Dag 5; Øyer – Peer Gyndtveien

We sliepen deze morgen lekker lang uit tot 8:30 uur. We deden het rustig aan en haalden brood bij het winkeltje op de camping. De Noren eten net zoals Nederlanders veel brood. Er zijn veel verschillende soorten brood te koop in de supermarkt. Op de broodzak staat aangegeven wat voor soort brood het is en van welke meelsoort het gebakken is. Het brood snijden ze niet voor in sneetjes maar dit doe je zelf thuis of onderweg. We kwamen al snel achter het voordeel: het brood blijft veel langer goed en vers. We kopen iedere dag een ander soort brood en hebben zo steeds iets nieuws te proeven. Vanmorgen aten we ons brood in de zon voor onze hytter. Pappa had hiervoor de tafel en stoelen op het gras gezet. Tot nu toe bevalt het me wel dat buiten leven!

We vertrokken in de loop van de morgen voor een autorit in de omgeving. In de buurt van Tretten steken wij de rivier over om via een smalle weg de bergen in te gaan opzoek naar de Peer Gyntveien. Het is een 60 kilometer lange toeristische route over een grotendeels onverharde tolweg. De weg is vernoemd naar Peer Gynt, de persoon uit het gelijknamige toneelstuk en zijn vele avonturen in dit gebied. Deze avonturen leven tot de dag van vandaag nog steeds voort in de Noorse volksverhalen. De Peer Gynt Vegen loopt tussen Gålå en Svingvoll.

We kwamen eerst langs Skeikampen, in de winter een skigebied, hier stopten we voor het mooie uitzicht over de bergen, een meertje en de met gras begroeide huisjes. Veel huizen hebben hier gras of beplanting op het dak en dit is voor isolatie. In de zomer blijft het hierdoor koel en in de winter houdt het de warmte vast. We kwamen daarna bij het tolpoortje en bedachten ons dat we geen kleingeld hadden om mee te betalen. Gelukkig kon je zelfs hier met je creditkaart betalen en konden we snel daarna toch doorrijden.

De weg voerde ons over een ruig bergplateau met uitzichten op de bergen van Jotunheimen, Dovrefjell en Rondane. Het landschap was rotsig, begroeid met kruipwilg, dwergberkjes en bosbessen- en vossenbessenstruiken en overal schitterden beekjes, vennen en meren. Af en toe kruisten schapen ons pad en ze gingen soms niet eens aan de kant. Tussendoor stapten we ook diverse keren uit om een korte wandeling te maken door het ruige landschap. Tijdens één van onze korte wandelingen presteerden mamma en ik het om allebei door de koeienpoep te lopen. We noemden ons zelf de koeienflatslopers en overal zag ik opeens poep liggen. Stiekem vond ik het gewoon leuk om het over koeienflatsen te hebben. Eenmaal boven op het bergplateau aangekomen, aten we een broodje aan een van de picknicktafels. Keyro moest naar de w.c. maar er was natuurlijk in geen velden of wegen een toilet te vinden.

Met hulp van mamma moest hij zijn behoefte maar in de natuur doen. Mamma werd daarna door Keyro gepromoveerd tot eerste rang MVV-er, de zelfverzonnen afkorting voor een Maastrichtse Votten Veger hihi. Uiteindelijk kwamen we aan het einde van de Peer Gyntveien uit bij het skidorp Gålå dat gelegen is aan een mooi meer met uitzicht over de bergen van Jotunheimen. Op onze terugweg maakten we een stop bij Ringebu waar een stafkerk te bezoeken is. Helaas stond deze kerk in de steigers en reden we snel weer verder. Op de camping namen we een duik in het zwembad en ging Keyro nog een stukje lopen met pappa.

Voor het avondeten had mamma overheerlijke nasi gemaakt met ei en verse garnalen. Als groenten hadden we pittige sambal met ketjap tomaatjes en komkommer. Na het eten speelden we met een Noors jongetje. We verstonden elkaar niet maar hij vond het duidelijk leuk om zijn speelgoed aan ons te laten zien en er samen mee te spelen. Voordat we naar bed gingen mochten we nog een paar Donald Duck filmpjes kijken maar daarna ging het licht toch echt uit.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *