Hochzillertal

Na een nachtje heerlijk slapen was het tijd voor actie. We gingen met de auto naar het skigebied van Hochzillertal. Er was plaats genoeg op de parkeerplaats in het wintersportoord Hochfügen. In de middeleeuwen werd er in dit gebied gezocht naar goud en ijzererts. In de omgeving waren veel mijnen en ijzersmelterijen. Ook werd de Fügenberg bewoond door flink wat boeren maar de  boerderijen worden steeds minder door de opkomst van de wintersport.

Het dorp Hochfügen ligt op circa Het gebied is vrij populair onder de Nederlanders en dat was direct te merken. Het gebied is 00 meter hoogte. Het gebied is geschikt voor beginnende en gevorderde skiërs. Gelukkig had het dit jaar van te voren al flink gesneeuwd dus de pistes lagen er super goed bij.

Eindelijk weer eens een keer dat alle pistes geopend waren en we alles konden doen wat we wilden. We namen eerst een paar keer de sleeplift naar boven om te oefenen op de oefenpiste. Het ging zo gemakkelijk dat we meteen besloten om met de 8-er Jet gondel de berg op te gaan.

We gingen een stukje de blauwe 11 af en namen de Waldoffen lift naar het hoogste punt van de Pfaffenbühel op ongeveer 2400 meter hoogte. Daarna met de blauwe 11 en 13 helemaal terug naar beneden naar het dal. Pappa en ik gingen af en toe een tussendoor een stukje van de rode piste af terwijl mamma bij Ronac bleef.

Mijn broertje gaat echt super goed naar beneden, ongelofelijk! Beneden gaven we aan de familie Ubachs door dat wij met de pendelbus naar het skigebied aan de Spieljoch wilden gaan. Zij bleven oefenen bij Hochfügen. Het pendelbusje bleek niet zo vaak te gaan als gesuggereerd werd maar rond 12:15 uur waren we bij de nieuwe Geolsbahn.

Het skigebied Fügen – Spieljoch was sterk verouderd maar heeft de afgelopen jaren een nieuwe impuls gekregen met de nieuwe Spieljochbahn en de Panoramabahn Geols. In de toekomst wilt men gaan proberen om het Spieljochgebied aan te sluiten op het skigebied Hochzillertal (Hochfügen). Opvallend in dit skigebied is dat het vrijwel volledig uit rode pistes bestaat en er maar een enkele blauwe piste is.

Ronac volgde ons prima op de rode pistes en ze waren ook niet zo heel moeilijk. We hadden onze lunch in het zonnetje op de Kohleralm. Nou ja, toen we bestelden zaten we nog in de zon maar toen het eten werd gebracht was de zon schuil gegaan achter de bergtoppen. We aten snel door want we kregen flinke koude handen.

Na het eten namen we de lift terug met het idee om weer met de Geolsbahnen en shuttleservice terug te gaan naar Hochfügen. Helaas kwam de vreselijk lange sleeplift niet uit bij de Geols Bahn. Je moest dus of met de zwarte afdaling terug of naar Fügen. Samen met pappa deed ik de zwarte afdaling terwijl mamma met Ronac de rode piste en een stuk met de Spieljochbahn terug ging naar Fügen.

Voor mamma en Ronac bleek het achteraf niet gemakkelijk te zijn om weer richting Hochfügen of appartement te komen. De bushalte was onvindbaar en omdat het “heiligenabend” was, zouden de busdiensten eerder stoppen. Net toen pappa aangaf dat hij ze wel op zou halen met de auto, kwam er toch een bus die ze nog mee naar boven de Fügenberg op nam.

We kwamen vrijwel tegelijk aan bij het appartement. Mamma bereidde ons kerstdiner voor kerstavond. De broccoli met zoete aardappelstamp en rollade met champignonroomsaus smaakte goed na een dag in de buitenlucht. Er werd getoast met kinderchampagne op een gezellige week. Nou, dat zal zeker lukken met z’n allen.

Stormachtig Saalbach

Op eerste kerstdag stormde het heel erg. De Schönleitengondel was dicht vanwege de wind en Michael moest iets anders bedenken. We gingen met de bus naar het plaatsje Saalbach dat bekend staat om de luxe hotels en de autoloze dorpsstraat. Aan de rand van het dorp liggen de dalstations van de Kolmaisbahn, de Bernkogellift en de Schattbergbahn. De liften liggen allemaal op loopafstand van elkaar. Helaas bleek bij aankomst dat ook hier heel veel liften gesloten waren vanwege de harde wind. Gelukkig bleek o.a. Kohlmais 3-er sessellift en de Panorama 6-er naar de Kohlmaiskopf wel nog open te zijn. Zo konden we toch verschillende blauwe afdalingen maken naar het dal van Saalbach.


Mijn skiklasje.

Terwijl wij tegen lunchtijd op weg waren naar restaurant Kohlmais Stub’n hoorde ik mamma roepen. Zij zat met Katja in de lift en had mij gezien. Ik zat net aan mijn frietjes, voor de derde keer al deze week, toen mamma en Katja het restaurant binnen kwamen. Ik at gezellig met mijn skiklas en ging daarna nog snel even naar mamma. Zij zaten apfelstüdel en germknödel te eten, enorme zoetigheden. Na de lunch bleek dat ook de liften naar de Kohlmaiskopf uit veiligheidsoverwegingen gesloten waren en dat we alleen nog maar de Turm 6-er konden nemen en de oefenpiste van de Hinterhagalm af konden gaan. De piste leek door het warme weer (circa 10 graden) en de vele mensen op een grote mols- en mierenhoop. Overal lagen hopen sneeuw en je moest goed opletten waar je skiede om niet iemand te raken.


met leraar Michael.

We gingen rond 14:30 uur samen met onze skileraar Michael in de bus terug naar Vorderglemm. Terwijl we stonden te wachten om opgehaald te worden haalde ik gekkigheden uit met mijn vriendinnetje Maura. Thuis speelden we wat in de speelkamer en toen we terug kwamen in de woonkeuken lagen er allemaal cadeautjes op de tafel. Omdat het kerstmis was kregen we allemaal een cadeautje. We begonnen met de kleinsten en zo kwam iedereen aan de beurt. Ronac vond zijn cadeau (ganzenbord) in eerste instantie niet leuk en barstte in huilen uit. Gelukkig draaide hij later bij en begon hij weer te lachen. Ons kerstdiner bestond uit een voorgerecht van zalm met cocktailsaus op een bedje van sla, het hoofdgerecht gestoofde konijn in het zuur met worteltjes en zoete aardappel en het nagerecht een toetje van chocolade en vanillevla.


Ronac en Danil bouwden een super sjiek ijsfort (samen met de pappa’s).