Dag 13; Russische bruiloft


Hoera, René en Katja (alweer) getrouwd!

In nette kleding, voor pappa zelfs zijn kostuum, gingen we naar de “home base” waar we ons verzamelden voor de bruiloft. Er moesten nog een aantal voorbereidingen getroffen worden en mamma hielp Tanya hierbij. Voordat René zijn bruid (voor de tweede keer) op mocht halen moest hij opweg naar boven een aantal opdrachten uitvoeren. Hij moet aan de familie van Katja laten zien dat hij een goede man voor Katja zal zijn. Hij mocht hier de hulp van Rob en pappa gebruiken. Zo moest hij uit een aantal lipstick zoenen zeggen welke mond van Katja was (lukte hem niet), een liefdeslied zingen (De meeste dromen zijn bedrog …), werd aan pappa en Rob gevraagd naar alle goede eigenschappen van René (waren op een geven moment op) en als laatste moest hij de voordeursleutel uit een ijsklomp zien te halen (een makkie).

Met z’n allen liepen we door naar binnen waar Katja op hem wachtte in een prachtige witte trouwjurk. Ze zag er werkelijk adembenemend uit en straalde aan alle kanten. Met een paar auto’s en de rest per benenwagen vertrokken we naar het gebouw waar de registratie van het huwelijk plaats zou vinden. Het gebouw is een soort cultureel centrum waar het een komen en gaan is van bruidsparen, ze staan in de rij te wachten.


De trouwceremonie helemaal in het Russisch.

Omdat René en Katja al in Nederland getrouwd zijn is het geen officiële maar wel formele plechtigheid. In tegenstelling tot in Nederland was het van begin tot het eind geregisseerd en heel plechtig. Ze moesten, begeleid door bruiloftsmuziek en over de rode loper, naar voren lopen. Ze moesten op een verhoging gaan staan en toen volgde de ceremonie waar we niets van konden verstaan. Katja vertaalde een en ander voor René zodat hij toch wist wat er gezegd werd. Na de felicitaties konden we verder lopen voor een uitgebreide fotorapportage. Natuurlijk kon een speech en toost op het bruidspaar niet ontbreken. We verlieten de trouwlocatie om naar en park te gaan voor een hapje, drankje en foto’s. Ik viel door het gehobbel in de bus in slaap en daarom moest mamma met mij in de bus blijven zitten. Ze verveelde zich echter geen seconde want alle pasgetrouwde bruidsparen kwamen naar dit park toe en ze keek haar ogen uit.


René en Katja en de Viatkins in het park.

Toen ik weer wakker werd waren we in een hotel waar het diner en feest plaats zou vinden. Een gastvrouw en tolk waren hier aanwezig om alle bezigheden gedurende de avond te begeleiden. Er kwamen een aantal traditionele gebruiken langs en zij spoorden het bruidspaar aan om te kussen (“Gorka!”, tot vervelens toe). Pappa moest nog mee doen in een sprookje met zeven andere mannen. Hij speelde de “evil old man” (gemene oude man) en moest daarvoor grote oren op zijn hoofd zetten. Vanaf de schoot van Tanya’s moeder keek ik naar het optreden van de mannen en lachte ik me rot. Mijn pappa acteerde heel goed maar ook Zhenya en Rob zaten goed in hun rol. Natuurlijk moest ook het bruidsboeket en de jarretel gegooid worden naar alle vrijgezellen of ongetrouwde mannen en vrouwen.


Mamma doet helemaal geen moeite om het boeket te vangen, foei!

Degene die het vangt is de volgende die gaat trouwen. Mijn pappa en mamma deden ook mee maar vingen geen van beiden iets. Tussen alle bedrijven door werd er een heerlijk diner geserveerd en speelde ik met de ballonnen. De muziek stopte om 23:00 uur en ongeveer een uur later was het feest afgelopen. Het was een heel ander soort trouwerij dan in Nederland maar super leuk om eens mee te maken. Ik wens René en Katja heel veel geluk en gezondheid toe.


Ik speelde de hele avond met de ballonnen.