Kölner Zoo

Een bezoek aan de dierentuin vinden wij altijd erg leuk. We gingen vandaag samen met Dunja, Misha en Aline naar de Kölner Zoo. De dierentuin van Keulen bestaat al vanaf 1860 en is vooral bekend om de grote collectie primaten (halfapen en apen). We moesten even wachten op Aline, Dunja en Misha want zij hadden de entreekaarten. Er bleek iets niet goed gegaan te zijn met de tickets en eerst moest er een telefoontje naar Nederland gepleegd worden. Het bedrijf waar de tickets gekocht waren had alleen een bevestiging gestuurd per mail en geen de entreetickets. Gelukkig werd het geregeld en gemaild naar de infobalie zodat wij toch naar binnen konden.

In de dierentuin staan veel oude historische gebouwen maar ook staat er nieuwbouw. De volledige naam van de dierentuin is Zoologische Garten Köln en werd opgericht door Gaspar Garthe, een onderwijzer aan de Hogere Burgerschool. Tot aan het begin van de 20ste eeuw kon je er behalve dieren ook inheemse volkeren uit andere landen bekijken. De mensen werden gevangen genomen en kwamen onder andere uit de binnenlanden van Afrika en Azië. In die tijd waren en verschillende normen en waarden. Het is een wreed en een ongeloofwaardig gek idee om mensen ten toon te stellen. We vonden al snel onze weg tussen de vele diersoorten die hier in de dierentuin leven. De stokstaartjes, flamingo’s en een wakkere honingbeer waren de eerste dieren die we tegenkwamen. In het Südamerikahaus dat lijkt op een Russische kathedraal zaten verschillende apensoorten uit Zuid-Amerika. We werden op geschrikt door het gebrul van de mannetjes leeuw, zagen een enorme grizzlybeer en een witte sneeuwpanter in zijn verblijf.


Het in 2004 geopende olifantenpark is het grootste van Noord Europa. De grote kudde olifanten zat in hun buitenverblijf en het pasgeboren olifantje dartelde lekker rond. We zagen een grote speeltuin en vermaakten ons hier lange tijd. Voornamelijk waren we in het zand aan het graven. Onze handen en kleding waren bruin geworden van het vochtige, stoffige zand. Maar Keyro, de oudste, was nog het meest smerige van ons allemaal. We zagen nog een stukje van de zeeleeuwenshow en liepen door naar het Lemurenhaus. Helaas waren deze gesloten en konden we de maki’s en de zeldzame langoeren niet zien. In het Hippodom, een tropische kast, bezochten we de dikke, logge nijlpaarden en de griezelige krokodillen. De dag was omgevlogen en we hadden geen tijd meer om het aquarium te bezoeken. Wel brachten we een bezoek aan het park restaurant om iets te eten voordat we terug naar huis vertrokken. Het werd curryworst met frietjes. Als toetje kregen we nog een lekker ijsje. We namen afscheid van de familie Mulders-Muijris met de belofte om snel weer af te spreken.

Monkey Forest

Onze dag begonnen we met een lekker ontbijtje. We vertrokken rond de klok van 10:00 uur naar het Sacred Monkey Forest (apenwoud). Het ligt ten zuiden van de Jalan Monkey Forest en op ongeveer 300 meter van onze accommodatie. Het is één van de bekendste trekpleisters van Ubud. Tussen het dichtbegroeide regenwoud vol met beekjes en tempels, leeft een kolonie van Java-apen (makaken).


Het oude hindoeïstische tempelcomplex werd vermoedelijk halverwege de 14e eeuw gebouwd. Helaas zijn in de loop der tijd veel tempels vervallen en sommige van de huidige bouwwerken zijn zelfs replica’s. Het grootste bouwwerk, de Dalem Agung Temple, is de voornaamste tempel en wordt nog gebruikt voor dagelijkse rituelen. We kwamen er al snel achter dat de apen brutaal waren en totaal niet schuw. Terwijl Ronac even zat uit te rusten kwam zijn evenbeeld naast hem zitten. Maar wat deed die ondeugende makaak? Heel stiekem stak hij zijn hand
in Ronac zijn broekzak opzoek naar eten.


Ronac met zijn nieuwe vriendje.
Het zouden goede zakkenrollers kunnen zijn die makaken, haha. Dezelfde makaak had het even later op mamma gemunt en liet haar jurk niet meer los. Af en toe bleven we staan om foto’s te maken van de apen want wat ze zien er toch schattig uit. Eén makaak klom bij pappa op zijn hoofd en toen wij later enkele bananen kochten om ze te voeren, had ik er ook eentje op mijn hoofd zitten. Natuurlijk moeten wij ons afvragen of dit wel goed is voor de apen in het apenbos. Een aantal hadden flinke dikke buikjes van alle banaantjes die ze de hele dag door op een bordje gepresenteerd krijgen.


Zouden apen ook obese kunnen zijn net zoals mensen? Na een paar uur dwalen door het regenwoud en langs de tempels verlieten we het bos en liepen we het centrum van Ubud in. We liepen over de Jalan Raya Ubud, de hoofdstraat met veel kunstwinkels, cafés en restaurants. Ubud is van oorsprong een kunstenaarsdorp en je vind hier veel mooi houtsnijwerk en de Balinese schilderkunst bij de plaatselijke kunstgalerijen. Bij een winkeltje kochten wij onze souvenirs. Pappa en mamma twee wajangpoppen, Ronac een platte wajangpop en ik kocht een echte pijlenschieter. We hadden onze lunch bij Warung biahbiah en bestelden diverse kleine gerechtjes. Een soort Aziatische tapas die we ons goed lieten smaken.


In de middag werd er lekker gezwommen en verzamelden we bloemen die we bij de Hindoeïstische beelden in ons complex neerlegden. In de avond zijn we gaan eten bij het restaurant van Sagittarius Inn. Het was er totaal niet druk maar het eten smaakte goed. In de avond werden de spullen gepakt want morgen vertrekken we uit Ubud om de laatste dagen van onze vakantie aan het strand doorbrengen.

Dierenpark Planckendael

Met onze jaarkaart van Gaia park konden we gratis de dierentuin Planckendael of de Zoo Antwerpen bezoeken. Wij hadden besloten om een bezoek te brengen aan Planckendael nabij Mechelen in België. Waarschijnlijk was Planckendael van oorsprong een Romeinse nederzetting. In 1956 werd het gekocht en werd het landgoed met name gebruikt als buitenverblijf voor de Antwerpse Zoo. Sinds 1985 werd het uitgebouwd als volwaardig dierenpark. Planckendael bleek verdeeld te zijn in vijf continenten: Europa, Afrika, Oceanië, Azië en Amerika.

We begonnen met de verkenning van het dierenpark in het continent Azië. In een tropische kas was een heus stukje Aziatisch regenwoud en compleet jungledorp met een waterval aangelegd. In de kas zagen we veel vogels waaronder de prachtig felgekleurde lori’s, een neushoornvogel, gibbons en de tijgerpython. In het buitengebiedzagen we Indische leeuwen, kamelen, wisenten en przewalskipaarden. Middenin het Azië gedeelte klommen we via de spinnenwebben onze weg naar boven in het lindenbos. We wandelden zo op veertien meter hoogte door de boomtoppen.

Natuurlijk mocht een kijkje aan de Indische olifantentempel van de Aziatische olifanten niet ontbreken. Het verblijf ziet er uit als de Koninklijke olifantenstallen van India. Er zijn vijf vrouwtjes en één mannetje aanwezig. De Aziatische olifant wordt met uitsterven bedreigd dit komt voornamelijk door versnippering van hun leefgebied, ivoorjacht en concurrentie met de lokale bevolking. We liepen vervolgens een nieuwe route in de richting van het Europa gedeelte. Hier zagen we Europese dieren die je zelden in het wild ziet. We zagen een das en vos van wel heel erg dichtbij.

We lieten Europa al snel achter ons en belandden op de Afrikaanse savanne. Vanaf de Afrikaanse lodge stonden we oog in oog met een paar giraffen. Op de grasvlakte liepen tussen de giraffen ook impala’s en elandantilopen. Verder kwamen we ook zebra’s, gnoes, struisvogels en hyena’s op ons pad tegen. Tussendoor kregen we een lekker koud ijsje want de temperatuur was flink opgelopen. Het werd al laat en de dierentuin was groter dan verwacht. We zouden helaas niet alles kunnen zien en daarom gingen we alleen nog naar Oceanië omdat we de koala’s wilden zien. Voordat we deze fluffy buideldieren zagen, kwamen we eerst nog kangoeroes, emoes en helmkasuarissen tegen.

Ook speelden we even in de drijvende speelhaven, pas op voor de krokodillen! Daarna liepen we naar het verblijf van de koala’s. In Planckendael leven vier koala’s en eentje had een kleintje in haar buidel. Koala’s slapen zo’n 20 tot 22 uur per dag en eten alleen maar bladeren van de eucalyptusboom. Wat een lieve beestjes om te zien! Als laatste wandelden we tussen de pinguïns en flamingo’s over de pinguïnpromenade. Ook stonden we in een bootje net zo stijf als echte pinguïns haha. Op de terugweg in huis werd Keyro klaar gestoomd voor zijn tafeltjesdiploma. Ik stak er zelfs ook wat van op.

Safaripark de Beekse Bergen

Opnieuw hadden we een lang weekend tot onze beschikking. Het was vandaag eerste Pinksterdag. Pappa en mamma hadden bedacht om met ons naar Safaripark Beekse Bergen te gaan. Het park ligt tussen Tilburg en Hilvarenbeek in de provincie Noord-Brabant. Het is het grootste Wildlife Dierenpark van de Benelux en heeft ongeveer 1.250 dieren (meer dan 150 diersoorten), variërend van zoogdieren tot vogels.

We reden vrij snel naar het park toe en parkeerden de auto op de parkeerplaats. Omdat het een feestdag was zou het waarschijnlijk wel druk gaan worden. We kochten onze kaartjes en gingen het safaripark binnen. Je kunt het park op verschillende manieren ontdekken namelijk: te voet, per boot, per bus en eigen auto.

Wij kozen als eerste voor de bootsafari en scheepten ons in op een van de twee boten (Stanley). Tijdens de boottocht van ongeveer 30 minuten vertelde de ranger aan boord ons van alles over de dieren die we vanaf de boot zagen bijvoorbeeld ringstaartmaki’s, hertjes en neushoorns. We kwamen uit bij het Kongo restaurant aan de andere kant van het park. Hier konden we verder met een andere safarimogelijkheid. Wij gingen op wandelsafari en volgden een route die kronkelde langs o.a. Maleische lipberen, hyena’s, leeuwen en gorilla’s.


Er zaten ook een paar rare bavianen in het park.

Op de route waren ook speeltoestellen voor wat pret tussendoor. Samen met pappa liep ik nog een hardlooproute om te zien of ik net zo snel kon rennen als een cheeta. Helaas waren we daar te langzaam voor maar renden we toch nog ongeveer 7 kilometer per uur. We kwamen langs de savanne met de zebra’s, giraffen en buffels en kwamen daarna door het Afrikadorp. Hier hadden we een lekkere-trek-stop en gingen we wat eten, frietjes en een ijsje. Vervolgens liepen we binnen in het dierenverblijf van een moeder neushoorn met jong. Wat een enorm groot en zwaar dier. Het maakte veel indruk op Keyro en mij en we bleven lang gefascineerd staan kijken.


Lief hoor die kleine neushoorntjes.
We vervolgden onze route in de richting van de uitgang en daar bezochten we nog een voederpresentatie van de chimpansees. We liepen het park uit naar onze auto, stapten in en begonnen aan de autosafari. De autoroute ging door het gehele park ongeveer 120 hectaren. In ons eigen tempo reden we door het park met de raampjes dicht en de gordel om. Keyro mocht voorin zitten en had goed zicht om de dieren voor ons te spotten. Tijdens onze safari zagen we o.a. edelherten, damherten, axisherten, sikaherten, moeflons, przewalskipaarden, kamelen en zelfs loslopende cheeta’s.


De giraffen waren helemaal niet bang voor auto’s en bussen.

Natuurlijk worden gebieden met vleesetende dieren apart gehouden van de planteneters. Aangekomen op de savanne zagen we zebra’s, buffels en nieuwsgierige giraffen. De laatste liepen zelfs tussen de auto’s door en likten aan de ramen. Bij ons deden ze dat niet maar wel bij de auto naast ons. Wat een grappig gezicht! Nadat we het park hadden verlaten konden we ons een beetje inbeelden hoe een echte safari in Afrika moet zijn. Pappa en mamma hebben dat al eens gedaan en ik hoop dat ze ons ook eens mee zullen nemen naar Afrika.