Sealife, Abenteuer Park en Legoland Discovery Centre in Oberhausen


Lange tijd geleden had mamma kaartjes gekocht via SocialDeal om een dagje naar Oberhausen in Duitsland te gaan. Met deze tickets konden we een bezoek brengen aan SEA LIFE, het Abenteuer park en het Legoland Discovery Centre. We vertrokken op tijd omdat het nog dik anderhalf uur rijden was vanaf Maastricht. De navigatie bracht ons naar een parkeerplaats in de omgeving van het CentrO, het grootste overdekte winkelcentrum in Europa. Het was erg rustig en we vroegen ons af of we op de juiste plek waren. We parkeerden de auto gratis in de parkeergarage en gingen te voet verder.

Binnen een paar minuten lopen zagen we het Sea Life aquarium al liggen. We moesten volgens onze tickets daar beginnen. Het was niet druk en al snel hadden we de benodigde entreebewijzen en konden we het grootste aquarium van Duitsland binnen gaan. Het complex dateert van 2004 en kreeg vooral bekendheid door het Wereldbeker Voetbaltoernooi in Zuid Afrika. Octopus Paul kon de uitslag van de wedstrijden vooraf voorspellen. Helaas is deze octopus overleden en zouden we hem vandaag niet tegenkomen in het aquarium. We begonnen de tour door het aquarium bij de oorsprong van de Rijn, in de bergen en volgden zo de stroming van de rivier tot het einde in de Noordzee. Daarna volgden de aquaria van de Atlantische Oceaan, de Amazone en het tropisch rif. In totaal zijn er meer dan 5000 bewoners in de ruim 50 aquaria.
We zagen zeesterren, schelpdieren, kwallen, roggen, sidderalen, piranha’s, meervallen en zelfs haaien. De tien meter lange doorzichtige tunnel bracht ons zes meter onder het wateroppervlak en zo liepen we door een tropisch bassin. De vissen zwommen boven ons en langs en om ons heen. Ronac was een beetje angstig voor de haaien. Een vriendelijke medewerkster vertelde ons dat haaien niet zomaar mensen zullen bijten, zelfs niet als er mensenbloed in het water aanwezig is. Ze houden meer van vissen dan van mensen, een geruststellende gedachte. Aan het einde waren ook nog bassins waar je dieren kon aanraken. Pappa had een soort kreeftje op zijn vinger en die maakte zijn vinger schoon. Wij durfden geen van bieden onze vinger in het water te stoppen, bangeriken. Het was rond de middag toen we het aquarium uitkwamen.

Onze volgende stop was het Abenteuer park waar we na binnenkomst eerst even een broodje aten op een van de bankjes. Het was totaal niet druk en we konden het groene park goed verkennen. Zo gingen we in de Afrikaanse jeeps op safari en gingen we in de Shanghai-express op reis door Azië. Er waren trampolines, een doolhof, klimtoestellen, glijbanen en nog veel meer. Bij de waterspeeltuin brachten we lange tijd door met water en zand. Samen met Ronac ging ik nog in de Hip Hop, een attractie die naar boven gaat en dan onverwachts naar beneden valt. Ronac maakte een raar geluid en ik wist niet goed of hij bang was of moest lachen door het vreemde gevoel in zijn buik dat het naar beneden vallen veroorzaakt. Na het uitstappen wist hij het zelf ook niet echt. Hij vond het eng maar het kriebelgevoel in zijn buik bracht hem aan het lachen. Samen met pappa ging ik in de laatste attractie Antarktis. We stapten in een bootje en voeren door een ijs- en sneeuwlandschap. We kwamen door een glazen tunnel en zagen daar de ezelspinguïns. Als laatste ging het bootje naar veertien meter hoogte gevolgd door een vrije val naar beneden.

We waren helemaal nat toen we uitstapten maar dat was natuurlijk ook de bedoeling. We hadden nog tijd over en bezochten ook het Legoland Discovery Centre. Onze tour startte in de Lego-fabriek waar een super vriendelijke medewerkster ons vertelde en liet zien hoe de kleurrijke Legostenen gemaakt worden. We mochten haar zelfs helpen. Op het einde kregen we onze zelfgemaakte Legosteen en mochten we deze mee nemen naar huis. Na de fabriek maakten we een ritje in de “Kingdom Quest” waar we de koning en zijn leger moesten helpen bij het redden van de prinses. Met een laser pistool moesten we de slechteriken (skeletten en trollen) afschieten. In Miniland zagen we van alles over het Ruhrgebied, volledig gemaakt van legostenen. We speelden nog even met de Lego in het atelier en bezochten als laatste de 4D-bioscoop. Hier zagen we “Legends of Chima” dezelfde film als in Legoland in Billund. Heel erg vonden we het niet want de special effects waren nog net zo onverwachts als de eerste keer. We kregen nog een ijsje en reden toen terug naar Maastricht. Zin om te koken hadden pappa en mamma niet en daarom gingen we naar Wok restaurant Geusselt. Ik ging me helemaal te buiten aan de sushi en andere lekkernijen. Ik had zelfs nar vier borden nog een plaatsje over gehouden voor een enorm ijsje. Wederom een leuke dag met goede afsluiting!

Uitgelichte afbeelding verwijderen

Dag 3; Aquaventure

Samen met mamma begon ik na het wassen en aankleden aan het lekkere ontbijtbuffet. Pappa had nog geen honger en Keyro lag nog in een diepe slaap. Voordat we naar de kamer terug gingen, keken we nog even op dak van het hotel. Hier lag een mooi zwembad met zicht op de wijk Bur Dubai, een van de oudste wijken van de stad. Samen met de wijk Deira wordt dit ook wel het historische centrum genoemd. We vertrokken rond 9:30 uur met de taxi naar de Bur Dubai Souk. Een souk is het Arabische woord voor markt en iedere souk heeft zijn eigen product.


Keyro werd aangekleed als een echte sjiek.

De Bur Dubai souk is niet zo oud als de souks in de wijk Deira maar de sfeer is er niet minder om. Deze souk was gericht op kleding en textiel. Al snel werden pappa en Keyro aangekleed als echte sjeik en mamma kreeg allerlei “zijden” sjaals om haar nek gehangen. Ik had pakte af en toe een sjaal in mijn handen, bekeek het even en zei dan “hang daar maar terug, ik hoef het niet”. Via de wirwar van straatjes kwamen we uit bij de Dubai Creek en de aanlegsteiger voor de abra’s (watertaxi’s). De Dubai Creek, een smalle baai van de Perzische golf, splitst de stad in twee delen. Met aan de ene oever de wijk Deira en de andere kant de wijken Bur Dubai, Dubai Marina, Financial district en andere nieuwe wijken. We gingen aan boord van een abra om ons naar de wijk Deira te laten brengen. Alleen pappa en mamma hoefden te betalen (1 dirham, zo’n 20 cent) voor de overtocht. De kinderen zijn volgens traditie gratis en betalen niets.


Allemaal kruiden en luchtjes.

Het tochtje met de abra gaf ons een andere kijk op de twee oude wijken Bur Dubai aan de ene kant en Deira aan de andere kant. Beide wijken zijn ouder en zijn veel authentieker dan de nieuwe gedeeltes. Op de kreek heerste een bedrijvigheid van abra’s en handelsschepen die op en neer voeren. We stapten uit, staken, de drukke weg over en belandden meteen bij de Gold souk. Overal glinsterde en blonk het in de etalages waar alle gouden armbanden, kettingen, oorbellen etc. in uitgestald lagen. Men zegt dat de gouden sieraden en diamanten hier veel goedkoper zijn dan in andere delen van de wereld. Van de goud souk belandden we bij de aangrenzende Spice souk. In de smalle straatjes rook het heerlijk. In deze souk werden allerlei soorten kruiden, specerijen, gedroogd fruit en noten verkocht. Bij de eerste de beste kraam kwam een verkoper naar buiten om uitleg te geven bij de diverse kruiden. Pappa en mamma moesten ruiken en raden om welk kruid dat het ging. Mamma’s neus bleek erg goed te zijn en de verkoper was onder de indruk van de vele kruiden die zij kende. Natuurlijk konden we het niet maken om niets te kopen en kochten wij vanillestokjes en een toepasselijk souvenir van de Burj Khalifa. Het begon al aardig warm te worden en met de abra gingen we terug naar de overkant waar we het Dubai museum bezochten.


Het super interessante Dubai museum.

Het museum is gevestigd in het Al Fahidi fort en is het oudste gebouw van Dubai. We zagen en leerden veel men vroeger leefde, woonde en werkte. Maar ook zagen we hoe Dubai de afgelopen 30 jaar was ontwikkeld met de aanleg van onder andere de palmeilanden, Burj Al Arab en Burj Kahlifa. We aten bij een lokaal restaurantje tegenover het museum. Pappa had kip biryani, Keyro een kipsandwich met frietjes en mamma en ik hadden een rolls, een soort pannenkoek. De mijne wasgevuld met kip en mayonaise en die van mamma met kip tikka masala. Het was een flinke portie en het lukte mij om er de helft van op te eten. Buiten was de temperatuur opgelopen tot 46 graden en het was echt bloedheet toen we stonden te wachten op een taxi. Het duurde even maar uiteindelijk wisten we er toch een aan te houden die leeg was. We gingen naar Palm Jumeirah, één van de kunstmatig aangelegde eilanden voor de kust. Het schiereiland heeft de vorm van een palmboom, een stam met zijtakken. Op het palmeneiland vind je veel villa’s en hotels. Wij gingen naar het Atlantis hotel die helemaal aan het einde van Palm Jumeirah staat.


Heerlijk dobberen op het water op een luchtband.

Het hotel ziet er van buitenaf sprookjesachtig uit en is geheel gebouwd in Arabische stijl. Het thema van het luxe 5 sterren hotel is gebaseerd op Atlantis, de legendarische gezonken stad. Wij liepen door een soort van lobby met winkels en restaurants naar de ingang van waterpark Aquaventure. We stonden een tijdje in de rij voor de kassa maar konden een half uur later het waterpark betreden. We kleedden ons om in zwembroek en UV-shirt, het laatste hebben wij met onze bleke witte huidjes absoluut nodig! In het waterpark staan twee grote zwembaden centraal en deze zijn door middel van een 2 kilometer lange waterbaan met elkaar verbonden zijn. We klommen als eerste op een luchtband om de waterbaan met stroomversnellingen af te gaan.

Keyro ging samen in een tweepersoonsband met pappa en ik mocht met mamma. Om de honderd meter stond ene life-guard en mamma kreeg iedere keer een andere uitleg over hoe ze mij het beste vast kon houden bij de stroomversnellingen. Ik hield mij goed vast en vond de stroomversnellingen fantastisch. Mamma noemde mij de kapitein en ik riep daarom af en toe naar een van de life-guards “Aye Aye kapitein”. Na de waterbaan gingen we naar het speciale kinderbad met allerlei speeltoestellen. Zo waren er glijbanen en waterfonteinen. Eens in de zoveel tijd werden we super nat doordat er een emmer kantelde die was volgelopen met water. De eerste keer schrok ik daar zo van dat ik uit angst probeerde om deze plens water uit de weg te gaan. Terwijl pappa en Keyro de hoger gelegen glijbanen bij de Ziggurat uitprobeerden, liep ik met mamma naar het strand om even een zandkasteel te maken. We keken later nog bij het aquarium en gingen nog een keer in de waterbaan. Tegen de klok van zevenen gingen we ons omkleden en was de waterpret voorbij.


Spetteren in de lazy rivier.

Wat hadden we genoten maar we hadden ook honger gekregen. Bij een hamburgerrestaurant bestelden pappa en mamma voor ons een kindermenu. Het duurde even en daarom trok ik al mijn charmes te voorschijn en palmde ik de vrouwelijke manager in. Ik lachte was, knuffelde wat, ging met haar op de foto en dat resulteerde in een voorschot frietjes. Na de lekkere hamburger en frietjes brachten we nog op de valreep een bezoek aan de The Lost Chambers Of Atlantis. In dit aquarium met meer dan 65.000 vissen genoten we van de prachtige onderwaterwereld. Voordat we met de taxi terug reden naar ons hotel liepen we nog even naar de voorkant van het Atlantis hotel dat in het donker sprookjesachtig was verlicht. Uiteindelijk duurde het meer dan een half uur voordat we bij de taxistandplaats in een luxe privé taxi konden stappen. Uiteindelijk moesten we meer afrekenen dan de rit van de middag maar dat vonden pappa en mamma niet zo erg. Ik viel weer lekker in slaap maar werd op de kamer weer wakker van Keyro. De spullen werden even ingepakt en toen ging het licht uit want we moeten morgenochtend vroeg naar het vliegveld voor onze vlucht naar Sri Lanka.