Dag appartementje

Vanwege de grote verkeersdrukte en files van afgelopen zaterdag vertrokken we vandaag opnieuw vroeg in de morgen (6:45 uur). Gelukkig niet zo vroeg als op de heenreis maar ook nu was het nog donker toen we afscheid namen van Katja, René, Allek en Danil. Het was een super leuke week geweest met zijn allen. We hebben veel plezier gehad op de slee, in de sneeuw, op de ski’s en in het appartement. Wat ons betreft zeker voor herhaling vatbaar. We zwaaiden elkaar uit en begonnen aan de lange reis terug. De reis verliep beter dan de heenweg en we hadden bij München en Stuttgart geen files.

Op de weg naar Koblenz kwamen we heel even in de file te staan door een ongeluk maar uiteindelijk viel dat reuze mee. We stopten na de korte file bij de Burger King voor een vette hap maar die smaakte ons erg goed. Net voordat het donker werd (16:30 uur) stapten we de voordeur van ons huis veilig en wel weer binnen. Ushi was blij om ons te zien maar ik miste “het appartementje” direct. Thuis hebben we ons speelgoed maar daar hadden we vriendjes en sneeuw om mee te spelen. Hopelijk gaan we volgend jaar weer en dan kan ik ook de ski’s onder doen om het te gaan leren.

Rondje Skicircus

De laatste dag van onze vakantie bracht ik samen met pappa op de piste door. We vertrokken al vroeg en namen de Schönleitengondel naar de Pründlkopf (1879m) om in het skigebied te komen. Het skicircus Saalbach-Hinterglemm heeft samen met dat van Leogang circa 200 kilometer aan één gesloten pistes en behoort tot de vijf grootste skigebieden van Oostenrijk. In totaal zijn er zo’n 55 moderne en soms zelfs verwarmde skiliften en veel après-ski mogelijkheden.

Het hoogste punt van het skigebied is de Sandberg op bijna 2100 meter hoogte. Mamma vertrok met Ronac en de anderen in de richting van Hinterglemm en wij zouden ons later bij hun voegen. Het skiën ging super goed en ik moest zelfs een paar rode pistes af. Het gebied van de Kohlmaiskopf (1794m) bij Saalbach was voor mij redelijk bekend gebied. Via de Walkte Talie namen we contact op met mamma. We zouden toch skiënd naar Hinterglemm gaan en we zeiden haar dat het nog wel even kon gaan duren. We namen de lift naar de Bernkogel (1740m) en dronken wat bij een almrestaurant Ook namen we wat rust voordat we naar Hinterglemm skieden. Het was even zoeken maar uiteindelijk vonden we de anderen in het Übungshänge (oefengebied) tussen de Unterschwarzachbahn en de Westgipfelbahn.

Allek was daar met René aan het oefenen en ik maakte ook nog een paar snelle afdalingen met hem op deze makkelijke piste. We lunchten in de buitenlucht aan houten tafel bij een restaurant. Ik nam een bord spaghetti bolognese, pappa en mamma hadden allebei een streekgerecht en Ronac kreeg Kaiserschmarrn. Het laatste bleek een Beiers/Oostenrijks gerecht wat leek op in stukken gesneden pannenkoeken of flensjes. Samen met de appelmoes en poedersuiker een heerlijk hapje waar ik ook nog van mee mocht eten. Na de late lunch gingen pappa en ik met de Westgipfelbahn omhoog naar de hoogste top van het Glemmtal namelijk de Schattberg. Hier vandaan daalden we met de blauwe 7 Sprinterabfahrt en de Jausernabfahrt terug af naar Vorderglemm. Ik had dus het hele Skicircus rond geskied. Joepie, wat een prestatie al zeg ik het zelf!

We leverden mijn ski’s in bij Heugenhauser en mamma haalde ons daar op zodat ik niet naar huis hoefde te lopen. ’s Avonds gingen we eten bij de bar/restaurant Hochwarttenne waar we deze week onze overwinning gevierd hadden. Helaas bleek de menukaart beperkt te zijn tot spaghetti bolognese of Wienerschnitzel met frietjes. We hadden de hele ruimte voor ons achten en we konden dus onze gang gaan. We waren allemaal opgewonden en druk. Na het eten zongen en dansten we nog op het nummer van DJ Ötzi, Ein stern. Volgens de bedienster zongen wij het heel erg goed mee. We gingen terug naar het appartement en daar werden de laatste zaken ingepakt en werden wij op bed gelegd.

Zilveren race

Helaas viel er vannacht opnieuw geen sneeuw. Ondanks dat men zegt dat dit een zeer sneeuwzeker gebied is, zou er nu toch wel wat sneeuw mogen gaan vallen. Op dit moment lag Saalbach Hinterglemm in een gebied waar een zogenaamde föhn over heen trekt. Een föhn is een warme en droge wind die vaak aan de noordzijde van de Alpen waait. Hierdoor loopt de temperatuur op met als gevolg dat het te warm is om te gaan sneeuwen. In plaats van sneeuw valt er dan mogelijk regen. Gelukkig bleef de regen weg en door het warme weer scheen de zon goed en hadden we de hele week al prachtige blauwe luchten. De sneeuw op de pistes werd wat papperig in de loop van de dag en de sneeuw in het dal en op de bomen was zo goed als weggesmolten. Gelukkig kon er iedere dag gewoon geskied blijven worden.

Vandaag werd er bij de Hochwartalm een parcours uitgezet en moesten we een wedstrijd gaan skiën. We mochten het parcours vooraf een keer uitproberen. Ik vloog toen bijna uit de bocht toen ik zo hard gingen en iemand anders probeerde in te halen. Toen de wedstrijd van start ging was ik gebrand op een goede prestatie. Ik stond bij de start en concentreerde mij op het startsignaal. Precies bij start skiede ik weg om zo snel mogelijk naar beneden te gaan en om langs alle poortjes te slalommen. Bij de finish had ik het gevoel dat mijn eindtijd wel eens heel goed kon zijn. Uiteindelijk toen de laatste geracet had, bleek mijn tijd voldoende te zijn voor de tweede plaats.

Aan het einde van de middag was een gezellig samenkomen bij Kinderland waar we warme thee kregen en de ouders een schnaps. De prijzenuitreiking vond ook plaats. De groep van Allek begon en hij mocht de gouden medaille omhangen. Hij was eerste geworden tijdens zijn race en het Nederlandse volkslied werd voor hem gespeeld. Twee groepen later was mijn skiklas aan de beurt. Ik mocht plaats nemen op het podium en kreeg de zilveren medaille om gehangen en een oorkonde waar mijn tijd op stond. Ik had uiteindelijk verloren van het oudste meisje (10 jaar oud) uit de klas en ze was ook nog eens ruim een kop groter dan ik.


De prijsuitreiking.

Met onze medailles om de nek en super trotse ouders gingen we nog een drankje drinken bij de Hochwarttenne. Deze bar ligt direct naast het dalstation van de Schönleitenbahn. Binnen hing een rustige après-skisfeer en we zochten een plaatsje aan de bar. Op onze overwinning werd natuurlijk een glaasje cola gedronken. We waren wat later thuis dan de andere dagen en het was al donker. Gelukkig stond er een pan met lekker pompoencurry voor ons klaar om te verorberen. In de avond speelden we nog een spelletje Triviant en Ganzenbord voordat we moe en voldaan naar bed gingen.

Stormachtig Saalbach

Op eerste kerstdag stormde het heel erg. De Schönleitengondel was dicht vanwege de wind en Michael moest iets anders bedenken. We gingen met de bus naar het plaatsje Saalbach dat bekend staat om de luxe hotels en de autoloze dorpsstraat. Aan de rand van het dorp liggen de dalstations van de Kolmaisbahn, de Bernkogellift en de Schattbergbahn. De liften liggen allemaal op loopafstand van elkaar. Helaas bleek bij aankomst dat ook hier heel veel liften gesloten waren vanwege de harde wind. Gelukkig bleek o.a. Kohlmais 3-er sessellift en de Panorama 6-er naar de Kohlmaiskopf wel nog open te zijn. Zo konden we toch verschillende blauwe afdalingen maken naar het dal van Saalbach.


Mijn skiklasje.

Terwijl wij tegen lunchtijd op weg waren naar restaurant Kohlmais Stub’n hoorde ik mamma roepen. Zij zat met Katja in de lift en had mij gezien. Ik zat net aan mijn frietjes, voor de derde keer al deze week, toen mamma en Katja het restaurant binnen kwamen. Ik at gezellig met mijn skiklas en ging daarna nog snel even naar mamma. Zij zaten apfelstüdel en germknödel te eten, enorme zoetigheden. Na de lunch bleek dat ook de liften naar de Kohlmaiskopf uit veiligheidsoverwegingen gesloten waren en dat we alleen nog maar de Turm 6-er konden nemen en de oefenpiste van de Hinterhagalm af konden gaan. De piste leek door het warme weer (circa 10 graden) en de vele mensen op een grote mols- en mierenhoop. Overal lagen hopen sneeuw en je moest goed opletten waar je skiede om niet iemand te raken.


met leraar Michael.

We gingen rond 14:30 uur samen met onze skileraar Michael in de bus terug naar Vorderglemm. Terwijl we stonden te wachten om opgehaald te worden haalde ik gekkigheden uit met mijn vriendinnetje Maura. Thuis speelden we wat in de speelkamer en toen we terug kwamen in de woonkeuken lagen er allemaal cadeautjes op de tafel. Omdat het kerstmis was kregen we allemaal een cadeautje. We begonnen met de kleinsten en zo kwam iedereen aan de beurt. Ronac vond zijn cadeau (ganzenbord) in eerste instantie niet leuk en barstte in huilen uit. Gelukkig draaide hij later bij en begon hij weer te lachen. Ons kerstdiner bestond uit een voorgerecht van zalm met cocktailsaus op een bedje van sla, het hoofdgerecht gestoofde konijn in het zuur met worteltjes en zoete aardappel en het nagerecht een toetje van chocolade en vanillevla.


Ronac en Danil bouwden een super sjiek ijsfort (samen met de pappa’s).

Wildenkarkogel

Mijn skiles was vandaag rondom de toppen van de Wildenkarkogel op 1910m en de Pründlkopf op 1879m. We begonnen eerst met een warming up bij kinderland om de spieren een beetje warm te maken. We moeten een rondje lopen met maar één ski aan, maakten buigingen en draaiden met onze armen. Met de ski’s aan gleden we door de tunnel onder de doorgaande weg door. Ik schoot mijn skileraar Michael voorbij en vloog haast uit de bocht, haha.

DCIM101GOPRO

Met de Schönleitenbahn gingen we naar de top van de Wildenkarkogel. Als haringen in een tonnetje stonden we in de gondel opeen gepakt. Eenmaal boven gekomen genoot ik van het mooie uitzicht over het Glemmtal. We daalden hier een aantal keer af met verschillende blauwe pistes. Tussen de middag lunchte ik met mijn skiklas in de Hochwartalm en nam ik net zoals gisteren weer frietjes. Vlak voordat we weer gingen beginnen kwam pappa nog eventjes langs op zijn snowboard. Hij was het hele skicircus al rond geboard samen met René. Pappa volgde me even maar ging later ook weer zijn eigen weg. Om 15:00 uur werd ik afgehaald door mamma en Ronac.

DCIM101GOPRO

Samen met Allek skiede ik nog even op de babyhelling bij kinderland. Thuis in het appartement maakten we mooie tekeningen en waren we alle vier een beetje baldadig. Het avondeten bestond uit een heerlijke pasta met kip en pesto. De pappa’s en mamma’s weten goed hoe ze ons energielevel weer op peil moeten brengen. Omdat het kerstavond was hadden de huiseigenaren een schaaltje met kerstkoekjes en chocolaatjes bij de deur gezet. De Oostenrijkers zijn altijd zo vriendelijk en gastvrij. We smikkelden er heerlijk van met zijn allen.

Roetsjen

De ochtend begon voor mij al om 6:30 uur. Ik was klaar wakker en ik had zin om naar buiten te gaan. We deden onze dagelijkse routinedingen en vertrokken om 9:30 uur naar de skischool om Keyro en Allek naar skiles te brengen. Ik vond het reuze interessant om de skiles vanaf een afstandje te volgen maar wilde zelf toch nog niet op de ski’s gaan staan. In principe is het mogelijk om vanaf 3 tot 4 jaar al te beginnen met skilessen. Het leren skiën is deels afhankelijk van kracht, motoriek en interesse. Aan mijn kracht en motoriek zou het niet liggen maar ik ben nogal snel afgeleid en heb er gewoon nog niet zoveel zin in.


De hele groep op de foto.

Gelukkig vonden pappa en mamma dat niet erg en hoefde ik niet met alle geweld de ski’s op. Ook als je niet gaat skiën zijn er genoeg leuke dingen om te doen. Ik vermaakte mij samen met Danil naast de oefenpiste. We roetsjten samen met onze ronde sleetjes van de heuvel. Ook klommen we hoog op een ijsberg die we de ice-beer noemden. Keyro ging vandaag met de les naar boven om bij het mittelstation van de Schönleitenbahn op de Hochwartalm de skiles voort te zetten. Onze mamma’s maakten vandaag een rondje skicircus en konden genieten van de rust en het mooie weer.


Joeeeeeepppieeee!!!!

Samen met pappa, René en Danil deden we bij de Billa in Saalbach de grote boodschappen voor de hele week. Met de kleine winkelwagentjes maakten Danil en ik de supermarkt onveilig. Om 15:00 uur haalden we Keyro op van de skiles en speelden we in het appartement totdat mamma en Katja terug kwamen van hun skiavontuur. Vanavond werden er Mexicaanse gehakttortilla’s gemaakt en die gingen er goed in. Nog even spelen en daarna weer lekker naar bed om nieuwe energie op te doen voor een nieuwe dag.

Boodschappen doen

Skischool Heugenhauser

Na een goede nacht geslapen te hebben, kon ik niet wachten en wilde ik gaan skiën. We stonden op, aten ontbijt en kleedden ons aan. We reden met de auto binnen enkele minuten naar de parkeerplaats bij de Schönleiten gondellift van Vorderglemm. Het dorp ligt op 1000m in het Glemmtal en geeft toegang tot het grote skigebied Leogang, Saalbach en Hinterglemm. We liepen naar de winkel van Heugenhauser waar we skimateriaal en skilessen konden regelen. Het was er vrij druk en het duurde een tijdje voordat we aan de beurt waren. Uiteindelijk waren we bijna een uur later klaar en moesten we opschieten om de skiles te halen. Allek ging naar het beginnergedeelte en ik moest gaan voor skiën bij de sleeplift.


Mijn ski’s weer aan, klaar voor een nieuwe week skieën.

Ik ging een beetje onwennig en voorzichtig naar beneden. Ik werd ingedeeld in de groene groep bij skileraar Michael. We bleven helaas nog wel beneden en gingen niet de berg op. De ochtend brachten we door met herhalen van verschillende technieken en ik had het allemaal vrij snel weer te pakken. In onze groep hadden we bijna allemaal hetzelfde niveau op een klein meisje na. Zij kon slecht remmen en moest alles samen met onze skileraar doen. In de pauze werden Allek en ik opgewacht door Katja, Danil, Ronac en mamma. Onze pappa’s waren het skigebied ingetrokken en de pistes aan het verkennen.


En op weg naar boven in het sleepliftje.

We aten een broodje en speelden heerlijk in de sneeuw. Na de lunch ging mij skiles verder met het verbeteren van onze technieken. Gelukkig was het kleine meisje op aandringen van Michael naar een andere groep verplaatst. Misschien kunnen wij morgen zelfs naar boven om op een blauwe piste verder te oefenen. Na de skiles werden Allek en ik opgewacht door onze pappa’s. We speelden nog even en toen kwam mamma ons ophalen. Thuis ontspanden we ons lekker en speelden we op de grote en ruime slaapkamer cq speelkamer. Voor het avondeten werden er online pizza’s besteld die een half uurtje later keurig bezorgd werden. Na het eten mochten we nog wat spelen en keken we een filmpje. Uiteindelijk gingen we lekker naar ons bedje toe want van zo’n hele dag skiën in de buitenlucht waren we goed moe geworden.


Pizza avondje met filmpje.

Reit in het Glemmtal


Het was vanmorgen heel vroeg dag. Pappa en mamma maakten ons al om 3:30 uur wakker. We werden half slapend aangekleed en achter in de auto gezet. Gelukkig was de auto al helemaal ingepakt en konden we iets na 4:00 uur vertrekken. In het donker begonnen we aan de circa 860 kilometer lange rit naar Reit in Oostenrijk. Het gehucht Reit ligt direct naast het andere gehucht Vorderglemm en beiden maken deel uit van de gemeente Saalbach. Het gebied ligt in het Salzburger Land en bleek een aardig stuk rijden te zijn. De berekening van de navigatie gaf aan dat het zonder files en stops ongeveer negen uur rijden was.


Om half vijf ’s ochtends was het al feest in de auto.
De route ging richting Aachen, Koblenz, Stuttgart, Ulm, München en daarna binnendoor naar Reit. Het eerste uur waren we wakker maar al snel vielen we in slaap om pas weer wakker te worden toen het buiten net licht werd. We waren al flink wat kilometers opgeschoten en het ging allemaal vrij voorspoedig. Na twee plaspauzes en een tankstop kwamen we tegen de klok van 11:00 uur in de buurt van München. Helaas begonnen toen, zoals verwacht, de files. We gingen de snelweg af en probeerden binnendoor te rijden maar daar stond het net zo vast als op de snelweg. We schoten er dus weinig tot niets mee op. Uiteindelijk leverden de files ons een flinke vertraging op. Bij de plaats Inzell gingen we de grens met Oostenrijk over en reden we via binnendoor weggetjes in anderhalf uur naar Reit. We arriveerden omstreeks 15:00 uur bij appartement Harasser.

We werden vriendelijk ontvangen door iemand van de familie Harasser en zij bracht ons naar het appartement. Het appartement bevond zich op de tweede verdieping. Op deze etage lagen ook nog twee slaapkamers met badkamer. Eén slaapkamer lag op de begane grond en beschikte ook over een eigen badkamer. In het appartement was een gezellige woonkeuken en het zag er goed en schoon uit.


Gelukkig was er nog tijd om even in de sneeuw te spelen.

We speelden nog even in de sneeuw naast het huis en wachtten tot de anderen zouden arriveren. René, Katja, Allek en Danil arriveerden pas twee uur later en zij hadden er nog langer dan ons overgedaan. De slaapkamers werden verdeeld en de bagage zoveel mogelijk uitgepakt. Voor het avondeten werd er een lekkere pasta bolognese gemaakt. Helaas was er geen tijd meer om skimateriaal en skilessen te regelen. Morgenochtend moeten we dus eerder vertrekken om dit allemaal te regelen. Keyro sliep bij Allek op de kamer en ik mocht op de beneden verdieping bij pappa en mamma slapen.