Familie sneeuwwandeling

Wat een slaapkoppen zijn het allemaal hier. Ik was om 7:15 uur al wakker maar het duurde een tijdje voor er nog andere volgden. Ik mocht pas van mamma naar beneden toen ze anderen beneden hoorde. Senna, Dayno en Keyro sliepen zelfs tot 10:00 uur uit.

Aan de grote tafel hadden we een gezamenlijk ontbijt met warme broodjes uit de oven. Ik ging naast mijn grote vriend Tonnie (Ton) zitten en samen hadden we veel plezier. Ik speelde verschillende potjes “pesten” met Ton totdat iedereen klaar was met wassen en aankleden. In een boekje had mamma een wandeling gevonden en die wilden wij gaan lopen.

Ondertussen was het buiten begonnen met sneeuwen. We liepen via de doorgaande weg naar het kerkje van Walk. Opvallend aan de huizen was dat ze zijn gebouwd van natuursteen. Bij de kerk stonden we met de rug naar de lindebomen toe en sloegen we een landweggetje in. Het begon steeds heftiger te sneeuwen en het pad was al aardig drassig geworden. Soms was het goed opletten waar je de schoenen neerzette om geen natte voeten te krijgen.

Bij het kuispunt van een aantal bospaden moesten we linksaf maar de rest van de familie wilde sneller richting het kasteel Reinhardstein en we verlieten de route. We kwamen uit in een hoger gelegen bos en moesten afdalen om richting het kasteel te gaan. De paden waren smal, steil en glad door sneeuw en modder. Ik liep als een kievit want dit is mijn ding, leuk!

Oma Evelien en Senna vonden het maar niets en waren voortdurend angstig. Op de weg volgden nog wat obstakels in de vorm van omgevallen bomen. We moesten hier overheen klimmen. Bij kasteel Reinhardstein, gebouwd in de 14e eeuw, was het tijd voor een drankje. Glühwein, chocomel, bier, koffie iedereen bestelde waar hij of zij zin in had. Samen met Ton voerde ik weer een toneelstukje gekkigheid op. Wat was het lachen!

We waren weer opgewarmd en liepen na wat groepsfoto’s gemaakt te hebben weer verder. Op een open vlakte hielden we een sneeuwballengevecht en maakten we een grote sneeuwpop. Daarna kwamen we uit bij de stuwdam van Robertville. Het water van de rivier de Warche wordt hier opgehouden en gebruikt als drinkwater en voor het opwekken van energie.

We staken de dam over en volgden een smal pad langs het stuwmeer. Het was bijzonder mooi om daar te lopen. Langs het pad stonden beuken en brem die met sneeuw bedekt waren, schitterend. Bij terugkomst in het chalet had ik nog niet genoeg van de sneeuw en maakte ik, helemaal in mijn eentje, in de tuin nog een mooie sneeuwpop.

Tegen de klok van 16:30 uur begonnen we met gourmetten. We gebruikten niet de pannetjes maar legden het vlees los op de steengrill. In de avond hadden we twee quizzen. Senna had een algemene quiz gemaakt en pappa en familie quiz. Bij de quiz van Senna werden we in groepen verdeeld. Oma en Edie samen, pappa en mamma samen en Ton samen met alle kinderen.

De quiz zat leuk in elkaar met verschillende soorten vragen. Uiteindelijk wonnen pappa en mamma met een overmacht aan punten de quiz. De familiequiz bevatte vooral weetjes over de familie en een paar mensen werden uitgesloten aan deelname. Uiteindelijk wonnen de kleinkinderen van de aanhang (Edie, Ton en mamma).

Oma Evelien introduceerde het spel “Slavendel” waarbij de spelleider en Slavendel allebei dezelfde persoon een hand gegeven. Je moet het trucje weten anders begrijp je er niets van. Op een gegeven moment dacht Dayno het door te hebben en mocht hij Slavendel zijn. Hij gaf net zoals de spelleider de juiste persoon een hand. Maar al snel gaf  hij eerlijk toe dat hij toen hij naar de gang moest, gespiekt had door het gat boven de open haard.

Het was echt een hilarisch moment. We kwamen niet achter het geheim van Slavendel en gaven het uiteindelijk maar op. Ondertussen was de sauna opgestookt en konden we gaan zweten. Met mamma, Lucia, Dayno en Keyro ging ik de sauna in. Na een kwartier was het tijd om af te koelen. Keyro had zich voorgenomen om met bloot lijf (dus helemaal naakt) in de sneeuw te duiken. Wij dachten dat hij een grap maakte maar hij hield zijn belofte. Hij sprong recht in de sneeuwlaag die op de tuintafel lag.

Dayno kon niet achter blijven en deed het ook. Knap hoor mannen. Brrr, ik vond het veel te koud en deed het maar niet. Na twee sessies hield ik het voor gezien en moest ik van pappa en mamma mijn bed opzoeken. Ik was toch wel moe en sliep al snel.

Zaolig Neujaor

De laatste dag van het jaar 2017 is weer aangebroken. Terwijl mamma en Miranda de voorbereidingen troffen voor de avond speelden wij wat spelletjes op de computer en tablets. Tegen de klok van 17:00 uur gingen wij ook naar de familie van Zuijlen. We hadden er dit jaar voor gekozen om ook gezamenlijk het oudjaarsdiner te hebben. We gingen makkelijk steengrillen en iedereen kon pakken wat hij of zij wilde.

Er was vlees, kip, salades en brood in overvloed. Nadat we onze buikjes vol hadden vertrokken we naar buiten. Giovanni en Quincy hadden weer voor een hoop geld vuurwerk ingeslagen. Het was zoveel dat ze het vanavond niet allemaal af zouden kunnen steken. Corné had speciale veiligheidsbrillen meegenomen die we allemaal op moesten zetten.

De bril was voor mij iets aan de grote kant maar zonder de bril mocht ik niet mee naar buiten. Er stond vrij veel wind en het vuurwerk veranderde vaak van richting. Tussendoor gingen we even naar binnen maar daar werden we al snel weer naar buiten gejaagd. Corné speelde voor DJ en draaide veel foute muziek en Miranda zong hard mee met Hollandse nummers.

Ze deed haar best maar echt mooi klonk het niet. Ik vroeg mij af of het door de alcohol kwam dat ze zoveel lol hadden of dat onze ouwelui gewoon raar zijn? Rond 23:00 uur werd de bokkenpootjestaart geserveerd. Eén van mamma’s favoriete recepten om te maken en wat gewoonweg super zoet en lekker is. Smullen dus! We bleven allemaal wakker tot 00:00 uur en nadat we elkaar een goed en gezond 2018 hadden gewenst, konden we verder met vuurwerk afsteken.

Corné had nog een of andere rode fakkel die goed brandde en er sjiek uitzag. In de staten om ons heen was ook heel veel siervuurwerk in de lucht te zien, prachtig. De harde knallen vond ik maar niets en ik ging daarom eerder met mamma en Miranda naar binnen. Mijn vriendje Liam kwam een halfuur later nog even aan de deur met zijn mamma Nancy om mij een gelukkig nieuwjaar wensen. We gingen rond 2:00 uur pas naar huis. Het was vooral Keyro die zijn ogen niet meer open kon houden maar ook voor mij was de dag lang genoeg geweest.

Pakjesavond

De maandag begon gewoon net zoals iedere maandag van de nieuwe week. ’s Morgens op tijd op, naar de BSO en de hele dag naar school inclusief overblijven. Toch hoefden we niet alleen maar te leren vandaag. Sinterklaas bracht samen met zijn twee Zwarte Pieten (ja, bij ons op school waren ze nog zwart) een bezoek aan onze school.

We hadden een warm welkom voor ze in petto. De school was versierd met mooie knutselwerkjes en er werd door alle klassen heel hard gezongen. Sinterklaas bracht aan iedere klas een bezoekje. In de middag kwam pappa mij extra vroeg ophalen bij de BSO. Het was vanavond ook nog eens pakjesavond. Mamma had alles klaargezet en we gingen met zijn vieren gourmetten.

Ik vind dat altijd heel erg leuk. Ik kan zelf de inhoud van mijn pannetje samenstellen en zelf in de gaten houden of het klaar is. Na deze smulpartij kwam er ook nog een Zwarte Piet langs ons huis. Piet had het blijkbaar te druk om binnen te komen en klopte hard op de voordeur. De zak met pakjes stond voor de deur en ik zag nog vaag iets bewegen in de bocht van onze straat.

Waarschijnlijk ging Piet ook cadeautjes bij Quincy en Giovanni brengen. Ik riep alvast: “dank je wel voor de pakjes , Piet”. We waren erg ongeduldig en de pakjes werden in een record tempo uitgepakt. We kregen weer veel mooie cadeaus. De op afstand bestuurbare auto die ik kreeg vond ik heel leuk.

Keyro kreeg een op afstand bestuurbare helikopter. Echt een heel gaaf ding. Om het te besturen was wel wat oefening vereist en de helikopter crashte een paar keer. Ik mocht het ook proberen en het ging mij wel erg goed af en dat maakte pappa en Keyro een beetje jaloers, hihi. We gingen lang door met spelen maar er kwam een moment dat we helaas naar ons bed moesten. Morgen moeten we gewoon weer naar school.

 

Mannequin Challenge

Op dinsdagmiddag is er bij het Omnium de pre tienerclub. De activiteit van vandaag was gourmetten. We waren met een groepje van ongeveer 10 tieners en twee begeleiders van Trajekt. De pre tienerclub moet nog wat naamsbekendheid krijgen dus mogelijk dat we in de toekomst met meer tieners zullen zijn. We dekten gezamenlijk de tafel en zorgden dat het vlees, de sausjes en het stokbrood binnen handbereik van iedereen stond.

Het was gezellig aan tafel en we maakten zelf ons eten in het pannetje klaar. Halverwege werden we uit gedaagd om met te doen aan de nieuwste rage op social media: de Mannequin Challenge. Het begon in Amerika maar inmiddels heeft het ook Europa bereikt en iedereen doet mee, mannen, vrouwen en kinderen. Bij de mannequin Challenge is het is het de bedoeling dat je met een groep vrienden, familie of collega’s een bepaalde situatie uitbeeldt. Je blijft dan een paar minuten stil staan, net zoals een mannequin.

Zo gauw iemand bewegingsloos blijft staan, gaat één iemand het geheel filmen. Het filmpje wordt vervolgens gedeeld op social media. Het is de bedoeling van de deelnemers om elkaar iedere keer weer te overtreffen. Het was grappig om te doen. Na het eten ruimden we met z’n allen de rommel op en werd er goed gepoetst.