Beijing, Parks & Pictures (dag 3)

Na een, wat leek, korte nacht stonden we rond 8:30uur op. Vandaag een beetje rustig aan doen en de jetlag verwerken, hopen dat de kinderen er niet teveel last van hebben. Ronac sliep in het bed van Vanessa en Keyro lag samen met Ralph in het bed. Aangezien de kamer ruim genoeg was geen probleem.


Ons Guest house in Bejing.

We deden het rustig aan en we gingen lekker in bad. Rond 10.00 uur vertrokken we met het idee om op zoek te gaan naar de metro. We wisten ongeveer waar het moest zijn maar konden geen ingang van de metro te vinden. Het plan werd uiteindelijk gewijzigd en we besloten een poging te wagen om een taxi aan te houden. De missie nam wat tijd in beslag maar na 3 pogingen vonden we een taxichauffeur die we duidelijk wisten te maakten waar we naar toe wilden. Het was een lange taxirit over de tweede ring van de stad. We kwamen langs veel hoge gebouwen en af en toe reden de auto’s en bussen wel heel erg dicht langs elkaar. Maar dat was niet alles want er waren ook nog volgestouwde fietsen, brommers en mensen te voet die er ook nog kriskras doorheen kwamen. Af en toe was het een beetje eng maar de Chinezen bleken toch goede chauffeurs te zijn. Of is dit bedrog? Hoeveel verkeersdoden zullen ze hier per jaar hebben? Veel meer dan in Nederland waarschijnlijk, we hebben er gelukkig nog niets van gezien.


Slaapkamer in ons guesthouse.

 


Binnenplaatsje waar we lekker konden ravotten.

Veilig arriveerden we bij het complex van de Tempel van de Hemelse Vrede dat middenin een park ligt. Als eerste moesten we entreekaartjes kopen om naar binnen te mogen. Kinderen onder de 1.20m hoefden niet te betalen.

We liepen naar binnen en hoorden meteen muziek. We volgden het geluid en kwamen uit bij een pleintje onder de bomen. In veel parken wordt Tai-ji of een andere vorm van lichaamsbeweging gedaan. Hier waren Beijingers aan het dansen op Chinese muziek. We bleven staan kijken en voordat we het wisten waren Keyro en vooral Ronac omsingeld door een heleboel dames.


Help, ik moet meedansen!

Ze tilden Ronac op en begonnen met hem te dansen. Keyro bleef moe en verlegen langs de kant zitten kijken. Ronac amuseerde zich en leek te genieten van de aandacht. Uiteindelijk lukte het ons om Ronac terug te veroveren en liepen we een stukje verder. Al snel werden we weer omsingeld door (toeristische) Chinezen die allemaal met Keyro en Ronac op de foto wilden gaan. Vooral de blauwe ogen, lichte huid en lichte haren zijn hier zeer opvallend, blijkbaar lope er nog niet genoeg toeristen rond.


Op de foto met een lief chinees meisje.

Keyro kwam ook los en samen met een Chinees kindje speelden ze een tijdje met een soort UFO-ballon. Het schoot allemaal niet echt op maar de kinderen amuseerden zich en hadden veel energie.


Chinees UFO werpen is erg leuk!

We maakten ons weer los van de fotograferende Chinezen en liepen naar de Tempel van de Hemel (Temple of Heaven of Tiantan). De tempel werd gebouwd in 1420 en was een rituele plek voor de Qing- en Mingkeizers. Ze kwamen in een processie van de Verboden Stad naar de tempel van de hemel om de voorouders te eren en te bidden voor een goede oogst.


“The Temple of Heaven”, één van de juweeltjes van Beijing.

We zagen als eerste de gebedshal voor goede oogsten. De constructie staat op een drie niveaus tellende marmeren terras met daar omheen een balustrade. Het spitse dak is bedekt met honderden blauw geglazuurde dakpannen. Het was erg warm en we zochten de schaduw op om daar een ijsje te eten. We liepen weer verder en werden opnieuw belaagd door fotograferende Chinezen. Keyro begon het gewoon te vinden en wilde zelfs graag op de foto.


Kissie kissie.


Stairway to heaven.

We aten bij een soort “Chinese snackbar” met airco rice with beef and black pepper en dumplings. Ronac en Keyro aten allebei goed.


Ronac aan de Chinese maaltijd.

Vervolgens liepen we naar het altaar van de hemel waar men kwam om te offeren en te bidden en naar de echomuur. We liepen daarna het park uit op zoek naar een taxi die ons terug kon brengen naar ons guesthouse.


Alweer op de foto met de locale toeristen.


Het altaar van de hemel.

Om 18:05uur waren we terug in onze kamer. Eventjes later liepen we naar beneden om samen met de familie en wat andere gasten dumplings te maken. Een “dumpling” bestaat uit deeg gevuld met vlees of groenten. Ze worden gekookt of gebakken gegeten. Ze lijken erg op de “pelmeni” uit Rusland waar Keyro zo dol op was.


Dumplings maken is leuk!

Keyro hielp goed mee om de vulling in het deeg te krijgen en dicht te vouwen. Na afloop aten we ze gezamenlijk op, smaakte best goed!


En dumplings eten is lekker!