Slaapfeestje

Mijn laatste kinderfeestje werd een slaapfeestje. Ik had zelf het programma bedacht. Tristan was gisteravond al gekomen omdat zijn vader ergens naar toe moest en hij logeerde dus gezellig twee nachten bij mij.  Mijn andere vrienden (Glenn, Dayno en Jochem) kwamen om 19:00 uur in de avond. Dayno was niet helemaal lekker en zou jammer genoeg niet blijven slapen. We luisterden heel chill naar wat muziek en maakten ons daarna klaar voor het watergevecht.

Vanmiddag hadden Tristan, Ronac, mamma en ik al wat waterballen gemaakt. We vulden de waterpistolen en emmers en begonnen aan het gevecht. Mijn vriendin Quincy en Ronac mochten ook meedoen. We waren in twee teams verdeeld en slopen door de brandgangen en straten. We waren nog maar net bezig toen een meneer boos naar buiten kwam en onze emmers leeg gooide. Hij beschuldigde ons er van dat we zijn ramen hadden nat gemaakt. Hij was heel boos en toen ik hem netjes zei dat we op een openbare straat waren, werd hij nog kwader en wilde hij mijn ouders spreken. Ik nam hem mee naar pappa en mamma en die wisten het uiteindelijk te sussen. Natuurlijk dachten zij ook er het zijne van. Ik vond het een aansteller voor dat kleine beetje water. Wellicht is hij zelf nooit jong geweest en heeft hij geen kinderen of kleinkinderen. We gingen verder en vermeden het huis van de zielenpoot.

We renden en werden allemaal wel getroffen. Sommige waren kletsnat. We kleden ons om en gingen een film kijken. Het werd de horrorfilm “It”, lekker griezelen dus. Nu zouden we weten wie er stalen zenuwen heeft. Tussendoor kwamen pappa en mamma ons voorzien van broodjes hamburger van de barbecue en ijsjes. Tristan schrok zich later een hoedje toen hij de lamp aan deed en deze begon te knipperen. Ik zei hem dat het een geest was en even geloofde hij mij ook.

We hebben er met zijn allen hard om kunnen lachen. Dayno voelde zich beter dan de afgelopen dagen en mocht na overleg met zijn vader toch blijven slapen. De matrassen en luchtbedden werden alvast neergelegd. Na de film was het tijd om te gaan gamen. Pappa en mamma vroegen ons rond 1:00 uur of we wilden gaan slapen maar daar hadden we geen zin in natuurlijk. Om 2:00 uur moesten we alles uitdoen maar slapen deden we nog niet.

Uiteindelijk kregen we rond 3:30 uur de laatste waarschuwing en besloten we om toch maar enkele uurtjes te slapen. De eerste was om 7:30 uur alweer wakker en het duurde niet lang voordat we allemaal wakker waren. We gingen gamen en popcorn eten. Pappa en mamma zorgden om 11:00 uur voor een uitgebreid ontbijt onder andere bestaande uit broodjes, saucijzenbroodjes en gebakken ei met spek. Iedereen werd rond 12:00 uur weer opgehaald door zijn ouders. Het was een leuk en cool feestje vond ik.

Take One

We sliepen uit tot 8:30 uur en pakten de laatste spullen nog in. We hadden voordat we vertrokken nog een lekker ontbijt bij het zwembad. De eigenaar kwam nog vragen of alles naar wens was en wilde Ronac wel daar houden.

In ruil voor een paar dromedarissen kon het wel besproken worden, zei pappa. Uiteindelijk ging Ronac natuurlijk gewoon met ons mee

We reden door Ouarzazate, een vrij nieuwe stad die in 1928 werd opgebouwd vanuit het niets. Het was een garnizoensstad om te fungeren voor het Franse vreemdelingenlegioen. De stad diende om het grensgebied van de Sahara en de opstandige Berbervolken in de gaten te houden. Tegenwoordig is de stad vooral bekend om de grootste filmstudio ter wereld, de Atlas Studios. De stad wordt ook wel het “Hollywood van Marokko” genoemd. Er is een nieuw en een oud studiocomplex.

Het oude complex is toegankelijk gemaakt en het is een soort van museum. Wij bezochten het oude complex en zagen verschillende decors die gebuikt waren voor bekende films. Hier werden onder andere films als Gladiator, Jewel of the Nile, Kundun, Passion of Christ, Ben Hur, Asterix & Obelix, Kindom of Heaven en vrij recent de film Babel en serie Game of Thrones. Het was verbazingwekkend hoe de decors zijn opgebouwd.

Veel is van piepschuim en wordt met de hand beschilderd zodat het er echt uitziet. Achter het decor staan houten constructies die het decor omhoog houden. Ongelofelijk, zo waren we in een Chinese tempel en niet veel later weer in een Griekse tempel of bij de piramides.

We tilden met gemak een reuze rotsblok en Ronac was voor even een farao. Leuk om de wereld van de filmindustrie eens van een andere kant te bekijken. Na de filmstudio reden we weer richting de Tizi ’n Tichka. We namen een andere route dan de eerste keer. Eeuwen lang trokken de “Blauwe mannen” uit de woestijn (de Touaregs) via deze karavaanroute met hun kamelen en handelswaar de woestijn door. Slaven, goud, zout, thee, suiker enzovoort werden meegenomen dwars door de onmetelijke Sahara om in verschillende handelscentra van eigenaar te verwisselen.

Eén van de belangrijkste handelsroutes liep vanuit Timboektoe (Mali) via Zagora, de Dra-vallei, de vallei van Ounila en Marrakech naar Essaouira. We kwamen door Aït Ben Haddou waar het nu een stuk drukker was. Het was een vrij rustige maar goede weg en er was veel te zien que gesteente, valleien, dorpjes en uitzichten.

We kwamen langs de ruïnes van kasbah Tamdaght en langs het dorp Telouet. De weg werd steeds slechter en op een aantal plaatsen waren ze de weg ook aan het herstellen. Soms vroegen we ons wel af of het de juiste route was en we goed reden. Ronac werd weer misselijk en we stopten op sommige plaatsen om te genieten van al het moois. Vooral het contrast tussen het droge rood-oranje landschap en het uitbundige groen langs de oevers van rivier was opmerkelijk.

Hier en daar zagen we vrouwen die hun was doen en te drogen legden op de rotsen. De route was uiteindelijk wel een uur of anderhalf uur langer dan die op de heenweg. Net voor het hoogste punt draaiden we de doorgaande weg weer op. Ook hier veel wegwerkzaamheden dus echt opschieten deed het niet. Uiteindelijk arriveerden we rond de klok van 16:30 uur bij Palais Ghiat.

Het hotel is gelegen tussen de akkers bij één van de voorsteden van Marrakesh. We belden aan bij de dichte poort maar er werd niet opgedaan. We probeerden rond te rijden maar dat lukte niet. We draaiden om en keerden terug en toen ging het hek ineens wel open? We checkten in en kregen thee en cake op het terras.Het hotel had een mooie tuin en een zwembad. Er liep een pauw rond die af en toe zijn veren showde en later kwam er ook een puppy aanlopen.

Ronac was helemaal verliefd op het kleine hondje. Ik ging even zwemmen in het zwembad, lekker verfrissend. In de omgeving was niets te doen dus aten we bij het hotel.

Het eten viel een beetje tegen. De kiptajine was niet echt mals en na het eten werd de tafel ook niet afgeruimd. We speelden nog wat spelletje smet de kaarten en gingen daarna naar bed.

Bioscoopfeestje

Eindelijk was het tijd voor mijn verjaardagsfeestje. Het was beetje verlaat door omstandigheden maar niet vergeten. Mijn vriendjes en vriendinnetje arriveerden allemaal rond de klok van 12.45 uur. Voordat we konden vertrekken, moesten we wachten tot pappa en Keyro thuis kwamen van het voetballen. Het duurde langer dan verwacht en het werd haasten om op tijd bij de bioscoop in Sittard te zijn. We reden ook nog verkeerd en arriveerden er 15 minuten voordat de film begon.

Tijd om mijn cadeautjes uit te pakken, had ik niet. We kregen chips en drinken voor bij de film. We hadden gereserveerde VIP plaatsen. Er waren toch kinderen op onze plaatsen gaan zitten maar zij stonden netjes op toen we het vroegen. De film die we zagen was: Ted en het geheim van koning Midas. Het verhaal gaat over Ted die bouwvakker en archeoloog is. In het eerste deel Ted en de schat van de mummie had Ted al laten zien dat hij goed is in het oplossen van mysteries.

Deze keer staat hij voor de uitdaging om de hanger en gouden ketting van koning Midas te vinden. Volgens de legende kun je met daarmee alles wat he aanraakt, veranderen in goud. Samen met archeologe Sara, op wie Ted verliefd is en met zijn oude vriend mummie gaat hij op zoek. Natuurlijk worden ze dwars gezeten door schurken die de ketting en hangers ook willen hebben.

Het was een spannend avontuur en er waren veel momenten om te lachen vooral mummie die als Spaanse vrouw verkleed ging, werkte op onze lachspieren. In de pauze pakte ik mijn cadeautjes uit en ik werd weer goed verwend. Na de film konden we even spelen bij de bioscoop en rond 16:00 uur vertrokken we naar de McDonalds waar we de middag afsloten met een Happy Meal en een lekker ijsje. Iedereen vond het een leuke en geslaagde middag.

Emoji Movie

Op deze woensdagmiddag mochten wij van mamma iets bedenken wat we graag wilden gaan doen. We besloten gezamenlijk om naar de nieuwe Emoji film: Express Yourself, te gaan. Het verhaal gaat over een geheime wereld die in onze telefoon zit. De wereld heet Textopolis en hier komen de emoji’s tot leven als ze niet verzonden worden. Emoji’s of emoticons geven emoties weer door middel van een afbeelding of symbool. Je kunt ze gebruiken in een tekstbericht op je smartphone.

Van oorsprong werd de emoji gebruikt in Japanse elektronische berichten en websites maar tegenwoordig zijn ze ook buiten Japan beschikbaar. In 1997 experimenteerde een Fransman met bewegende smileys en al snel volgden categorieën zoals: dieren, eten, landen, humeur en feest.  In deze fantasiewereld leeft emoji Gene. Hij is niet zoals de andere emoji’s en kan niet één maar meerdere gezichtsuitdrukkingen aannemen.

Gene beleeft een avontuur met zijn zoektocht om “normaal” te worden net zoals de andere emoji’s met maar één gezichtsuitdrukking. Hij wordt tijdens deze tocht geholpen door zijn beste vriend Hi-five en codekraker Jailbreak. De vrienden reizen samen door verschillende apps (YouTube, Spotify etc.) en door de Cloud. Het was een grappige film en we hebben een aantal keren flink moeten lachen. Na de film wilde ik natuurlijk als lachende emoji met de anderen op de foto.