn-lift in gaan naar het Mittelstation. Het was raar om te zien dat er alleen op de skipistes sneeuw lag en verder nergens. Het zonnetje scheen vandaag fel en het zou weer warm worden (rond de 15 graden bij het Mittelstation).


De stoere mannen in de lift.

We waren rond 9:30 uur bij Berta’s Kinderland waar alle kinderen skiles krijgen. Met Berta’s snowmobil werden we naar beneden gebracht waar de lessen plaats zouden vinden. Eerst werden alle kinderen naar leeftijd verdeeld over de klasjes. Alle vierjarigen werden bij elkaar gezet en daarna werd er gesplitst op de taal die de kinderen spraken. Ik kwam in een Nederlandstalig klasje met vier meisjes en drie jongetjes. Onze skilerares heette Robyn en zij sprak gelukkig ook Nederlands. We gingen met zijn allen naar ons “skiplekje” en gingen in de rij staan om te verzamelen. Ik mocht voorop lopen naar de skiband en er als eerste op gaan staan.

Nadat we dat hadden gedaan moesten we de ski’s aan doen en gingen we één voor één met lerares Robyn van de kinderpiste. Skietjes recht, iets door de knieën zakken en de handen op de knieën leggen. Iedere keer steeds iets sneller en proberen om niet te vallen. Pappa en mamma bleven een tijdje kijken en gingen daarna zelf de pistes van Tirol Ski-Dimension te verkennen. Ze gingen met de Sonnenbahn door naar knooppunt Fiss van waaruit de “Schönjochbahn” en de “Möseralmbahn” naar hoger gelegen delen van het skigebied.


Mijn eerste skiles.

Tussen de les door hadden we ook nog eventjes pauze. We kregen iets te drinken en Berta de koe kwam nog haar liedje zingen. Na de pauze konden we weer oefenen op de ski’s tot het 12:00 uur was en pappa en mamma me kwamen halen voor de lunch. Het was jammer dat juffrouw Robyn helemaal alleen was want echt opschieten deed het niet en ik moest soms lang wachten tot ik weer aan de beurt was.

Samen met pappa en mamma lunchte ik in het Familien restaurant Sonnenburg. Ik at een knakworst met frietjes en ketchup. Na de lunch had ik totaal geen zin meer om naar de skiles te gaan. Ik was moe en wilde niet dat pappa en mamma weg zouden gaan. Juffrouw Robyn probeerde nog of ik met haar naar beneden wilde glijden maar dat wilde ik niet. En zoals velen wel weten: “wat ik niet wil dat wil ik ook niet” en er daar breng je me ook niet vanaf. Uiteindelijk haalden pappa en mamma me uit de les. Ze vonden het jammer dat ik niet wat meer doorzettingsvermogen had om de les af te maken. Maar goed, ik heb het geprobeerd en vond dat vallen echt niet leuk.

Mijn eerste skiles.

Camielle en Rob kwamen ook nog even kijken en samen gingen we terug naar beneden. We brachten mijn ski’s terug omdat ik toch geen les meer wilde nemen deze week. We dronken nog iets bij Aprés ski bar Geigalochmaar erg veel was er zo vroeg niet te beleven. Ronac was blij toen we weer thuis kwamen. Hij had zich goed vermaakt vandaag. Hij moest niet veel van René hebben en bleef zo veel als mogelijk bij Katja in de buurt. Pappa en mamma maakten ’s avonds voor iedereen groene kipcurry met broccoli. Lekker eten na een vermoeiende dag waarbij ik veel energie heb verbruikt. Niet veel later ging ik naar bed toe en en was ik vrijwel meteen in dromenland.

Bye bye totsel

Tijdens onze vakantie in Egypte had ik mijn totsel (fopspeen) kapot gebeten. Pappa en mamma hadden helaas geen extra totsel van thuis meegenomen. Ik nam afscheid van mijn kapotte totsel en gooide hem in de prullenbak. Toen ik ’s avonds in de prullenbak keek, was de totsel weg. De schoonmaker van onze kamer had de prullenbak geleegd en dus de totsel meegenomen. Ik miste mijn totsel een klein beetje toen ik ’s avonds in mijn bed lag. Gelukkig was ik de totsel snel vergeten en miste ik hem steeds minder. Eenmaal thuis waren er ook geen totsels meer te vinden en mamma wilde geen nieuwe meer voor mij kopen. Ik gebruik nu dus al meer dan een hele week geen totsel meer,vinden jullie dat niet knap? Ik mis hem ook niet echt en volgens pappa en mamma ben ik nu echt een hele grote jongen.