Dag 14; Folven; Langs de fjorden

Pappa vertrok om 07:30 uur al met de taxi naar Kristiansund. Het was circa 125 kilometer enkele reis en het zou zo’n 2 ½ uur duren voordat hij daar zou zijn. Om 10:00 uur kon hij de auto ophalen en daarna moest hij helemaal terugrijden. Ondertussen pakten wij de laatste dingen in en zorgden dat het huisje er netjes uit zag. Wij konden de spullen zo lang bij de eigenaresse laten en hielpen mamma met het dragen van de spullen naar de andere woning. Rond 11:30 uur liepen we naar de garage om te vertellen dat de onze auto na reparatie verscheept zou worden naar Nederland en wij vandaag verder zouden reizen per huurauto. Mamma wilde de spullen alvast uit de auto halen maar dat ging niet meteen omdat de monteur met pauze was. Eerst moest een en ander vast gezet worden voordat de auto van de brug naar beneden kon.


Een laatste blik op onze auto, nu maar hopen dat hij ooit terug komt.

Terwijl wij een filmpje keken om de tijd te doden, arriveerde pappa met de huurauto. Pappa moest nog bellen met Ford over de betaling etc. Uit de flarden van het gesprek en de irritatie van pappa en mamma bleek dat het allemaal niet zo verliep als dat zij wilden. Uiteindelijk kon mamma rond 13:00 uur beginnen met het overhevelen van de bagage uit onze auto naar de huurauto. Pappa bleef maar bellen om de betaling geregeld te krijgen zodat wij verzekerd waren dat onze eigen auto terug naar Nederland zou komen. De huurauto was een Volkswagen Touran met dakkoffer en hij bleek een stuk ruimer te zijn dan onze eigen auto. Toen alles in de auto zat en de betaling voldaan was, vertrokken we rond de klok van 14:00 uur in de richting van de Trollstigen. Opnieuw moesten we de Trollstigen met de bekende haarspeldbochten nemen.

Het weer was minder mooi dan afgelopen maandag en we reden in één keer door naar boven. Op het hoogste punt 850 meter boven zeeniveau stopten we nog even. Vervolgens begonnen we aan de afdaling richting de dorpjes Valldal en Sylte en het Norddalsfjord. Langs het fjord was het ineens vrij druk en waren er verschillende souvenirwinkels langs de weg. We stopten even om te informeren of we nog met een toeristenveerboot naar het Geiranger fjord konden gaan. Helaas waren we daar te laat voor en moesten we het stuk per auto en ferry (veerboot) afleggen.

Even verderop namen we bij Linge de ferry naar Eidsdal, gelegen aan de overkant van het Norddalsfjord. Vanaf Eidsdal begon een schitterende route naar het Geirangerfjord. We volgden continu weg 63 en stopten even voor een fruithapje bij het prachtig gelegen Eidsvatnet. Het laatste stuk ging over de Ørnevegen, de Adelaarsweg naar Geiranger. Ook deze weg bleek een bergweg met flinke haarspeldbochten en een stijgingspercentage van circa 10%. We maakten verschillende stops om van de prachtige uitzichten over het Geirangerfjord en de bergen er omheen te genieten. Wauw, echt ongelofelijk mooi.

Volgens velen behoren de Noorse fjorden tot de mooiste landschappen ter wereld en daar ben ik het wel mee eens. Fjorden zijn lang geleden door gletsjers, rots en steen uitgeslepen tijdens de ijstijden. Bij de monding van een fjord is het water minder diep dan verder landinwaarts. Het water in een fjord is meestal zout maar in de zomer kan het voorkomen dat het water aan de oppervlakte zoet is doordat er veel regenwater en smeltwater wordt afgevoerd.

Het Geirangerfjord staat op de Werelderfgoed lijst van UNESCO. Het Geirangerfjord is 15 kilometer lang en is een zijarm van het Storfjord (110 kilometer lang), het op vier na langste fjord van Noorwegen. In het Geirangerfjord liggen vaak cruiseschepen en zijn een aantal mooie watervallen.

Vanaf een uitzichtpunt zagen we de “Zeven Zusters (syv søstrene)”, een waterval met zeven afzonderlijke stromen en een vrije val van circa 250 meter. We kwamen door het dorp en vervolgden onze route over weg 63 maar nu weer bergop. We passeerden het Djupvatnet en sloegen bij het Langvatnet af naar weg 15 in de richting van Stryn. Het begon al wat later te worden en we zouden gaan kijken voor een camping met vrije kampeerhutten. We kwamen door een paar lange tunnels die behoren tot de hoogst gelegen langere tunnels, zo’n 950 meter boven zeeniveau.

In het Hjelledalen vonden we bij Camping Folven een kampeerhut. De hutten lagen gezellig in een kring rond een grasveld en er waren trampolines en een beach volleybalveld. Pappa en mamma begonnen direct met koken omdat het al wat later was. Bij onze hut stond helaas geen picknickbank maar pappa en mamma haalden er eentje bij het hutje naast ons waar nog niemand zat en waarschijnlijk niet verhuurd was.

De stoelen haalden we uit onze hut en zo konden we toch lekker buiten eten. Pappa had een lekkere pasta met Smac gemaakt en onze buikjes zaten daarna flink vol. We waren van het spelen in het zand helemaal vies geworden en we moesten ons nog even douchen voor het slapen gaan. De douches waren hier anders dan bij de vorige campings. Hier zaten er geen deuren in en konden we allemaal tegelijk douchen naast elkaar douchen, ook wel handig. Weer helemaal schoon en wel doken we ons stapelbedje in voor een korte nacht.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *