Centraal Europa: Dag 7; Wallachijns openluchtmuseum

Voor vandaag hadden we geen specifieke dingen te doen dus konden we lekker uitslapen en rustig aan doen. We wilden een bezoek brengen aan het Wallachijns openluchtmuseum maar wachtten daarmee tot het weer wat op zou klaren en het niet meer zou regenen. Het dorp Rožnov pod Radhoštěm is vernoemd naar de 1.129m hoge berg de Radhošt. Op de berg bevindt zich een bedevaartsoord, een houten kapel voor de apostelen Cyrillus en Methodius.

Tegen de middag vertrokken wij voor een bezoek aan het oudste, grootste en beste openluchtmuseum in Tsjechie en Slowakije. Het bestaat uit houten gebouwen die uit heel Wallachije zijn overgebracht en vervolgens in het stedelijke park op bijgelegen hellingen zijn neergezet. Rožnov pod Radhoštěm is een gebied waar de bewoners nog steeds grote nadruk leggen op de tradities van hun voorouders. Wallachije of Valašsko in het Tsjechisch is een regio in de Beskiden. De Beskiden zijn het westelijke uiteinde van de uitlopers van de Karpaten. De Karpaten lopen door tot in Polen en de Oekraïne. Het grootste deel van de Beskiden is beschermd landschap. De Wallachen waren een half-nomadisch schapen houdend volk die in de 15e eeuw rondtrokken. Niemand weet zeker waar ze vandaan kwamen, Oost-Polen, Slowakije, West-Oekraïne of Roemenië.

Wallachije was ook de naam van een vorstendom aan de Donau dat de voorbode was van Roemenië en zou kunnen dat er een oude connectie was. In de 18e eeuw zijn de Wallachen opgegaan in het Habsburgse rijk en vermengden zich via huwelijken met de Moraviërs en Slowaken. Maar ze hebben het voor elkaar gekregen om iets van hun landelijk leven te behoeden, inclusief het unieke houtsnijwerk waar de Wallachen om bekend staan. De monumenten in het museum zijn verspreid over drie locaties namelijk: Drevene mestecko (Houten stadje), Valasska dedina (Wallachijs dorp) en Mlynska dolina (Molendal). We liepen als eerste in de richting van het Wallachijns dorp.

Onderweg kwamen we langs een soort keuken en we besloten eerst wat te eten want dat hadden we nog niet gedaan. Natuurlijk sprak hier ook niemand Engels maar al snel werd een jong meisje gehaald die een beetje Engels sprak. Zij vertelde dat ze traditionele gerechtjes maken en noemde op wat we konden bestellen. We gaven door wat we graag wilden proberen en 10 minuten later werd het aan onze tafel geserveerd. We hadden een heerlijk handgemaakte en gegrilde schapenkaas (zout met sterke smaak), handgemaakte gekruide en gegrilde worst (klobása), vers gegrild varkensvlees allemaal geserveerd met vers brood (chleba dat zwaar en zuur smaakt) en zuurkool.

Gegrilde schapenkaas.

Met goedgevulde maag liepen we langs de houten herdershuizen. Om de huizen heen lagen velden waarop oorspronkelijke gewassen verbouwd worden. We moesten om 14:00 uur bij de ingang zijn voor de rondleiding in het Molendal. Hier zagen we onder andere een molen, ijzersmederij en houtzagerij. Als laatste brachten we een bezoek aan het houten dorpje met onder andere een postkantoor en de Sint-Annakerk. Er bevindt zich zelfs een kerkhof waarop beroemde mensen liggen begraven die in Wallachije geboren zijn. We kochten bij een kraampje wat drinken, een honinglikeur en perník. Het laatste was een soort koek en het leek op peperkoek en de koeken waren versierd met glazuur. De koek is steviger en de smaak is veel meer uitgesproken dan die van peperkoek. De eigenaar maakte een praatje met ons in het Engels en gaf ons zelfs nog een extra koek gratis mee.

Vriendelijk mensen die Tsjechen. Na ons bezoek liepen we via het park naar het centrum van Rožnov pod Radhoštěm. We haalden wat boodschappen bij de supermarkt en zochten een leuk restaurant om te eten. We kwamen terecht bij een restaurant net buiten het centrum en er was zelfs een kleine speeltuin met zandbak en schommel bij. We bestelden voor ons twee hamburgers, voor mamma kipfilet met krokante Parmezaanse korst en voor pappa bramborák, een aardappelpannenkoek. Na het eten speelden wij nog even in de speeltuin en zo konden pappa en mamma nog even rustig zitten. We liepen terug naar ons huisje en pakten de spullen weer in. Morgen vertrekken we naar buurland Slowakije.

 

 

Robinson Crusoe

Wat sliepen wij allemaal heerlijk deze nacht zeg! De rust en de ruisende zee op de achtergrond maakt ons allemaal ontspannen. Het koelde in de nacht wel wat af maar met een extra vest en handdoek over ons heen hadden we het niet koud. Ook hadden we wat ongenodigde gasten in de hut zoals een gekko en heremietkreeftjes en krabben in de badkamer. We plensden wat water uit de mandibak over ons heen en trokken na deze verfrissende douche direct onze zwembroek aan.


Ik ging gewapend met mijn duikbril en snorkel het water in. Er is aardig wat koraal en genoeg te zien onderwater. Je bent in een hele nieuwe wereld en bekijkt het onderwaterleven door je duikbril. Je kunt bij het snorkelen vinnen, ook wel flippers genoemd, gebruiken maar dit hoeft niet. Omdat wij “licht” reizen hadden wij geen plaats om vinnen mee te nemen. Het rif voor de kust is zich nog aan het herstellen van een aardbeving die een aantal jaren geleden heeft plaats gevonden. Er was veel koraal verwoest maar gelukkig is het opnieuw aan het aangroeien en er was genoeg te zien. Koraal lijkt op een witte steen met gleufjes, sterretjes en gaatjes. Eens werd gedacht dat koraal uit planten bestond maar nu weet men dat het een kolonie van zeer kleine diertjes betreft die koraalpoliepen heten. De meeste poliepen zijn nog geen 2,5 centimeter in doorsnede. Koralen die zich vertakken zijn harde koralen, omdat ze een kalkskelet hebben. Hun felle kleuren worden veroorzaakt door de aanwezigheid van samenlevende algen die in het lichaamsweefsel van het koraal leven en het grootste deel van het voedsel maken dat het koraal nodig heeft te overleven.


De vorm hangt af van het soort koraal en van de plaats waar het groeit. Ik zag koraal in verschillende kleuren van geel, groen, bruin en lichtrood. Een groep verschillende koralen bij elkaar noemen we een rif. Koraalriffen zijn misschien wel de mooiste gebieden van de wereld. Het zit vol leven in de prachtigste vormen en kleuren. Koraalriffen groeien alleen in warme, ondiepe tropische zeeën meestal rond de evenaar en daar ligt precies Indonesië. Tussen de middag gingen we eten en maakte Aldi voor ons een overheerlijke vegetarische groentecurry.


In de middag gingen we opnieuw de zee in en we kregen er geen genoeg van. We relaxten nog en we brachten tijd door met lezen en tekeningen maken. We zagen helemaal niemand meer behalve af en toe een visser of een lokaal kindje. Werkelijk het toppunt van ontspannen en het “alleen op de wereld gevoel”. In de avond gingen we gezellig kaarten en kwartetten terwijl we wachtten op ons eten.


Pappa en mamma hadden een lokale specialiteit van aardappelen met specerijen besteld en dit had veel tijd nodig om klaar te maken. Wij namen een noodlesoup. Maar ook dit duurde nog even. Aldi maakt alles vers en zonder pakjes dus moet het even pruttelen tot de smaken zijn ingetrokken. Iedere keer weer weet hij een feestmaal voor te zetten en het was ook nu weer smullen. Wat kan deze man koken. Voor mij is hij een echte top chef! Het gerecht van pappa en mamma had bijna twee uur tijd nodig voor het klaar was maar het was het wachten meer dan waard. In de avond mochten we natuurlijk nog Raveleijn kijken voordat we onze ogen dicht deden.