Dag 9; Oppdal; Hiken door bergen en langs watervallen

Wat heb ik heerlijk geslapen samen met pappa in het tentje. We werden echter wel vroeg wakker omdat de zon fel op de tent scheen en het daardoor erg warm werd. We stonden op en maakten ons klaar voor weer een nieuwe dag in Oppdal. We reden naar de gondel bij het “stads”deel Hovden om daar de bergen in te kunnen gaan. Er was een mountainbike wedstrijd die dag en het was al aardig druk onder aan de gondel. Het was onduidelijk waar we tickets konden kopen want het loket was gesloten. Uiteindelijk bleek dat we bij het hutje van de liftbediende de kaartjes konden kopen. Er bleek zelfs een mobiel pinautomaat te zijn.

We kochten de kaartjes en werden door de zeer vriendelijke man naar de lift begeleid. De lift had een aantal dichte gondels en een deel bestond uit fietsenrekken. Wij hoefden niet te lang te wachten en stapten al vrij snel in de krappe gondel. Hovden ligt op 550 meter hoogte en met de gondel waren we binnen 10 minuten boven op het hoogste punt (1300 meter). In de winter is dit een wintersportgebied met 58 kilometer aan skipiste. We liepen rond op de top en genoten van de prachtige uitzichten over de verschillende bergen in de omgeving. We gingen niet met de lift terug naar beneden maar te voet.

Ronac wilde in het begin slecht lopen maar uiteindelijk begon hij het na 1 kilometer toch leuk te vinden. We zongen liedjes, deden spelletjes terwijl we over het steile pad naar beneden liepen. Onderweg zagen we mooie bloeiende planten, berkenbomen, koeien en schapen. De wandeling terug zou ongeveer 4 ½ kilometer moeten zijn maar uiteindelijk werd dat dik een kilometer meer. Het laatste stuk van het pad was namelijk afgezet voor de mountainbike wedstrijd. Vervolgens reden we met de auto over weg No. 70 in de richting van Sunndalsøra.

De weg die we volgden was prachtig. Het landschap werd ruiger en aan beide kanten van de weg torenden hoge bergen. Na ongeveer 40 kilometer sloegen we af richting het dorpje Gjøra waar de spectaculaire Åmotan watervallen liggen. We parkeerden de auto bij boerderij Jenstad. Plaats genoeg maar wel betaald parkeren. Voor een dagkaart moest je 20 NOK betalen bij het parkeerautomaat. We hadden kleingeld in onze beurs maar kwamen tot 17 NOK kleingeld, te weinig dus. Mamma ging aan een Noor vragen of hij kon wisselen en de man gaf ons 10 NOK en wilde er niets voor terug hebben.

Wat een gastvrijheid zeg! We zouden een korte wandeling maken van 1.6 kilometer en moesten de geel gemarkeerde route volgen. De wandeling ging het eerste stuk naar beneden over een smal en soms steil pad bedekt met rotsblokken en boomwortels. Aan de voet van de Åmotan watervallen komen drie rivieren samen en het water stroomt onder luid geraas verder het dal in. Het was werkelijk een prachtig gezicht en we hebben een lange tijd in de zon zitten kijken naar het neerstortend water. We vervolgden onze route en kwamen nog wat obstakels tegen.


Zo moesten we via een touw aan een ketting over een groot rotsblok klimmen. We kwamen ook langs een smalle wiebelig bruggetje. We staken hem voor de lol even over om boven de snelstromende watermassa te kunnen staan. Pappa vulde onze drinkflessen met water uit de rivier en daarna begonnen we aan de klim terug naar de parkeerplaats. Het werd flink zweten want het pad ging steil naar boven en het was flink klauteren over het ongelijke pad. Het laatste gedeelte van de wandeling ging door een weiland met schapen. We plukten daar van de struik trossen met aalbessen. De kleur was helder doorschijnend rood en ze hadden een zoetzure smaak.

Onze vitamientjes hebben we vandaag dus gemakkelijk binnen gekregen zo rechtstreeks uit de natuur door ze zelf te plukken. Ronac was aan het einde van de wandeling helemaal uitgeput en daarom liepen pappa en ik vooruit om de auto op te halen zodat hij de laatste paar honderd meter niet hoefde te lopen. We reden binnen een uur terug naar Oppdal, deden nog wat boodschappen en tankten alvast zodat we dat morgenvroeg niet meer hoefden te doen. Terwijl pappa het eten verzorgde, pakte mamma de meeste spullen alweer in.  ’s Avonds voetbalde ik met de grote jongens Martijn en Mathijs en kreeg ik tot twee keer toe een bloedneus doordat ik de voetbal op mijn neus kreeg. Ronac speelde op de trampoline en pappa en mamma kletsten wat met de buren. Rond de klok van 22:00 uur was het tijd om naar bed te gaan. Ronac en mamma sliepen vandaag in de tent en pappa en ik in de hut.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *