Regenboogtoernooi

Het was vroeg opstaan vanmorgen. We moesten uiterlijk om 9:00 uur in de sporthal van De Heeg zijn voor het regenboogtoernooi. Het toernooi is een podium voor de opstap naar grotere toernooien en er waren ook judoka’s met meer wedstrijdervaring. Het was allemaal zeer professioneel georganiseerd. Voorafgaande aan de warming up werden we gewogen. Na de warming up werden we met vijf judoka’s in onze klasse ingedeeld. Onderling zouden we gaan strijden voor de bekers en medailles. De wedstrijd werd geleid door scheidsrechters in pakken die de hele wedstrijd alert en  kundig rond liepen. Ik was toch wel een beetje zenuwachtig en dit was in mijn eerste wedstrijd duidelijk te zien.

Ik was ook wat afgeleid van alles wat er om mij heen gebeurde, de officiële scheidsrechter, professionele judoka’s etc. Ik wist niet zo goed wat ik moest doen. Meester Erik was wel aanwezig en probeerde mij vanaf de kant af en toe een aanwijzing te geven. De eerste twee wedstrijden verloor ik maar de derde partij won ik. Het puntenaantal was hetzelfde als die van mijn tegenstander. De scheidsrechter bepaald in zo’n geval wie er wint en wijst de meest aanvallende judoka aan. Ik was verbaasd toen hij naar mij wees.

De laatste wedstrijd was net zoals de tweede wedstrijd tegen een ervaren judoka. Ik maakte het hem nog goed lastig maar hij wist mij uiteindelijk toch één keer op de grond te krijgen. Na mijn wedstrijden moesten we nog een tijdje wachten op de prijzenuitreiking. In de tussentijd haalde ik een kop tomatensoep en mocht ik wat snoepjes kopen. Bij de uitreiking stond ik uiteindelijk op de vierde plaats en daar was ik in dit deelnemersveld best trots op. Meester Erik gaf nog aan dat ik het goed had gedaan.

Mijn techniek is behoorlijk goed maar ik moet in mijn toernooien net iets feller gaan worden. Nu was het net geen podiumplaats maar het zit er zeker in verzekerde hij mij. Net voordat we weggingen kwamen Roger, Sanne en Wouter binnen lopen. Ze hadden gehoord dat ik hier aan het judoën was en wilden komen kijken. Jammer dat het net was afgelopen. Ondanks dat het mooi weer was om de stad in te gaan en naar het “Oetroepe” van de Stadsprins” te gaan, bleven we ’s middags thuis. Keyro en ik hadden geen zin om te gaan en wilden liever op de Xbox (tot ergernis van mamma).

De gele band

Officieel had ik op 21 december mijn judo examen moeten doen. Helaas kon ik toen niet aanwezig vanwege de verjaardag van oma Evelien. Er waren meer kinderen niet aanwezig geweest en vandaag konden wij nog ons examen voor slip of band afleggen.

Onze techniek en worpen werden door meester Erik met kritisch oog beoordeeld. Aan het einde van de les werden de slippen en banden uitgereikt. Ik sloeg opnieuw een slip over en kreeg meteen de gele band. Mijn witte band met blauwe slip heb ik niet lang gedragen. Aanstaande zondag kan ik tijdens het toernooi dus mijn nieuwe gele band dragen.

Eerste prijs

Er werd vandaag een pupillenuitwisseling georganiseerd door judoclub ToZai uit St. Geertruid. Het is voor alle judoka’s die geen of weinig wedstrijdervaring hebben. Op deze manier kunnen we ervaring op doen en is het een stimulans om vaker aan wedstrijden mee te doen. Pappa was met Keyro naar een voetbalwedstrijd en mamma ging met haar vriendinnen een dag weg: LadiesDay.

Omdat ik zo graag mee wilde doen, had mamma gevraagd of oma Evelien met mij mee wilde gaan. Natuurlijk vond ze dat leuk en kwam ze me ophalen en ging ze met mij naar St. Geertruid. We waren er nog niet zo lang toen pappa en Keyro ook al kwamen. We werden ingedeeld in kleine groepjes (naar gewicht) en zo deden we een mini competitie. Mamma had mij gewaarschuwd dat ik niet mocht winnen nu zij er niet bij was.

Natuurlijk was dat een grapje en deed ik gewoon super mijn best. Het resultaat mocht er zijn. In één partij maakte ik zelfs een ippon en had ik de wedstrijd direct gewonnen. Ik was zo verbaasd dat ik het niet direct door had. Bij de prijsuitreiking bleek dat ik de hoogste trede van het podium mocht betreden. Ik was de winnaar geworden van onze minicompetitie. Jippie! Wat zou mamma balen dat ze er niet bij was. Ik belde haar later die avond even op om het te vertellen. Ik was trots en zij natuurlijk ook! Mijn prijs zette ik op de kast zodat mamma hem direct kon zien als ze vanavond thuis kwam.

‘S avonds mochten we zelf ook nog een gezellig avondje houden, dat deden we bij Keyro op de kamer uiteraard met chippies en drankjes.

 

Clubkampioenschap en examen

Het werd vandaag een dag vol met judo. In de morgen moest ik voor de tweede keer een examen afleggen. Ondanks dat ik nu wist wat het er van mij verwacht wordt, vond ik het toch weer spannend. Gelukkig hing niet alles af van wat we vandaag lieten zien. Meester Erik had de afgelopen weken ook gekeken hoe we het in de les deden. Ik vind mijn examen zelf best redelijk gaan. Bij de diploma- uitreiking bleek dat ik het heel goed had gedaan.  Ik bleek opnieuw een slip te hebben overgeslagen. Ik ga van de oranje slip direct door naar de blauwe slip en sla hiermee dus de groene slip over.

In de middag hadden wij het onderlinge clubkampioenschap. Iedereen was gewogen en samen met de kleur van zijn of haar slip/band ingedeeld. Ik moest judoën tegen Tim en een andere jongen uit mijn groep. Het waren twee spannende wedstrijden. Ik ging er vol overtuiging in en wist mij goed staande te houden.  Echter kon ik hierdoor ook iets minder aanvallen en minder punten te scoren. Van Tim verloor ik met 1 puntje en bij de andere jongen gaf ik het in de laatste tien seconden weg. Pappa en mamma vonden mij opvallend fel en goed geconcentreerd. Ik werd uiteindelijk vijfde in de poule.

Nadat we klaar waren rende ik naar Miranda om mijn medaille en diploma te laten zien. Helaas was ze even niet aanwezig. Ze mij beloofd dat ik de ijsmaker van Tupperware mocht lenen om vanavond ijsjes te maken. Een uurtje later kwam ze het brengen samen met een klein cadeautje omdat ik zo goed had gejudood. Een broodtrommel van de Minions hoe leuk is dat!

We kletsten wat en uiteindelijk kwam het zo uit dat we gezamenlijk naar de wok in Geleen gingen om alvast de verjaardag van Miranda te vieren. Het eten was super en de toetjes waren nog veel lekkerder. Helaas at ik daar iets te veel van en moest ik buiten ineens overgeven. Gelukkig niet in de auto. De volgende keer toch maar beter luisteren naar het advies van pappa en mamma.

Familiedag Budoclub

Eén keer per jaar wordt er door de Budoclub Daalhof een familiedag gehouden. Wij werden om 16:00 uur verwacht bij kinderboerderij Daalhoeve. Er was ontvangst met koffie/thee, limonade en verschillende soorten cake.

We werden in groepen verdeeld en gingen een speurtocht doen in de buurt. Wij zaten in de eerste groep en konden direct van start. Het was gelukkig droog maar onderweg kwamen we wel wat natte en modderige stukken tegen. We moesten verschillende vragen beantwoorden tijdens de speurtocht.

Het schrijven ging soms lastig en we moesten op elkaars rug schrijven. Bij mij ging het niet zo snel en in het begin bleef ik wat achter. Uiteindelijk haalde ik de groep weer in en liepen we gezamenlijk.

Na de speurtocht was het wachten tot het koud en warm buffet gereed was en alle groepen binnen waren. Het buffet was heel erg uitgebreid en voor de kinderen waren er ook nog broodjes knakworst. Overal was aan gedacht. Echt super georganiseerd door het comité.

Pupillenuitwisseling judo

Mijn eerste judowedstrijd was vandaag een feit. Ik deed met de Budoclub Daalhof mee aan de pupillenuitwisseling. In Berg en Terblijt werd de tweede editie van het pupillen treffen gehouden. Er waren judoka’s van verenigingen uit Margarten, St. Geertruid, Ubachsberg, Berg en Terblijt en Maastricht (Daalhof).

In totaal zouden er ruim 65 judoka’s op de tatami komen. Voor beginners zoals ik, is het van belang om ervaring op te doen voor eventuele wedstrijden in de toekomst. We starten met een gezamenlijke warming up waarbij ik helemaal vooraan stond en enthousiast mee deed. Na de warming up werden de officiële spelregels en puntentelling uitgelegd. De groepen waren ingedeeld naar leeftijd en gewicht. Toen mijn naam opgenoemd werd moest ik naar voren komen.

Ik moest dus meteen de allereerste wedstrijd judoën. We groeten elkaar en begonnen. Ik lag al snel op de mat en had niet door dat ik mij los moest zien te krijgen uit deze greep. Bij het trainen mag dit namelijk niet en nu moest het blijkbaar wel. Ik verloor binnen een halve minuut de wedstrijd met een ippon (hoogste punt) van de tegenstander. Bij mijn tweede duel verliep het al iets beter maar ook deze partij verloor ik. De laatste partij was mijn beste en het duurde lang voordat er een punt behaald werd.

Helaas was deze ook voor mijn tegenstander voor een worp en daar kreeg hij een Waza-Ari voor. Ik verloor dus net. De hel middag waren er nog wedstrijden en we moesten wachten tot de prijsuitreiking. Iedereen had voor zijn of haar inspanningen een medaille verdiend. Ik was ondanks mijn gedeelde derde plaats toch tevreden over mijn eerste wedstrijd.

O-soto-gari

Er was een speciale training bij de Budoclub. Het was pappa en mammadag! Dit betekent dat je één van je ouders mee mocht nemen en zij mee mochten trainen. Mamma had vandaag haar ouderschapsverlofdag en was de gelukkige om met mij de dojo in te gaan. Als eerste leerden onze pappa’s en mamma’s termen zoals “Sensei ni ree”, het groeten naar de leraar, “Hajime” dat beginnen betekent en “Matte” dat betekent stoppen.

We deden een warming up en daarna kon het echte judowerk beginnen. Samen met onze pappa’s en mamma’s oefenden we op verschillende judoworpen – en grepen. Ook leerden we hoe wij veilig op de mat moeten vallen met een hele harde klap zonder dat het pijn doet. Je kunt naar achteren vallen en op de zij. Als we naar voor vallen maken we een soort van  koprol maar dan meer over je zij.

Ook leerden we enkele houdgrepen waarbij je niet veel kracht hoeft te gebruiken maar je judomaatje kan dan niet wegkomen. Dat was erg leuk om met mamma te oefenen, haha. De worp die we uitgebreid oefenden was de O soto gari, beter te onthouden als de “oh zo daar gaat ‘ie”. Om O-soto-gari uit te voeren ga je recht voor je tegenstander staan. Vervolgens neem je de tegenstander met je rechterarm bij zijn kraag, en met je linkerarm neem je zijn mouw bij zijn elleboog. Je tegenstander neemt jou op dezelfde manier vast. Dit is hoe je elke staande worp begint. Vervolgens zet je je linkervoet stevig naast zijn rechtervoet. Met je schouder en armen zorg je dat je tegenstander al een beetje uit balans is, en helemaal steunt op zijn rechtervoet. Je rechtervoet zwaai je daarna recht omhoog tussen zijn rechtervoet en jou linkervoet door. Vervolgens maai je vlot met je rechterbeen zijn rechterbeen weg. De tegenstander belandt dan op de grond en als je het goed doet, kun je hem of haar in de  houdgreep nemen.

Ik had de grootste lol om dit met mamma te doen. Ik bleef maar lachen en enthousiast mijn worpen uitvoeren. Helaas ging de trainingstijd veel te snel om en was het alweer half zeven en tijd om op te houden. Het was een hele leuke les. Mamma zal morgen wel spierpijn hebben hihi.

Judo examen

Vanavond was er geen judo training maar vonden de examens plaats. Omdat ik pas een paar maanden bezig ben, dacht ik dat het niet voor mij was. Echter toen ik binnen kwam, werd mij gevraagd of ik klaar was voor het examen en of dat ik had geoefend. Uhh, nee, ik heb niet geoefend en werd al een beetje zenuwachtig.

Ik kleedde mij om en ging naar de mat. Ik vond het allemaal wel erg spannend. We deden eerst een korte warming up. Ik zat direct in het eerste groepje die het examen bij sensei Erik moest doen. Het ging op een relaxte manier en ik moest verschillende worpen uitvoeren op mijn vriendje Gilles. Ik was heel erg zenuwachtig en keek tussendoor af en toe naar mamma ter bevestiging of ik het wel goed deed. Gelukkig stak zij haar duim een paar keer op.

Na afloop was er een officiële uitreiking van de nieuwe slippen of banden. De kleur van de band laat zien hoever je bent in het beoefenen van judo. Tot mijn verbazing kreeg ik direct de oranje slip en sloeg ik de gele slip over. Het betekende dat ik heel goed gepresteerd had. Wow, wat was ik trots toen ik de twee oranje slippen kreeg uitgereikt. Ik had dit echt niet verwacht.

Sinterklaasbezoek bij de Budoclub

Onze judoles was anders dan anders. Tegen het einde werd de les onderbroken omdat Sinterklaas en Zwarte Piet spontaan een bezoekje brachten aan onze Budoclub. Terwijl Sinterklaas en zijn Zwarte Piet binnen kwam, werd er luid gezongen.

Sinterklaas kreeg een stoel en wij zaten er in een kring omheen. Er was allerlei lekkers en Sinterklaas nam ruim de tijd om bij ons aanwezig te zijn. Natuurlijk vertrok Sinterklaas niet zonder dat hij ons allemaal een cadeautje had gegeven. Een leuke en onverwachte verrassing.