Het terracottaleger

Vanmorgen werd mamma gebeld met de vraag of het klopte dat Quincy met ons mee mocht naar het museum in Luik. Stiekem had ik gisteravond met Quincy afgesproken. Nu wilde zij graag met ons mee. Het mocht van pappa en mamma en zo vertrokken wij rond 12:00 uur naar Luik.

Het prachtige station “Liège Guillemins”

We zouden een expositie van het Chinese terracottaleger bezoeken. Helaas hadden we dit jaren geleden tijdens onze vakantie in China niet gedaan. Een leuke gelegenheid om het nu te doen. Het museum is gelegen in het treinstation Liège Guillemins. Luik werd lange tijd gezien als sombere en vieze industriestad maar de afgelopen jaren heeft de stad een metamorfose ondergaan. Er is van alles gedaan om de stad aantrekkelijker te maken. We parkeerden vlakbij het station in een straatje en hoefden geen parkeergeld te betalen omdat het een feestdag was.

Het station is modern en architectonisch zeer bijzonder. Het is er ook bijzonder druk met fotografen en architectuurliefhebbers. Het gebouw is ontworpen door Santiago Calatrava, een Spaanse architect. Het is opvallend hoeveel glas er is gebruik en we waren best onder de indruk.

Ondanks dat Luik net over de grens bij Nederland ligt, wordt er geen woord Nederlands gesproken en staat alles in het Frans aangegeven. We waren verbaasd toen het meisje achter de ticketbalie van de tentoonstelling ons in het Nederlands aansprak. We betaalden de entree en ontvingen twee Nederlandstalige audiotours.

De introductiefilm was met een voice-over in het Frans en in het Engels ondertiteld. Met een beetje vertaling van pappa en mamma wisten wij het meeste dat er verteld werd toch te begrijpen. We keerden tijdens de tentoonstelling ongeveer 2200 jaar terug in tijd naar de eerste keizer van China. Keizer Qin Shi Huangdi wilde na zijn aantreden een grafmonument oprichten. Het monument en het leger bevindt zich tussen de berg Li en de stad Xi’an.

Op een maquette konden we zien hoe het monument er destijds uit moet hebben gezien.  Aan de bouw hebben meer dan 700.000 arbeiders waaronder vele slaven gewerkt. De grafheuvel was en begroeid met gras en bomen en werd omringd door dikke muren. Binnen deze muren stonden ooit ook tempels, zalen en bestuurlijke gebouwen. Op het terrein bevonden zich ook meerdere putten met grafgeschenken. Zo werden er onder andere 8000 levensgrote terracotta beelden gemaakt van krijgers en paarden om de keizer in het hiernamaals te beschermen.

Qin Shi Huangdi geloofde er in dat het graf zijn paleis voor de eeuwigheid was en dat het leven onder de grond een vervolg was van zijn leven op de aarde.  In 1974 werd het Chinese terracottaleger ontdekt door boeren die een put aan het graven waren. Het werd de grootste archeologische vondst van de 20ste eeuw. Het terracottaleger bestond uit soldaten, kruisboogschutters, ruiters met strijdwagens en paarden. Het leger was klaar voor de strijd. Er werd gebruik gemaakt van echte wapens en ze waren geschilderd in heldere kleuren.


Tenslotte keerden we nog één keertje terug bij de Chinese muur

Veel wapens werden geroofd en de kleuren vervaagden door blootstelling aan de buitenlucht. De beelden zin van binnen hol en in delen gemaakt. Ze werden gemaakt door rijksarbeiders en lokale werklui. De figuren zijn op ware grootte gebouwd. Er wordt gezegd dat alle terracottakrijgers gebaseerd zijn op echte mensen.  Ieder gezicht heeft verschillende eigenschappen en expressies.

Sommige figuren staan en weer andere zitten geknield, klaar voor de strijd. Sommige figuren dragen een harnas terwijl anderen gekleed zijn in een uniform. De figuren die we in Luik zagen waren echter niet de originele beelden maar wel erg getrouwe kopieën. De originele zijn te fragiel om te transporteren. Wij vonden het allemaal zeer interessant om te zien. Na de tentoonstelling liepen we nog wat door het station en liepen we naar het centrum van Luik. We kwamen door een mooi groen park met fitnesstoestellen en prachtige beelden.


Na het park liepen we de wijk ‘La Carré’ binnen. In deze wijk zijn een groot aantal winkelstraten te vinden en zijn er veel cafés en restaurants. Veel winkels en restaurants waren gesloten vanwege tweede paasdag. In het historische centrum kwamen we ook langs de Koninklijke Waalse Opera. Het operagebouw is in het begin van de negentiende eeuw gebouwd op de plaats waar een oud Dominicanenklooster stond.


Het Prins Bischoppelijk paleis van Luik.

Het volgende mooie gebouw dat we zagen was het prins bisschoppelijk paleis van Luik aan het Place Saint Lambert. Het paleis van Luik is zonder twijfel het mooiste oude gebouw in de stad.  Het paleis werd oorspronkelijk geheel in de gotisch renaissancistische stijl gebouwd. De voorgevel is echter in de achttiende eeuw vervangen door een gevel in de neoclassicistische stijl.

Tegenwoordig is het Paleis van Justitie en het provinciebestuur hier gevestigd. Het Place Saint-Lambert is één van de grootste en belangrijkste pleinen van Luik. Het plein is aan het einde van de achttiende eeuw ontstaan nadat de Sint-Lambertuskathedraal gesloopt werd. Het plein ligt hoger dan de andere delen van het historische centrum en de trappen rond het plein zaten vol met jongeren. Onze zoektocht naar een echte Luikse wafel mislukte. De Gaufre de Liège is de bekendste lekkernij uit Luik en is nog bij enkele patisserieën in het centrum te vinden. Helaas waren deze vandaag allemaal gesloten. We reden tegen de klok van vijf uur weer terug naar Maastricht voldaan na een leuke leerzame dag.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *