Dag 20; Vikos kloof

Zonder ons wakker te maken was pappa vanmorgen al om 7:00 uur vertrokken om de auto weg te brengen. We zaten om acht uur net aan het ontbijt toen hij terug kwam. Het ontbijt was hetzelfde als gisteren maar dat vonden wij absoluut niet erg. We vertrokken rond 8:30 uur met de eigenaar naar Monodendri. Hij volgde niet de doorgaande weg maar nam de tussendoor weg. Hobbel de bobbel, we werden flink door elkaar geschut. Hij zette ons af bij het startpunt van de wandeling en dat scheelde alweer een aantal honderden meters lopen. Voordat we begonnen aan onze wandeling van circa 12 kilometer namen we nog snel een kijkje bij het oude theater. De kloof begint tussen de dorpen Monodendri en Koukouli en eindigt vlakbij het dorp Vikos. De kloof is gedurende miljoenen jaren uitgesleten door de Voidomatis, een zijrivier van de Aoös. Door het uitslijten van de kloof laten de wanden gesteentes zien uit verschillende perioden. De kloof is maar liefst 20 kilometer lang. De diepte varieert van 450 tot 1.600 meter. Op het breedste punt is de kloof 40 meter breed, maar op sommige plekken is dit slechts een paar meter. De Vikoskloof staat in het Guinness Book of Records vermeld als diepste kloof op aarde. We begonnen met een pittige afdaling door een loofbos naar de droogstaande rivierbedding. Wij “de mannen” liepen in een stevig tempo door naar beneden en het wachten was op mamma die het veel voorzichtiger aan deed. Het pad was vrij gemakkelijk te volgen totdat we bij de grote keien in de rivierbedding kwamen. Hier werd het goed opletten en klimmen en klauteren. Vooral het klimmen en klauteren vonden wij erg leuk. Het was gelukkig nog niet heel erg warm, er was wat bewolking en de bomen zorgden voor schaduw. Meerendeel volgden we het pad langs de rivierbedding en soms ging het wat omhoog en laag maar over het algemeen goed te doen. Ongeveer halverwege maakten we een stop om wat te eten. Bananen, broodstengels en wat snoepjes werden uit de tas getoverd. Mijn rugzak die ik moest dragen werd direct een stuk lichter. We kwamen er achter dat Ronac een probleem had met zijn sandaal. De zool zat voor de helft los en hij liep er niet al te gemakkelijk op. En nu, was de vraag? We waren pas net op de helft van de wandeling en hadden nog een aardig aantal kilometers voor de boeg. Pappa bleek inventief te zijn en wist met behulp van een elastiek die mamma in de tas had zitten, de zool aan de sandaal vast te maken. De enige vraag was: “hoe lang zou dit houden?”. Met frisse energie en Ronac met geïmproviseerde sandaal gingen we verder. We liepen in aardig tempo door met mij als leider ver voorop. We kwamen bij een vlakker en open gebied en het zonnetje begon aardig te schijnen. Het laatste stuk naar het dorp Vikos was best steil maar ik liep vrij gemakkelijk met enkele korte tussenstops naar boven waar ik rond 15:00 uur aankwam. De auto stond keurig op de parkeerplaats op ons te wachten. We besloten om eerst iets te gaan eten en drinken voordat we terug reden. Vikos is een traditioneel dorp dat op de kliffen van de berg hangt, boven de diepe kloof. We vonden een taverne naast de kerk van Agios Triffonas nabij het dorpsplein. We bestelden niet al te veel eten omdat we vanavond nog in Vitsa wilden gaan eten. We bestelden een stuk hartige groentetaart, tzatziki, Griekse salade en ik had zin in kippensoep. We ontspanden lekker met een potje kaarten en het eten. Het was een fantastische wandeling in een nog mooiere omgeving. Een echte “must do” als je in deze regio bent. Het was een half uur terug rijden naar onze accommodatie. We namen allemaal een uitgebreide douche om al het stof en zweet van ons af te spoelen. Verder hadden we alle tijd om te ontspannen met een spelletje en een filmpje op de tablet. Pappa, mamma en Ronac gingen ’s avonds in het dorp nog eten maar ik had geen trek en bleef op de kamer. Achteraf hoorde ik dat het eten een beetje tegenviel omdat de meeste gerechten al op waren en er maar weinig keuze was. Er werd vanavond weer ingepakt want morgen gaan we deze prachtige regio weer verlaten. We blijken wat dagen over te hebben dus kunnen we iets extra inplannen. We zullen de stad Delphi bezoeken en onze laatste dagen doorbrengen aan het strand in de buurt van Athene en het vliegveld.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *