Skiën met de volwassenen

Pappa en ik gingen direct na aankomst in Hochfügen de piste op. Mamma wachtte met Ronac op de start van zijn les. Het werd uiteindelijk een klein drama omdat Ronac boos bleek te zijn. Allek ging naar een hoger groepje en ineens had hij geen zin meer om te lessen.

 


Gelukkig kregen we Ronac toch nog in de les.

Isi vertrok met haar klasje en mamma bleef met een boze Ronac achter. Pappa en ik keerden terug en uiteindelijk lukte het toch om Ronac met behulp van een Nederlandse skilerares te kalmeren. Gezamenlijk namen we de sleeplift omhoog en zouden we op zoek gaan naar het skiklasje van Ronac zodat hij alsnog aan de les mee kon doen. We hadden het groepje vrijwel direct gevonden en Ronac ging er meteen achteraan, gelukkig.

We maakten een paar afdalingen en terwijl mamma terug ging om Ronac op te halen voor de pauze ging ik met pappa, René en Katja een stukje richting Kaltenbach. Met de lift kwamen we uit rond de 2500 meter met een uitzicht op de Marchkopf.  Tot zover waren we al geweest en nieuw terrein kon ontdekt worden. We namen diverse rode pistes en een lekkere zwarte. We aten bij de Schnelle Kuchen in Hochfügen, al was het vandaag een stuk drukker dan de eerste keer dat we daar waren.

Na de lunch gingen we weer omhoog naar de Pfaffenbühel om de berg weer af te roetsjen tot in het dal. Ronac maakte nog een flinke crash en was er even van overstuur. Gelukkig stond hij weer op en skiede iets voorzichtiger naar beneden. De skiles begon weer om 14:00 uur en ik ging met pappa, mamma, René en Katja de berg weer op. Tussendoor dronken we in de zon op het terras van de Holzalm. Ik nam een grote schiwasser en de oudjes bestelden natuurlijk iets met alcohol. Mamma hield het na de rode 3 voor gezien en ging in de Gogola Bar een glühwein drinken terwijl wij nog even doorgingen.

Na de skiles namen we meteen de bus terug naar het appartement omdat pappa en René nog boodschappen in Fügen gingen doen. Terwijl de mannen de inkopen deden, verzorgden onze mamma’s het diner voor de avond. Heerlijke Mexicaanse wraps met gehakt, bonen, avocado en paprikavulling. We speelden het spel Doolhof en een potje kaart. De kleintjes gingen eerder naar bed en ik mocht wat langer opblijven. Ik ga hier rond 21.00 uur naar bed maar slaap de afgelopen dagen niet voor 23:00 uur omdat ik een heel spannend boek (Divergent) aan het lezen ben.

Het Montafondal

De ochtend begon voor ons al rond de klok van 4:30 uur. Zin om op te staan hadden we natuurlijk niet. Toch kwam ik makkelijker mijn bed uit dan Ronac. Ik kleedde mij snel aan, stapte in de auto en sliep verder. Een paar uur later werd ik wakker en we waren al een flink stuk op weg. Het was niet druk op de weg en het voordeel was dat Gaschurn voor ons maar 734 kilometer rijden was.

Uiteraard maakten we het ons gemakkelijk achter in de auto.

Het dorpje ligt in het 39 kilometer lange dal van Montafon in de provincie Vorarlberg. We maakten wat plasstops en één tankstop en kwamen rond 12:30 uur aan op onze bestemming, Haus Sun. We belden diverse keren aan maar er werd niet open gedaan. Op zich logisch want we hadden aangegeven pas rond 15:30 uur te arriveren.

De familie Ubachs kwam een half uurtje na ons aan. Het was direct gezellig met Allek en Danil. We besloten naar het dorp en de skilift te lopen. We aten bij restaurant Gamsjöchli. We kregen een kinderglühwein, zonder alcohol en erg zoet. Onze lunch bestond uit verschillende flammkuchen. Het is een gerecht oorspronkelijk komt het uit de Elzas, Palts en Baden. Het gerecht lijkt een beetje op een pizza. Het originele gerecht bestaat uit een dunne bodem van brooddeeg en is belegd met crème fraiche, uien en spekreepjes. De flammkuchen wordt gebakken in hout gestookte oven. We hadden verschillende soorten beleg gekozen maar de originele vond ik toch het lekkerste.

Ronac zocht alvast goede stokken uit (al heeft hij die nog niet nodig)

Na de lunch gingen we voor ski’s naar de naastgelegen sportwinkel. Om voor Ronac geen skimateriaal te hoeven betalen, werd hij tijdelijk even tot Ronac Ubachs omgedoopt. Ik was natuurlijk weer een beetje dom en wist het  bijna te verklappen. Toen we terug gingen naar het appartement was de eigenaresse wel aanwezig. Maria liet ons eerst de beneden etage zien waar een gemeenschappelijke stube was, een ruimte met sportfaciliteiten, tafeltennistafel en infra-roodcabine.

Op kerstavond aten we heerlijke kipragout, hmmm

Ons appartement lag op de eerste etage naast dat van eigenaresse Maria. Het appartement voldeed aan de verwachting al vond ik het wel een beetje kaal ingericht. Er waren drie slaapkamers en ik zou met Allek en Danil op één kamer liggen en Ronac sliep bij pappa en mamma op de kamer. Het was vanavond kerstavond en mamma had gisteren al het diner voorbereid. We hadden heerlijke kipragout met asperges en gehaktballetjes en een rijsttimbaaltje. We lagen op tijd in bed omdat we allemaal moe waren van de reis en natuurlijk morgen fit willen zijn om te gaan skiën.

Unterwegs

De dag begon weer erg vroeg voor ons. Wassen, aankleden en de auto in. We reden rond de klok van 6:00 uur weg bij Fasserhof. Het was nog rustig onderweg en we hopen de grote meute voor te zijn. Bij de grens met Duitsland was het heel even langzaam rijden in verband met extra controles op vluchtelingen. Momenteel komen er veel vluchtelingen Europa binnen en die reizen illegaal door naar andere landen dan waar ze zijn aangekomen. Met extra controles hopen ze de mensen op een juiste manier op te vangen.


Onderweg lekker even McDrekken.
Echter kost dit wel veel tijd en hebben we dus niets aan de “open” grenzen. Gelukkig viel het allemaal mee en arriveerden wij rond 16:00 uur thuis bij Casa Flaminius. Zoals altijd was Ushi blij dat we terug waren en bleef ze ons stalken en achterna lopen. We aten lekker een goed bord Chinees eten voordat we in ons eigen bedje kropen. Onze wintersportvakantie was achteraf meer een warme voorjaarsvakantie. We hebben ondanks de weinige sneeuw genoten van ons gastvrije appartement, het lekkere eten, de pistes, het skiën en het mooie Oostenrijk. Hopelijk volgend jaar weer eens een keertje sneeuw met kerst!

Kogel Mogel en Kogel Mia in Neukirchen

Mijn nacht was onrustig omdat ik verhoging had en steeds wakker werd. Ik moest even op gang komen maar pappa en mamma wilden toch dat ik mee ging naar buiten. De frisse lucht zou mij goed doen zeiden ze. Voor de verandering reden we naar het dorp Neukirchen. Hier namen we de gondel naar boven. Boven bij de gondel stonden Kogel Mogel en Mogel Mia. Eindelijk zagen we de mascottes van de Wildkogel Arena. Kogel Mogel is een beertje en Kogel Mia zijn vriendin is een poes. Ze wensten iedereen “Frohe Weihnachten” en deelden snoepjes uit.


Danil en ik speelden eerst een beetje in de sneeuw en daalden daarna een aantal keer van de oefenpiste af. Het is een langer stuk dan bij Bramberg. In het begin maakte ik nog lekker mijn bochtjes maar al snel ging ik recht en hard naar beneden. We lunchten bij het bergrestaurant met onder andere kaisersmarren en currywurst met frieten. Ik was moe en viel even bij mamma op schoot in slaap. Na een kort dutje had ik nieuwe energie en ging ik met haar nog heel veel keren van de oefenpiste.

Keyro had zijn ski’s omgeruild voor een snowboard. Het ging niet zo lekker als in Snowworld en hij viel vrij vaak. Hij had er al snel genoeg van en speelde nog wat naast de piste. We verlieten rond 16:00 uur de piste en namen de gondel terug naar Neukirchen. In Bramberg brachten we ons gehuurd skimateriaal terug. We dronken nog een drankje bij café Bergschmied voordat we terug reden naar het appartement. In de avond aten we alle restjes die nog in de koelkast stonden. De spullen werden ingepakt en er werd afscheid genomen van Babette. We lagen vroeg in bed want morgen hebben we een flinke rit voor de boeg.

Stormachtig Saalbach

Op eerste kerstdag stormde het heel erg. De Schönleitengondel was dicht vanwege de wind en Michael moest iets anders bedenken. We gingen met de bus naar het plaatsje Saalbach dat bekend staat om de luxe hotels en de autoloze dorpsstraat. Aan de rand van het dorp liggen de dalstations van de Kolmaisbahn, de Bernkogellift en de Schattbergbahn. De liften liggen allemaal op loopafstand van elkaar. Helaas bleek bij aankomst dat ook hier heel veel liften gesloten waren vanwege de harde wind. Gelukkig bleek o.a. Kohlmais 3-er sessellift en de Panorama 6-er naar de Kohlmaiskopf wel nog open te zijn. Zo konden we toch verschillende blauwe afdalingen maken naar het dal van Saalbach.


Mijn skiklasje.

Terwijl wij tegen lunchtijd op weg waren naar restaurant Kohlmais Stub’n hoorde ik mamma roepen. Zij zat met Katja in de lift en had mij gezien. Ik zat net aan mijn frietjes, voor de derde keer al deze week, toen mamma en Katja het restaurant binnen kwamen. Ik at gezellig met mijn skiklas en ging daarna nog snel even naar mamma. Zij zaten apfelstüdel en germknödel te eten, enorme zoetigheden. Na de lunch bleek dat ook de liften naar de Kohlmaiskopf uit veiligheidsoverwegingen gesloten waren en dat we alleen nog maar de Turm 6-er konden nemen en de oefenpiste van de Hinterhagalm af konden gaan. De piste leek door het warme weer (circa 10 graden) en de vele mensen op een grote mols- en mierenhoop. Overal lagen hopen sneeuw en je moest goed opletten waar je skiede om niet iemand te raken.


met leraar Michael.

We gingen rond 14:30 uur samen met onze skileraar Michael in de bus terug naar Vorderglemm. Terwijl we stonden te wachten om opgehaald te worden haalde ik gekkigheden uit met mijn vriendinnetje Maura. Thuis speelden we wat in de speelkamer en toen we terug kwamen in de woonkeuken lagen er allemaal cadeautjes op de tafel. Omdat het kerstmis was kregen we allemaal een cadeautje. We begonnen met de kleinsten en zo kwam iedereen aan de beurt. Ronac vond zijn cadeau (ganzenbord) in eerste instantie niet leuk en barstte in huilen uit. Gelukkig draaide hij later bij en begon hij weer te lachen. Ons kerstdiner bestond uit een voorgerecht van zalm met cocktailsaus op een bedje van sla, het hoofdgerecht gestoofde konijn in het zuur met worteltjes en zoete aardappel en het nagerecht een toetje van chocolade en vanillevla.


Ronac en Danil bouwden een super sjiek ijsfort (samen met de pappa’s).

Op de lange latten (dag 4)

Op deze kerstochtend werd ik nog een beetje moe maar wel vrolijk wakker. Ik had afgelopen nacht onrustig geslapen door de hoge koorts. Mijn grote broer Keyro vertrok al vroeg met pappa in de richting van de piste voor zijn skiles. Ik daar en tegen had maar weinig zin om naar buiten te gaan. Ik keek op de labtop TuTiTu een kinderprogramma waarbij voertuigen of atrributen in elkaar gezet worden en tot leven komen. Mamma had geen zin om de hele dag binnen te zitten, het weer was prachtig, en daarom werd ik toch aangekleed en in de auto gezet.


Samen met mamma op de top van de berg.

We parkeerden onderaan de Panoramabahn I en gingen met deze gondel omhoog naar de Laireiteralm. Keyro was net klaar met zijn skiles en hij had lekker geluncht met pappa. Mamma had de plastic oefenskietjes meegnomen en Keyro wilde het mij leren. Mamma deed de skietjes onder en daar ging ik. Ik vond vooral het voortbewegen d.m.v. de schaatsbeweging erg grappig. Mamma bracht me ook een skukje omhoog zodat ik een klein heuveltje af gleed achter mijn broer Keyro aan.

Terwijl Keyro weer begon aan zijn skiles gingen pappa, mamma en ik even naar de schneeiglu die daar gebouwd was. Pappa ging een afdaling maken op zijn snowboard en mamma en ik dronken schiwasser en aten een apfelstrudel met vaniellesaus. We gingen ook nog even loungen op het terras in de zonnestoeltjes. Op de achtergrond klonk bekende apres-ski muziek. Samen met mamma ging ik met de gondel terug naar beneden terwijl pappa en Keyro terug kwamen via de blauwe en rode piste. Mijn eetlust was vanavond nog niet terug en ik at alleen een beetje vla. Ik ben toch blij dat ik even naar buiten ben gegaan want de frisse lucht heeft mij wel goed gedaan.


Relaxen en kijken naar mijn grote broer op de ski’s.

Les op de Kreuzkogel (2027m) (dag 3)

Vanmorgen werden we allemaal rond de klok van 8.00 uur wakker. Het beloofde opnieuw een mooie dag te worden. Ik had het gisteren op mijn skiles goed gedaan en daarom mocht ik mijn volgende vier dagen lessen op de Kreuzkogel berg (2027 m). Pappa bleef vandaag met Ronac in en rond het apppartement en mamma ging met mij de berg op. Pappa zette ons af bij de PanoramaBahn maar we moesten nog even terug naar het appartement omdat mamma de rugzak was vergeten.

Het was flink glad en de weg terug omhoog ging niet gemakkelijk. De motor van de auto moest zich goed inspannen en met moeite kwamen we boven. Als het deze week kouder wordt of het gaat sneeuwen, zullen we zeker de sneeuwkettingen nodig hebben. bij de Panoramabahn kochten we een skipas voor mij en samen stapten we in de gondel van de Panoramabahn. Eenmaal boven zochten we het verzamelpunt van skischule Lackner ,voor de skiles. We hadden Skischule Lackner al snel gevonden, daarna de juiste klas nog. Ik bleek ingedeeld te zijn bij niveau “schneehase’. Na even wachten hoorde ik dat Frederik mijn skileraar zou zijn voor de komende dagen. Ook hij bleek een Deen te zijn en een bekende van mijn vorige skileraar Nickolai. Ik vond hem meteen leuk en de les startte niet veel later.


Op weg naar mijn les op de “echte” berg.

Ik zat in een groepje met circa 8 kinderen en we begonnen met onze les bij de sleeplift. We gingen naar boven en daalden daarna een aantal keren de blauwe piste 3 af. Ik was de snelste van de groep en had heel veel plezier. Helaas was de ochtendles om 12.30 uur afgelopen en werd ik door mamma opgehaald om te gaan lunchen. We lunchten bij Almrestaurant Laireiter en ik kreeg een groot bord met frietjes. Ik was te ongeduldig om lang stil te zitten en na een half uur stonden we op en liepen we naar de Riesen Schneeiglu. Een sneeuwbouwwerk dat lijkt op een iglo en er kunnen wel 40 mensen zitten op de dierenvellen die binnen lagen. In de wanden van de iglo zaten knuffeldieren uit de film Ice Age bevroren en er werd een film gedraaid. In de iglo was het kouder dan buiten. Het was buiten zo’n graad of 12 maar de pistes zijn gelukkig nog goed. We stonden om 13.45 uur samen met een ander Nederlands meisje te wachten voor de middagles. Er kwam echter niemand en later hoorden we dat er die middag geen skiles zou zijn in verband met Heiligenabend (kerstavond).


Sjiek hoor, zo’n hele grote iglo.

De Panoramabahn II-lift ging om dezelfde reden ook om 14.00 uur dicht en deze hadden we dus gemist omdat we niet wisten dat er geen les was. Er zat maar een ding op en dat was met de blauwe piste afdalen naar het Mittelstation, de laatste gondel daar ging om 14.30 u of helemaal naar het dal. Mamma had een goed vertrouwen in mij dat ik het wel kon, vorig jaar had ik het op de laatste dag ook gedaan. We namen de blauwe Familienabfaht 3 a en b om zo langzaam aan af te dalen. Het eerste stuk ging best goed al viel ik wel een paar keer. Bij een smal en vlak stuk kreeg ik angst voor de afgrond naast mij en verloor ik mijn ski’s na een val. Ik wilde toen even niet meer verder. Mijn ski’s kreeg ik niet goed aan en ik schoof op mijn billen een stuk door naar een vlakker stuk zodat ik ze daar weer aan kon doen. Echter kwam de pistecontrole al langs en de meneer dacht dat het te lang zou gaan duren voordat ik beneden zou aankomen. Mamma gaf aan dat ik het wel kon maar de man van de pistencontrole wilde geen risico nemen dat we op de berg vast zouden komen te zitten.

We hadden nog twee uur om beneden te komen maar goed. Mamma liet zich overhalen en de meneer belde een skidoo die mij naar het Mittelstation zou brengen en vanaf daar kon ik nog met de laatste lift van 14.30 uur naar beneden. Degene die ons ophaalde was een aardige man net zoals alle andere mensen hier en ik mocht zelfs even alleen op de skidoo zitten. Mamma mocht ook mee en op de skidoo daalden we steil de rode piste af naar het mittelstation van de Panoramabahn I. Op zich vond ik het best sjiek om eens gedaan te hebben. Bij het mittelstation bedankten we de bestuurder van de skidoo en wensten hem en de andere medewerkers daar een “Frohe Weihnachten”. We stapten in de Panoramabahn I en stonden binnen 10 minuten beneden in het dal. We pakten de walkie talkie en piepten pappa op om ons te komen halen.
We waren dus al vroeg weer terug in ons appartement. Bij aankomst zagen we de eigenaresse Aloise Gschwandtl en spraken we even met haar. We kregen chocolade en snoepjes van haar omdat het kerstmis is. We keken ’s middags nog een filmpje en gingen ’s avonds gourmetten. Ronac was niet zo lekker, verkouden, hoesten en koorts en hij ging daarom al vroeg naar bed. Terwijl pappa het vlees bakte, keken mamma en ik de film van Wickie de Viking, erg leuk. Moe maar niet uitgeput ging ik rond de klok van 21.00 uur naar bed. Morgen heb ik gelukkig weer de hele dag skiles en kan ik me weer lekker uitleven op de piste.


Mijn eerste afdeling met pappa samen.

Frohe Weihnachten

Het was vandaag eerste kerstdag. We stonden al vroeg op, zo rond de klok van 7.30 uur en terwijl Ronac en ik samen met pappa gingen douchen, maakte mamma ons kerstontbijt klaar. We kregen brood met kerstworst. In de worst stond een plaatje van de Kerstman. Ho,ho,ho, vrolijk kerstfeest!

We moesten snel ontbijten en ons aankleden om naar buiten te gaan. De auto moesten we eerst sneeuwvrij maken en daarna het ijs van de voorruit krabben. We reden naar de Sport2000 Schuster om ski’s voor mij te gaan huren. Als eerste kreeg ik mooie oranje skischoenen, maat 30. Ronac zat ook klaar met zijn voetje om skischoenen te passen maar daar is hij natuurlijk nog te klein voor. Daarna kreeg ik een blauwe XXS helm en moest ik me gaan wegen voor mijn ski-instellingen. Met skischoenen aan woog ik wel 25 kilo! Mijn schoenen werden door een Nederlandse medewerker afgesteld op mijn ski’s, ik kreeg een paar stokken en daarna was ik klaar om te gaan. Pappa moest nog even betalen en toen reden we naar de “Sammelplatz” van de skischool in Lermoos.


Klaar voor de eerste les.

Ik werd ingedeeld in het skiklasje van de Nederlandse skilerares Hanna en de Oostenrijkse skilerares Helene. De groep bestond in totaal uit 12 Nederlandse kinderen. We begonnen nog voor de officiële aanvangstijd met warming-upoefeningen. Met de armen draaien, ski’s op tillen, springen etc. Daarna begonnen we met de echte les. Van een kleine heuvel moesten we naar beneden glijden op onze ski’s. Pappa, mamma en Ronac bleven nog even kijken maar vertrokken uiteindelijk ook. Mamma ging skiën en pappa ging met Ronac terug naar het appartement. Wij bleven goed oefenen en ik merkte dat het steeds beter ging. Tussendoor kwam de mascotte van de skischool “pinguïn Bobo”, hij zong liedjes en deed dansjes met ons, grappig.

We dronken ook nog een glaasje ranja en moesten toen nog in de “pizzapunt” naar beneden dit is om te kunnen remmen. Pappa en mamma stonden rond 11.45 uur al klaar om mij weer op te halen. We moesten eerst nog even in de kring om te zeggen wat we geleerd hadden en te horen wat we vanmiddag nog zouden gaan leren. Ik leverde mijn hesje in en we gingen naar huis om wat te eten. Een boterhammetje ging er wel in na al die inspanning.

Keyro de skiër

Pappa bracht mij om 13.30 uur weer naar de middag skiles die om 14.00 uur begon. Pinguïn Bobo was net bezig met zijn dansje toen wij aankwamen, snel even mee doen en daarna weer vlug op de ski’s. Pappa ging lekker wat snowboarden op de Grubigstein. Deze berg is 2028 meter hoog en je hebt er verschillende afdalingen vooral in de categorie blauw en rood. In totaal heeft Lermoos ongeveer 31 kilometer aan pistes. Wil je meer kilometers maken dan moet je naar de nabij gelegen dorpen, Ehrwald, Biberwier of Bichlbach gaan. Mamma en Ronac kwamen mij ophalen en pappa was ook nog net op tijd terug van het snowboarden.

Na de les namen we alles wat we geleerd hadden nog een keertje door.

Morgen gaan we voor het eerst op de lopende band en hoeven we niet steeds iedere keer omhoog te lopen. Ik heb er nu al zin in. We gingen met de auto naar huis en daar kregen we iets lekkers te eten, echt Oostenrijks gebak en dat kunnen ze hier goed maken. ’s Avonds hebben wij gekookt met de kleine pannetjes (gourmetten). Vooraf hadden we een garnalencocktail en daarna verschillende soorten vlees die we moesten bakken in onze pannetjes. Samen met Ronac keek ik nog de film “Cars” en daarna gingen wij naar bed. Het was een lange, vermoeiende, inspannende maar super leuke dag!