Sneeuwkettingen en files

Vanmorgen werden de laatste spullen ingepakt en in de auto gezet. We aten nog een broodje en gingen om 08:30 uur weg. Het had vannacht licht gesneeuwd en we vroegen ons af of we het lichte heuveltje naar de grote weg op zouden komen. René reed voorop en zijn banden begonnen op het laatste stukje flink te spinnen. Met heel veel moeite kwam de auto net boven. Helaas hadden wij wat gas terug moeten nemen omdat René moeite had met boven komen en zo haalden wij het dus ook niet. Wij waren natuurlijk ook nog eens zwaarder beladen en dat werkte ons ook een beetje tegen. De auto begon te glijden en Keyro zag het kleine afgrondje naast hem steeds dichter bij komen. Pappa zette de auto op de handrem en mamma moest achter het stuur gaan zitten.

Samen met Rob en René duwde hij de auto weer recht de weg op. Het lukte uiteindelijk niet om de circa 10 meter lange heuvel op te komen en daarom moesten alsnog de sneeuwkettingen onder de auto gelegd worden. Met al die technische mannen was dat snel gebeurd. Bij de auto van Rob en Camielle werd uit voorzorg en veiligheid ook de sneeuwkettingen er onder gedaan. Boven gekomen konden de kettingen er weer onder vandaan en hadden we al 45 minuten vertraging. We sloten daarna direct aan in het langzaam rijdend verkeer.


Helaas toch nog sneeuwkettingen nodig.

We moesten door verschillende dalen en zo kregen we meteen nog een extra vertraging. Uit verveling deed ik mijn ogen maar dicht en sliep ik een paar uur. Toen ik weer wakker werd zaten we al op de snelweg. Ook kregen we in Zuid Duitsland nog enkele files maar uiteindelijk kon pappa toch nog redelijk goed doorrijden. We stopten onderweg bij een Burger King restaurant en daar aten we hamburger met frietjes! We moesten nog een aantal uren rijden en op het laatste uur sloeg de verveling echt toe.

Bumba had ik ondertussen wel gezien en naar buiten kijken was ook niet echt interessant meer want het was donker geworden. Uiteindelijk wist mamma me rustig te houden door liedjes met mij te zingen. Keyro was door de verveling in slaap gevallen. We waren uiteindelijk rond 18:30 uur thuis en daar kreeg ik nog lekker wat te eten. René, Katja, Allek, Rob, Camielle, Lauren, Keyro, pappa en mamma bedankt voor alle leuke belevenissen tijdens mijn allereerste wintersportvakantie! Ik heb er overal van genoten en kijk nu al uit naar de volgende wintersportvakantie.

Een optreden van wereld klasse!

Onze laatste vakantiedag in Ladis was alweer aangebroken. Het was vandaag de beurt aan de mamma’s om de piste op te gaan en de pappa’s bleven thuis met de kinderen. Het was buiten erg koud en er stond een flinke wind. Onze mamma’s gingen pas rond de klok van 10:00 uur weg. Mamma kwam echter al snel weer terug naar het appartement.

Ze was flink gevallen op haar stuitje en kon niet goed bewegen of zitten. Ze durfde het niet aan om verder te snowboarden. Omdat mamma terug was kon pappa nog even gaan snowboarden, had hij weer geluk! Mamma ging ondanks de pijn toch met Keyro en mij naar het zwembad bij Kinderhotel Laderhof. Voor mij was het de eerste keer maar Keyro was er deze week al eens geweest. Hij wees ons de weg naar het zwembad. Ik moest eerst even wennen in het zwembad maar al snel vond ik het helemaal fantastisch en rende ik door het kinderbadje. Op de muren waren allemaal vissen en zeedieren getekend en ik herkende zelfs “Nemo”. Mamma vond het na bijna twee uur zwemmen wel genoeg geweest. We moesten ons weer aankleden en gingen daarna nog een stukje lopen. We kwamen langs het meertje met Burcht Laudegg en liepen daarna toch maar naar huis omdat het flink koud was.

Ik deed een middagdutje en toen ik wakker werd was pappa ook al thuis. De rest van de middag werd er voornamelijk opgeruimd en ingepakt. We aten ’s avonds Mexicaanse tortilla’s en na het eten werden we getrakteerd op een optreden van Allek, Keyro en Camielle. Zij dansten voor een groot publiek op het liedje “Chu Chu Ua” en “Aram Sam Sam”. Het was een optreden van wereldklasse en ze kregen een groot applaus. Op tijd weer naar bed want morgen hebben we weer een lange terugreis voor de boeg.


Samen met Allek en Camielle gaven we een spetterend optreden.

Magic ladis

Het was voor pappa alweer vroeg op want Ronac liet zich al om 06:30 uur horen. Meneertje had weer eens honger en kon niet nog een uurtje wachten. Pappa stond zoals gezegd op en mamma en ik bleven nog drie kwartier in bed liggen. Het was vandaag mannendag en de pappa’s wilden met de eerste lift de piste op.

Helaas bleek dit pas om 09:00 uur te zijn. Nadat we ons hadden gewassen en aangekleed, ging Ronac alweer slapen en gingen Allek en ik tekenen en spelen. We wachtten tot Ronac zijn slaapje had gedaan en zouden daarna naar Berta’s Kinderland gaan. Toen Ronac wakker was, ging net Allek naar bed en moest ik nog een uur geduld hebben voordat we eindelijk konden gaan.


Ronac en Mamma op het sleetje van Allek.

Uiteindelijk vertrokken we toch naar de Sonnenbahn-gondel. Mamma reed in de auto van René want de mannen waren met pappa’s auto gegaan. Volgens Allek was mamma een “good driver” (goede chauffeur). Met de gondel gingen we naar boven. In Kinderland gingen we sleeën, schommelen etc. Het was behoorlijk wat kouder dan de afgelopen dagen en dat was te merken. Hopelijk gaat het nog sneeuwen de komende dagen. Op een gegeven moment zagen we Rob en hij kwam naar ons toe.


Ik mocht ook eventjes samen met pappa snowboarden.

Later kwamen ook pappa en René even kijken maar zij hadden maar weinig geduld en wilden snel weer de piste op. We gingen aan het einde van de middag weer terug naar het appartement en ik speelde daar nog even buiten. ’s Avonds zijn we samen met René, Katja en Allek uit eten geweest bij Restaurant Rittersrube. Helaas konden Rob en Camielle niet mee want Lauren was nog te ziekjes, jammer. René, Katja en mamma bestelden iets met wild (Reebraten, goulash en Hirschbraten), pappa kreeg een huifkar met frieten en vleesspiezen en Allek en ik frietjes met vissticks en worst.


Gezellig uit eten met één van de families Ubachs.

Na het eten liep iedereen terug naar het appartement behalve mamma en ik. Mamma had gehoord van “Magic Ladis, Die Burg brennt”, een evenement dat iedere donderdag plaats vindt en de geschiedenis van Ladis presenteert.De burcht Laudegg bleek hiervoor het romantische decor. De ruïne van burcht Laudegg is gedeeltelijk gerestaureerd en staat op een heuvel boven een meertje in het dorp. De burcht was verlicht en rondom het meer brandden allemaal kaarsen. Om 21:00 uur begon het spektakel met een film over het ontstaan van Ladis en de bouw van de burcht. Onder begeleiding en op de tonen van muziek veranderde het kasteel steeds van kleur. Een prachtig schouwspel om naar te kijken.


De sjieke show “Die Burg brennt”.

Tijdens het stukje verhaal over de verovering werd de burcht gehuld in vuur en vlam “Die Burg brennt” en werd er vuurwerk de lucht in geschoten. Eigenlijk vond ik die knallen veel te eng maar mamma wist mij te kalmeren en te blijven zitten. Het vuurwerk zelf was prachtig. Het verhaal ging door tot het Ladis van nu. Na ongeveer een ½ uur was de show afgelopen en hadden mamma en ik genoten. We waren erg koud geworden en gingen naar het appartement waar ik iedereen vertelde van “Die Burg brennt”.

Zwemmen bij Hotel Laderhof

Vanochtend hadden we eens geen broodjes maar stond chef-kok René pannenkoeken voor iedereen te bakken. Het waren ook nog eens geen gewone pannenkoeken maar met pannenkoeken met rozijntjes. Mijn complimenten voor de kok want ze smaakten heerlijk!


René de pannenkoekenbakker maakte heerlijke pannenkoeken voor het ontbijt.

Het was vandaag de beurt aan pappa en mamma om op de kinderen te passen. Vooral mamma vond dat niet zo erg want die had wel wat spierpijn van gisteren. Pappa ging samen met mij en Allek naar het zwembad bij Kinderhotel Laderhof. De eigenaar van het Kinderhotel heette ook Ebner en het zal wel familie zijn van de eigenaren van Apart Sunshine. Het was een leuk zwembad met een kinderbad en een diep bad. Het was er lekker warm en er was verder niemand aanwezig. Allek en ik konden dus naar hartenlust onze gang gaan. In het zwembad lagen ook nog een surfboard en twee lange staven om mee te spelen. We amuseerden ons prima maar helaas gingen we na twee uurtjes zwemmen terug naar het appartement.


Zwemmen bij het kinderhotel met Allek en pappa.

Allek moest ’s middags even een paar uur slapen en het duurde mij veel te lang voordat hij weer wakker werd. Ik speelde wat op de WII en maakte mooie tekeningen. Lauren was vandaag niet zo lekker, verkouden, lichte verhoging en ze sliep weinig. Gelukkig kon ik haar wel nog aan het lachen maken. Katja en mamma verzorgden het avondeten een variant op nasi want in de mini-market konden ze niet alles vinden wat ze nodig hadden. Het smaakte er zeker niet minder om en mamma mag dit thuis nog wel eens een keer maken.

Chicken Hunt

De ochtend begon weer vroeg rond de klok van 07:00 uur. Gezellig met zijn allen ontbijten en daarna wassen en aankleden. Pappa en mamma gingen vandaag de piste weer onveilig maken. Rob en Camielle bleven vandaag thuis bij alle kinderen. Terwijl Lauren en Ronac hun ochtendslaapje deden ging ik met Allek en Rob naar buiten om wat te voetballen. Na deze frisse neus speelde ik met Rob “Chicken Hunt” en “Mario Kart”op de WI. Bij Chicken Hunt moesten we gezamenlijk zoveel mogelijk kippen dood schieten met de controller. Eigenlijk niet echt een spelletje voor een vierjarige maar wel leuk.


Een dagje met Camielle, Rob en Lauren in het appartement.

Verder amuseerden we ons met spelletjes en vooral tekenen. Pappa en mamma waren rond 15:30 uur al terug van het snowboarden. Mamma was doodmoe en totaal uitgeput. Ze had een aantal moeilijke rode pistes gedaan en als laatste de 10 kilometer lange Frommesabfahrt. Vanwege de smalle paadjes en slush-sneeuw was dit een ware beproeving voor haar geweest. Ze hield er zelfs twee blauwe knieën en twee blauwe plekken op haar billen aan over. Zouden ze nu begrijpen waarom ik het vallen in mijn skilesje niet leuk vond? Toch vind ik het knap van haar dat ze zo doorzet om te leren snowboarden. ’s Avonds werden er pizza’s en voor mij spaghetti afgehaald bij Pizzeria Reblaus in het dorp

Berta’s Kinderland

Het is wel vreemd hoor zo met z’n vieren op één slaapkamer de nacht door brengen. De verleiding was groot om lekker bij pappa en mamma tussen in te kruipen net zoals Keyro dat had gedaan. Het bed bleek gelukkig groot genoeg te zijn voor ons viertjes.


Met z’n allen in de gondel.

We gingen vandaag met zijn allen naar boven de berg op. Ik was natuurlijk benieuwd want ik had dat nog nooit gedaan. We gingen naar de Sonnenbahn gondel bij ons in het dorp. De Sonnenbahn verbindt Ladis met Fiss. Vanuit Fiss kun je met verschillende gondels verder het skigebied in gaan. Omdat we met de kinderwagen waren, mochten we via een ander poortje naar binnen en hoefden we niet in de rij te wachten. Het personeel was heel behulpzaam en tilde mij met de kinderwagen in de cabine. De gondel ging steeds hoger en zo kreeg ik een goed uitzicht over het dorp Ladis met het kasteel Laudegg en de skipiste.


Bertha’s kinderland.
De skipiste was een witte streep in het groene sneeuwloze landschap. De temperatuur zou naar verwachting ook vandaag weer oplopen tot circa 13 graden, niet normaal voor de tijd van het jaar. We stapten uit bij het Mittelstation Sonnenbahn gelegen op circa 1500 meter. Hier lag het Berta’s Kinderland waar Keyro gisteren zijn skiles had gehad. Berta’s Kinderland is een waar paradijs voor kinderen. We gingen naar beneden en daar was een speelplaats met schommels, tubing bahn, iglo en nog veel meer. Er was genoeg te zien en ik kon mijn oogjes uitkijken.

Ineens zag ik nog meer bekenden namelijk opa Leo en ome Stefan. Zij zijn op vakantie in hetzelfde skigebied en logeerden in het dorp Fiss. Wat een leuke verrassing. Snel even knuffelen met opa Leo. Jammer dat hij oma Margriet niet had meegebracht.


Ikke en mijn vriendinnetje Lauren.

Mamma ging de Ladis- abfahrt maken met opa Leo en ondertussen bleven wij bij pappa. We aten gezamenlijk in Familien restaurant Sonnenburg en rond de klok van 14:00 uur gingen wij samen met mamma, Camielle en Lauren terug naar beneden. Ik viel in de gondel in slaap en werd wakker terwijl wij op het terras van Hotel Alpen Herz zaten.


Bertha.

Mamma was Keyro een boekje van Dora aan het voorlezen. We liepen nog wat door het dorpje Ladis. In het centrum staan huizen met mooi beschilderde gevels (fresco’s). Ze zien er iets anders uit dan elders in Tirol en zijn Retro-Romaans. We zagen ook het Rechenhaus en dat is waarschijnlijk het oudste beschilderde huis van het Tiroler Obergericht. We deden wat boodschappen bij de Mini-Market voor het avondeten.


’s Avonds werd er altijd lekker gespeeld in het huisje.
Het was vandaag de beurt aan Rob en Camielle om te koken. Hun pasta met tonijn ging er bij iedereen wel in na een dag in de frisse berglucht te zijn geweest.

Skiles

Ronac was vanmorgen de eerste die wakker werd. Mamma stond met Ronac op en niet veel later waren pappa en ik ook wakker. We wasten ons, kleedden ons aan en aten een licht ontbijt. Vandaag zouden René en Katja op de kinderen letten. Ronac bleef dus achter in het appartement en ik vertrok met pappa en mamma richting de piste.


Mijn skiuitrusting uitproberen.

Als eerste gingen we naar sportshop Loisl waar we ski’s, skischoenen en een helm voor mij gingen huren. Met mijn volledige skiuitrusting gingen we de skipas kopen en konden we de Sonnenbahn-lift in gaan naar het Mittelstation. Het was raar om te zien dat er alleen op de skipistes sneeuw lag en verder nergens. Het zonnetje scheen vandaag fel en het zou weer warm worden (rond de 15 graden bij het Mittelstation).


De stoere mannen in de lift.

We waren rond 9:30 uur bij Berta’s Kinderland waar alle kinderen skiles krijgen. Met Berta’s snowmobil werden we naar beneden gebracht waar de lessen plaats zouden vinden. Eerst werden alle kinderen naar leeftijd verdeeld over de klasjes. Alle vierjarigen werden bij elkaar gezet en daarna werd er gesplitst op de taal die de kinderen spraken. Ik kwam in een Nederlandstalig klasje met vier meisjes en drie jongetjes. Onze skilerares heette Robyn en zij sprak gelukkig ook Nederlands. We gingen met zijn allen naar ons “skiplekje” en gingen in de rij staan om te verzamelen. Ik mocht voorop lopen naar de skiband en er als eerste op gaan staan.

Nadat we dat hadden gedaan moesten we de ski’s aan doen en gingen we één voor één met lerares Robyn van de kinderpiste. Skietjes recht, iets door de knieën zakken en de handen op de knieën leggen. Iedere keer steeds iets sneller en proberen om niet te vallen. Pappa en mamma bleven een tijdje kijken en gingen daarna zelf de pistes van Tirol Ski-Dimension te verkennen. Ze gingen met de Sonnenbahn door naar knooppunt Fiss van waaruit de “Schönjochbahn” en de “Möseralmbahn” naar hoger gelegen delen van het skigebied.


Mijn eerste skiles.

Tussen de les door hadden we ook nog eventjes pauze. We kregen iets te drinken en Berta de koe kwam nog haar liedje zingen. Na de pauze konden we weer oefenen op de ski’s tot het 12:00 uur was en pappa en mamma me kwamen halen voor de lunch. Het was jammer dat juffrouw Robyn helemaal alleen was want echt opschieten deed het niet en ik moest soms lang wachten tot ik weer aan de beurt was.

Samen met pappa en mamma lunchte ik in het Familien restaurant Sonnenburg. Ik at een knakworst met frietjes en ketchup. Na de lunch had ik totaal geen zin meer om naar de skiles te gaan. Ik was moe en wilde niet dat pappa en mamma weg zouden gaan. Juffrouw Robyn probeerde nog of ik met haar naar beneden wilde glijden maar dat wilde ik niet. En zoals velen wel weten: “wat ik niet wil dat wil ik ook niet” en er daar breng je me ook niet vanaf. Uiteindelijk haalden pappa en mamma me uit de les. Ze vonden het jammer dat ik niet wat meer doorzettingsvermogen had om de les af te maken. Maar goed, ik heb het geprobeerd en vond dat vallen echt niet leuk.

Mijn eerste skiles.

Camielle en Rob kwamen ook nog even kijken en samen gingen we terug naar beneden. We brachten mijn ski’s terug omdat ik toch geen les meer wilde nemen deze week. We dronken nog iets bij Aprés ski bar Geigalochmaar erg veel was er zo vroeg niet te beleven. Ronac was blij toen we weer thuis kwamen. Hij had zich goed vermaakt vandaag. Hij moest niet veel van René hebben en bleef zo veel als mogelijk bij Katja in de buurt. Pappa en mamma maakten ’s avonds voor iedereen groene kipcurry met broccoli. Lekker eten na een vermoeiende dag waarbij ik veel energie heb verbruikt. Niet veel later ging ik naar bed toe en en was ik vrijwel meteen in dromenland.

Naar Ladis in Tirol

Pappa en mamma haalden ons vanmorgen al vroeg (5:00 uur) uit bed. Het was buiten nog donker maar ik was meteen wakker. Vandaag vertrekken wij naar Ladis in Oostenrijk voor onze wintersportvakantie. Volgens Keyro moet dat heel erg leuk zijn. We vertrokken om 5:20 uur ietsjes later dan gepland. Volgens de berekening van de TomTom zouden we zonder pauzes rond 12:52 uur in Ladis aan moeten komen, ongeveer 7 ½ uur rijden dus.

Keyro en ik bleven een uurtje wakker maar deden daarna toch onze ogen maar dicht om zo nog wat slaap te krijgen. Rond 7:30 uur stopten we bij een tankstation en daar kwamen we Rob, Camielle en Lauren tegen. Zij gingen Lauren de fles geven maar omdat ik nog sliep besloten pappa en mamma om door te rijden. Ik werd pas rond de klok van 9:00 uur wakker. We kregen lekkere broodjes, eierkoek en drinken. We mochten op de Dvd-speler de film “Finding Nemo” kijken en later ook nog Bumba. De reis verliep ontzettend vlotjes en de laatste 100 kilometer waren binnendoor. We kregen nog wat files en langzaam aan rijden maar we verloren weinig tijd. De omgeving was prachtig en de zon scheen fel.

We stopten bij een restaurant met uitzicht op de Zugspitze, een berg van 2962 meter hoogte en hiermee de hoogste berg van Duitsland. De Zugspitze is gelegen op de grens tussen Duitsland en Oostenrijk. We stopten hier bijna één uur om wat te wandelen en te drinken. Van al dat stil zitten was ik aardig druk en bewegelijk geworden. Pappa en mamma noemden mij daarom een “wriemelvot”. We reden nog een uurtje en toen kwamen we aan in het op 1190 meter hoog gelegen dorp Ladis. Ladis is een van de drie zonnedorpen in het Oberinntal, in de deelstaat Tirol. Het is het deel van het Inntal ter hoogte van de Oostenrijks-Zwitserse grens. Ladis ligt samen met Serfaus en Fiss op een zonnig plateau 500 meter boven het Inntal.


Zugspitzblick.

Het milde klimaat zorgt ervoor dat hier boven de 1400 meter nog gewassen kunnen groeien. Helaas bleek het klimaat zo mild dat er nu geen sneeuw lag en de temperatuur rond de 12 graden was. Raar hoor wintersport zonder sneeuw! We werden in Apart Sunshine hartelijk ontvangen door de eigenaresse Claudia Ebner en haar zoontje Maximilian. Het appartement bestaat uit een ruime wooneetkamer met keuken en 3 slaapkamers allemaal met aparte douche en toilet. Het is zeer kindvriendelijk en overal was aan gedacht. Kinderbedjes incl. dekbed en handdoeken, kinderstoel en zelfs Keyro had zijn eigen bed.


Onze slaapkamer in appartement Sunshine.

We kunnen tevens allemaal twee keer gebruik maken van het zwembad en de speeltuin van Kinderhotel Laderhof in het dorp. Ongeveer een uurtje later kwamen ook Rob, Camielle en Lauren aan en iets daarna ook René, Katja en Allek. Keyro ging samen met pappa en mamma de boodschappen doen en zijn skiles regelen terwijl ik even in het appartement bleef met alle anderen. Ik kreeg een potje eten omdat het anders te lang zou duren maar de volwassen aten een lekkere pasta bolognese en pasta carbonara. Na het eten werd er getoast op een goede vakantie en was het tijd dat ik mijn bedje voor deze week ging uitproberen.


Onze woonkamer in appartement Sunshine.