Kölner Zoo

Een bezoek aan de dierentuin vinden wij altijd erg leuk. We gingen vandaag samen met Dunja, Misha en Aline naar de Kölner Zoo. De dierentuin van Keulen bestaat al vanaf 1860 en is vooral bekend om de grote collectie primaten (halfapen en apen). We moesten even wachten op Aline, Dunja en Misha want zij hadden de entreekaarten. Er bleek iets niet goed gegaan te zijn met de tickets en eerst moest er een telefoontje naar Nederland gepleegd worden. Het bedrijf waar de tickets gekocht waren had alleen een bevestiging gestuurd per mail en geen de entreetickets. Gelukkig werd het geregeld en gemaild naar de infobalie zodat wij toch naar binnen konden.

In de dierentuin staan veel oude historische gebouwen maar ook staat er nieuwbouw. De volledige naam van de dierentuin is Zoologische Garten Köln en werd opgericht door Gaspar Garthe, een onderwijzer aan de Hogere Burgerschool. Tot aan het begin van de 20ste eeuw kon je er behalve dieren ook inheemse volkeren uit andere landen bekijken. De mensen werden gevangen genomen en kwamen onder andere uit de binnenlanden van Afrika en Azië. In die tijd waren en verschillende normen en waarden. Het is een wreed en een ongeloofwaardig gek idee om mensen ten toon te stellen. We vonden al snel onze weg tussen de vele diersoorten die hier in de dierentuin leven. De stokstaartjes, flamingo’s en een wakkere honingbeer waren de eerste dieren die we tegenkwamen. In het Südamerikahaus dat lijkt op een Russische kathedraal zaten verschillende apensoorten uit Zuid-Amerika. We werden op geschrikt door het gebrul van de mannetjes leeuw, zagen een enorme grizzlybeer en een witte sneeuwpanter in zijn verblijf.


Het in 2004 geopende olifantenpark is het grootste van Noord Europa. De grote kudde olifanten zat in hun buitenverblijf en het pasgeboren olifantje dartelde lekker rond. We zagen een grote speeltuin en vermaakten ons hier lange tijd. Voornamelijk waren we in het zand aan het graven. Onze handen en kleding waren bruin geworden van het vochtige, stoffige zand. Maar Keyro, de oudste, was nog het meest smerige van ons allemaal. We zagen nog een stukje van de zeeleeuwenshow en liepen door naar het Lemurenhaus. Helaas waren deze gesloten en konden we de maki’s en de zeldzame langoeren niet zien. In het Hippodom, een tropische kast, bezochten we de dikke, logge nijlpaarden en de griezelige krokodillen. De dag was omgevlogen en we hadden geen tijd meer om het aquarium te bezoeken. Wel brachten we een bezoek aan het park restaurant om iets te eten voordat we terug naar huis vertrokken. Het werd curryworst met frietjes. Als toetje kregen we nog een lekker ijsje. We namen afscheid van de familie Mulders-Muijris met de belofte om snel weer af te spreken.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *