Oktoberfest Sittard

Onze leerkrachten van de basisschool hadden vandaag een studiedag. Oma Evelien is al een paar weken ziek en kan daarom niet op ons passen. Pappa had daarom een vrije middag genomen om bij ons thuis te blijven. In de ochtend werkte hij nog wat maar in de middag gingen we naar oma Evelien en Edie. We gingen met zijn vijven naar het Oktoberfest in Sittard.

Van origine komt het Oktoberfest uit München in Duitsland. Het is wereldberoemd bierfeest met biertenten, wijtenten, Biergarten, optredens van artiesten en een kermis.  Tijdens die feesten lopen de mannen in traditionele lederhosen en vrouwen in een dirndl. In Nederland is het feest ook zeer populair en in Sittard wordt het feest al voor de dertiende keer georganiseerd. Wij gingen natuurlijk geen bier drinken maar naar de kermis.

We gingen in verschillende attracties en liepen gezellig rond. Er is een leuke sfeer. Overal kun je de Duitse lekkernijen zoals “Bratwurst” en “Reibekuchen” kopen maar wij wilden een zoete suikerspin. Na wat uren rond stappen hadden we het wel gezien en gingen we terug naar huis. ’s Avonds gingen wij samen met Corné en Quincy naar Dé Limburgse derby MVV – Fortuna Sittard. MVV begon dit seizoen goed maar na de eerste vier wedstrijden begon de motor van MVV wat te haperen.

De volgende wedstrijden, vier in totaal, werd er niet meer gewonnen. Er waren veel toeschouwers naar De Geusselt gekomen om de rivalen tegen elkaar te zien spelen. Het werd een spannende wedstrijd waarin beide ploegen kansen kregen. Het was een felle strijd en beide ploegen gingen met een 1 – 1 tussenstand de rust in. Na de rust voerde Fortuna Sittard de druk iets meer op en zij wisten te scoren. MVV probeerde nog om op gelijke hoogte te komen maar dit lukte niet. Helaas werd de wedstrijd verloren en zakte MVV naar de negende plaats in het klassement. Ondanks dat toch een leuke avond gehad in De Geusselt.

Chengdu, Panda’s en kermis

Onze dag begon vandaag rond de klok van 7:30 uur. We maakten ons klaar voor een bezoekje aan het Giant Panda Breeding and Research Base gelegen op zo’n 18 kilometer van het centrum van Chengdu. In deze basis houdt men zich bezig met het bestuderen van de reuzenpanda die met uitsterven wordt bedreigd.


Pandaberen in Chengdu.

We hadden de tour geboekt via Sim’s en gingen met nog meer mensen uit het guesthouse in twee busjes naar het research centrum. Ondanks dat het druk was op de weg waren we binnen 30 minuten bij de ingang van het park. Het park was vroeger onvruchtbaar grasland en daarom een prima plek om in 1987 een panda basis te vestigen. Er werd veel gedaan om het leefgebied van de panda’s in het wild na te bootsen. Zo zijn er bamboebossen, steenpartijen, water , grasland en bomen aangelegd.

We liepen als eerste naar een buitenverblijf waar vier reuzenpanda’s net hun ontbijt, bamboe, hadden gekregen. De reuzenpanda wordt ook wel bamboebeer genoemd en behoort tot de berenfamilie. In tegenstelling tot de andere beren eet de panda geen vlees maar voornamelijk bamboe. Wij zagen vier volwassen panda’s heerlijk lui zitten en liggen eten. Panda’s zijn zo’n 10 tot 12 uur per dag bezig met eten. Ze zagen er knuffelbaar uit met hun zwart met witte vacht.


keyro met de pandaknuffels.

In deze basis zitten zo’n 80 panda’s en er zijn er ook nog een aantal te zien in dierentuinen buiten China. De panda wordt met uitsterven bedreigd omdat zijn leefgebied verdwijnt en hij voornamelijk bamboe eet. De panda komt alleen in China nog in het wild voor en dan voornamelijk in de provincies Sichuan, Gansu en Shanxi. Men vermoedt dat er in het wild nog maar circa 1000 panda’s leven. De Chinese regering doet er alles aan om te voorkomen dat de panda uitsterft.

We bleven een tijdje aandachtig staan kijken en Ronac wees steeds en riep “anda” daar. We liepen vervolgens verder en kwamen langs de andere met uitsterven bedreigde panda namelijk de kleine of ook wel rode panda. Het zijn kleine vlugge beestjes die snel door hun leefomgeving rennen maar soms gelukkig ook even stil blijven staan uit nieuwsgierigheid. De rode panda is niet verwant aan de beren maar is meer verwant aan de katberen en lijken het meeste op wasberen. Ook deze panda eet voornamelijk bamboe.

We vervolgden onze weg door het park op zoek naar nog meer reuzenpanda’s. Het park was een paar jaar geleden flink uitgebreid en daardoor veel groter dan wij hadden verwacht. Het was ook flink benauwd en we hadden geen draagstel voor Ronac meegenomen. Om de beurt droegen we Ronac en lieten hem af en toe ook zelf lopen. We zagen nog panda’s in hun binnenverblijf en stonden een tijdje in de rij om in een couveuse te kijken waar een pasgeboren panda lag. Ongelooflijk hoe klein pasgeboren panda’s zijn.

Op de terugweg zagen we nog een film over panda’s en namen we nog een kijkje in het museum. In de souvenirwinkel zochten de kinderen allebei een knuffelpanda uit om mee te nemen naar huis. Het zijn echt speciale dieren en zoals Keyro het zegt: “ik hoop dat ze niet uitsterven en blijven leven”. Met het busje werden we teruggebracht naar Sim’s waar we rond de middag weer aankwamen.

’s Middags besloten wij om Chengdu wat te verkennen. Chengdu is de hoofdstad van de provincie Sichuan. Het is de op vijf na grootste stad van China en telt ongeveer 4 miljoen inwoners. Wij besloten om naar het People’s Park (Renmin Park) te gaan. We liepen naar de nabij gelegen bushalte en namen daar de bus. We stapten in en stopten 2 yuan in een soort brievenbus als betaling. Al snel kwamen de haltes achter elkaar en bij halte nummer 5 moesten we uitstappen. Het ging erg snel en in de bus vroeg ik aan een meisje met behulp van de kaart of we goed zaten. Ik bleek niet helemaal goed op de kaart gekeken te hebben en we zaten in de juiste bus maar de verkeerde kant op.

We stapten dus uit en namen hetzelfde busnummer terug de andere kant op. Ook hier weer gevraagd aan een paar vrouwen of we goed zaten en zij zouden zeggen wanneer we eruit moesten. Het waren iets meer dan 5 haltes vanaf ons hotel maar een half uur later stonden we toch bij de ingang van het volkspark. In het park bleek van alles te doen te zijn. We kwamen als eerste langs een kleine kermis voor kinderen. Keyro vond het meteen geweldig en wilde meteen een aantal attracties uitproberen.


In de Chinese achtbaan.

Veel attracties hadden bij ons in Nederland al lang niet meer gebruikt mogen worden door de hoge veiligheidseisen maar hier werd er nog volop gebruik van gemaakt. Eerst ging hij in een attractie waar raceauto’s over een baan reden en daarna ging hij samen met mij voorin een achtbaan. De achtbaan ging best hard maar hij durfde zelfs zijn handen in de lucht te doen en te zwaaien naar pappa en Ronac die langs de kant stonden te zwaaien.

Samen gingen de mannen in een treintje tot groot plezier van Ronac en als afsluiter ging Ralph nog met Keyro in een soort space-mobiel. We wisten de kinderen uiteindelijk los te trekken van al de attracties en liepen verder het park in. We kwamen bij een mooi theehuis met prachtige tuin. In de tuin zaten Chinezen te kaarten en Mahjong te spelen. We liepen verder door het park met af en toe een klein op onthoudt omdat Chinezen weer foto’s wilden maken van de kinderen.

We kwamen langs een meer waar Chinezen in roeibootjes een tochtje maakten en oude mannen de zachte tai chi bewegingen stonden uit te voeren. Chengdu staat bekend om haar theehuizen en ik vond toch dat we een kopje thee moesten drinken. We gingen zitten bij een theehuis in een rotanstoel en bestelden twee koppen thee. Al snel werden de kopjes gebracht samen met twee zakjes theebladeren en een grote thermoskan heet water. Theebladeren in het kopje water erbij en dan maar trekken. De thee was wel aardig maar het feit dat je continu theeblaadjes en andere dingen in je mond had maakte het minder smakelijk.


Tea time in het People’s Park.

Ralph vond er weinig aan en vond dat hij gewoon een slok warm water met gras zat te drinken. Terwijl we daar met onze thee zaten werden we omringd door mannen die onze oren schoon wilden maken. Blijkbaar doen ze dit op een speciale manier maar wij besloten om er maar geen gebruik van te maken. We liepen verder door het park en zagen Chinezen karaoke zingen terwijl er direct een videoclip van ze werd gemaakt, rare mensen. Ook zagen we nog mannen die bezig waren met kalligrafie met water. De kalligraaf maakt met water en penseel Chinese karakters op de tegels.


Kalligrafie met water.

Ondertussen was het toch alweer 18:30 uur geworden en besloten we het park uit te gaan op zoek naar een restaurant om te gaan eten. We keken eerst rond en besloten uiteindelijk om maar ergens naar binnen te gaan in de hoop dat ze of wat Engels spraken of een menukaart hadden met plaatjes. Het laatste was gelukkig het geval en met de behulpzame bediening die van alle kanten kwam aangesneld bestelden wij een kipgerecht en een gerecht met eend. Het eten werd al snel gebracht en het was smullen.

De eend met botjes at niet zo gemakkelijk met de chopsticks maar smaakte echt overheerlijk. De kinderen smulden net zo hard mee en zaten goed te eten. Na het eten kregen ze allebei nog een lekker ijsje bij het mini supermarktje naast het restaurant. We namen de bus terug en zagen het drukke shopping centrum van Chengdu met alle neon verlichting en reclame. In het donker moesten we goed opletten om bij de juiste halte uit te stappen en niet te ver door te rijden. Ralph herkende op het juiste moment de goede halte en we konden uitstappen. Het was echter zo druk dat de deur bijna voor Keyro zijn neus dicht gingen.

Gelukkig zag de chauffeur het en kon ik Keyro nog net op tijd uit de bus tillen voordat de deuren dicht gingen. We liepen terug naar Sim’s waar Ronac een bloem kreeg van de manager Sherry ter ere van het Chinese Valentijnsdag dat vandaag werd gevierd. Niet veel later kreeg Keyro een hartenballon van het meisje achter de bar. Het zijn twee kleine hartendieven die boefjes van ons. De kinderen knuffelden nog even met het konijn en speelden nog even tafelvoetbal en gingen daarna lekker naar bed.

Wij hebben besloten om nog een dag extra te blijven in Chengdu omdat er geen tickets voor nachttreinen te krijgen zijn in de richting van Kunming of elke andere richting. Omdat het hoogseizoen is en de Chinezen ook vakantie hebben worden bijna alle tickets door reisorganisaties opgekocht. We moeten nu dus helaas meer binnenlandse vluchten gaan regelen dan we hadden gehoopt. Onze volgende vlucht gaat naar Kunming en daar vandaan gaan we met de bus door naar Dalí. Morgen blijven we nog een dag hier en gaan we een authentiek dorpje in de omgeving bezoeken met de openbare bus.