Rondje Skicircus

De laatste dag van onze vakantie bracht ik samen met pappa op de piste door. We vertrokken al vroeg en namen de Schönleitengondel naar de Pründlkopf (1879m) om in het skigebied te komen. Het skicircus Saalbach-Hinterglemm heeft samen met dat van Leogang circa 200 kilometer aan één gesloten pistes en behoort tot de vijf grootste skigebieden van Oostenrijk. In totaal zijn er zo’n 55 moderne en soms zelfs verwarmde skiliften en veel après-ski mogelijkheden.

Het hoogste punt van het skigebied is de Sandberg op bijna 2100 meter hoogte. Mamma vertrok met Ronac en de anderen in de richting van Hinterglemm en wij zouden ons later bij hun voegen. Het skiën ging super goed en ik moest zelfs een paar rode pistes af. Het gebied van de Kohlmaiskopf (1794m) bij Saalbach was voor mij redelijk bekend gebied. Via de Walkte Talie namen we contact op met mamma. We zouden toch skiënd naar Hinterglemm gaan en we zeiden haar dat het nog wel even kon gaan duren. We namen de lift naar de Bernkogel (1740m) en dronken wat bij een almrestaurant Ook namen we wat rust voordat we naar Hinterglemm skieden. Het was even zoeken maar uiteindelijk vonden we de anderen in het Übungshänge (oefengebied) tussen de Unterschwarzachbahn en de Westgipfelbahn.

Allek was daar met René aan het oefenen en ik maakte ook nog een paar snelle afdalingen met hem op deze makkelijke piste. We lunchten in de buitenlucht aan houten tafel bij een restaurant. Ik nam een bord spaghetti bolognese, pappa en mamma hadden allebei een streekgerecht en Ronac kreeg Kaiserschmarrn. Het laatste bleek een Beiers/Oostenrijks gerecht wat leek op in stukken gesneden pannenkoeken of flensjes. Samen met de appelmoes en poedersuiker een heerlijk hapje waar ik ook nog van mee mocht eten. Na de late lunch gingen pappa en ik met de Westgipfelbahn omhoog naar de hoogste top van het Glemmtal namelijk de Schattberg. Hier vandaan daalden we met de blauwe 7 Sprinterabfahrt en de Jausernabfahrt terug af naar Vorderglemm. Ik had dus het hele Skicircus rond geskied. Joepie, wat een prestatie al zeg ik het zelf!

We leverden mijn ski’s in bij Heugenhauser en mamma haalde ons daar op zodat ik niet naar huis hoefde te lopen. ’s Avonds gingen we eten bij de bar/restaurant Hochwarttenne waar we deze week onze overwinning gevierd hadden. Helaas bleek de menukaart beperkt te zijn tot spaghetti bolognese of Wienerschnitzel met frietjes. We hadden de hele ruimte voor ons achten en we konden dus onze gang gaan. We waren allemaal opgewonden en druk. Na het eten zongen en dansten we nog op het nummer van DJ Ötzi, Ein stern. Volgens de bedienster zongen wij het heel erg goed mee. We gingen terug naar het appartement en daar werden de laatste zaken ingepakt en werden wij op bed gelegd.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *