Centraal Europa: Dag 7; Wallachijns openluchtmuseum

Voor vandaag hadden we geen specifieke dingen te doen dus konden we lekker uitslapen en rustig aan doen. We wilden een bezoek brengen aan het Wallachijns openluchtmuseum maar wachtten daarmee tot het weer wat op zou klaren en het niet meer zou regenen. Het dorp Rožnov pod Radhoštěm is vernoemd naar de 1.129m hoge berg de Radhošt. Op de berg bevindt zich een bedevaartsoord, een houten kapel voor de apostelen Cyrillus en Methodius.

Tegen de middag vertrokken wij voor een bezoek aan het oudste, grootste en beste openluchtmuseum in Tsjechie en Slowakije. Het bestaat uit houten gebouwen die uit heel Wallachije zijn overgebracht en vervolgens in het stedelijke park op bijgelegen hellingen zijn neergezet. Rožnov pod Radhoštěm is een gebied waar de bewoners nog steeds grote nadruk leggen op de tradities van hun voorouders. Wallachije of Valašsko in het Tsjechisch is een regio in de Beskiden. De Beskiden zijn het westelijke uiteinde van de uitlopers van de Karpaten. De Karpaten lopen door tot in Polen en de Oekraïne. Het grootste deel van de Beskiden is beschermd landschap. De Wallachen waren een half-nomadisch schapen houdend volk die in de 15e eeuw rondtrokken. Niemand weet zeker waar ze vandaan kwamen, Oost-Polen, Slowakije, West-Oekraïne of Roemenië.

Wallachije was ook de naam van een vorstendom aan de Donau dat de voorbode was van Roemenië en zou kunnen dat er een oude connectie was. In de 18e eeuw zijn de Wallachen opgegaan in het Habsburgse rijk en vermengden zich via huwelijken met de Moraviërs en Slowaken. Maar ze hebben het voor elkaar gekregen om iets van hun landelijk leven te behoeden, inclusief het unieke houtsnijwerk waar de Wallachen om bekend staan. De monumenten in het museum zijn verspreid over drie locaties namelijk: Drevene mestecko (Houten stadje), Valasska dedina (Wallachijs dorp) en Mlynska dolina (Molendal). We liepen als eerste in de richting van het Wallachijns dorp.

Onderweg kwamen we langs een soort keuken en we besloten eerst wat te eten want dat hadden we nog niet gedaan. Natuurlijk sprak hier ook niemand Engels maar al snel werd een jong meisje gehaald die een beetje Engels sprak. Zij vertelde dat ze traditionele gerechtjes maken en noemde op wat we konden bestellen. We gaven door wat we graag wilden proberen en 10 minuten later werd het aan onze tafel geserveerd. We hadden een heerlijk handgemaakte en gegrilde schapenkaas (zout met sterke smaak), handgemaakte gekruide en gegrilde worst (klobása), vers gegrild varkensvlees allemaal geserveerd met vers brood (chleba dat zwaar en zuur smaakt) en zuurkool.

Gegrilde schapenkaas.

Met goedgevulde maag liepen we langs de houten herdershuizen. Om de huizen heen lagen velden waarop oorspronkelijke gewassen verbouwd worden. We moesten om 14:00 uur bij de ingang zijn voor de rondleiding in het Molendal. Hier zagen we onder andere een molen, ijzersmederij en houtzagerij. Als laatste brachten we een bezoek aan het houten dorpje met onder andere een postkantoor en de Sint-Annakerk. Er bevindt zich zelfs een kerkhof waarop beroemde mensen liggen begraven die in Wallachije geboren zijn. We kochten bij een kraampje wat drinken, een honinglikeur en perník. Het laatste was een soort koek en het leek op peperkoek en de koeken waren versierd met glazuur. De koek is steviger en de smaak is veel meer uitgesproken dan die van peperkoek. De eigenaar maakte een praatje met ons in het Engels en gaf ons zelfs nog een extra koek gratis mee.

Vriendelijk mensen die Tsjechen. Na ons bezoek liepen we via het park naar het centrum van Rožnov pod Radhoštěm. We haalden wat boodschappen bij de supermarkt en zochten een leuk restaurant om te eten. We kwamen terecht bij een restaurant net buiten het centrum en er was zelfs een kleine speeltuin met zandbak en schommel bij. We bestelden voor ons twee hamburgers, voor mamma kipfilet met krokante Parmezaanse korst en voor pappa bramborák, een aardappelpannenkoek. Na het eten speelden wij nog even in de speeltuin en zo konden pappa en mamma nog even rustig zitten. We liepen terug naar ons huisje en pakten de spullen weer in. Morgen vertrekken we naar buurland Slowakije.

 

 

Centraal Europa: Dag 6; Rožnov pod Radhoštěm

We verlieten de camping nadat we de tent en al het andere hadden ingepakt. We hadden een reisdag voor de boeg. Het eerste stuk ging binnendoor in de richting van České Budějovice en dan zouden we op de snelweg uitkomen. Er werd flink aan de weg gewerkt en we misten het eerste stuk van de snelweg door een verkeerde afslag te nemen. We reden een extra stuk binnendoor maar kwamen uiteindelijk wel op de snelweg terecht. Echt een snelweg was het niet want op veel stukken werd gewerkt en mocht je niet harder rijden dan 80 kilometer per uur. We reden een flink stuk door Tsjechië, of te wel de Tsjechische Republiek. Vroeger behoorde het land tot de zogenaamde Oostbloklanden, een verzamelnaam voor de communistische landen in het oosten van Europa tijdens de Koude Oorlog. Deze landen stonden onder invloed van de voormalige Sovjet Unie. Tsjechië ontstond in 1993 na het uiteenvallen van het land Tsjecho-Slowakije.


Een goede dag om de tent maar eens niet op te zetten.

Tsjechië behoort sinds 2004 tot de Europese Unie. Voor het uiteenvallen van Tsjecho-Slowakije is er een lange periode van communisme geweest. Van alle landen uit het voormalig Oostblok heeft Tsjechië het snelste de koers ingezet richting een stabiele democratische economie, die goed aansluit bij West-Europa. Na wat uren rijden arriveerden we op de plaats van bestemming Rožnov pod Radhoštěm. We reden de eerste camping op die we tegenkwamen. We wilden graag in een keer in een huisje verblijven en niet in de tent. Bij Camping Sport hadden ze huisjes maar eerst moesten we dit duidelijk zien te maken aan de dame van de receptie. Ze sprak alleen Tsjechisch en Pools en we gebruikten handen en voeten en pen en papier om met elkaar te communiceren.

Regen, regen en nog eens regen.

Uiteindelijk kregen we de sleutel van één van de huisjes. We reden er naar toe en parkeerden de auto voor de deur. Het huisje was sterk verouderd maar verder wel schoon. Naast de camping is het gemeente zwembad gelegen en ook de grootste attractie, het openluchtmuseum, ligt op loopafstand. De lucht was ondertussen flink betrokken en niet veel later kwam er een flinke regen- en onweersbui aan. De paden en grasvelden overstroomden door de hoeveelheid water die uit de lucht naar beneden kwam. Mamma had pastasaus opgezet en na ongeveer een uur konden wij aan tafel. Ook wel eens lekker. Na het eten konden we tussen de regenbuien door toch nog even buiten voetballen. In de avond deden we wat spelletjes, lazen een boek en gingen we redelijk op tijd naar bed.