Unterwegs

De dag begon weer erg vroeg voor ons. Wassen, aankleden en de auto in. We reden rond de klok van 6:00 uur weg bij Fasserhof. Het was nog rustig onderweg en we hopen de grote meute voor te zijn. Bij de grens met Duitsland was het heel even langzaam rijden in verband met extra controles op vluchtelingen. Momenteel komen er veel vluchtelingen Europa binnen en die reizen illegaal door naar andere landen dan waar ze zijn aangekomen. Met extra controles hopen ze de mensen op een juiste manier op te vangen.


Onderweg lekker even McDrekken.
Echter kost dit wel veel tijd en hebben we dus niets aan de “open” grenzen. Gelukkig viel het allemaal mee en arriveerden wij rond 16:00 uur thuis bij Casa Flaminius. Zoals altijd was Ushi blij dat we terug waren en bleef ze ons stalken en achterna lopen. We aten lekker een goed bord Chinees eten voordat we in ons eigen bedje kropen. Onze wintersportvakantie was achteraf meer een warme voorjaarsvakantie. We hebben ondanks de weinige sneeuw genoten van ons gastvrije appartement, het lekkere eten, de pistes, het skiën en het mooie Oostenrijk. Hopelijk volgend jaar weer eens een keertje sneeuw met kerst!

Kogel Mogel en Kogel Mia in Neukirchen

Mijn nacht was onrustig omdat ik verhoging had en steeds wakker werd. Ik moest even op gang komen maar pappa en mamma wilden toch dat ik mee ging naar buiten. De frisse lucht zou mij goed doen zeiden ze. Voor de verandering reden we naar het dorp Neukirchen. Hier namen we de gondel naar boven. Boven bij de gondel stonden Kogel Mogel en Mogel Mia. Eindelijk zagen we de mascottes van de Wildkogel Arena. Kogel Mogel is een beertje en Kogel Mia zijn vriendin is een poes. Ze wensten iedereen “Frohe Weihnachten” en deelden snoepjes uit.


Danil en ik speelden eerst een beetje in de sneeuw en daalden daarna een aantal keer van de oefenpiste af. Het is een langer stuk dan bij Bramberg. In het begin maakte ik nog lekker mijn bochtjes maar al snel ging ik recht en hard naar beneden. We lunchten bij het bergrestaurant met onder andere kaisersmarren en currywurst met frieten. Ik was moe en viel even bij mamma op schoot in slaap. Na een kort dutje had ik nieuwe energie en ging ik met haar nog heel veel keren van de oefenpiste.

Keyro had zijn ski’s omgeruild voor een snowboard. Het ging niet zo lekker als in Snowworld en hij viel vrij vaak. Hij had er al snel genoeg van en speelde nog wat naast de piste. We verlieten rond 16:00 uur de piste en namen de gondel terug naar Neukirchen. In Bramberg brachten we ons gehuurd skimateriaal terug. We dronken nog een drankje bij café Bergschmied voordat we terug reden naar het appartement. In de avond aten we alle restjes die nog in de koelkast stonden. De spullen werden ingepakt en er werd afscheid genomen van Babette. We lagen vroeg in bed want morgen hebben we een flinke rit voor de boeg.

Schnaps en nageln

Helaas had ik vandaag al mijn laatste skiles. Ik smeekte pappa en mamma om morgen nog een dag les te krijgen maar dat wilden ze niet. In de ochtend deden we verschillende oefeningen voor een goed balans. We moesten met buizen de pistes af. We kwamen pappa en mamma ook een paar keer tegen. Tussen de middag waren we net op tijd met bestellen van ons eten bij de Wildkogel Alm. Er bleek een langdurige stroomstoring te zijn toen wij net ons eten geserveerd kregen. Iedereen die het eten had gekregen, kon dit op eten en daarna ging het restaurant helemaal dicht.

S’ middags had er niemand anders uit mijn groep skiles en kreeg ik dus privéles van Lieke. Samen maakten we flink wat kilometers. Ik volgde Lieke overal en we vlogen in hoog tempo alle pistes af. Wow, het ging echt goed! Wat ben ik een stuk beter gaan skiën deze vakantie. Met speciale dank aan mijn skilerares Lieke, natuurlijk. Opnieuw hadden we Après ski bij Bergschmied. Ik bestelde een kinderschnaps en we speelden het spel “Nageln”.

Hierbij is het wel oppassen geblazen want je slaat zo op je vingers met de hamer. ‘s Avonds was het kerstavond en we hadden een heerlijke kaasfondue. Ook kregen we een klein cadeautje en speelden we het kerstspel. We mochten iets langer opblijven en zongen en dansten op kerstliedjes.

Schirennen


Onze skiles begon met een gezamenlijke warming-up op het Fliegerlied. Danil en ik hadden geen zin om mee te doen en liepen maar wat er bij. De skileraren en Keyro en Allek deden wel enthousiast mee. De dagindeling was anders dan andere dagen. Vandaag werd namelijk de skirace gehouden.

We gingen flink oefenen om zo goed en snel mogelijk de korte afdaling te kunnen maken. Danil en ik gingen van een minipiste en Keyro en Allek moesten van het begin stukje van de blauwe piste. Keyro, Allek en de andere grote kinderen hadden moeite om vaart te maken op het vlakke stuk en echt snel gingen ze niet. Ook bij ons was het een te kort stukje om echt vaart te maken. Toch deed ik het goed en kwam ik rap over de finisch. Rond 12:00 uur was de prijzenuitreiking.

Allek veroverde met zijn tijd de derde plaats, Keyro de zesde, Danil ook de zesde en ik werd derde. Jammer genoeg kon ik op het podium niet op de derde plaats staan omdat er een ander kindje stond die niet weg wilde gaan. Ach ja, ik weet toch dat ik derde was en dit staat ook op mijn diploma.In de middag gingen we het begin van de blauwe piste weer op en moesten we in de sleeplift.

Pappa liep nog naar de top van de Wildkogel. Hier vandaan had hij een prachtig uitzicht over de omliggende bergen en dalen. Om onze prestaties van vandaag te vieren gingen we bij café Bergschmied wat drinken. Mijn skileraar Chris en nog een aantal anderen waren er ook.


Grappig vond ik dat om ze hier ook tegen te komen. Ik keek bij het spel dat Chris met een paar anderen aan het doen was. Het is een typisch Oostenrijks spelletje en heet “Nageln”. De bedoeling van het spel is om met het dunne deel van de hamer in zo min mogelijk slagen de spijker helemaal in de boomstam te slaan.


Om de beurt mag een persoon met de hamer op de spijker slaan. Degene die de spijker als eerste helemaal in het hout heeft geslagen is de winnaar. Normaal is het al moeilijk, laat staan als je wat pilsjes of schnaps hebben gedronken. In de avond aten we een lekkere pasta en konden we lekker lang spelen.

Aprés Schi bij Bergschmied

We volgden het zelfde ochtendritueel dan gisteren maar het ging vandaag allemaal wat sneller en vloeiender. Met de Smaragdbahn gingen we naar boven voor onze skilessen van vandaag. In de ochtend kreeg ik samen met Danil en andere kinderen les van juf Evelien en leraar Chris.

Chris was nieuw en ik had direct een leuke “klik” met hem. We deden allerlei oefeningen en daar werd gebruik gemaakt van onze fantasie. We moesten wilde dieren na doen, speelden ridder en draak en gingen aan de slag met de pizzapunt. In de ochtend werkten we goed en ik had ontzettende honger om 12:00 uur. We hadden de lunch bij de Wildkogel Alm direct tegenover de skischool. Het is een vrij groot restaurant maar je wordt er wel keurig aan tafel bediend en er hangt een andere sfeer dan bij die grote restaurants met gaarkeuken. We zaten buiten en ik nam een portie frietjes en Keyro nam een bord met spaghetti bolognese.


Na de lunch bleek dat ik het enigste kindje van mijn groep was die in de middag les had. Ik kreeg dus privéles van Chris. We lachten wat af en hadden veel plezier. Ik leerde in één middag mijn pizzapunt en bochtjes te maken zonder dat ik het in de gaten had. Na de skiles gingen we met de gondel naar beneden en vonden we het tijd om een keer te gaan Après skiën.

We gingen naar café Bergschmied en er werd voor ons schiwasser en chocomel besteld. De muziek was leuk en we dansten in het licht van de discolampen. Ik was te moe om terug naar de auto te lopen en mamma was zo lief om mij op haar rug te dragen.


Die glühwein geeft wel vleugels volgens mij, haha. Mamma en René verzorgden het avondeten. Een zeer pittige rode curry met groenten en kalkoen. Gelukkig was er voor het toevoegen van de curry een speciaal pannetje voor de kinderen gemaakt want anders had ik het niet opgegeten. In de avond werd er nog lekker gespeeld met de Lego voordat we naar bed gingen.

Wildkogel Arena

De ochtend begon rond 7:00 uur. We konden even spelen voordat we gingen ontbijten en we ons klaar moesten maken voor onze skiles. Tegen 9:00 uur vertrokken we met de auto naar het Wildkogel Arena gebied. Er zijn ook andere skimogelijkheden zoals de Zillertal Arena en het skigebied van Kitzbühel – Kirchberg. Beide gebieden liggen niet ver weg maar voor ons met de skilessen is dat niet praktisch. Bij de Smaragdbahn kochten we onze skipassen. We betaalden gewoon het volle tarief ondanks dat er in totaal zeven van de zestien pistes geopend waren. Tot nu toe is er in Bramberg en de rest van Oostenrijk weinig tot geen sneeuw gevallen. De temperaturen zijn momenteel door de zachte, warme lucht extreem hoog. De hoge temperaturen en de zon zorgen er voor dat de sneeuw die er nog ligt, langzaam aan wegdooid.

De afgelopen week hebben ze een aantal pistes kunnen besneeuwen met sneeuwkanonnen. Gelukkig want dit betekent dat we in ieder geval wat kunnen skien. De komende week kunnen ze echter niet besneeuwen omdat de temperaturen ‘s nachts verder omhoog gaan. De Wildkogel arena is een relatief klein skigebied. Ondanks dat het gebied niet zo heel veel kilometer pistes (62 kilometer) staat het bekend als behoorlijk gevarieerd. De pistes bevinden zich voornamelijk in een kom en zijn merendeel gelegen op de noordhellingen. Het voordeel hiervan is dat de pistes tamelijk ongevoelig zijn voor “föhnwinden” waardoor er een hoge sneeuwzekerheid is en de sneeuwkwaliteit goed blijft. Helaas hebben we nu niets aan dit voordeel.


De eerste les was weer even wennen.

De gondel kwam direct uit bij de twee skischolen die het gebied rijk is. Wij liepen naar Schneesportschule Wildkogel waar wij onze lessen hadden geboekt. Er waren alleen maar Nederlandse skileraren en de meeste leerlingen waren dat ook. We moesten een kleine helling afdalen om zo in de juiste groep ingedeeld te worden. Ronac werd ingedeeld in een groep die meteen de berg afging maar daar hebben pappa en mamma wel van gezegd dat dit nog niet verantwoord is. Ik werd in een groepje ingedeeld waar de kindjes gemiddeld twee jaar jonger waren. Mamma vroeg of ik niet in het andere groepje mocht met leeftijdsgenootjes en dat kon gelukkig. Mijn skilerares was de Nederlandse Lieke en had een aanstekelijke enthousiaste instelling. We vertrokken meteen om de pistes te verkennen en nieuwe vaardigheden te leren. Ik kwam er al snel achter dat het niveau in deze groep heel hoog lag en de kinderen meerdere keren per jaar skiën. Ondanks dat ik nog niet parallel kan skiën, kon ik goed mee. Ik kreeg net last van mijn voeten en kuiten.

Na de les spraken pappa en mamma even met Lieke. Ze gaf aan dat ik in het juiste groepje ben ingedeeld en ik hier heel veel kan leren komende week. Ik ging samen met mamma naar het dalstation om van skischoenen te wisselen want deze zijn waarschijnlijk een maat te klein. Het was allemaal haasten en we kwamen om 12:45 uur aan bij de Vierlauchen Hutte waar de rest aan het lunchen was. Ik had nog tien minuten om mijn grillwurstl met frieten op te eten. Onze middagles begon namelijk alweer om 13:15 uur. We kwamen vijf minuten te laat aan en mijn skiklas en juf waren al weg? Raar want we hadden duidelijk gezegd dat ik zou komen maar dat het krap werd met het wisselen van mijn skischoenen en het lunchen.


heerlijk lunchen op de piste.
We gingen informeren en ze probeerden nog om haar te bereiken maar dat lukte niet. Ik mag de les eventueel inhalen op vrijdag maar kon nu dus wel onverwacht met pappa en mamma de piste op. We gingen een lastige rode piste af maar ik daalde af alsof het me weinig moeite kostte. Je moet altijd een rode piste af om bij de blauwe pistes te komen. Er is een smal bergpaadje maar dat is ook niet fijn en uiteindelijk kom je dan ook weer op een rode piste uit. Voor mij is het geen probleem maar voor Ronac jammer dat hij aan het einde van de week misschien niet naar die blauwe pistes kan gaan. De zon scheen fel en de sneeuw op de pistes begon wat slush (papperig) te worden. Het vergt een hele andere techniek van skiën en je moet flink werken en opletten. Het was een heerlijk middagje skiën.

We keken nog even bij de skiles van Ronac en hij deed het erg goed. We dronken een drankje in het zonnetje op het terras en namen rond 16:15 uur de gondel terug naar beneden. Vanaf 17:00 uur werd er door Babette en Paul een gezellig samen zijn voor alle gasten van Fasserhof georganiseerd. Op de buitenplaats stond een houtkachel en er werd goulashsoep en brood met worst geserveerd. Ook was er glühwein voor de volwassenen en voor ons kinderpunsch. Het is een alcoholvrije warme drank die meestal rond kerst geserveerd wordt. Het bestaat uit druiven- of appelsap met daarin citrusvruchten en verschillende kruiden zoals kruidnagel en kaneel. Na een uurtje ging iedereen terug naar zijn of haar appartement. Een leuk initiatief van de eigenaren. Snel douchen en daarna naar bed. We hadden een lange inspannende dag achter de rug en de ogen vielen langzaam dicht van vermoeidheid.

Fasserhof in Bramberg am Wildkogel

Onze wintersportvakantie begon met opstaan diep in de nacht. We waren direct wakker want we hadden zin om weg te gaan. We maakten ons klaar en pakten de laatste spullen en legden deze in de auto. We reden uiteindelijk rond de klok van 5:10 uur de straat uit. De reis verliep voorspoedig en we konden goed doorrijden.


Aangekomen in een bijna sneeuwloos Oostenrijk.

Het was bijna 900 kilometer dus de eerste uren was het flink kilometers vreten. We stopten een paar keer om te plassen en één keer om te tanken. Ook haalden we bij een van de laatste gelegenheden in Duitsland een vignet voor de Oostenrijkse autobaan. De navigatie gaf aan dat we tolwegen zouden rijden maar uiteindelijk bleek het maar om een paar kilometer te gaan. Het laatste uur was voornamelijk binnendoor rijden. We kwamen langs bekende skigebieden waar wij al eens eerder geweest waren. Tegen een uur of drie arriveerden we bij Fasserhof. Het dorp Bramberg ligt in het Salzburger Land op 820 meter hoogte. De boerderij ligt op een rustige locatie in het deel Mühlbach op ongeveer 5 minuten rijden van het dorp Bramberg am Wildkogel. Het heeft een prachtig uitzicht op de (groene) bergen de Wildkogel en de Resterhöhe. We parkeerden de auto voor het huis.

De Nederlandse eigenaren Babette en Paul kwamen direct aanlopen om ons welkom te heten. We verbleven in appartement Rettenstein voor 10 personen en kregen een rondleiding van Babette. Het was een groot en ruim appartement en in de woonkamer stonden zelfs dozen met Lego en Playmobil. Ook hing er in de hal een dartbord waar we gebruik van konden maken. Niet veel later arriveerden ook René, Katja, Allek en Danil.

Allek moest even bijkomen want hij had de laatste uren last gehad van wagenziekte en had moeten overgeven. We pakten de auto uit en er werd wat gedronken. We reden naar het dorp Bramberg om de skilessen en ski’s te regelen. Babette raadde ons de kleinere skischool van de familie Innerhofer aan. Bij Schneesportschule Wildkogel zijn de groepen kleiner en daardoor krijgen de kinderen beter en meer aandacht. We gingen skischoenen passen bij de Sport2000 en na ongeveer een uur waren we allemaal voorzien van onze skiuitrusting. ‘s Avonds aten we de pasta met spekjes die mamma gisteren thuis al had gemaakt. We gingen op tijd naar bed want het was afgelopen nacht maar een korte nacht geweest. We sliepen met zijn vieren op de kinderkamer, gezellig.