Jeugdkamp Leonidas

Dit jaar ging ik weer mee naar het jeugdkamp van Leonidas. Vorig jaar was echt super leuk dus had ik er ontzettend veel zin in. Pappa ging weer mee als begeleider en dat betekende dat we al eerder vertrokken naar de Hofbauer in Zutendaal.

We kwamen rond 18:15uur aan, de eerste gasten werden pas om 19:00uur uit verwacht. Het grote voordeel was dat ik de eerste keuze had om een plaats in de slaapzaal te kiezen. Ons team was verdeeld over twee kamers. Omdat er iemand ziek was hebben we later nog twee bedden bijgezet waardoor ons hele team in één kamer kwam te liggen, dolle pret dus!

Vanaf 19:00uur begonnen we traditioneel met een groot kussengevecht. Niemand werd gespaard, de jeugdleiders durfden zelfs niet naar binnen te komen.

Zoeken naar gouden munten die er niet waren tijdens de speurtocht.

Daarna kwamen we met z’n allen bij elkaar in de grote zaal boven, waar we eerst uitgelegd kregen wat ons te wachten stond komende dagen. Vervolgens werden de teams samengesteld. Ik zat bij pappa en Rikkie in de groep. Net zoals vorig jaar moesten we een eigen teamnaam verzinnen. Eigenlijk wilden we kiezen voor “De slechte leiders” maar dit werd afgekeurd door onze leiders. Na lang beraad moesten we iets kiezen en werd onze naam “Ku-ke-le-ku!”(vraag me niet waarom)

We hadden een leuke groep met Devlin (overburen), Donné (uit mijn team), Jari (zoontje van Rikkie), Anniek, Maud en Rubin.

Als eerste activiteit stond een speurtocht op het programma. Vorig jaar waren we helemaal verdwaald en kwamen we pas na 23:00uur aan. Nu mochten we als derde groep vertrekken. Pappa en Rikkie hielden het tempo er goed in, en als we niet doorliepen werden we pootje gehaakt dus veel keus hadden we niet. We liepen in één keer goed en wisten bijna alle vragen te beantwoorden.

Tijdens de pauze stop bleek dat we de tweede groep hadden ingehaald, die waren dit jaar dus verkeerd gelopen haha. We kwamen mooi op tijd binnen en na een tekencontrole (waarbij ik gelukkig geen teken had maar Rubin wel twee)  ging het kussengevecht verder.

We spraken af om zo lang mogelijk wakker te blijven en dat is ons prima gelukt, met een aantal bleven we zelfs de hele nacht wakker. Tijdens het ontbijt liepen we als zombies rond.

Ondanks het gebrek aan slaap speelden we heel goed op het Hoffbauer toernooi. We wonnen zelfs al onze wedstrijden. Tot nu toe staan we eerste! Misschien dat we dit jaar wel niet de laatste plaats zouden halen.

’s Middags aten we eerst een lekker broodje met knakworstjes voordat we weer doorgingen met de volgende activiteiten. Zonder vals te spelen (ok, een beetje dan…) deden we het ook goed met de waterspelletjes, voetbal darts en de hindernisbaan. Aangezien het lekker warm weer was hadden we dolle pret.

Rond 18:00uur aten we frietjes met een snack in de grote zaal. Hierna namen we afscheid van de F-jes die de zaterdag al mochten snuffelen aan het jeugdkamp, jammer dat Ronac nog niet op voetbal zit anders had hij het vast heel leuk gevonden.

’s Avonds werd het tijd voor het spannende lichtspel in het bos. Aangezien pappa niet kon lopen vanwege een blessure hielp Davy ons om zo snel mogelijk alle opdrachten uit te voeren. In het hele bos was de “Kukelekuuu” kreet te horen, uiteraard wonnen we het spel!

Bij het kampvuur kregen we nog wat lekkers te eten en te drinken, we hadden lekker veel hout en konden ons dus goed warmen bij het vuur.

Voor het  laatste spel moesten we zonder zaklamp het bos in, heel eng allemaal, vooral omdat er een “tikker” in het bos zat die ons afscheen als we op zoek gingen naar de goudpot. Helaas begon het nu te regenen maar dat mocht de pret niet drukken. Weer lagen we na middernacht in bed, al gingen we nu wel allemaal vrij braaf slapen.

De laatste dag hadden we allemaal voetbalspelletjes op het programma staan, zo moesten we latje trappen, hooghouden, flessen voetbal en nog een aantal dingen.

Tijdens de uitreiking bleek dat team “Kukeleku”  de eerste plaats behaald had, onder luid gejuich (of was het boegeroep) namen we onze prijs in ontvangst waarna alle kinderen weer opgehaald werden.

Even later reed ik samen met pappa ook naar huis waar we de rest van de dag lekker bleven bank hangen. Het was weer een geweldig kamp en ik verheug me nu alweer op volgend jaar.

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *