Skirace op de Hochzeiger

Eindelijk sneeuwde het! Net op de laatste dag kregen we toch nog wat verse sneeuw en dat was hard nodig. Ik liet mij niet beïnvloeden door de sneeuw en vond het skiën zo wel leuk met al die hobbeltjes. Na een week op skiles te hebben gezeten, werd de les vandaag afgesloten met de skiwedstrijd. Mamma was ook naar boven gekomen en nog net op tijd om mijn race te zien. Mijn oefenrun was super goed gegaan en ik had mooie bochten gemaakt om de vlaggetjes heen. Mijn wedstrijd ging iets minder soepel maar ik kwam met één kleine uitglijder goed beneden bij mascotte Pitzi.


Mijn eerste skirace.

Mamma had mij natuurlijk een aantal dagen niet zien skiën en was helemaal onder de indruk. Pappa en zij waren trots op mij en ik was super trots op mezelf! Na afloop kregen we van Pitzi allemaal een mooie medaille. De wedstrijd van Keyro was op een ander tijdstip begonnen en pappa had deze helaas niet gezien. Toen Keyro aan kwam skiën met zijn skiklas, zag ik een mooie zilveren medaille om zijn nek hangen. Hij had met zijn ski race en snelle tijd de tweede plaats weten te bemachtigen. Wat goed van Keyro zeg! Bij de lunch zat Keyro helemaal hotel de botel aan tafel van verliefdheid.


De medaille-uitreiking door Pitzi.


En hier is hij dan: mijn allereerste medaille!!!

Hij zat met rode wangen en glimlach op zijn gezicht te kijken naar zijn vriendinnetje Kaatje die aan een tafel aan de andere kant van de onze zat. Hij had het alleen maar over haar, wat ze deed, wat ze zei etc. Volgens hem heeft hij vlinders in zijn buik en is hij verliefd. Kom op zeg Keyro! Pappa en mamma deden er nog een schepje bovenop door hem af en toe te plagen.


Keyro had de zilveren medaille gewonnen (hier samen mijn skileraar Koen).
Natuurlijk vond hij dat niet zo leuk. In de middag speelde ik buiten in de sneeuw die maar bleef vallen. Af en toe ging ik met mamma in het restaurant naar binnen om iets te drinken. Zij krijgt door het gips om haar arm geen trui en jas aan en dat is natuurlijk erg koud. In de avond maakten we de restjes eten op en werden de spullen weer ingepakt. We namen alvast afscheid van onze vriendelijke gastheer en gastvrouw voor ons super verblijf in Jerzens.


Keyro’s vriendinnetje Kaatje werd eerste.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *