Wandeling Meerssen nog schrijven!

Met zijn tweeën maakten we deze zondag een korte wandeling in de omgeving van Meerssen. We volgden wandeling nummer 46 van 6,4 kilometer van de website wandelgidszuidlimburg.com. De auto werd geparkeerd bij de gratis parking aan de Gansbaan op een steenworp afstand van de Basiliek van Meerssen. De wandeling begon bij de basiliek van het Heilig Sacrament die we eerst bekeken van de buitenkant. De prachtige glas-in-lood ramen werden ontworpen door Charles Eyk, een bekende nederlandse kunstenaar die werd geboren in Meerssen. Hij was van eenvoudige komaf en werd geboren in een gezin van veertien kinderen. Zijn grote passie was tekenen en door zijn ouders wordt hij naar aardewerkfabriek ” ceramique” gestuurd, waar hij kopjes en schoteltje decoreerde. Uiteindelijk gaat hij een oplieing volgen aan de Rijksacademie voor Beeldende kunst in Amsterdam. Hier wordt hij geïnspireerd door wand -en glasschilderkunst. De basiliek werd in 1938 door paus Pius XI tot basilica minor verheven. Het is gebouwd in Maasgotiek en geldt als hoogtepunt van deze stijl in Nederland. Het is een bijzonder mooi gebouw in ieder geval. Voor de kerk stond een kerststal die we tijdens deze wandeling nog wel vaker tegen gingen komen. We kwamen langs de Vredeskapel (Koningin des Vredes). Deze kapel werd in 1941 gebouwd naar aanleiding van een belofte die in de tweede wereldoorlog was gedaan. Als er bij mobilisatie geen slachtoffers in Meerssen zouden vallen, werd beloofd dat er een kapel ter ere van Maria zou worden gebouwd. Daarna liepen we een stuk door de bebouwing van Meerssen. Bij de Korte Raarweg stond ons een pittig klimmetje te wachten. Bovenaan de berg kwamen we uit in het gehucht Raar. Bij een Mariakappeltje bleven we even staan bij een kerststalletje met muziek. De kerststal laat een voorstelling zien van de geboorte van Jezus die volgens traditie in een stal werd geboren. Jozef, Maria, het kindeke Jezus, de herders, de Wijzen uit het Oosten en de dieren waren allemaal aanwezig.  We staken de weg over en liepen de Visweg af naar beneden. Hiervandaan hadden we een prachtig uitzicht over het Maasdal. Blijkbaar liepen we te ver door want ineens klopte de omschrijving niet meer. We liepen een stuk terug en namen een binnendoor pad. Het was hier wel wat drukker met wandelaars maar op zich viel het nog best mee. We staken de Watervalderbeek over. Deze beek ontspringt in het bos van Waterval en door allerlei bronnetjes in het bos werd het een kabbelend beekje en stroom samen met de Vliekerwaterlossing in Meerssen en mondt dan uiteindelijk uit in de Geul. We pikten de route weer op en gingen bergop het bos in. Een klein klimmetje bracht ons bij Domein de Wijngaardsberg. Het is een van de oudste wijngronden van Nederland. Het vermoeden bestaat dat hier al sinds de Romeinse tijd wijn werd verbouwd op de hellingen van de Wijngaardsberg. Het werd enige tijd verboden door de komst van de fransen maar in 2002 werd de oude traditie weer opgepakt. Hoeve Wijngaardsberg is een monumentale kasteelboerderij en hiervandaan hadden we een prachtig uitzicht. We passeerden de hoeve en kregen zo uitzicht op de andere kant. In de verte zagen we de kerktoren van de Catharinakerk in Ulestraten liggen. We volgden een smal pad en passeerden net voor het Vliekerbos nog twee mergel pilaren. We volgen het bospad naar beneden en lopen over een paar vlonderpaden. In de verte zagen we kasteel Vliek liggen. Het herenhuis/kasteelhoeve werd gebouwd in Lodewijk XIV stijl en dateert uit 1725. Voor die tijd was het kasteel ook wel bekend onder de naam Huize Dael. Na een mooi stuk lopen door het bos verlaten we het domein en lopen we een flink stuk langs de doorgaande weg.  We komen in het centrum nog langs het huis van de bekende Nederlandse voetballer en trainer Mark van Bommel, een synagoge en een mooi monumentaal herenhuis Zuiderhof, de voormalige burgemeesterswoning (1905). We lopen de basiliek voorbij en komen weer uit bij de auto. Ondertussen is het al schemerig geworden en zo laat was het helemaal nog niet.Thuis kropen we lekker op de bank om ons op te warmen met een kop thee en koffie. 

Bootcamp training budoclub

Helaas werd door het kabinet besloten dat alle binnen sporten nog geen doorgang mogen vinden. Onze judo training ligt dus al maanden op zijn gat. Het bestuur van Budoclub Daalhof ging op zoek naar mogelijkheden die wel kunnen. Zo organiseerden ze vandaag voor het eerst een buiten training. Een zogenaamde bootcamp. Op het grasveld aan de Planetenhof werd de training geven. Een bootcamp is een training in groepsverband waarbij je spierversterkende oefeningen uitvoerd. Het doel is om kracht en uithoudingsvermogen te verbeteren. Sensai Erik had een aantal oefeningen geselecteerd. Zo waren er korte oefeningen van sit ups, opdrukken, crossfit (o.a. korte explosieve boks oefeningen). Het was echt heel leuk om te doen. Wat een top initiatief van onze budoclub! Zo lang we niet de dojo kunnen gebruiken en het weer het toelaat, trainen we op deze manier.

Pubquiz in Zoom

Ralph had de afgelopen week een leuke pub quiz in elkaar gezet. Verschillende vrienden werden uitgenodigd om gezellig deel te nemen. Tevens was Tina jarig en wilden we dit toch weliswaar op afstand met haar vieren. Voor de “fun” hadden we allemaal een pruik of hoofdeksel opgezet en overvielen we haar nadat ze zich had ingelogd. De quiz bevatte een paar hilarisch vragen waar door sommigen wel en anderen niet om gelachen kon worden. Onder genot van een hapje en drankje werd het toch al snel weer tegen middernacht tot de laatste vrienden uitlogden.

Oranje band met een groene slip

Er werd vandaag weer een examen bij de Budoclub afgenomen. De groep met oranje banden moesten beginnen. We werden beoordeeld door sensei Erik en zijn hulp Youri Schwoll, een jonge talentvolle judoka. Ik was als tweede aan de beurt. Milan koos mij als maatje uit om de verschillende technieken en worpen te demonstreren. Op zich was ik niet geheel tevreden maar de meeste worpen gingen goed. Aan het einde van alle examens mocht ik mijn groene slip in ontvangst nemen.

Aachener Weihnachtsmarkt

De tijd van de kerstmarkten is weer aangebroken. We bezochten vandaag een traditionele kerstmarkt bij onze oosterburen. De Aachener Weihnachtsmarkt is tot ver buiten de grenzen van de regio bekend en geliefd. We reden naar Aken en parkeerden onze auto net buiten de Umweltzone. Zonder vignet mag je namelijk niet met de auto het centrum in rijden. Bij deze parking kon je parkeren en kreeg je het buskaartje naar et centrum gratis. Het was helemaal nog niet druk in de parkeergarage. De familie Lemmens was ook net aangekomen en samen liepen we naar de bushalte. Het was guur weer en het was aan het regenen. We hoefden niet heel lang op de bus te wachten en binnen een kwartier stapten we midden in het centrum (Elisenbrunnen) van Aken uit, ideaal! De geschiedenis van de kerstmarkt gaat terug tot in de jaren zeventig. Het begon met een kleine “Printenmarkt” rondom de Elisenbrunnen. De markt ontwikkelde zich, er kwamen meet kraamhouders en door de stijging van het aantal bezoekers verplaatste de kerstmarkt zich richting de Markt, het Katschhof en de omliggende steegjes. Bij de Hexenhof konden we even droog staan en dronken we een “heisse Choko mit Sahne” en de pappa’s en mamma’s iets sterkers. Het werd gelukkig wat droger en we liepen door de steegjes en langs de verschillende pleinen. We kwamen langs de Dom en het stadhuis. Overal waren sfeervolle kraampjes met een uitgebreid aanbod van kerstspullen. Af en toe werden we verleid met wel heel aangename geuren. Nootjes, suikerspinnen, Aachener printen, worst en reifkuchen (aardappelpannenkoeken), we kregen er honger van. Natuurlijk kregen we wat. Samen deelden we een broodje worst en de reifkuchen. We deden nog een drankje bij het ondergaan van de zon en liepen terug naar de bushalte. Op de terugweg stopten we bij een sushirestaurant Asai in Kerkrade. Mamma had willekeuring gegoogeld en was hier op uitgekomen. Ze belde en er was nog plaats ook. Het was een klein restaurant maar sfeervol ingericht. De bediening was vriendelijk en het eten bleek overheerlijk te zijn. We gingen voor een menu en konden zelf ons voor-, hoofd- en nagerecht kiezen. De sushi was vers gemaakt en zeer smaakvol. Een van de beste sushi die ik heb gegeten. Jammer dat Kerkrade wat ver weg is maar ik zou zeker een keertje terug gaan.

Surprises maken

Ook dit jaar moest er voor klasgenootjes een Sinterklaas surprise gemaakt worden. In overleg met mamma hadden wij beiden iets leuks uitgekozen om te maken. Mamma deed natuurlijk het meeste werk maar ik hielp haar wel een klein beetje. Keyro deed natuurlijk helemaal niets. Hij kwam alleen maar in paniek uit school dat hij voor vanavond een gedicht en surprise moest hebben. Gelukkig had mamma het allebei al klaar en hoefden we alleen mijn surprise af te maken. Voor mijn klasgenootje Sam maakte ik een stokpaardje met een baal verse stro. De kop was van vilt gemaakt en moest opgevuld worden met watten en de stro moest op het pakje geplakt worden. Twee klusjes die ik wel kon doen en nog leuk vond ook. Aan het einde van de middag waren het bord met sushi en het stokpaardje helemaal klaar. Ik moet zeggen dat mamma zichzelf weer heeft overtroffen dit jaar. Het ziet er echt heel erg leuk uit.