Dag 19; Byglandsfjord; Skinny dippen

Vanwege het laat naar bed gaan van gisteravond moesten we vanmorgen wat slaap inhalen. We werden wakker omstreeks 09:30 uur. We genoten van een lekker ontbijt op ons balkon met uitzicht over de bergen en het fjord. Het was vandaag helaas iets minder warm maar droog en zo konden we toch iets ondernemen. Bij de receptie van de camping huurden we een roeiboot om het fjord op te gaan.

We deden reddingsvesten aan en namen de peddels mee naar de aanlegsteiger. Hier stapten we in een van de roeibootjes die er lagen. Met pappa achter de peddels roeiden we naar het kleine eilandje dat tegenover onze camping in het fjord ligt. Bij het eilandje Bøøyi meerden we aan en trokken de roeiboot op het strand. Aan de andere kant van het eiland hadden we mensen met een kajak gezien maar hier zagen of hoorden we ze niet. Wat een mooie en rustige plek. Samen met pappa ging ik zwemmen in het water.

Het was een stuk kouder dan gisteren omdat het meer bewolkt was. Pappa had geen zwembroek mee en sprong zomaar in zijn blootje in het water. Het wordt ook wel skinny dippen genoemd. Na een tijdje stapten we in de roeiboot en voeren we om het eiland heen. We konden hier niet aanmeren en daarom sprongen we vanaf de boot rechtstreeks in het koude water om te zwemmen.

Mamma roeide verder om het eiland heen en we stopten nog even bij het eerste inhammetje. Allemaal waren we nieuwsgierig geworden naar het skinny dippen en we trokken allemaal onze kleding uit. Gezamenlijk stapten we helemaal naakt het koude water in. Het was een beetje vreemd om zonder iets aan in het frisse water te zwemmen. Ik was een beetje bang dat er onverwacht iemand aan zou komen en ons dan in ons blootje aan zou treffen. Toen we in de verte een kajak aan zagen komen, wist ik dan ook niet hoe snel ik uit het water moest gaan om mijn broek aan te doen. We roeiden terug naar de camping en waren rond 15:00 uur terug bij onze hut.

Esther en Daniel waren ook terug van hun uitstapje en we dwaalden gezamenlijk over de camping. Na een tijdje kwam Matthijs aangerend, hij was net gearriveerd en wilde meteen met ons voetballen. Ook Martijn en zijn ouders Monique en Jeroen waren vandaag aangekomen op de Neset camping. Het avondeten hadden we bij het restaurant/cafetaria van de camping. Een lekkere hamburger met frietjes. Ik wist niet hoe snel ik hem op moest eten zodat ik daarna direct weer met mijn vrienden kon gaan spelen.

We speelden samen met de pappa’s een partijtje voetbal op het grote veld. Later op de avond bracht mamma Ronac naar bed en hing ik alleen met mijn “grote vrienden” (Matthijs en Martijn) op een bank bij het cafetaria. We hadden op deze plaats het beste internetbereik en zo konden we muziek luisteren op de mobiele telefoon van Matthijs. Ondanks dat ik flink wat jaartjes jonger ben, hadden we het erg gezellig met elkaar. Mamma noemde ons de “hangjeugd” van de camping toen ze mij om 23:00 uur kwam halen om naar bed te gaan.

Dag 14; Folven; Langs de fjorden

Pappa vertrok om 07:30 uur al met de taxi naar Kristiansund. Het was circa 125 kilometer enkele reis en het zou zo’n 2 ½ uur duren voordat hij daar zou zijn. Om 10:00 uur kon hij de auto ophalen en daarna moest hij helemaal terugrijden. Ondertussen pakten wij de laatste dingen in en zorgden dat het huisje er netjes uit zag. Wij konden de spullen zo lang bij de eigenaresse laten en hielpen mamma met het dragen van de spullen naar de andere woning. Rond 11:30 uur liepen we naar de garage om te vertellen dat de onze auto na reparatie verscheept zou worden naar Nederland en wij vandaag verder zouden reizen per huurauto. Mamma wilde de spullen alvast uit de auto halen maar dat ging niet meteen omdat de monteur met pauze was. Eerst moest een en ander vast gezet worden voordat de auto van de brug naar beneden kon.


Een laatste blik op onze auto, nu maar hopen dat hij ooit terug komt.

Terwijl wij een filmpje keken om de tijd te doden, arriveerde pappa met de huurauto. Pappa moest nog bellen met Ford over de betaling etc. Uit de flarden van het gesprek en de irritatie van pappa en mamma bleek dat het allemaal niet zo verliep als dat zij wilden. Uiteindelijk kon mamma rond 13:00 uur beginnen met het overhevelen van de bagage uit onze auto naar de huurauto. Pappa bleef maar bellen om de betaling geregeld te krijgen zodat wij verzekerd waren dat onze eigen auto terug naar Nederland zou komen. De huurauto was een Volkswagen Touran met dakkoffer en hij bleek een stuk ruimer te zijn dan onze eigen auto. Toen alles in de auto zat en de betaling voldaan was, vertrokken we rond de klok van 14:00 uur in de richting van de Trollstigen. Opnieuw moesten we de Trollstigen met de bekende haarspeldbochten nemen.

Het weer was minder mooi dan afgelopen maandag en we reden in één keer door naar boven. Op het hoogste punt 850 meter boven zeeniveau stopten we nog even. Vervolgens begonnen we aan de afdaling richting de dorpjes Valldal en Sylte en het Norddalsfjord. Langs het fjord was het ineens vrij druk en waren er verschillende souvenirwinkels langs de weg. We stopten even om te informeren of we nog met een toeristenveerboot naar het Geiranger fjord konden gaan. Helaas waren we daar te laat voor en moesten we het stuk per auto en ferry (veerboot) afleggen.

Even verderop namen we bij Linge de ferry naar Eidsdal, gelegen aan de overkant van het Norddalsfjord. Vanaf Eidsdal begon een schitterende route naar het Geirangerfjord. We volgden continu weg 63 en stopten even voor een fruithapje bij het prachtig gelegen Eidsvatnet. Het laatste stuk ging over de Ørnevegen, de Adelaarsweg naar Geiranger. Ook deze weg bleek een bergweg met flinke haarspeldbochten en een stijgingspercentage van circa 10%. We maakten verschillende stops om van de prachtige uitzichten over het Geirangerfjord en de bergen er omheen te genieten. Wauw, echt ongelofelijk mooi.

Volgens velen behoren de Noorse fjorden tot de mooiste landschappen ter wereld en daar ben ik het wel mee eens. Fjorden zijn lang geleden door gletsjers, rots en steen uitgeslepen tijdens de ijstijden. Bij de monding van een fjord is het water minder diep dan verder landinwaarts. Het water in een fjord is meestal zout maar in de zomer kan het voorkomen dat het water aan de oppervlakte zoet is doordat er veel regenwater en smeltwater wordt afgevoerd.

Het Geirangerfjord staat op de Werelderfgoed lijst van UNESCO. Het Geirangerfjord is 15 kilometer lang en is een zijarm van het Storfjord (110 kilometer lang), het op vier na langste fjord van Noorwegen. In het Geirangerfjord liggen vaak cruiseschepen en zijn een aantal mooie watervallen.

Vanaf een uitzichtpunt zagen we de “Zeven Zusters (syv søstrene)”, een waterval met zeven afzonderlijke stromen en een vrije val van circa 250 meter. We kwamen door het dorp en vervolgden onze route over weg 63 maar nu weer bergop. We passeerden het Djupvatnet en sloegen bij het Langvatnet af naar weg 15 in de richting van Stryn. Het begon al wat later te worden en we zouden gaan kijken voor een camping met vrije kampeerhutten. We kwamen door een paar lange tunnels die behoren tot de hoogst gelegen langere tunnels, zo’n 950 meter boven zeeniveau.

In het Hjelledalen vonden we bij Camping Folven een kampeerhut. De hutten lagen gezellig in een kring rond een grasveld en er waren trampolines en een beach volleybalveld. Pappa en mamma begonnen direct met koken omdat het al wat later was. Bij onze hut stond helaas geen picknickbank maar pappa en mamma haalden er eentje bij het hutje naast ons waar nog niemand zat en waarschijnlijk niet verhuurd was.

De stoelen haalden we uit onze hut en zo konden we toch lekker buiten eten. Pappa had een lekkere pasta met Smac gemaakt en onze buikjes zaten daarna flink vol. We waren van het spelen in het zand helemaal vies geworden en we moesten ons nog even douchen voor het slapen gaan. De douches waren hier anders dan bij de vorige campings. Hier zaten er geen deuren in en konden we allemaal tegelijk douchen naast elkaar douchen, ook wel handig. Weer helemaal schoon en wel doken we ons stapelbedje in voor een korte nacht.

Dag 12; Åndalsnes; Rozenstad Molde

Keyro was vandaag als eerste wakker om 8:30 uur. Ik was vannacht stiekem bij pappa en mamma in bed gekropen en Keyro kwam mij zoeken. Al snel waren we allemaal wakker en stonden we op. Pappa en mamma hadden gelukkig geen kater van de alcohol en na de ochtendrituelen vertrokken we met de huurauto. We reden in de richting van Nesset en het einddoel was het rozenstadje Molde. We volgden het eerste deel de weg 64 om het Romsdalfjord heen. Onderweg maakten we stops om te genieten van de prachtige uitzichten over het fjord en de bergen.

We stopten ook bij een klein haventje waar veel vissersbootjes lagen. Ook waren hier vissers bezig met het schoon maken van hun vangst. De vissen werden ontdaan van hun ingewanden en gefileerd. Wij stonden een tijdje geïnteresseerd te kijken. De visser vertelde in het Duits dat hij “seelachs” had gevangen. Seelachs wordt in Duitsland ook wel zeezalm genoemd. In Nederland noemen wij de vis, koolvis.

Het is een kabeljauwachtige vissoort en leeft in zoutwater. De vis heeft een zachte smaak en de filet blijft stevig na bereiding. Van de visser kregen wij de gehoorbeentjes van de vis. Deze gebruikt de vis niet alleen om mee te horen maar ook voor het evenwicht en de balans in het water. Kenners kunnen aan de gehoorbeentjes de leeftijd van de vis aflezen. We reden door en vlak voor Molde parkeerden we bij de jachthaven de auto bij een recreatiestrook langs de Fannefjorden. Hier genieten veel Noren van het prachtige weer en wij voegen ons daarbij.

Na een boterham en een stuk koude pizza begeven wij ons naar het zandstrandje. Keyro en pappa wagen het nog om in het koude water een stuk het fjord op te zwemmen, brrrr. Tegen 15:00 uur pakken we alles weer in en rijden we door naar Molde. Het staat bekend als rozenstad omdat er veel rozentuinen te vinden zijn. Wij zagen de rozen niet. De ligging van Molde is wel mooi en dat is tegen een beschutte helling aan het Moldefjord, een aftakking van het Romsdalfjord. Wij bezochten het Romsdalsmuseet, een openluchtmuseum met diverse huizen uit de omgeving van het Romsdal.

Het is het grootste volksmuseum in Noorwegen. Hier kregen we een goede indruk hoe met name de boeren en vissers in de omgeving van Molde leefden in de Middeleeuwen(16de eeuw) tot en met de jaren zestig van de 19de eeuw. De huizen zijn omgeven door een park met veel bomen, bankjes en het was een oase van rust. We vonden een struik met frambozen en wisten de rijpe te plukken en op te eten. In de “bygata”, de dorpsstraat dronken we bij Mali’s café een verkoelend colaatje.

Op de terugweg reden we eerst door de Fannefjordtunnelen naar het eiland Bolsøya. Vervolgens verlieten we het eiland vrij snel weer via een spectaculaire en zeer steile brug. Na een fotostop reden we door totdat de weg bij Sølsnes op hield en we met een veerdienst de overtocht moesten maken. Met een veerpont staken we het Langfjorden over naar het plaatsje Åfarnes waar de weg verder ging. Het was een korte oversteek maar voor ons wel spannend. De veerboot ging net vertrekken en wij reden onze auto nog net als laatste aan boord. We betaalden 133 NOK voor 4 personen en de auto. We konden uit de auto, liepen rond en hingen uit een patrijspoort om uitzicht te hebben over het fjord. We arriveerden rond 17:30 uur weer bij onze bungalow.

We hadden daar een goed avondmaal bestaande uit een salade met verse garnalen en een pasta met tonijn. Ik moet zeggen dat pappa en mamma ondanks de tweepits-kookplaatjes iedere dag een fantastische maaltijd op tafel weten te zetten. Na het eten voetbalden Keyro en mamma tegen elkaar en wist mamma het potje te winnen met 10-9. Voordat we naar bed gingen kregen we nog een stuk watermeloen.

Pappa maakte die avond nog een wandeling over de Romsdalseggen. Hij wandelde de berg op en had prachtige uitzichten over het berglandschap met de Trolltinda, Romsdalhorn en Vengetidene. Beneden in het dal zag hij de Raumarivier zich slingeren door het landschap en hij zag het fjord en het dorp Åndalsnes.