Fietsen door Bangkok

Wat hadden wij een moeite om vanmorgen wakker te worden en op te staan. Maar ja, wat wil je het was nog midden in de nacht. Toch moesten we opschieten want we werden om 6:30 uur aan de andere kant van het centrum verwacht bij het kantoor van Co van Kessel. Op straat vonden we direct een taxi die ons naar het kantoor wilde brengen. We waren vrij snel daar omdat het verkeer zo vroeg in de morgen nog niet echt druk was.

Het kantoor ligt in de wijk Yaowarat en is ’s werelds grootste Chinatown. Co van Kessel is een Nederlandse touroperator die dertig jaar geleden is begonnen met het aanbieden van tochten door Bangkok. Helaas is hij zelf in 2012 overleden maar zijn werk wordt voorgezet door een enthousiast team. We meldden ons aan bij de ontvangstbalie en vulden enkele papieren in.

We zouden een tocht gaan maken door Bangkok en wel op de fiets! WTF! Hoe gaan we dat overleven met al dat verkeer, dacht ik? We kregen allemaal een mooie gele fiets en stelden het zadel in op de juiste hoogte. Voorop de fiets zat een handig mandje waar we onze waterflesjes en andere spullen in konden leggen. Ronac kreeg een speciale kinderfiets. Samen met nog zes andere Nederlanders gingen wij om 6:45 uur op pad.

DCIM101GOPRO

Onze gidsen waren de Nederlandse Beau en de Thaise Tommy. Ronac fietste direct achter Beau en zou het tempo aangeven voor de groep. Eerst fietsten we naar de pier van de Chao Phraya Express  en stapten we met fiets en al op de boot naar de overkant. De wijk Arunpat lag direct aan de overkant en grensde vroeger aan het paleisterrein van koning Taksin. In de korte tijd dat deze koning regeerde was Thonburi de hoofdstad van Siam. De koning probeerde zijn Siamese rijk weer op te bouwen na de verwoesting van de oude hoofdstad Ayutthaya door de Birmezen. Hij gebruikte daarbij de hulp van allerlei bevolkingsgroepen. De Portugezen die voor hem hadden gevochten en de Chinese immigranten en Maleisische handelaren die hem van wapens hadden voorzien, gaf hij land en toestemming voor het bouwen van een kerk, scholen en moskeeën. Ondanks de vele migranten is de sfeer in deze wijk is uitgesproken Thai en je komt er nauwelijks toeristen tegen.

We kwamen terecht in het gekrioel van een ontwakend Bangkok. We hobbelden op onze fiets door straatjes die minder dan twee meter breed waren. Af en toe moesten we flink op de rem om verschillende obstakels te ontwijken. We fietsen over de lokale markt tussen de lokale bevolking door. Ook zij rijden gewoon met hun scooter langs de kraampjes. Op sommige plaatsen moesten we even van de fiets afstappen en gingen we lopend met de fiets in de hand. We roken verschillende geuren en kleuren van al de producten die te koop aangeboden worden. De lokale bevolking doet hier hun dagelijkse boodschappen. De producten worden vers ingeslagen en maar voor één maaltijd gebruikt.  Er was een overvloed en ruime keuze aan groente, fruit, vlees, vis, rijst etc.

Ook zagen we veel eetstalletjes waar de Thai hun ontbijt aan het verorberen waren. We kregen bij één van de stalletjes kokosnootpannenkoekjes. Ik vond het net poffertjes. In het Thais heet de snack: Kanom Krok. De verkoper had een soort poffertjespan op het vuur staan. Daarin werd eerst het beslag, zoals wij dat ook kennen van de pannenkoeken, gegoten. Vervolgens deed hij daar kokosnootmelk en een topping overheen. De topping kan bestaan uit bosui of maiskorrels. Toen het beslag wat gestold was, haalde hij alles in één keer van de plaat en begon met een schaar te knippen. Nadat hij klaar was met knippen deed hij de pannenkoekjes op elkaar, zodat er een soort van gesloten bolletje ontstond. Per portie betaal je 30 tot 40 baht en krijg je er een stuk of zeven. Het is een erg populaire snack in Thailand die wij zeker wel wilden proeven! We hapten er in. Van binnen waren de pannenkoekjes nog niet helemaal gestold. De kokosmelk droop langs onze vingers en we plakten direct aan alle kanten. Ik vond het lekker maar niet super bijzonder.

We stapten weer op onze fietsen en vervolgden onze weg. Soms fietsten we over het trottoir en dan weer over een “soort van “ fietspad. Onze route ging over de rechter oever (Thonburi-kant) van de Chao Phraya rivier. In de verte zagen we de bekende Wat Arun maar deze prachtige tempel met Chinees porseleinen versieringen stond in de steigers voor restauratie. We stopten bij de Portugese kerk Santa Cruz en kregen daar verschillende soorten fruit te eten. We kregen ramboetan en mangosteen. Heerlijk tropisch fruit dat in Nederland niet of nauwelijks verkrijgbaar is. De mangosteen is sappig en het witte vruchtvlees is zoetzuur van smaak. De ramboetan met zijn “harige” schil had stevig wit vruchtvlees met een zoete smaak.

Als we weer op de fiets stappen komen we niet veel later uit bij de Wat Kalayanamit. We zien bouwvakkers aan het werk. Ze zijn de tempel en het gebied er omheen aan het renoveren. We gaan de tempel in en het blijkt een prachtig versierde ruimte te zijn met een enorm groot zittend Boeddha beeld. De Boeddha is 15 meter hoog en 12 meter breed en neemt bijna de hele ruimte in beslag. Ondanks dat het een boeddhistische tempel is, zie je hier ook veel Chinese invloeden en versieringen. Naast de tempel ligt een basisschool en we krijgen de toestemming om het schooltje even te bezoeken. De kinderen hebben net pauze en krijgen een pakje drinken.

Opvallend is dat ze allemaal een uniform dragen. De leerkrachten spreken een beetje Engels zodat een paar leerkrachten uit onze groep het een klein gesprekje kunnen voeren. Na deze korte onderbreking werd het hoog tijd om verder te gaan. We gaan opnieuw het water op maar deze keer niet met de ferry maar met een longtailboot.  De fietsen gaan gewoon mee! Ze worden netjes om en om tegen elkaar neergezet en als ze allemaal zijn ingeladen, kunnen wij aan boord. Ronac en mamma stappen voorin en pappa en ik zitten helemaal achterin. Een paar mensen moeten van plaats wisselen om de boot in balans te houden. Als iedereen zit, geeft de kapitein gas en de boot schiet vooruit! Het lijkt wel of we op moeten stijgen de lucht in, zo hard gaat het. Het water spat lekker hoog op aan beide zijkanten. Op deze manier verkenden we de vele kanalen en vertakkingen van de Chao Phraya. De kanalen worden “klongs” genoemd. Vooral de oude wijk Thonburi dat “Venetië van het Oosten” wordt genoemd is een wirwar van klongs. De klongs worden gebruikt voor transport, drijvende markten maar ook voor het lozen van afvalwater. Langs de kanalen zagen we houten huizen op palen, schamele hutjes, tempels, markten en restaurantjes. Ook werden er twee varanen langs de oevers gespot. Na ongeveer een half uur varen gingen we aan wal om bij één van de restaurantjes te gaan eten. Er stond allerlei lekkers op tafel maar om dat het pas 9:30 uur was, had ik nog niet zo veel trek. De eigenaresse sprak zelfs een aantal woorden Nederlands, grappig.

Het laatste deel van de fietstocht ging over betonnen weggetjes door een gedeelte waar vroeger bloemen en fruitplantages waren. Tegenwoordig is de grond opgekocht door projectontwikkelaars en worden er nieuwe huizen gebouwd. Ondanks dat er veel gebouwd wordt, is dit gedeelte nog vrij groen en heerst er vooral rust. Op een bepaald punt werden we weer door de longtailboot opgepikt en gaan we via het water terug naar het beginpunt. Voordat we de Chao Praya rivier opgaan moeten we de reddingsvesten aan doen. De zon was al aardig aan het schijnen en de reddingsvesten waren super warm. Eenmaal op de rivier gaf de kapitein gas en scheuren we letterlijk over het water. Het bootje stuiterde alle kanten op. Uiteindelijk zetten we veilig en wel weer voet aan wal. Het laatste stukje fietsten we door een deel van een ambachtswijk. Hier kun je voornamelijk alles voor auto, motor en scooters kopen. Onder andere auto-onderdelen worden gerecycled. Niets wordt weggegooid en alles krijgt een tweede leven. Veel onderdelen komen uit Singapore. In Singapore mogen motoren en auto onderdelen niet ouder zijn dan drie jaar en deze worden daarom veel verkocht aan het buitenland. Veel onderdelen komen dus naar Thailand en worden hergebruikt voor verschillende voertuigen zoals longtailboot, tuk tuk of motor. Opvallend was de sterke geur van rubber en motorolie.

Als laatste bezochten we nog een oude Chinese tempel. De hoofdkleuren van de tempel waren rood en geel. De kleuren staan voor geluk en rijkdom. In de tempel komen geregeld tempelbezoekers die ieder zijn of haar eigen ritueel heeft. We zagen verschillende soorten offers. Zo waren er wierrookstokken, Chinese godenpapier, kaarsen, bloemen en eten of drinken. Ook was er een grote dikke lachende Boeddha. Beau onze gids vertelde ons de legende. Deze Boeddha was eerst heel mooi en had alles wat hij wilde. Hij was dit zat geworden en wenste dat hij lelijk was. Een dag later was hij lelijk en dik. Hij voelde zich veel gelukkiger en had geen zorgen meer. Hij trok door China om het boeddhisme te verspreiden en werd hierbij vaak omringd door kinderen. Vanwege zijn gulheid en blijheid noemt men hem vaker de “Happy Boeddha”.

We fietsten nog een klein stukje en ineens stonden we weer voor het kantoor van Co van Kessel. De fietstour was afgelopen. We namen afscheid en vonden een taxi. We lieten ons afzetten bij Kao San Road omdat de taxichauffeur het adres van ons hotel niet kende. We liepen wat door Kao San Road met zijn vele souvenir kraampjes. In een zijstraat dronken we een lekkere smoothie bij één van de vele toeristische restaurantjes. Ronac had honger en kreeg nog een paar kleine pannenkoekjes met chocoladesaus. Hij at het niet helemaal op en ik mocht de restjes op eten. We waren wat moe geworden en hadden geen zin om terug te lopen naar ons hotel en namen een tuk tuk. Voorafgaande aan het ritje moest er eerst onderhandelt worden (afdingen) over de ritprijs. Natuurlijk betaalden we nog veel te veel voor het korte ritje. Een tuk tuk is een lawaaierig voertuig met drie wielen. De naam is afgeleid van het geluid dat de motor van het vervoersmiddel maakt. Vooraan zit de chauffeur en achter op een brede bank zaten wij, de passagiers. Het was een leuke ervaring om hier een ritje mee te maken. We moesten ons goed vast houden want de tuk tuk scheurde door het verkeer.

In het hotel namen we een douche om ons wat op te frissen en daarna vertrokken we in de richting van de Giant Swing. Onderweg kwamen we langs winkels waar je Boeddha’s in alle vormen en maten kon kopen. De Giant Swing lag echt heel dichtbij het hotel en we waren er zo. De originele schommel werd gebouwd in 1784 als heiligdom door koning Rama I. Het heiligdom ligt op een plein voor de oude Wat Suthat. De Giant Swing werd diverse keren herbouwd en wordt nu nog gebruikt bij ceremonies. We liepen door en kwamen uit bij een centraal park waar veel mensen bezig waren met hun dagelijkse work-out. Van jong tot oud kan men zich in dit park op zijn of haar eigen manier bewegen. Een rondje hardlopen, gewichtheffen, balans oefeningen of een work-out op een van de aanwezige fitness toestellen behoort tot de mogelijkheden. Wij vonden het leuk en deden vrolijk mee.

Na onze work-out liepen we naar de Wat Saket of ook wel Golden Mount (Gouden berg) genoemd. De Boeddhistische tempel ligt op een kunstmatige heuvel die is omgeven met een betonnen muur. De muur is gebouwd om instortingsgevaar door erosie te voorkomen. Het was een steile klim maar het uitzicht over de stad was fenomenaal. Helemaal bovenop de heuvel staat een blinkende gouden stoepa.

We brachten een tijdje boven door maar wilden niet wachten tot het helemaal donker was. We liepen terug in de richting van het hotel en vonden een plaatsje in een restaurant waar geen woord Engels werd gesproken. We bestelden wat gerechten door deze aan te wijzen op de menukaart. Het bestelde drinken werd door de bediende bij de buren gehaald. Op tafel kwam Som tam, een pittige salade van onrijpe gesnipperde papaja met pinda’s, gedroogde garnaaltjes en tomaten, een pittige groene curry en rundvlees met groenten in pepersaus en een salade met rundvlees. Het smaakte goed. Ons hotel bleek uiteindelijk om de hoek te liggen en we waren weer snel terug. De spullen werden ingepakt want morgen gaat onze reis verder.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *